1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Глvа, к~”
|
Κεφάλαιο 20
|
|
1
|
1
|
|
И$ поиде эTтђ'дђ а^враа'мъ на землю полђденнђю. и^ всели'ся междђ` кади'сомъ, и^ междђ` сљ=ромъ, и^ ѓ%бита` въ гера'рехъ”
|
ΚΑΙ ἐκίνησεν ἐκεῖθεν ῾Αβραὰμ εἰ γῆν πρὸς λίβα καὶ ᾤκησεν ἀνὰ μέσον Κάδης καὶ ἀνὰ μέσον Σούρ. καὶ παρῴκησεν ἐν Γεράροις.
|
|
2
|
2
|
|
Рече же а^врааM ѓ^ саррњ женњ свое'й, сестра' ми е^сть. ё^боя' бо ся рещи жена ми е^сть, е^да` побию'тъ и& мђжи гра'днїи е^я` ради” посла же а^вимеле'хъ цр~ь гера'рьскыи и^ взя` са'ррђ,
|
εἶπε δὲ ῾Αβραὰμ περὶ Σάρρας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, ὅτι ἀδελφή μου ἐστίν· ἐφοβήθη γὰρ εἰπεῖν ὅτι γυνή μου ἐστί, μή ποτε ἀποκτείνωσιν αὐτὸν οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως δι᾿ αὐτήν. ἀπέστειλε δὲ ᾿Αβιμέλεχ, βασιλεὺς Γεράρων, καὶ ἔλαβε τὴν Σάρραν.
|
|
3
|
3
|
|
и^ прїиде б~ъ къ а^вимеле'хђ нощїю въ снњ и^ рече е^мђ. се^ т^ы ё%мреши жены ради сея`. ю%же поя`, та бо е^сть жила` съ мђ'жемъ.
|
καὶ εἰσῆλθεν ὁ Θεὸς πρὸς ᾿Αβιμέλεχ ἐν ὕπνῳ τὴν νύκτα καὶ εἶπεν· ἰδοὺ σὺ ἀποθνήσκεις περὶ τῆς γυναικός, ἧς ἔλαβες, αὕτη δέ ἐστι συνῳκηυῖα ἀνδρί.
|
|
4
|
4
|
|
а^вимелеX же не прикоснђ'ся е'й, И$ рече г~и ја%зыk невњ'дђщїи, и^ пра'веDныи погђби'ши.
|
᾿Αβιμέλεχ δὲ οὐχ ἥψατο αὐτῆς καὶ εἶπε· Κύριε, ἔθνος ἀγνοοῦν καὶ δίκαιον ἀπολεῖς;
|
|
5
|
5
|
|
са'мъ ми вњща` сестра ми е^сть, и^ сїа ми рече бра'тъ ми е^сть, чи'стымъ срDцемъ и^ правеDною рђко'ю сътворXи с^е”
|
οὐκ αὐτός μοι εἶπεν, ἀδελφή μου ἐστί; καὶ αὕτη μοι εἶπεν, ἀδελφός μου ἐστίν; ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ καὶ ἐν δικαιοσύνῃ χειρῶν ἐποίησα τοῦτο.
|
|
6
|
6
|
|
Рече же е^мђ б~ъ въ снњ, и^ а'зъ вњмъ ја^ко чи'стымъ срDцемъ сътвори с^е, и^ пощадXњ тя да не съгрњши` къ мнњ. сего` ра'ди не да'хъ ти коснђт'ися е^я`”
|
λίγο εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεὸς καθ᾿ ὕπνον· κἀγὼ ἔγνων ὅτι ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ ἐποίησας τοῦτο, καὶ ἐφεισάμην σου τοῦ μὴ ἁμαρτεῖν σε εἰς ἐμέ· ἕνεκα τούτου οὐκ ἀφῆκά σε ἅψασθαι αὐτῆς.
|
|
7
|
7
|
|
Нн~њ же възврати` женђ` мђж'ђ, ја^ко пррoкъ е^сть, и^ мо'литъ за тя и^ живе'ши. а%ще ли не възврати'ши, вњжDь ја%ко ё%мреши т^ы, и вс^е твое`”
|
νῦν δὲ ἀπόδος τὴν γυναῖκα τῷ ἀνθρώπῳ, ὅτι προφήτης ἐστὶ καὶ προσεύξεται περὶ σοῦ καὶ ζήσῃ· εἰ δὲ μὴ ἀποδίδως, γνώσῃ ὅτι ἀποθανῇ σὺ καὶ πάντα τὰ σά.
|
|
8
|
8
|
|
Въста же рано а^вимелеX, призва` вс^я ѓ%трокы своя`, и^ гл~а и^мъ словеса` си^ вс^я въ ё%ши иX, ё^боя'ша же ся вс^и чл~цы ѕњло”
|
καὶ ὤρθρισεν ᾿Αβιμέλεχ τῷ πρωΐ καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ ἐλάλησε πάντα τὰ ρήματα ταῦτα εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν, ἐφοβήθησαν δὲ πάντες οἱ ἄνθρωποι σφόδρα.
