|
Κεφάλαιο 28
|
Глvа, к~и”
|
|
1
|
1
|
|
ΟΥΑΙ τῷ στεφάνῳ τῆς ὕβρεως, οἱ μισθωτοὶ ᾿Εφραίμ· τὸ ἄνθος τὸ ἐκπεσὸν ἐκ τῆς δόξης ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους τοῦ παχέος, οἱ μεθύοντες ἄνευ οἴνου.
|
Го'ре вњнцђ` ё^кори'ꙁньномђ. наи'мницы е^фремовы, цвTњ эTпады'и эT сла'вы. на версњ горы` вели'кїя пїяни беꙁъ вина`.
|
|
2
|
2
|
|
ἰδοὺ ἰσχυρὸν καὶ σκληρὸν ὁ θυμὸς Κυρίου ὡς χάλαζα καταφερομένη οὐκ ἔχουσα σκέπην, βίᾳ καταφερομένη· ὡς ὕδατος πολὺ πλῆθος σῦρον χώραν τῇ γῇ ποιήσει ἀνάπαυσιν ταῖς χερσί.
|
се крњпко и^ же'стоко ја%рость гн~я а^ки гра'дъ и^спђщаеM не и^мыи ꙁавњтїа, нђжею спђща'ем# ја%ко воды` вели'ко мно'жесᲄво подира'я странђ` ꙁемли` сътвори'тъ поко'и. рђка'ма
|
|
3
|
3
|
|
καὶ τοῖς ποσὶ καταπατηθήσεται ὁ στέφανος τῆς ὕβρεως, οἱ μισθωτοὶ τοῦ ᾿Εφραίμ.
|
и^ нога'ма поперется вњнеw ё^кори'ꙁньныи наи'мницы е^фремовы”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἔσται τὸ ἄνθος τὸ ἐκπεσὸν τῆς ἐλπίδος τῆς δόξης ἐπ᾿ ἄκρου τοῦ ὄρους τοῦ ὑψηλοῦ ὡς πρόδρομος σύκου, ὁ ἰδὼν αὐτό, πρὶν ἢ εἰς τὴν χεῖραν αὐτοῦ λαβεῖν, θελήσει αὐτὸ καταπιεῖν.
|
И$ бђдетъ эTпады'и цвњтъ и^ сла'вы на врьсњ горы` высо'кїя, а^ки прьвыи плодъ смок#винъ. ви'дњвыи же, и^ преже в#ꙁятїя в рђцњ е^го въсхо'щетъ пожрᲇти и&”
|
|
5
|
5
|
|
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται Κύριος σαβαὼθ ὁ στέφανος τῆς ἐλπίδος ὁ πλακεὶς τῆς δόξης τῷ καταλειφθέντι μου λαῷ·
|
В тои дн~ь бђдетъ г~ь саваѓ'џъ, вњнецъ надежа спле'теныи сла'вою ѓ^ста'вшиM лю'демъ.
|
|
6
|
6
|
|
καταλειφθήσονται ἐπὶ πνεύματι κρίσεως ἐπὶ κρίσιν καὶ ἰσχὺν κωλύων ἀνελεῖν.
|
и^ ѓ^ста'вятся дх~омъ сђднымъ на сђдъ, и^ крњпость въз#браня'я погђби'ти я&”
|
|
7
|
7
|
|
οὗτοι γὰρ οἴνω πεπλανημένοι εἰσίν, ἐπλανήθησαν διὰ τὸ σίκερα· ἱερεὺς καὶ προφήτης ἐξέστησαν διὰ τὸ σίκερα, κατεπόθησαν διὰ τὸν οἶνον, ἐσείσθησαν ἀπὸ τῆς μέθης, ἐπλανήθησαν· τοῦτ᾿ ἔστι φάσμα.
|
Сїи б^о виноM сђть прельще'ни, прельсти'шася ѓ^ловинъ дњля. жрецъ, и^ прoркъ ё^жасо'стася. вина` ради потрясошася, эT пїя'нъства ѓ^ловин#наго прел#сти'шася” Се` е^сть видњнїе,
|
|
8
|
8
|
|
ἀρὰ ἔδεται ταύτην τὴν βουλήν· αὕτη γὰρ ἡ βουλὴ ἕνεκεν πλεονεξίας.
|
прокля'тїе поја%сть па'ки совњтъ то'и совњтъ лиха'го дњля и^мњнїя”
|
|
9
|
9
|
|
τίνι ἀνηγγείλαμεν κακὰ καὶ τίνι ἀνηγγείλαμεν ἀγγελίαν, οἱ ἀπογεγαλακτισμένοι ἀπὸ γάλακτος, οἱ ἀπεσπασμένοι ἀπὸ μαστοῦ;
|
Комђ совњсти'хомᲆ ѕл^о, и^л^и комђ повњда'хомъ вњсть, эTдое'нїи мле'комъ, эTторженїи эT со'са.
