|
Псалом 106
|
Псалом 106
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́іа.
|
Аллилу́я, 106.
|
|
1
|
1
|
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ, я́ко во вік ми́лость Єго́.
|
|
2
|
2
|
|
Да реку́тъ изба́вленніи Го́сподемъ, и́хже изба́ви изъ руки́ врага́,
|
Да реку́ть ізба́вленнії Го́сподем, ї́хже ізба́ви із руки́ врага́,
|
|
3
|
3
|
|
и от стра́нъ собра́ и́хъ, от восто́къ и за́падъ, и сѣ́вера и мо́ря:
|
і от стран собра́ їх, от восто́к і за́пад, і сі́вера і мо́ря;
|
|
4
|
4
|
|
заблуди́ша въ пусты́ни безво́днѣй, пути́ гра́да оби́телнаго не обрѣто́ша:
|
заблуди́ша в пусти́ні безво́дній, путі́ гра́да оби́тельнаго не обріто́ша;
|
|
5
|
5
|
|
а́лчуще и жа́ждуще, душа́ и́хъ въ ни́хъ изчезе́.
|
а́лчуще і жа́ждуще, душа́ їх в них ізчезе́.
|
|
6
|
6
|
|
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ изба́ви я́:
|
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх ізба́ви я;
|
|
7
|
7
|
|
и наста́ви я́ на пу́ть пра́въ, вни́ти во гра́дъ оби́телный.
|
і наста́ви я на путь прав, вни́ти во град оби́тельний.
|
|
8
|
8
|
|
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
|
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
|
|
9
|
9
|
|
я́ко насы́тилъ є́сть ду́шу тщу́, и ду́шу а́лчущу испо́лни бла́гъ:
|
я́ко наси́тил єсть ду́шу тщу, і ду́шу а́лчущу іспо́лни благ;
|
|
10
|
10
|
|
сѣдя́щыя во тмѣ́ и сѣ́ни сме́ртнѣй, окова́нныя нището́ю и желѣ́зомъ,
|
сідя́щия во тьмі і сі́ні сме́ртній, окова́нния нището́ю і желі́зом,
|
|
11
|
11
|
|
я́ко преогорчи́ша словеса́ Бо́жія, и совѣ́тъ Вы́шняго раздражи́ша.
|
я́ко преогорчи́ша словеса́ Бо́жія, і сові́т Ви́шняго раздражи́ша.
|
|
12
|
12
|
|
И смири́ся въ трудѣ́хъ се́рдце и́хъ, и изнемого́ша, и не бѣ́ помага́яй.
|
І смири́ся в труді́х се́рдце їх, і ізнемого́ша, і не бі помага́яй.
|
|
13
|
13
|
|
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ спасе́ я́:
|
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх спасе́ я;
|
|
14
|
14
|
|
и изведе́ я́ изъ тмы́ и сѣ́ни сме́ртныя, и у́зы и́хъ растерза́.
|
і ізведе́ я із тьми і сі́ні сме́ртния, і у́зи їх растерза́.
|
|
15
|
15
|
|
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
|
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
|
|
16
|
16
|
|
я́ко сокруши́ врата́ мѣ́дная, и вереи́ желѣ́зныя сломи́.
|
я́ко сокруши́ врата́ мі́дная, і вереї́ желі́зния сломи́.
|
|
17
|
17
|
|
Воспрія́тъ я́ от пути́ беззако́нія и́хъ: беззако́ній бо ра́ди свои́хъ смири́шася.
|
Восприя́т я от путі́ беззако́нія їх; беззако́ній бо ра́ди свої́х смири́шася.
|
|
18
|
18
|
|
Вся́каго бра́шна возгнуша́ся душа́ и́хъ, и прибли́жишася до вра́тъ сме́ртныхъ.
|
Вся́каго бра́шна возгнуша́ся душа́ їх, і прибли́жишася до врат сме́ртних.
|
|
19
|
19
|
|
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ спасе́ я́:
|
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх спасе́ я;
|
|
20
|
20
|
|
посла́ сло́во Своє́, и изцѣли́ я́, и изба́ви я́ от растлѣ́ній и́хъ.
|
посла́ сло́во Своє́, і ізціли́ я, і ізба́ви я от растлі́ній їх.
|
|
21
|
21
|
|
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
|
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
|
|
22
|
22
|
|
и да пожру́тъ Єму́ же́ртву хвалы́ и да возвѣстя́тъ дѣла́ Єго́ въ ра́дости.
|
і да пожру́ть Єму́ же́ртву хвали́ і да возвістя́ть діла́ Єго́ в ра́дості.
|
|
23
|
23
|
|
Сходя́щіи въ мо́ре въ корабле́хъ, творя́щіи дѣ́ланія въ вода́хъ мно́гихъ,
|
Сходя́щії в мо́ре в корабле́х, творя́щії ді́ланія в вода́х мно́гих,
|
|
24
|
24
|
|
ті́и ви́дѣша дѣла́ Госпо́дня и чудеса́ Єго́ во глубинѣ́.
