|
Κεφάλαιο 58
|
Глvа, н~и”
|
|
1
|
1
|
|
ΑΝΑΒΟΗΣΟΝ ἐν ἰσχύϊ καὶ μὴ φείσῃ, ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου, καὶ ἀνάγγειλον τῷ λαῷ μου τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν καὶ τῷ οἴκῳ ᾿Ιακὼβ τὰς ἀνομίας αὐτῶν.
|
Въꙁопїи крњ'постїю, и^ не пощади`. ја%ко и^ трђ'бђ въꙁнеси глаs свои, и^ въꙁвњсти лю'демъ мои^мъ грњхи` иX, и^ до'мђ і^а'ковлю беꙁако'нїя ихъ.
|
|
2
|
2
|
|
ἐμὲ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ζητοῦσι καὶ γνῶναί μου τὰς ὁδοὺς ἐπιθυμοῦσιν· ὡς λαὸς δικαιοσύνην πεποιηκὼς καὶ κρίσιν Θεοῦ αὐτοῦ μὴ ἐγκαταλελοιπὼς αἰτοῦσί με νῦν κρίσιν δικαίαν καὶ ἐγγίζειν Θεῷ ἐπιθυμοῦσι
|
мене` дн~ь дн~е и%щђтъ, и^ раꙁђмњти пђти` моя` хотя'тъ. ја%ко лю'дїе сътвори'вшеи пра'вдђ, и^ сђ'да б~а свое^го не ѓ^ста'вившеи” Про'сяT ё^ мене` нн~њ сђда правди'ва, и^ приближи'тися къ г~ђ хотяT, гл~юще.
|
|
3
|
3
|
|
λέγοντες· τί ὅτι ἐνησταύσαμεν καὶ οὐκ εἶδες; ἐταπεινώσαμεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔγνως; ἐν γὰρ ταῖς ἡμέραις τῶν νηστειῶν ὑμῶν εὑρίσκετε τὰ θελήματα ὑμῶν καὶ πάντας τοὺς ὑποχειρίους ὑμῶν ὑπονύσσετε.
|
чт^о ја%ко пости'хомся, и^ не ё^зрњ. и^ смири'хоM дш~а на'ша, и^ не ё^ви'дњ. въ дн~и бо поще'нїи вашиX ѓ^брњта'ете во'ля своя, и^ вся` поDрђ'чники ваша томите`.
|
|
4
|
4
|
|
εἰ εἰς κρίσεις καὶ μάχας νηστεύετε καὶ τύπτετε πυγμαῖς ταπεινόν, ἱνατί μοι νηστεύετε ὡς σήμερον, ἀκουσθῆναι ἐν κραυγῇ τὴν φωνὴν ὑμῶν;
|
а^ще в сђ'дњ и^ сва'рњхъ пости'теся, и^ бїете п#ха'юще смире'н#на. въскђ'ю м^и пости'те ся, ја%ко дне'сь ё^слы'шанђ бы'ти съ во'племъ гла'сђ вашемђ.
|
|
5
|
5
|
|
οὐ ταύτην τὴν νηστείαν ἐξελεξάμην καὶ ἡμέραν ταπεινοῦν ἄνθρωπον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ· οὐδ᾿ ἂν κάμψῃς ὡς κρίκον τὸν τράχηλόν σου καὶ σάκκον καὶ σποδὸν ὑποστρώσῃ, οὐδ᾿ οὕτω καλέσετε νηστείαν δεκτήν.
|
не си'цеваго по'ста а^зъ и^з#бра'хъ, и^ дн~е, во'нже смириT чл~къ дш~ђ свою`. а^ще и^ сляче'ши ја%ко се'рпъ вы'ю свою`, и^ врᲇтище и^ пе'пелᲆ постелеши. т^о ни та'ко нарече'тъ ми ся по'стъ прїя'тенъ,
|
|
6
|
6
|
|
οὐχὶ τοιαύτην νηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην, λέγει Κύριος, ἀλλὰ λύε πάντα σύνδεσμον ἀδικίας, διάλυε στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάτων, ἀπόστελλε τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει καὶ πᾶσαν συγγραφὴν ἄδικον διάσπα·
|
не такаго б^о по'ста а^зъ и^з#бра'хъ, гл~етъ г~ь. н^о раꙁрњша'и вся'къ съё'ꙁъ непра'вды, і^ и^справля'яи раꙁвраще'нїя нђ'жныхъ бре'менъ. эTпђсти плњне'ныя на свобо'дђ, и^ вся'ко въписа'нїе непра'ведно раздери.
|
|
7
|
7
|
|
διάθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου καὶ πτωχοὺς ἀστέγους εἴσαγε εἰς τὸν οἶκόν σου· ἐὰν ἴδῃς γυμνόν, περίβαλε, καὶ ἀπὸ τῶν οἰκείων τοῦ σπέρματός σου οὐχ ὑπερόψει.
|
раз#драбля'и а%лчющимъ хлњ'бъ свои, и^ ни'щая без#кро'вныя въведи въ до'мъ свои. а^ще ви'диши на'га ѓ^дежи, и^ сђщая эT свое^го племе'ни не презри`.
