|
Κεφάλαιο 57
|
Глvа, н~з”
|
|
1
|
1
|
|
ΙΔΕΤΕ ὡς ὁ δίκαιος ἀπώλετο, καὶ οὐδεὶς ἐκδέχεται τῇ καρδίᾳ, καὶ ἄνδρες δίκαιοι αἴρονται, καὶ οὐδεὶς κατανοεῖ. ἀπὸ γὰρ προσώπου ἀδικίας ἦρται ὁ δίκαιος·
|
Ви'дите ја^ко многажды пра'вдивыи погиба'етъ, и^ никт'оже не пожида'етъ срDцеM и^ мђжи пра'вдивїи эTе'млюTся, и^ никто'же раꙁђмњ'еT, эT лица` б^о неправдњ вꙁя'ся правди'выи”
|
|
2
|
2
|
|
ἔσται ἐν εἰρήνῃ ἡ ταφὴ αὐτοῦ, ᾖρται ἐκ τοῦ μέσου
|
И$ бђдетъ с ми'ромъ погребенїе е^го, и^ вꙁя'ся эT среды”
|
|
3
|
3
|
|
ὑμεῖς δὲ προσαγάγετε ὧδε, υἱοὶ ἄνομοι, σπέρμα μοιχῶν καὶ πόρνης·
|
Вы' же прїидњте сњмо сн~ове беꙁаконнїи племя` любодњя и^ блђдница.
|
|
4
|
4
|
|
ἐν τίνι ἐνετρυφήσατε; καὶ ἐπὶ τίνα ἠνοίξατε τὸ στόμα ὑμῶν; καὶ ἐπὶ τίνα ἐχαλάσατε τὴν γλῶσσαν ὑμῶν; οὐχ ὑμεῖς ἐστε τέκνα ἀπωλείας; σπέρμα ἄνομον;
|
ки'мᲆ въспита'стеся, и^ на кого эTврьзо'сᲄе ё^ста` ва'ша, и^ на кого ѓ^бори'сте ја%зы'къ вашъ. нњсте л^и вы ё^бо чада па'гђбы племя` беꙁакон#но”
|
|
5
|
5
|
|
οἱ παρακαλοῦντες εἴδωλα ὑπὸ δένδρα δασέα, σφάζοντες τὰ τέκνα αὐτῶν ἐν ταῖς φάραγξιν ἀναμέσον τῶν πετρῶν.
|
Моля'щеися къ кђми'ромъ поD дђбїеM ча'стом, ꙁакала'юще ча'да своя в де'брехъ среди ка'менїя.
|
|
6
|
6
|
|
ἐκείνη σου ἡ μερίς, οὗτός σου ὁ κλῆρος, κἀκείνοις ἐξέχεας σπονδὰς κἀκείνοις ἀνήνεγκας θυσίας· ἐπὶ τούτοις οὖν οὐκ ὀργισθήσομαι;
|
т^о твоя ча'сть, с^е твое прича'стїе. и^ тњм# пролїя възлїанїя, и^ тMњ принесе требы. ѓ^ сеM ё^бо не раз#гнњ'ваю л^и ся
|
|
7
|
7
|
|
ἐπ᾿ ὄρος ὑψηλὸν καὶ μετέωρον, ἐκεῖ σου ἡ κοίτη, καὶ ἐκεῖ ἀνεβίβασας θυσίας σου.
|
на горњ` высо'цњ и^ въꙁнесе'нњ, т^ђ тебњ ло'же, и^ та'мо въꙁнесе тре'бы.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ὀπίσω τῶν σταθμῶν τῆς θύρας σου ἔθηκας μνημόσυνά σου· ᾤου ὅτι ἐὰν ἀπ᾿ ἐμοῦ ἀποστῇς, πλεῖόν τι ἕξεις· ἠγάπησας τοὺς κοιμωμένους μετὰ σοῦ
|
и^ за поDбо'и дверїи твоихъ положи` па'мять свою. ЭO ты`, ја%ко а^ще эT мене эTсᲄђпиши, боле чт^о прїимеши. въꙁлюби` лежа'щая с тобою,
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου μετ᾿ αὐτῶν καὶ πολλοὺς ἐποίησας τοὺς μακρὰν ἀπὸ σοῦ καὶ ἀπέστειλας πρέσβεις ὑπὲρ τὰ ὅριά σου καὶ ἀπέστρεψας καὶ ἐταπεινώθης ἕως ᾅδου.
|
ё^мно'жи блђже'нїе твое с ни'ми. и^ многи сътвори и^же далече эT тебе, и^ пђсти` послы` предњлъ ради твои^хъ, и^ смири'ся до а'да.
|
|
10
|
10
|
|
ταῖς πολιοδίαις σου ἐκοπίασας καὶ οὐκ εἶπας· παύσομαι ἐνισχύουσα, ὅτι ἔπραξας ταῦτα, διὰ τοῦτο οὐ κατεδεήθης μου σύ.
|
мно'гими пђтьми` твои^ми трђди'ся, и^ не рече да премол#кнђ крњпя'щися, ја%ко сътвори` с^е” Сего ради не помоли` м^и ся” ᲄы`
|
|
11
|
11
|
|
τίνα εὐλαβηθεῖσα ἐφοβήθης καὶ ἐψεύσω με καὶ οὐκ ἐμνήσθης μου, οὐδὲ ἔλαβές με εἰς τὴν διάνοιαν οὐδὲ εἰς τὴν καρδίαν σου; καὶ ἐγώ σε ἰδὼν παρορῶ, καὶ ἐμὲ οὐκ ἐφοβήθης.