|
|
10
|
10
|
|
θλῖψιν ἐπὶ θλῖψιν προσδέχου, ἐλπίδα ἐπ᾿ ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν
|
печа'ль кᲆ печа'ли прїемли наде'жђ кᲆ наде'жи. и^ еще ма'ло
|
|
11
|
11
|
|
διὰ φαυλισμὸν χειλέων διὰ γλώσσης ἑτέρας, ὅτι λαλήσουσι τῷ λαῷ τούτῳ
|
ѕло'бїю ё^сте'нною ја^зы'комъ и%нњмъ, ја%ко съгл~ютъ лю'деM си'мъ рекђще и^мъ.
|
|
12
|
12
|
|
λέγοντες αὐτῷ· τοῦτο τὸ ἀνάπαυμα τῷ πεινῶντι καὶ τοῦτο τὸ σύντριμμα, καὶ οὐκ ἠθέλησαν ἀκούειν.
|
с^е паки а'лчномђ и^ се` съкрђше'нїе, и^ не въсхотњша слы'шати.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἔσται αὐτοῖς τὸ λόγιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ θλῖψις ἐπὶ θλῖψιν, ἐλπὶς ἐπ᾿ ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρόν, ἵνα πορευθῶσι καὶ πέσωσιν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ κινδυνεύσουσι καὶ συντριβήσονται καὶ ἁλώσονται.
|
и^ бђдетъ и^мъ слово г~а б~а, печа'ль кᲆ печа'ли, надежда къ наде'жди. е^ще ма'ло, е^ще ма'ло, да и^дђтъ и^ падђтся въспя'тъ, и^ вᲆ бњдђ въпадђтъ и^ съкрђшаTся, и^ плњне'ни бђдђтъ”
|
|
14
|
14
|
|
διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον Κυρίου, ἄνδρες τεθλιμμένοι καὶ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ τούτου τοῦ ἐν ᾿Ιερουσαλήμ·
|
Сего дњля слы'шасте слово гн~е мђжи печа'лни и^ кня'ѕи лю'дъстїи и^же въ і^ерsлимњ
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι εἴπατε· ἐποιήσαμεν διαθήκην μετὰ τοῦ ᾅδου καὶ μετὰ τοῦ θανάτου συνθήκας, καταιγὶς φερομένη ἐὰν παρέλθῃ οὐ μὴ ἔλθῃ ἐφ᾿ ἡμᾶς· ἐθήκαμεν ψεῦδος τὴν ἐλπίδα ἡμῶν καὶ τῷ ψεύδει σκεπασθησόμεθα.
|
ЈА/ко рекосте сътвори'хомъ ꙁавњтъ со а'домъ, и^ сᲆ сме'ртїю ꙁаложе'нїе” Бђря носи'ма а^ще ми'мои^детъ, не прїидетъ на на'съ. приложи'хом# лжђ` надежђ нашђ, и^ лжею покры'хоMся”
|
|
16
|
16
|
|
διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐμβαλῶ εἰς τὰ θεμέλια Σιὼν λίθον πολυτελῆ ἐκλεκτὸν ἀκρογωνιαῖον, ἔντιμον, εἰς τὰ θεμέλια αὐτῆς, καὶ ὁ πιστεύων ἐπ᾿ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ.
|
Сего ради та'ко гл~етъ г~ь, се а^ꙁъ вложђ` въ ѓ^снова'нїе сїѓ'не ка'мень многоцњненъ, и^збра'нъ, краеё^го'ленъ, честенъ, въ ѓ^снова'нїе е^мђ. и^ вњрђяй во'нь не постыди'тся.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ θήσω κρίσιν εἰς ἐλπίδα, ἡ δὲ ἐλεημοσύνη μου εἰς σταθμούς, καὶ οἱ πεποιθότες μάτην ψεύδει· ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ὑμᾶς καταιγίς,
|
и^ положђ` сђдъ въ надежђ, млsть же мою в# мњры” И$ ё^пова'ю^щеи вът#ще лже'ю, ја%ко не минет# васъ бђря” Є$д^а
|
|
18
|
18
|
|
μὴ καὶ ἀφέλῃ ὑμῶν τὴν διαθήκην τοῦ θανάτου, καὶ ἡ ἐλπὶς ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν ᾅδην οὐ μὴ ἐμμείνῃ· καταιγὶς φερομένη ἐὰν ἐπέλθῃ, ἔσεσθε αὐτῇ εἰς καταπάτημα.
|
и^ эTврьжетъ ꙁалоh эT васъ смр~тныи, и^ надежа ва'ша ја%же къ а'дђ не пребђдетъ. бђря и^дђщїя а^ще мимои^детъ, бђдеT е'й в# попра'нїе,
|
|
19
|
19
|
|
ὅταν παρέλθῃ, λήψεται ὑμᾶς· πρωΐ πρωΐ παρελεύσεται ἡμέρας, καὶ ἐν νυκτὶ ἔσται ἐλπὶς πονηρά· μάθετε ἀκούειν.