|
|
8
|
8
|
|
τότε ραγήσεται πρώϊμον τὸ φῶς σου, καὶ τὰ ἰάματά σου ταχὺ ἀνατελεῖ, καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου ἡ δικαιοσύνη σου, καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ περιστελεῖ σε.
|
тогда` б^о просвњти'тся тебњ` ра'но свњтъ твои, і^ и^сцњле'нїя твоя` ско'ро въсїя'ютъ. и^ преDи^детъ преD тобо'ю пра'вда твоя`, и^ сла'ва бж~їя ѓ^бы'имет# т^я.
|
|
9
|
9
|
|
τότε βοήσῃ, καὶ ὁ Θεὸς εἰσακούσεταί σου· ἔτι λαλοῦντός σου ἐρεῖ· ἰδοὺ πάρειμι. ἐὰν ἀφέλῃς ἀπὸ σοῦ σύνδεσμον καὶ χειροτονίαν καὶ ρῆμα γογγυσμοῦ
|
тогда` въꙁове'ши, и^ б~ъ ё^слы'шитъ т^я. и^ е^ще` гл~ющђ т^и, речеT, с^е прїидо'хъ. а^ще же эTимеши эT себе` ё%ꙁы, и рђкобїенїе, и^ гл~ъ роп#та'нїя.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ δῷς πεινῶντι τὸν ἄρτον ἐκ ψυχῆς σου καὶ ψυχὴν τεταπεινωμένην ἐμπλήσῃς, τότε ἀνατελεῖ ἐν τῷ σκότει τὸ φῶς σου, καὶ τὸ σκότος σου ὡς μεσημβρία.
|
и^ даси а^лчющиM хлњ'бъ эT всея` дш~а твое^я, и^ дш~ђ смире'нђ насы'тиши. тогда` въсїя'етъ въ тмњ свTњ твои, и^ тма` твоя` бђ'детъ ја%ко полђ'дне.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἔσται ὁ Θεός σου μετὰ σοῦ διαπαντός· καὶ ἐμπλησθήσῃ καθάπερ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου, καὶ τὰ ὀστᾶ σου πιανθήσεται, καὶ ἔσῃ ὡς κῆπος μεθύων καὶ ὡς πηγὴ ἣν μὴ ἐξέλιπεν ὕδωρ καὶ τὰ ὀστᾶ σου ὡς βοτάνη ἀνατελεῖ καὶ πιανθήσεται καὶ κληρονομήσουσι γενεὰς γενεῶν.
|
и^ бђ'детъ б~ъ твои с тобо'ю прsно, и^ насыти'шися ја%коже помышля'етъ дш~а твоя`. и^ ко'сти твоя` раз#блажа'ютъ, и^ бђ'дђтъ ја%ко градина напое'на, и^ ја%ко и^сто'чникъ е^мђ'же не ѓ^скђдњ'етъ вода`. и^ ко'сти твоя` проꙁя'бнђтъ ја%ко трава`, и^ раз#блажа'ютъ, и^ наслњдя'тъ роже'нїа роже'нїи.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ οἰκοδομηθήσονταί σου αἱ ἔρημοι αἰώνιοι, καὶ ἔσται σου τὰ θεμέλια αἰώνια γενεῶν γενεαῖς· καὶ κληθήσῃ Οἰκοδόμος φραγμῶν, καὶ τοὺς τρίβους τοὺς ἀναμέσον παύσεις.
|
и^ въз#градя'тся пђсты'ня твоя` вњ'чныя, и^ бђ'дђтъ ѓ^снова'нїя твоя` вњ'чная роже'нїеM роже'нїи. и^ проꙁове'шися гради'тель прегра'даM, и^ стеѕя` ја%же посреди и^сказиши”
|
|
13
|
13
|
|
ἐὰν ἀποστρέψῃς τὸν πόδα σου ἀπὸ τῶν σαββάτων τοῦ μὴ ποιεῖν τὰ θελήματά σου ἐν τῇ ἡμέρα τῇ ἁγίᾳ καὶ καλέσεις τὰ σάββατα τρυφερά, ἅγια τῷ Θεῷ σου, οὐκ ἀρεῖς τὸν πόδα σου ἐπ᾿ ἔργῳ, οὐδὲ λαλήσεις λόγον ἐν ὀργῇ ἐκ τοῦ στόματός σου,
|
А$ще эTврати'ши но'гђ твою эT сђбо'тᲆ е^же твори'ши во'ля своа вᲆ дн~ь ст~ыи, и^ проꙁове'ши сђбо'ты мла'ды ст~ы бв~и свое^мђ. да не въз#дви'гнеши ноги` свое^я на' лњво, н^и да въꙁгл~еши словесы` на гнњ'въ и^ꙁъ ё%стъ свои^хъ.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἔσῃ πεποιθὼς ἐπὶ Κύριον, καὶ ἀναβιβάσει σε ἐπὶ τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς καὶ ψωμιεῖ σε τὴν κληρονομίαν ᾿Ιακὼβ τοῦ πατρός σου· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα.
|
и^ бђ'деши ё^пова'я къ гв~и, и^ възведе'тъ т^я на бл~готы ꙁе'мныя. и^ ё^рече'тъ т^и прича'стїе і^а'кова эTц~а твое^го. ё^ста` б^о гн~я гл~аше с^е”
|
Категорії
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.