1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Глава`, ѕ~”
|
Κεφάλαιο 6
|
|
1
|
1
|
|
И$ бы'сть е^гда` нача'ша чл~вцы мно'зи бывати на земли`, и^ дще'ря роди'шася и^мъ”
|
ΚΑΙ ἐγένετο ἡνίκα ἤρξαντο οἱ ἄνθρωποι πολλοὶ γίνεσθαι ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ θυγατέρες ἐγεννήθησαν αὐτοῖς.
|
|
2
|
2
|
|
Ви'дњвше же сн~ве дще'ря роди'шася и^мъ” Ви'дњвше же сн~ве бж~їи дще'ря чл~чя ја%ко добры сђть, и^ поя%ша себњ же'ны эT всњхъ ја%же и^збра'ша”
|
ἰδόντες δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων ὅτι καλαί εἰσιν, ἔλαβον ἑαυτοῖς γυναῖκας ἀπὸ πασῶν, ὧν ἐξελέξαντο.
|
|
3
|
3
|
|
И$ рече г~ь б~ъ, не и%мать дх~ъ мо'и пребыва'ти въ чл~вцњхъ си'хъ, зане` сђть плъть” Бђдђтъ же дн~їе и^хъ, лњтъ, рк~”
|
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός· οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας, ἔσονται δὲ αἱ ἡμέραι αὐτῶν ἑκατὸν εἴκοσιν ἔτη.
|
|
4
|
4
|
|
и^споли'ни же бяхђ на земли` въ дн~и ѓ%ни” И$ потMо ја%коже въхожDахђ сн~ве бж~їи къ дще'реM члчsким#, и рожDахђ себњ сїи, и^ тїи бя'хђ и^споли'ни, и^же эT вњка чл~вцы и^мени'ти”
|
οἱ δὲ γίγαντες ἦσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις· καὶ μετ᾿ ἐκεῖνο, ὡς ἂν εἰσεπορεύοντο οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ πρὸς τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἐγεννῶσαν ἑαυτοῖς· ἐκεῖνοι ἦσαν οἱ γίγαντες οἱ ἀπ᾿ αἰῶνος, οἱ ἄνθρωποι οἱ ὀνομαστοί.
|
|
5
|
5
|
|
Ви'дњвъ же г~ь б~ъ, ја%ко ё^мно'жишася зло'бы чл~вкомъ на земли`, и вся'къ кто` помышля'етъ въ срDцы своеM прилњжно вся'къ кто` помышля'етъ въ срDцы своеM прилњжно на зла'я вся` дн~и”
|
᾿Ιδὼν δὲ Κύριος ὁ Θεός, ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πᾶς τις διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ πάσας τὰς ἡμέρας,
|
|
6
|
6
|
|
І$ помысли б~ъ ја%ко сътвори` чл~вка на зеMли, и^ размы'сли”
|
καὶ ἐνεθυμήθη ὁ Θεὸς ὅτι ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ διενοήθη.
|
|
7
|
7
|
|
И$ рече да потреблю` члв~ка е^гоже сътворих# эT земля`, эT члв~ка да'же и^ до ско'та, и^ эT га'дъ да`же и^ до пти'цъ нбsныхъ, ја%ко размы'слихъ и^же сотвори'хъ
|
καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἀπαλείψω τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἐποίησα ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἀπό ἑρπετῶν ἕως πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι μετεμελήθην ὅτι ἐποίησα αὐτούς.
|
|
8
|
8
|
|
Но'е же ѓ^брњте блгDть прDе гм~ъ бг~м#.
|
Νῶε δὲ εὗρε χάριν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ.
|
|
9
|
9
|
|
Сїя^ же бытїя` но'ева. но'е б^њ чл~къ пра'веденъ, и^ съвръшенъ въ всеM ро'дњ свое^м#, и^ ё^годи` но'е бг~ђ”
|
Αὗται δὲ αἱ γενέσεις Νῶε· Νῶε ἄνθρωπος δίκαιος, τέλειος ὢν ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ· τῷ Θεῷ εὐηρέστησε Νῶε.
|
|
10
|
10
|
|
Роди' же но'е три сн~ы, си'ма, ха'ма, и^а^фе'та
|
ἐγέννησε δὲ Νῶε τρεῖς υἱούς, τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, τὸν ᾿Ιάφεθ.
|
|
11
|
11
|
|
ѓ^скверни' же ся земля предъ бм~ъ, и^ напо'лнися непра'вды”
|
ἐφθάρη δὲ ἡ γῆ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας.
|
|
12
|
12
|
|
І$ видњ г~ь б~ъ зе'млю и%же бњ ѓ^скверне'на, ја^ко ѓ^скверни` вся'ка плъть пђть сво'и на зе'мли”
|
καὶ εἶδε Κύριος ὁ Θεὸς τὴν γῆν, καὶ ἦν κατεφθαρμένη, ὅτι κατέφθειρε πᾶσα σὰρξ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
13
|
13
|
|
І$ ре'че г~ь б~ъ но'ю, вре'мя вся'кого чл~вка прїиде прDе мя, ја%ко напо'лънися земля` непра'вды эT ниX, и^ се а%зъ рас#сы'плю Ты' же ё^бо
|
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Νῶε· καιρὸς παντὸς ἀνθρώπου ἥκει ἐναντίον μου, ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ καταφθείρω αὐτοὺς καὶ τὴν γῆν.
