|
Псалом 103
|
Псалом 103
|
|
0
|
0
|
|
Псало́мъ Дави́ду, о мірстѣ́мъ бытіи́.
|
Псало́м Дави́ду, о мирсті́м битії́, 103.
|
|
1
|
1
|
|
Благослови́, душе́ моя́, Го́спода. Го́споди Бо́же мо́й, возвели́чился єси́ зѣло́: во исповѣ́даніє и въ велелѣ́поту обле́клся єси́:
|
Благослови́, душе́ моя́, Го́спода. Го́споди Бо́же мой, возвели́чился єси́ зіло́; во іспові́даніє і в велелі́поту обле́клся єси́;
|
|
2
|
2
|
|
одѣя́йся свѣ́томъ я́ко ри́зою, простира́яй не́бо я́ко ко́жу:
|
одія́йся сві́том, я́ко ри́зою, простира́яй не́бо, я́ко ко́жу;
|
|
3
|
3
|
|
покрыва́яй вода́ми превы́спренняя Своя́, полага́яй о́блаки на восхожде́ніє Своє́, ходя́й на крилу́ вѣ́треню:
|
покрива́яй вода́ми преви́спренняя Своя́, полага́яй о́блаки на восхожде́ніє Своє́, ходя́й на крилу́ ві́треню;
|
|
4
|
4
|
|
творя́й а́нгелы Своя́ ду́хи, и слуги́ Своя́ пла́мень о́гненный:
|
творя́й а́нгели Своя́ ду́хи, і слуги́ Своя́ — пла́мень о́гненний;
|
|
5
|
5
|
|
основа́яй зе́млю на тве́рди єя́: не преклони́тся въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
основа́яй зе́млю на тве́рді єя́; не преклони́ться в вік ві́ка.
|
|
6
|
6
|
|
Бе́здна я́ко ри́за одѣя́ніє єя́, на гора́хъ ста́нутъ во́ды:
|
Бе́здна, я́ко ри́за, одія́ніє єя́, на гора́х ста́нуть во́ди;
|
|
7
|
7
|
|
от запреще́нія Твоєго́ побѣ́гнутъ, от гла́са гро́ма Твоєго́ убоя́тся.
|
от запреще́нія Твоєго́ побі́гнуть, от гла́са гро́ма Твоєго́ убоя́ться.
|
|
8
|
8
|
|
Восхо́дятъ го́ры, и низхо́дятъ поля́, въ мѣ́сто є́же основа́лъ єси́ и́мъ.
|
Восхо́дять го́ри, і низхо́дять поля́, в мі́сто, є́же основа́л єси́ їм.
|
|
9
|
9
|
|
Предѣ́лъ положи́лъ єси́, єго́же не пре́йдутъ, ниже́ обратя́тся покры́ти зе́млю.
|
Преді́л положи́л єси́, єго́же не пре́йдуть, ніже́ обратя́ться покри́ти зе́млю.
|
|
10
|
10
|
|
Посыла́яй исто́чники въ де́брехъ, посредѣ́ го́ръ про́йдутъ во́ды.
|
Посила́яй істо́чники в де́брех, посреді́ гор про́йдуть во́ди.
|
|
11
|
11
|
|
Напая́ютъ вся́ звѣ́ри се́лныя, жду́тъ {воспріи́мутъ} она́гри въ жа́жду свою́.
|
Напая́ють вся зві́рі се́льния, ждуть [воспри́ймуть] она́гри* в жа́жду свою́.
|
|
12
|
12
|
|
На ты́хъ пти́цы небе́сныя привита́ютъ: от среды́ ка́менія дадя́тъ гла́съ.
|
На тих пти́ці небе́сния привита́ють; от среди́ ка́менія дадя́ть глас.
|
|
13
|
13
|
|
Напая́яй го́ры от превы́спреннихъ Свои́хъ: от плода́ дѣ́лъ Твои́хъ насы́тится земля́.
|
Напая́яй го́ри от преви́спренних Свої́х; от плода́ діл Твої́х наси́титься земля́.
|
|
14
|
14
|
|
Прозяба́яй траву́ ското́мъ, и зла́къ на слу́жбу человѣ́комъ, извести́ хлѣ́бъ от земли́:
|
Прозяба́яй траву́ ското́м, і злак на слу́жбу челові́ком, ізвести́ хліб от землі́;
|
|
15
|
15
|
|
и віно́ весели́тъ се́рдце человѣ́ка, ума́стити лице́ єле́ємъ: и хлѣ́бъ се́рдце человѣ́ка укрѣпи́тъ.
|
і вино́ весели́ть се́рдце челові́ка, ума́стити лице́ єле́єм; і хліб се́рдце челові́ка укріпи́ть.
|
|
16
|
16
|
|
Насы́тятся древа́ польска́я, ке́дри Ліва́нстіи, и́хже єси́ насади́лъ:
|
Наси́тяться древа́ польська́я, ке́дри лива́нстії, ї́хже єси́ насади́л;
|
|
17
|
17
|
|
та́мо пти́цы вогнѣздя́тся, єроді́єво жили́ще предводи́телствуєтъ и́ми.
|
та́мо пти́ці вогніздя́ться, єроді́єво* жили́ще предводи́тельствуєть ї́ми.
|
|
18
|
18
|
|
Го́ры высо́кія єле́немъ, ка́мень прибѣ́жище за́яцемъ.
