|
Глvа, л~з”
|
Κεφάλαιο 37
|
|
1
|
1
|
|
Оусели же ся і^а'ковᲆ в ꙁемли` и^дњж'е ѓ^бита` і^саа'къ эTц~ъ е^го в ꙁемли` ханаа'ни, с^и бытїа` і^а'ковля”
|
ΚΑΤῼΚΕΙ δὲ ᾿Ιακὼβ ἐν τῇ γῇ, οὗ παρώκησεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, ἐν γῇ Χαναάν.
|
|
2
|
2
|
|
И$ѓ'сифъ же бя'ше з~і, лTњ, пасы'и ѓ^вца` эTц~а свое^го сᲆ бра'тїею свое^ю, ю%нъ сы'и, съ сн~ъми` ва'ллы, и^ съ сн~ъми` ꙁе'лџины эTц~а свое^го женъ” Приложи'ша на і^ѓ'сифа ꙁл^ђ хђлђ` къ і^и^л~ю эTц~ђ свое^мђ,
|
αὗται δὲ αἱ γενέσεις ᾿Ιακώβ· ᾿Ιωσὴφ δὲ δέκα καὶ ἑπτὰ ἐτῶν ἦν, ποιμαίνων τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, ὢν νέος, μετὰ τῶν υἱῶν Βαλλᾶς καὶ μετὰ τῶν υἱῶν Ζελφᾶς τῶν γυναικῶν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· κατήνεγκαν δὲ ᾿Ιωσὴφ ψόγον πονηρὸν πρὸς ᾿Ισραὴλ τὸν πατέρα αὐτῶν.
|
|
3
|
3
|
|
і^а'ковъ же любля'ше і^ѓ'сифа паче всњ'хъ сн~овъ своиX, ја%ко сн~ъ въ ста'рости е^мђ бысть, и^ сътвори е^мђ ри'зђ краснђ`”
|
᾿Ιακὼβ δέ ἠγάπα τὸν ᾿Ιωσὴφ παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, ὅτι υἱὸς γήρως ἦν αὐτῷ· ἐποίησε δὲ αὐτῷ χιτῶνα ποικίλον.
|
|
4
|
4
|
|
Ви'дњвше же бра'тїа е^го ја%ко лю'битъ е^го эTц~ь паче всњхъ сн~овъ е^го. и^ въꙁненави'дњша и&, и^ не можа'хђ гл~ати к немђ`, ничто'же мирнаго”
|
ἰδόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὸν ὁ πατὴρ φιλεῖ ἐκ πάντων τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ἐμίσησαν αὐτὸν καὶ οὐκ ἠδύναντο λαλεῖν αὐτῷ οὐδὲν εἰρηνικόν.
|
|
5
|
5
|
|
Ви'дњ же і^ѓ'сифъ со'нъ, и^ повњ'даше бра'тїи свое'й,
|
᾿Ενυπνιασθεὶς δὲ ᾿Ιωσὴφ ἐνύπνιον ἀπήγγειλεν αὐτὸ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.
|
|
6
|
6
|
|
и^ рече и^мъ. послђш'аите сн^а мое^го и^же ви'дXњ”
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἀκούσατε τοῦ ἐνυπνίου τούτου, οὗ ἐνυπνιάσθην·
|
|
7
|
7
|
|
Мнњ'хомся средњ` по'ля, вя'жђще снопы`. и^ ст^а мо'и сно'пᲆ простъ ва'ши же снопо'ве ѓ%крsтъ стоя'ще кла'няшеся мое^мђ снопђ`”
|
ᾤμην ὑμᾶς δεσμεύειν δράγματα ἐν μέσῳ τῷ πεδίῳ, καὶ ἀνέστη τὸ ἐμὸν δράγμα καὶ ὠρθώθη, περιστραφέντα δὲ τὰ δράγματα ὑμῶν προσεκύνησαν τὸ ἐμὸν δράγμα.