|
ті́ї ви́діша діла́ Госпо́дня і чудеса́ Єго́ во глубині́.
|
|
25
|
25
|
|
Рече́, и ста́ ду́хъ бу́ренъ, и вознесо́шася во́лны єго́:
|
Рече́ — і ста дух бу́рен, і вознесо́шася во́лни єго́;
|
|
26
|
26
|
|
восхо́дятъ до небе́съ и низхо́дятъ до бе́зднъ: душа́ и́хъ въ злы́хъ та́яше:
|
восхо́дять до небе́с і низхо́дять до бездн; душа́ їх в злих та́яше;
|
|
27
|
27
|
|
смято́шася, подвиго́шася я́ко пія́ный, и вся́ му́дрость и́хъ поглощена́ бы́сть.
|
см'ято́шася, подвиго́шася, я́ко пія́ний, і вся му́дрость їх поглощена́ бисть.
|
|
28
|
28
|
|
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ изведе́ я́:
|
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх ізведе́ я;
|
|
29
|
29
|
|
и повелѣ́ бу́ри, и ста́ въ тишину́, и умолко́ша во́лны єго́.
|
і повелі́ бу́рі, і ста в тишину́, і умолко́ша во́лни єго́.
|
|
30
|
30
|
|
И возвесели́шася, я́ко умолко́ша, и наста́ви я́ въ приста́нище хотѣ́нія Своєго́.
|
І возвесели́шася, я́ко умолко́ша, і наста́ви я в приста́нище хоті́нія Своєго́.
|
|
31
|
31
|
|
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
|
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
|
|
32
|
32
|
|
да вознесу́тъ Єго́ въ це́ркви людстѣ́й, и на сѣда́лищи ста́рецъ восхва́лятъ Єго́.
|
да вознесу́ть Єго́ в це́ркві людсті́й, і на сіда́лищі ста́рець восхва́лять Єго́.
|
|
33
|
33
|
|
Положи́лъ є́сть рѣ́ки въ пусты́ню и исхо́диша водна́я въ жа́жду,
|
Положи́л єсть рі́ки в пусти́ню і ісхо́диша водна́я в жа́жду,
|
|
34
|
34
|
|
зе́млю плодоно́сную въ сла́ность, от зло́бы живу́щихъ на не́й.
|
зе́млю плодоно́сную в сла́ность, от зло́би живу́щих на ней.
|
|
35
|
35
|
|
Положи́лъ є́сть пусты́ню во єзе́ра водна́я и зе́млю безво́дную во исхо́дища водна́я.
|
Положи́л єсть пусти́ню во єзе́ра водна́я і зе́млю безво́дную во ісхо́дища водна́я.
|
|
36
|
36
|
|
И насели́ та́мо а́лчущыя, и соста́виша гра́ды оби́телны:
|
І насели́ та́мо а́лчущия, і соста́виша гра́ди оби́тельни;
|
|
37
|
37
|
|
и насѣ́яша се́ла, и насади́ша віногра́ды, и сотвори́ша пло́дъ жи́тенъ.
|
і насі́яша се́ла, і насади́ша виногра́ди, і сотвори́ша плод жи́тен.
|
|
38
|
38
|
|
И благослови́ я́, и умно́жишася зѣло́: и скоты́ и́хъ не ума́ли.
|
І благослови́ я, і умно́жишася зіло́; і скоти́ їх не ума́ли.
|
|
39
|
39
|
|
И ума́лишася и озло́бишася от ско́рби зо́лъ и болѣ́зни:
|
І ума́лишася і озло́бишася от ско́рби зол і болі́зні;
|
|
40
|
40
|
|
излія́ся уничиже́ніє на кня́зи и́хъ, и облазни́ {заблужда́ти сотвори́} я́ по непрохо́днѣй, а не по пути́.
|
ізлія́ся унічиже́ніє на кня́зі їх, і облазни́ [заблужда́ти сотвори́] я по непрохо́дній, а не по путі́.
|
|
41
|
41
|
|
И помо́же убо́гу от нищеты́ и положи́ я́ко о́вцы оте́чествія.
|
І помо́же убо́гу от нищети́ і положи́, я́ко о́вці, оте́чествія.
|
|
42
|
42
|
|
У́зрятъ пра́віи и возвеселя́тся, и вся́коє беззако́ніє загради́тъ уста́ своя́.
|
У́зрять пра́вії і возвеселя́ться, і вся́коє беззако́ніє загради́ть уста́ своя́.
|
|
43
|
43
|
|
Кто́ прему́дръ и сохрани́тъ сія́? И уразумѣ́ютъ ми́лости Госпо́дни.
|
Кто прему́др і сохрани́ть сія́? І уразумі́ють ми́лості Госпо́дні.
|