|
Го́ри висо́кія єле́нем, ка́мень — прибі́жище за́яцем.
|
|
19
|
19
|
|
Сотвори́лъ є́сть луну́ во времена́: со́лнце позна́ за́падъ сво́й.
|
Сотвори́л єсть луну́ во времена́; со́лнце позна́ за́пад свой.
|
|
20
|
20
|
|
Положи́лъ єси́ тму́, и бы́сть но́щь, въ не́йже про́йдутъ вси́ звѣ́ріє дубра́вніи,
|
Положи́л єси́ тьму, і бисть нощ, в не́йже про́йдуть всі зві́ріє дубра́внії,
|
|
21
|
21
|
|
ски́мни рыка́ющіи восхи́тити и взыска́ти от Бо́га пи́щу себѣ́.
|
ски́мні рика́ющії восхи́тити і взиска́ти от Бо́га пи́щу себі́.
|
|
22
|
22
|
|
Возсія́ со́лнце, и собра́шася, и въ ло́жахъ свои́хъ ля́гутъ.
|
Возсія́ со́лнце, і собра́шася, і в ло́жах свої́х ля́гуть.
|
|
23
|
23
|
|
Изы́детъ человѣ́къ на дѣ́ло своє́ и на дѣ́ланіє своє́ до ве́чера.
|
Ізи́деть челові́к на ді́ло своє́ і на ді́ланіє своє́ до ве́чера.
|
|
24
|
24
|
|
Я́ко возвели́чишася дѣла́ Твоя́, Го́споди: вся́ прему́дростію сотвори́лъ єси́: испо́лнися земля́ тва́ри Твоєя́.
|
Я́ко возвели́чишася діла́ Твоя́, Го́споди; вся прему́дростію сотвори́л єси́; іспо́лнися земля́ тва́рі Твоєя́.
|
|
25
|
25
|
|
Сіє́ мо́ре вели́коє и простра́нноє: та́мо га́ди, и́хже нѣ́сть числа́, живо́тная ма́лая съ вели́кими:
|
Сіє́ мо́ре вели́коє і простра́нноє; та́мо га́ди, ї́хже ність числа́, живо́тная ма́лая с вели́кими;
|
|
26
|
26
|
|
та́мо корабли́ препла́ваютъ, змі́й се́й, єго́же созда́лъ єси́ руга́тися єму́.
|
та́мо кораблі́ препла́вають, змій сей, єго́же созда́л єси́ руга́тися єму́.
|
|
27
|
27
|
|
Вся́ къ Тебѣ́ ча́ютъ, да́ти пи́щу и́мъ во бла́го вре́мя.
|
Вся к Тебі́ ча́ють, да́ти пи́щу їм во бла́го вре́м'я.
|
|
28
|
28
|
|
Да́вшу Тебѣ́ и́мъ, соберу́тъ: отве́рзшу Тебѣ́ ру́ку, вся́ческая испо́лнятся бла́гости:
|
Да́вшу Тебі́ їм, соберу́ть; отве́рзшу Тебі́ ру́ку, вся́чеськая іспо́лняться бла́гости;
|
|
29
|
29
|
|
отвра́щшу же Тебѣ́ лице́, возмяту́тся: отъи́меши ду́хъ и́хъ, и изче́знутъ и въ пе́рсть свою́ возвратя́тся:
|
отвра́щшу же Тебі́ лице́, возм'яту́ться; оти́меши дух їх, і ізче́знуть і в персть свою́ возвратя́ться;
|
|
30
|
30
|
|
по́слеши ду́ха Твоєго́, и сози́ждутся, и обнови́ши лице́ земли́.
|
по́слеши Ду́ха Твоєго́, і сози́ждуться, і обнови́ши лице́ землі́.
|
|
31
|
31
|
|
Бу́ди сла́ва Госпо́дня во вѣ́ки: возвесели́тся Госпо́дь о дѣ́лѣхъ Свои́хъ:
|
Бу́ди сла́ва Госпо́дня во ві́ки; возвесели́ться Госпо́дь о ді́ліх Свої́х;
|
|
32
|
32
|
|
призира́яй на зе́млю и творя́й ю́ трясти́ся: прикаса́яйся гора́мъ, и дымя́тся.
|
призира́яй на зе́млю і творя́й ю трясти́ся; прикаса́яйся гора́м, і дим'я́ться.
|
|
33
|
33
|
|
Воспою́ Го́сподеви въ животѣ́ моє́мъ, пою́ Бо́гу моєму́, до́ндеже є́смь:
|
Воспою́ Го́сподеві в животі́ моє́м, пою́ Бо́гу моєму́, до́ндеже єсьм;
|
|
34
|
34
|
|
да услади́тся Єму́ бесѣ́да моя́, а́зъ же возвеселю́ся о Го́сподѣ.
|
да услади́ться Єму́ бесі́да моя́, аз же возвеселю́ся о Го́споді.
|
|
35
|
35
|
|
Да изче́знутъ грѣ́шницы от земли́, и беззако́нницы, я́коже не бы́ти и́мъ. Благослови́, душе́ моя́, Го́спода.
|
Да ізче́знуть грі́шници от землі́, і беззако́нници, я́коже не би́ти їм. Благослови́, душе́ моя́, Го́спода.
|