|
|
8
|
8
|
|
Рњша же е^мђ бра'тїя е^го, е^гда` црsтвђя црsтвовати бђ'деши над на'ми. и^л^и владыи владњти бђ'деши над нами, и^ приложи'ша е^ще` ненави'дњти е^го сно'въ ради и^ рњ'чи е^го”
|
εἶπαν δὲ αὐτῷ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ· μὴ βασιλεύων βασιλεύσεις ἐφ᾿ ἡμᾶς ἢ κυριεύων κυριεύσεις ἡμῶν; καὶ προσέθεντο ἔτι μισεῖν αὐτὸν ἕνεκεν τῶν ἐνυπνίων αὐτοῦ καὶ ἕνεκεν τῶν ρημάτων αὐτοῦ.
|
|
9
|
9
|
|
И$ ви'дњ сонъ дрђгїи и^ повᲇдаше эTц~ђ свое^мђ, и^ братїи свое'й. и^ рече с^е ви'дњхᲆ дрђгїи со'нъ а^ки слн~це и^ мsць, и^ е^ди'нънадесять ꙁвњꙁдъ покланя'хђ ми ся”
|
εἶδε δὲ ἐνύπνιον ἕτερον καὶ διηγήσατο αὐτῷ τῷ πατρὶ αὐτοῦ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ, καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐνυπνιασάμην ἐνύπνιον ἕτερον, ὥσπερ ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη καὶ ἕνδεκα ἀστέρες προσεκύνουν με.
|
|
10
|
10
|
|
Запрњти же е^мђ эTц~ь, и^ рече, чт^о е^сть со'нъ се'и, и^же е^си ви'дњлъ. е^да л^и пришеD а%ꙁъ и^ мт~и твоя` съ брати'ею твоею`. покло'нимся тебњ до ꙁемля`”
|
καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί τὸ ἐνύπνιον τοῦτο, ὃ ἐνυπνιάσθης; ἆρά γε ἐλθόντες ἐλευσόμεθα ἐγώ τε καὶ ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου προσκυνῆσαί σοι ἐπὶ τὴν γῆν;
|
|
11
|
11
|
|
Въꙁревноваша же е^мђ братїя е^го, а^ эTц~ъ е^го сънабдњ` слово с^е”
|
ἐζήλωσαν δὲ αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ διετήρησε τὸ ρῆμα.
|
|
12
|
12
|
|
И$ эTи^до'ша братїя е^го пасти ѓ^ве'цъ эTц~а свое^го въ сихе'мъ.
|
᾿Επορεύθησαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ βόσκειν τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῶν εἰς Συχέμ.
|
|
13
|
13
|
|
рече же і^и^л~ь і^ѓ'сифђ, е^да л^и бра'тїя твоя` не пасђт'ъ в сихе'мъ. ходи` да пошлю` т^я къ ни'мъ. рече же се а'ꙁъ”
|
καὶ εἶπεν ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσήφ· οὐχὶ οἱ ἀδελφοί σου ποιμαίνουσιν εἰς Συχέμ; δεῦρο ἀποστείλω σε πρὸς αὐτούς. εἶπε δὲ αὐτῷ· ἰδοὺ ἐγώ.
|
|
14
|
14
|
|
И$ рече е^мђ і^и^л~ъ ше'дъ ви'жDь а%ще ли братїя твоя` здра'ви и^ ѓ^вца` и^ повњ'си м^и” И$ посла` і^ѓ'сифа эT разло'и хевро'на, и^ прише'дъ в сихе'мъ.
|
εἶπε δὲ αὐτῷ ᾿Ισραήλ· πορευθεὶς ἰδέ, εἰ ὑγιαίνουσιν οἱ ἀδελφοί σου καὶ τὰ πρόβατα, καὶ ἀνάγγειλόν μοι. καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν ἐκ τῆς κοιλάδος τῆς Χεβρών, καὶ ἦλθεν εἰς Συχέμ.