|
|
14
|
14
|
|
сътвори` себњ ковче'гъ эT дре'въ негнїю%щиX на четы'ри ё^глы`, предњлы сътвори'ши въ ковче'зњ, и^ посмо'лиши вънђтръё%дђ и^ внњё%дђ смоло'ю,
|
ποίησον οὖν σεαυτῷ κιβωτὸν ἐκ ξύλων τετραγώνων· νοσσιὰς ποιήσεις τὴν κιβωτὸν καὶ ἀσφαλτώσεις αὐτὴν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν τῇ ἀσφάλτῳ.
|
|
15
|
15
|
|
и^ та'ко съверши` ковче'гъ, т~, лако'тъ въ долготђ` ковче'гђ, н~, въ широтђ`, л~, въ высотђ` е^мђ.
|
καὶ οὕτω ποιήσεις τὴν κιβωτόν· τριακοσίων πήχεων τὸ μῆκος τῆς κιβωτοῦ καὶ πεντήκοντα πήχεων τὸ πλάτος καὶ τριάκοντα πήχεων τὸ ὕψος αὐτῆς·
|
|
16
|
16
|
|
и^ ё^зя`, сътвори'ши ковчеH въ е^ді'нъ ла'коть сконча'еши съве'рхђ. две'рy ковче'гђ сътвори'ши въ странђ`, пола'ти и^ предњлы съ стропы` сђгђ'бы и^ трегђ'бы сътвори'ши въ неM”
|
ἐπισυνάγων ποιήσεις τὴν κιβωτὸν καὶ εἰς πῆχυν συντελέσεις αὐτὴν ἄνωθεν· τὴν δὲ θύραν τῆς κιβωτοῦ ποιήσεις ἐκ πλαγίων· κατάγαια διώροφα καὶ τριώροφα ποιήσεις αὐτήν.
|
|
17
|
17
|
|
І$ се а%зъ пото'пъ наведђ` на' землю погђби'ти вся'кђ плъть въ не'иже е^сть дђ'хъ живо'тенъ поD нб~се'мъ, и^ е^ли'ко е%сть на земли` и^зъмреT”
|
ἐγὼ δὲ ἰδοὺ ἐπάγω τὸν κατακλυσμόν, ὕδωρ ἐπὶ τὴν γῆν καταφθεῖραι πᾶσαν σάρκα, ἐν ᾗ ἐστι πνεῦμα ζωῆς, ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ· καὶ ὅσα ἐὰν ᾖ ἐπὶ τῆς γῆς, τελευτήσει.
|
|
18
|
18
|
|
І$ поста'влю завњ T мо'и к тебњ`” Въни'дешиy въ ковче'гъ ты`, и^ сн~ве твои`, жена` твоя`, и^ жены` сн~въ твои'хъ с тобо'ю. и^ эT вся'кого ско'та,
|
καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου μετὰ σοῦ· εἰσελεύσῃ δὲ εἰς τὴν κιβωτὸν σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ἡ γυνή σου καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου μετὰ σοῦ.
|
|
19
|
19
|
|
и^ эT всњхъ гаD, и^ эT всякого звњ'ри, и^ эT вся'кїя плъти дво'е дво'е, эT всњ'хъ въведе'ши въ ковче'гъ, и^ да пита'еши съ собо'ю, мђ'жескїи по'лъ и^ же'ньскїи, да бђ'деT
|
καὶ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων καὶ ἀπὸ πάσης σαρκός, δύο δύο ἀπὸ πάντων εἰσάξεις εἰς τὴν κιβωτόν, ἵνα τρέφῃς μετὰ σεαυτοῦ· ἄρσεν καὶ θῆλυ ἔσονται.
|
|
20
|
20
|
|
эT всњхъ пти'цъ по' родђ. и^ эT всего` скота по' родђ” І$ эT всњ'хъ га'дъ по'л#заю^щиX по земли` по' родђ, дво'е дво'е эT всњхъ сиX, въни'дђтъ к тебњ` пита'тися с тобо'ю мђж'ескїи по'лъ и^ ж'еньскїи”
|
ἀπὸ πάντων τῶν ὀρνέων τῶν πετεινῶν κατὰ γένος, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν κατὰ γένος καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν, δύο δύο ἀπὸ πάντων εἰσελεύσονται πρὸς σὲ τρέφεσθαι μετὰ σοῦ, ἄρσεν καὶ θῆλυ.
|
|
21
|
21
|
|
Ты' же възми` себњ` эT всњх# бра'шенъ ја^же и%мате ја^сти, и^ събереши къ себњ` и бђ'деT тебњ` и^ ѓ%нњмъ бра'шно.
|
σὺ δὲ λήψῃ σεαυτῷ ἀπὸ πάντων τῶν βρωμάτων, ἃ ἔδεσθε, καὶ συνάξεις πρὸς σεαυτόν, καὶ ἔσται σοι καὶ ἐκείνοις φαγεῖν.
|
|
22
|
22
|
|
І$ сътвори` но'е все` е^ли'ко заповњда` е^мђ г~ь б~ъ, та'ко сътвори`”
|
καὶ ἐποίησε Νῶε πάντα, ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος ὁ Θεός, οὕτως ἐποίησε.
|