|
|
9
|
9
|
|
И$ възва` а^вимелеX, а^враа'ма, и^ рече е^мђ. чт^о е^си сътвори'лъ намъ, е^да` чт^о съгрњши'хоM тебњ, да възложи на мя и^ на црsтво мое` грXњ вели'къ ѕњло” И$ дњ'ло е^гоже никто'же сътвори`, т^ы сътвори мнњ”
|
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αβιμέλεχ τὸν ῾Αβραάμ, καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί τοῦτο ἐποίησας ἡμῖν; μήτι ἡμάρτομεν εἰς σέ, ὅτι ἐπήγαγες ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ ἐπὶ τὴν βασιλείαν μου ἁμαρτίαν μεγάλην; ἔργον, ὃ οὐδεὶς ποιήσει, πεποίηκάς μοι.
|
|
10
|
10
|
|
И$ рече а^вимеле'хъ къ а^враа'мђ, чт^о ё^мы'сливъ сътвори с^е”
|
εἶπε δὲ ᾿Αβιμέλεχ τῷ ῾Αβραάμ· τί ἐνιδὼν ἐποίησας τοῦτο;
|
|
11
|
11
|
|
Рече же а^враа'мъ, рекоX е^да` нњсть боя%зни бж~їя въ мњстњ семъ, да мя ё^бїю'тъ жены` ради моея. Пра'во
|
εἶπε δὲ ῾Αβραάμ· εἶπα γάρ, ἄρα οὐκ ἔστι θεοσέβεια ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ἐμέ τε ἀποκτενοῦσιν ἕνεκεν τῆς γυναικός μου.
|
|
12
|
12
|
|
Ибо сестра ми е^сть эTц~мъ н^о не мт~рїю, и^ пояхъ ю& себњ въ женђ`”
|
καὶ γὰρ ἀληθῶς ἀδελφή μου ἐστὶν ἐκ πατρός, ἀλλ᾿ οὐκ ἐκ μητρός· ἐγενήθη δέ μοι εἰς γυναῖκα.
|
|
13
|
13
|
|
И$ бысть е^гда и^зведе' мя б~ъ эT до'мђ эTц~а мое^го, и^ рњX ей пра'вдђ сътвори` съ мно'ю сїю`, въ всњхъ мњ'стехъ в няже прїидемъ, тамъ рцы бра'тъ ми е^сть”
|
ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἐξήγαγέ με ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου, καὶ εἶπα αὐτῇ· ταύτην τὴν δικαιοσύνην ποιήσεις εἰς ἐμέ, εἰς πάντα τόπον οὗ ἐὰν εἰσέλθωμεν ἐκεῖ, εἰπὸν ἐμέ, ὅτι ἀδελφός μου ἐστίν.
|
|
14
|
14
|
|
Взя же а^вимелехъ ты'сящђ дидра'гмъ сребра`, ѓ^вца, и^ волы`, рабы`, и^ рабы'ня, и^ дасть а^враа'мђ, и^ възврати` са'ррђ женђ е^го”
|
ἔλαβε δὲ ᾿Αβιμέλεχ χίλια δίδραχμα καὶ πρόβατα καὶ μόσχους καὶ παῖδας καὶ παιδίσκας καὶ ἔδωκε τῷ ῾Αβραὰμ καὶ ἀπέδωκεν αὐτῷ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ.
|
|
15
|
15
|
|
И$ рече а^вимеле'хъ къ а^враа'мђ с^е земля` преD тобо'ю, и^дњ'же ти е^сть годњ ё^сели'ся”
|
καὶ εἶπεν ᾿Αβιμέλεχ τῷ ῾Αβραάμ· ἰδοὺ ἡ γῆ μου ἐναντίον σου· οὗ ἐάν σοι ἀρέσκῃ, κατοίκει.
|
|
16
|
16
|
|
Са'ррњ же рече. с^е дахъ ты'сящђ дидра'гмъ бра'тђ твое^мђ, т^о да бђ'дет# по'честь лицђ` твое^мђ`, и^ всњмъ ја%же сђть с тобо'ю, и^ вс^е
|
τῇ δὲ Σάρρᾳ εἶπεν· ἰδοὺ δέδωκα χίλια δίδραχμα τῷ ἀδελφῷ σου· ταῦτα ἔσται σοι εἰς τὴν τιμὴ τοῦ προσώπου σου καὶ πάσαις ταῖς μετὰ σοῦ· καὶ πάντα ἀλήθευσον.
|
|
17
|
17
|
|
правдђ'и” Моли' же а^враа'мъ б~а, і^ и^сцњли` б~ъ а^вимеле'ха, и женђ е^го, и^ рабы'ня, и^ начаша раждати,
|
προσηύξατο δὲ ῾Αβραὰμ πρὸς τὸν Θεόν, καὶ ἰάσατο ὁ Θεὸς τὸν ᾿Αβιμέλεχ καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰς παιδίσκας αὐτοῦ, καὶ ἔτεκον·
|
|
18
|
18
|
|
заключа бо заключилъ г~ь вн^њё^дђ всю рожени'цђ. въ домђ` а^вимеле'ха, са'рры ради жены` а^враа'мля”
|
ὅτι συγκλείων συνέκλεισε Κύριος ἔξωθεν πᾶσαν μήτραν ἐν τῷ οἴκῳ ᾿Αβιμέλεχ, ἕνεκεν Σάρρας τῆς γυναικὸς ῾Αβραάμ.
|