|
|
15
|
15
|
|
и^ срњте и& мђжь гл~я. чт^о и'щеши
|
καὶ εὗρεν αὐτὸν ἄνθρωπος πλανώμενον ἐν τῷ πεδίῳ· ἠρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος λέγων· τί ζητεῖς;
|
|
16
|
16
|
|
се'и же ре^че бра'тїя` свое^я и^щђ`, повњж'дь ми гдњ пасђт'ъ”
|
ὁ δὲ εἶπε· τοὺς ἀδελφούς μου ζητῶ· ἀπάγγειλόν μοι, ποῦ βόσκουσιν.
|
|
17
|
17
|
|
Рече же е^мђ мђж'ь эTи^до'ша эTсю'дђ слы'шахъ б^о гл~юща и^хъ. по'идемъ доџаимъ” І$ иде і^ѓ'сифъ въ слDњ' бра'тїа свое^я` и^ ѓ^брᲇте я& в доџаи'мъ”
|
εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ ἄνθρωπος· ἀπῄρκασιν ἐντεῦθεν, ἤκουσα γὰρ αὐτῶν λεγόντων· πορευθῶμεν εἰς Δωθαείμ. καὶ ἐπορεύθη ᾿Ιωσὴφ κατόπισθεν τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ εὗρεν αὐτοὺς ἐν Δωθαείμ.
|
|
18
|
18
|
|
И$ ё^ꙁрњша и& и^ꙁдале'че, пре'жде приближенїя е^го къ ниM и^ ꙁлᲇ ђмы'слиша и& ё^бити, вᲇща'ша
|
προεῖδον δὲ αὐτὸν μακρόθεν πρὸ τοῦ ἐγγίσαι αὐτὸν πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐπονηρεύοντο τοῦ ἀποκτεῖναι αὐτόν.
|
|
19
|
19
|
|
б^о ко'ждо и^хъ бра'тђ свое^мђ. ѓO с^е снови'децъ ѓ%нъ и'детъ,
|
εἶπε δὲ ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· ἰδοὺ ὁ ἐνυπνιαστὴς ἐκεῖνος ἔρχεται·
|
|
20
|
20
|
|
нн~њ ё^б^о ходи'те, да ё^бїе'мъ и&, и^ въвр'ъжемъ и& въ е^ди'нъ ровъ, и^ рече'мъ ꙁвњ'рь лют# сънњлъ и& е^сть, и^ да ё'зримъ чт^о бђ'детъ сонъ е^го”
|
νῦν οὖν δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ ρίψωμεν αὐτὸν εἰς ἕνα τῶν λάκκων καὶ ἐροῦμεν· θηρίον πονηρὸν κατέφαγεν αὐτόν· καὶ ὀψόμεθα, τί ἔσται τὰ ἐνύπνια αὐτοῦ.
|
|
21
|
21
|
|
Слы'шавъ же рђви'мъ хотя` и^ꙁба'вити е^го эT рђкђ иX. и^ рече не ё^бїе'мъ е^го на дш~ђ.
|
ἀκούσας δὲ Ρουβὴν ἐξείλετο αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ εἶπεν· οὐ πατάξωμεν αὐτὸν εἰς ψυχήν.
|
|
22
|
22
|
|
рече же и^мъ рђви'мъ не пролеите крови. н^о въвр'ъꙁите и& въ ро'въ то'й е^же е'сть вᲆ пђсты'ни. а^ рђкђ не вᲆꙁложиᲄе на'нь. и^ тща'ся ја^ко да и^ꙁба'витъ е^го эT рђкђ` и^хъ. и^ эTпђ'ститᲆ къ эTц~ђ свое^мђ”
|
εἶπε δὲ αὐτοῖς Ρουβήν· μὴ ἐκχέητε αἷμα· ἐμβάλλετε αὐτὸν εἰς ἕνα τῶν λάκκων τούτων τῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, χεῖρα δὲ μὴ ἐπενέγκητε αὐτῷ· ὅπως ἐξέληται αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἀποδῷ αὐτὸν τῷ πατρὶ αὐτοῦ.