|
и^ егда ми'мои^де'тъ прїиметъ васъ” Заё'тра ꙁаё'тра минетъ дн~ь, и в нощи бђдет# надежа ѕл^а” Наё^чи'теся слы'шати тђжа'щеи,
|
|
20
|
20
|
|
στενοχωρούμενοι οὐ δυνάμεθα μάχεσθαι, αὐτοὶ δὲ ἀσθενοῦμεν τοῦ ὑμᾶς συναχθῆναι.
|
не мо'жемся котора'ти. сами же и^ꙁнемага'емъ ја%коy събра'ти ны`”
|
|
21
|
21
|
|
ὥσπερ ὄρος ἀσεβῶν ἀναστήσεται Κύριος, καὶ ἔσται ἐν τῇ φάραγγι Γαβαών· μετὰ θυμοῦ ποιήσει τὰ ἔργα αὐτοῦ, πικρίας ἔργον· ὁ δὲ θυμὸς αὐτοῦ ἀλλοτρίως χρήσεται, καὶ ἡ πικρία αὐτοῦ ἀλλοτρία.
|
ЈА/коже гора` нечести'выхъ въста'нетъ, и^ бђдеT въ дебри гаваѓ'ньстњ, съ ја%ростїю сътвори'тᲆ дњла своя`, го'рести дњла. и^ ја%рость же е^го чюжа бђдетъ, и^ гнњвъ е^го чю'жъ”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ὑμεῖς μὴ εὐφρανθείητε, μηδὲ ἰσχυσάτωσαν ὑμῶν οἱ δεσμοὶ διότι συντετελεσμένα καὶ συντετμημένα πράγματα ἤκουσα παρὰ Κυρίου σαβαώθ, ἃ ποιήσει ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.
|
И$ вы не ра'дђитеся, да не възмо'гђтъ на' вы вя'жђщеи. ꙁане` сконча'ны и^ съкраще'ны ве'щи слышахъ эT г~а саваѓ'џа, ја%же сътвори'тъ по всеи земли`”
|
|
23
|
23
|
|
ἐνωτίζεσθε καὶ ἀκούετε τῆς φωνῆς μου, προσέχετε καὶ ἀκούεται τοὺς λόγους μου.
|
Внђши'те и^ слы'шите глаs мои, вънемлњте и^ слы'шите словеса моя.
|
|
24
|
24
|
|
μὴ ὅλην τὴν ἡμέραν ἀροτριάσει ὁ ἀροτριῶν; ἢ σπόρον προετοιμάσει πρὶν ἐργάσασθαι τὴν γῆν;
|
е^д^а весь дн~ь хощетъ ѓ^ря'и ѓ^ра'ти и^л^и сњмя ё^готовати, преже въꙁдњла'нїя ꙁе'мнаго.
|
|
25
|
25
|
|
οὐχ ὅταν ὁμαλίσῃ τὸ πρόσωπον αὐτῆς, τότε σπείρει μικρὸν μελάνθιον ἢ κύμινον καὶ πάλιν σπείρει πυρὸν καὶ κριθὴν καὶ κέγχρον καὶ ζέαν ἐν τοῖς ὁρίοις σου;
|
н^о е^гда ё^бо ё^мякчи'тъ ве'рхъ е'и, тогда всњеT ма'ло кђколи'ца, и^ кљ=ми'на. потоM же в#сњеT пшени'цђ, и^ ја^чме'нь, и^ пы'ро, въ предњлехъ твои^хᲆ.
|
|
26
|
26
|
|
καὶ παιδευθήσῃ κρίματι Θεοῦ σου καὶ εὐφρανθήσῃ.
|
и^ нака'жешися сђдомъ б~а твое^го, и^ възра'дђе^шися.
|
|
27
|
27
|
|
οὐ γὰρ μετὰ σκληρότητος καθαίρεται τὸ μελάνθιον, οὐδὲ τροχὸς ἁμάξης περιάξει ἐπὶ τὸν κύμινον, ἀλλὰ ράβδῳ τινάσσεται τὸ μελάνθιον,
|
не съ жесто'тою бо ся и^стребляеT кђколи'ца. и^ колоко'льное не ѓ^бы'идетъ кљ=ми'на. н^о жеѕломъ и^степется кђколи'ца. а^ кљ=ми'нъ с# хлњ'бомъ снњсться.
|
|
28
|
28
|
|
τὸ δὲ κύμινον μετὰ ἄρτου βρωθήσεται. οὐ γὰρ εἰς τὸν αἰῶνα ἐγώ εἰμι ὑμῖν ὀργισθήσομαι, οὐδὲ φωνὴ τῆς πικρίας μου καταπατήσει ὑμᾶς.
|
Не въ вkњ б^о а^ꙁъ раꙁгнњваюся на' вы, и^ гласъ гнњва мое^го не попере'тъ васъ”
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ταῦτα παρὰ Κυρίου σαβαὼθ ἐξῆλθε τὰ τέρατα· βουλεύσασθε, ὑψώσατε ματαίαν παράκλησιν.
|
Се` эT г~а саваѓ'џа и^ꙁы'иде. чюдеса` совњща'ите, възнесњте т#ще` ё^тњше'нїе”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.