|
кого бл~гочте'ши ё^боя'ся, и^ солга` м^и, и^ не помянђ мене. не прїя мене` въ ё^мњ, ни въ срDце твое. и^ аZ т^я ви'дњвъ, презрю`. и^ мене ся не ё^боя`,
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐγὼ ἀπαγγελῶ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ τὰ κακά σου, ἃ οὐκ ὠφελήσει σε.
|
и^ а^ꙁъ и^сповњдњ пра'вдђ мою и^ ѕло'бы твоя ја%же не ё^спњюT тебњ.
|
|
13
|
13
|
|
ὅταν ἀναβοήσῃς, ἐξελέσθωσάν σε ἐν τῇ θλίψει σου· τούτους γὰρ πάντας ἄνεμος λήψεται καὶ ἀποίσει καταιγίς. οἱ δὲ ἀντεχόμενοί μου κτήσονται γῆν καὶ κληρονομήσουσι τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου.
|
е^гда въꙁопїеши, да тя и^ꙁба'витъ въ печа'лехъ твои^хъ. сїя бо вся` вњтръ воꙁметъ, и^ эTнесетъ бђря. а^ держа'щеися мене притя'жђтъ зе'млю, и^ причастя'тъ горђ ст~ђю.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐροῦσι· καθαρίσατε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ ὁδοὺς καὶ ἄρατε σκῶλα ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τοῦ λαοῦ μου. —
|
и^ рекђт#, потреби'те преD лицемъ е^го пђти`, и^ эTврьзᲇте препо'нђ эT пђти` людїи мои^хъ”
|
|
15
|
15
|
|
Τάδε λέγει Κύριος ὁ ῞Υψιστος, ὁ ἐν ὑψηλοῖς κατοικῶν τὸν αἰῶνα, ἅγιος ἐν ἁγίοις ὄνομα αὐτῷ, Κύριος ῞Υψιστος ἐν ἁγίοις ἀναπαυόμενος καὶ ὀλιγοψύχοις διδοὺς μακροθυμίαν καὶ διδοὺς ζωὴν τοῖς συντετριμμένοις τὴν καρδίαν·
|
Се` гл~етъ г~ь вы'шнїи и^же живе'тъ въ высо'кихъ, въ вњкъ ст~ъ въ ст~ыхъ почива'я. і^ и^ꙁнемо'гшимъ дая тръпᲇнїе, и^ даяи живо'тъ съкрђшенымъ срDцеM.
|
|
16
|
16
|
|
οὐκ εἰς τὸν αἰῶνα ἐκδικήσω ὑμᾶς, οὐδὲ διαπαντὸς ὀργισθήσομαι ὑμῖν· πνεῦμα γὰρ παρ᾿ ἐμοῦ ἐξελεύσεται καὶ πνοὴν πᾶσαν ἐγὼ ἐποίησα.
|
не въ вњкъ эTм#щђ ва'мъ, ни до коnца раз#гнњваюся на вы. дх~ъ б^о эT мене и^ꙁы'идетъ, и^ дыха'нїе вс^е а^ꙁъ е^см# сътвори'лъ”
|
|
17
|
17
|
|
δι᾿ ἁμαρτίαν βραχύ τι ἐλύπησα αὐτὸν καὶ ἐπάταξα αὐτὸν καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐλυπήθη καὶ ἐπορεύθη στυγνὸς ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ.
|
Грњха` ра'ди въ ма'лњ чт^о съжали'хъ е^мђ и^ заꙁлихъ е^го, и^ эTврати'хъ лице` свое эT него, и^ съжали` с^и, и^ пои^де дря'хлъ въ пђти` своя.
|
|
18
|
18
|
|
τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ ἑώρακα καὶ ἰασάμην αὐτὸν καὶ παρεκάλεσα αὐτὸν καὶ ἔδωκα αὐτῷ παράκλησιν ἀληθινήν,
|
пђти` е^го видXњ, і^ и^сцњлиX и&, и^ ё^тњшихъ и&. и^ да'хъ е^мђ ё^тњшенїе и'стин#но,
|
|
19
|
19
|
|
εἰρήνην ἐπ᾿ εἰρήνῃ τοῖς μακρὰν καὶ τοῖς ἐγγὺς οὖσι. καὶ εἶπε Κύριος· ἰάσομαι αὐτούς,
|
ми'ръ на ми'ръ, сђщимъ далече, и^ блиꙁᲆ. и^ рече г~ь, и^сцњлю я&.
|
|
20
|
20
|
|
οἱ δὲ ἄδικοι οὕτως κλυδωνισθήσονται καὶ ἀναπαύσασθαι οὐ δυνήσονται.
|
неправди'вїи же въꙁмятђтся, и^ почи'ти не возмо'гђтъ.
|
|
21
|
21
|
|
οὐκ ἔστι χαίρειν τοῖς ἀσεβέσιν, εἶπε Κύριος ὁ Θεός.
|
нњсть ся ра'довати нечести'выM, рече г~ь б~ъ”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.