|
|
23
|
23
|
|
Бысть же е^гда` прїиде і^ѓ'сифъ къ братїи свое'и. съвлекоша съ і^ѓ'сифа риꙁђ кра'снђю и^же на не'мъ б^њ.
|
ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἦλθεν ᾿Ιωσὴφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, ἐξέδυσαν ᾿Ιωσὴφ τὸν χιτῶνα τὸν ποικίλον τὸν περὶ αὐτόν
|
|
24
|
24
|
|
и^ поим#ше въвръго'ша и& в ро'въ въ не'мже не бњ вода`
|
καὶ λαβόντες αὐτόν ἔρριψαν εἰς τὸν λάκκον· ὁ δὲ λάκκος κενός, ὕδωρ οὐκ εἶχεν.
|
|
25
|
25
|
|
и^ сњдо'ша ја%сти хлњбъ” И$ въꙁрњ'вше ѓ^чи'ма, ви'дњша и^ с^е пђт#ници и^ꙁмаи^лтяне и^дђтъ эT гала'да, и^ вельблю'ди и^хᲆ по'лны џимїа'на. и^ смолы` і^ и^стакти и^доша въ е^гљ=пеT”
|
᾿Εκάθισαν δὲ φαγεῖν ἄρτον καὶ ἀναβλέψαντες τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδον, καὶ ἰδοὺ ὁδοιπόροι ᾿Ισμαηλῖται ἤρχοντο ἐκ Γαλαάδ, καὶ αἱ κάμηλοι αὐτῶν ἔγεμαν θυμιαμάτων καὶ ρητίνης καὶ στακτῆς· ἐπορεύοντο δὲ καταγαγεῖν εἰς Αἴγυπτον.
|
|
26
|
26
|
|
Рече же и^ё'да къ братїи` свое'и чт^о потре'бно а^ще брата нашего ё^бїе'мъ. и^ съкры'емъ кровь е^го. н^о
|
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας πρὸς τούς ἀδελφοὺς αὐτοῦ· τί χρήσιμον, ἐὰν ἀποκτείνωμεν τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ κρύψωμεν τὸ αἷμα αὐτοῦ;
|
|
27
|
27
|
|
и^дњте и^ эTдади'мъ и& и^ꙁма'и^лтяномъ симъ. а^ рђцњ наши не бђ'дета на немъ. ја%ко бра'тъ нашь и^ пло'ть наша е^сть” Послђш'аша же братїа е^го.
|
δεῦτε ἀποδώμεθα αὐτὸν τοῖς ᾿Ισμαηλίταις τούτοις, αἱ δὲ χεῖρες ἡμῶν μὴ ἔστωσαν ἐπ᾿ αὐτόν, ὅτι ἀδελφὸς ἡμῶν καὶ σὰρξ ἡμῶν ἐστιν. ἤκουσαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ.
|
|
28
|
28
|
|
мина'ша же мђжи мадїа'нњ и^ кђпцы`” І$ и^ꙁвлеко'ша вонъ і^ѓ'сифа эT рова. и^ эTда'ша и& на двадесяти ꙁла'тника. и^ поведо'ша і^ѓ'сифа въ е^гљ=петъ”
|
καὶ παρεπορεύοντο οἱ ἄνθρωποι οἱ Μαδιηναῖοι ἔμποροι, καὶ ἐξείλκυσαν καὶ ἀνεβίβασαν τὸν ᾿Ιωσὴφ ἐκ τοῦ λάκκου καὶ ἀπέδοντο τὸν ᾿Ιωσὴφ τοῖς ᾿Ισμαηλίταις εἴκοσι χρυσῶν, καὶ κατήγαγον τὸν ᾿Ιωσὴφ εἰς Αἴγυπτον.
|
|
29
|
29
|
|
Въꙁврати' же ся рђвимъ ко ро'вђ. не ё^ꙁрњ` і^ѓ'сифа в ровњ. и^ раꙁве'рꙁе ризы своя`.
