|
Молитва 5, святого Василія Великого
|
Мlтва є7, с™aгw васjліа вели1кагw:
|
|
Вім, Го́споди, я́ко недосто́йні причаща́юся Пречи́стаго Твоєго́ Ті́ла і Честни́я Твоєя́ Кро́ве, і пови́нен єсьм, і суд себі́ ям і пію́, не разсужда́я Ті́ла і Кро́ве Тебе́, Христа́ і Бо́га моєго́, но на щедро́ти Твоя́ дерза́я прихожду́ к Тебі́ ре́кшему: яди́й Мою́ Плоть і пія́й Мою́ Кров во Мні пребива́єть і Аз в нем. Умилосе́рдися у́бо, Го́споди, і не обличи́ м'я, грі́шнаго, но сотвори́ со мно́ю по ми́лості Твоє́й; і да бу́дуть мі свята́я сія́ во ісціле́ніє, і очище́ніє, і просвіще́ніє, і сохране́ніє, і спасе́ніє, і во освяще́ніє душі́ і ті́ла; во отгна́ніє вся́каго мечта́нія, і лука́ваго дія́нія, і ді́йства дия́вольськаго, ми́сленні во удесі́х мої́х ді́йствуємаго, в дерзнове́ніє і любо́в, я́же к Тебі́; во ісправле́ніє житія́ і утвержде́ніє, в возраще́ніє доброді́телі і соверше́нства; во ісполне́ніє за́повідей, в Ду́ха Свята́го обще́ніє, в напу́тіє живота́ ві́чнаго, во отві́т благоприя́тен на Стра́шнім Суди́щі Твоє́м; не в суд іли́ во осужде́ніє. |
Вёмъ гDи, ћкw недост0йнэ причащaюсz пречcтагw твоегw2 тёла и3 чcтнhz твоеS кр0ве: и3 пови1ненъ є4смь, и3 сyдъ себЁ ћмъ и3 пію2, не разсуждaz тёла и3 кр0ве тебє2 хrтA и3 бGа моегw2: но на щедрHты тво‰ дерзaz, прихождY къ тебЁ рeкшему: kдhй мою2 пл0ть, и3 піsй мою2 кр0вь, во мнЁ пребывaетъ, и3 ѓзъ въ нeмъ. Ўмлcрдисz u5бо гDи, и3 не њбличи1 мz грёшнаго, но сотвори2 со мн0ю по млcти твоeй: и3 да бyдутъ ми2 с™†z сі‰ во и3сцэлeніе, и3 њчищeніе, и3 просвэщeніе, и3 сохранeніе, и3 сп7сeніе, и3 во њсщ7eніе души2 и3 тёла: во tгнaніе всsкагw мечтaніz, и3 лукaвагw дэsніz, и3 дёйства діaвольскагw, мhсленнэ во ўдесёхъ мои1хъ дёйствуемагw: въ дерзновeніе и3 люб0вь, ћже къ тебЁ, во и3справлeніе житіS и3 ўтверждeніе, въ возращeніе добродётели и3 совершeнства: во и3сполнeніе зaповэдей, въ д¦а с™aгw nбщeніе, въ напyтіе животA вёчнагw, во tвётъ бlгопріsтенъ на стрaшнэмъ суди1щи твоeмъ: не въ сyдъ и3ли2 во њсуждeніе. |