|
ἀνέστρεψε δὲ Ρουβὴν ἐπὶ τὸν λάκκον καὶ οὐχ ὁρᾷ τὸν ᾿Ιωσὴφ ἐν τῷ λάκκῳ. καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ.
|
|
30
|
30
|
|
и^ прїиде къ бра'тїи сво'еи, и^ рече, ѓ^тро'чища нњсть, а%ꙁъ б^о ка'мо и^дђ`”
|
καὶ ἐπέστρεψε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ. καὶ εἶπε· τὸ παιδάριον οὐκ ἔστιν, ἐγὼ δὲ ποῦ πορεύομαι ἔτι;
|
|
31
|
31
|
|
Вꙁе'мше же риꙁђ і^ѓ'сифовђ, ꙁакла'ша коꙁлище, и^ пома'ꙁаша кровїю. риꙁђ е^го кра'снђю,
|
Λαβόντες δὲ τὸν χιτῶνα τοῦ ᾿Ιωσὴφ ἔσφαξαν ἔριφον αἰγῶν καὶ ἐμόλυναν τὸν χιτῶνα τῷ αἵματι.
|
|
32
|
32
|
|
и^ посла'ша ри'зђ ѓ^кровавле'нђ” И$ принесо'ша къ эTц~ђ свое^мђ и^ реко'ша. риꙁђ сїю ѓ^брњтохомъ поꙁнава'и ё^бо, а^ще ли риза сн~а твое^го е^сть с^е и^ли н^и”
|
καὶ ἀπέστειλαν τὸν χιτῶνα τὸν ποικίλον καὶ εἰσήνεγκαν τῷ πατρὶ αὐτῶν. καὶ εἶπαν· τοῦτον εὕρομεν, ἐπίγνωθι εἰ χιτὼν τοῦ υἱοῦ σού ἐστιν ἢ οὔ.
|
|
33
|
33
|
|
И$ поꙁнаv ю&, и^ реq, риꙁа сн~а мое^го е^сть с^е ꙁвњ'рь лютъ и^ꙁњлъ е^сть е^го, ꙁвњ'рь въсхити` і^ѓ'сифа.
|
καὶ ἐπέγνω αὐτὸν καὶ εἶπε· χιτὼν τοῦ υἱοῦ μού ἐστι· θηρίον πονηρὸν κατέφαγεν αὐτόν, θηρίον ἥρπασε τὸν ᾿Ιωσήφ.
|
|
34
|
34
|
|
и^ растерꙁа` і^а'ковъ ри'ꙁы своя. и^ въꙁложи` риꙁы влася'ныя на ся. и^ сњтова сн~а свое^го дн~и мно'ги”
|
διέρρηξε δὲ ᾿Ιακὼβ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐπέθετο σάκκον ἐπὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ἐπένθει τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἡμέρας πολλάς.
|
|
35
|
35
|
|
Събра'ша же ся вси сн~ове е^го и^ дще'ри е^го прїидо'ша ё^тњш'ити е^го. и^ не хотя'ше ётњш'итися гл~я ја%ко да сни'дђ къ сн~ђ мое^мђ сњтђя въ а'дъ. и^ пла'кася эTц~ъ е^го”
|
συνήχθησαν δὲ πάντες οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ θυγατέρες καὶ ἦλθον παρακαλέσαι αὐτόν, καὶ οὐκ ἤθελε παρακαλεῖσθαι λέγων ὅτι· καταβήσομαι πρὸς τὸν υἱόν μου πενθῶν εἰς ᾅδου. καὶ ἔκλαυσεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ.
|
|
36
|
36
|
|
Мадїа'не же эTдаша і^ѓ'сифа въ е^гљ=петъ пентефри'ю е^внђхови фараѓ'новђ вое^во'дᲇ во'й е^го”
|
οἱ δὲ Μαδιηναῖοι ἀπέδοντο τὸν ᾿Ιωσὴφ εἰς Αἴγυπτον τῷ Πετεφρῇ τῷ σπάδοντι Φαραώ, ἀρχιμαγείρῳ.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.