|
Κεφάλαιο 51
|
Глvа н~а”
|
|
1
|
1
|
|
ΑΚΟΥΣΑΤΕ μου, οἱ διώκοντες τὸ δίκαιον καὶ ζητοῦντες τὸν Κύριον, ἐμβλέψατε εἰς τὴν στερεὰν πέτραν, ἣν ἐλατομήσατε, καὶ εἰς τὸν βόθυνον τοῦ λάκκου, ὃν ὠρύξατε.
|
Послђшаите мене` наслњдђющеи пра'вдђ, и^ възыска'ющеи г~а. въꙁри'те на твердыи камы'къ, и^же и^с#сњко'сте. и^ в раꙁдо'ль пото'ка и^же и^скопа'сте”
|
|
2
|
2
|
|
ἐμβλέψατε εἰς ῾Αβραὰμ τὸν πατέρα ὑμῶν καὶ εἰς Σάρραν τὴν ὠδίνουσαν ὑμᾶς· ὅτι εἷς ἦν, καὶ ἐκάλεσα αὐτὸν καὶ εὐλόγησα αὐτὸν καὶ ἠγάπησα αὐτὸν καὶ ἐπλήθυνα αὐτόν.
|
Въꙁри'те на а^враа'ма эTц~а ва'шего, и^ на сар#рђ породи'вшђю в^ы. ја%ко е^ді'нъ б^њ и^ призваX и&, и^ блsвиX и&, и^ възлюби'хъ и&, и^ ё^мно'жихъ и&.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ σὲ νῦν παρακαλέσω, Σιών, καὶ παρεκάλεσα πάντα τὰ ἔρημα αὐτῆς καὶ θήσω τὰ ἔρημα αὐτῆς ὡς παράδεισον Κυρίου· εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσιν ἐν αὐτῇ, ἐξομολόγησιν καὶ φωνὴν αἰνέσεως.
|
и^ т^я нн~њ ё^тњшђ сїѓ'не, ё^тњшихъ б^о вся` твоя пђсты'ня. и^ поста'влю пђсты'ню е^го ја%ко ра'и гн~ь. ра'дость и^ весе'лїе ѓ^бря'щђтъ в неM, и^сповњда'нїе и^ гла'съ хвале'нїя”
|
|
4
|
4
|
|
ἀκούσατέ μου, ἀκούσατέ μου, λαός μου, καὶ οἱ βασιλεῖς, πρός με ἐνωτίσασθε, ὅτι νόμος παρ᾿ ἐμοῦ ἐξελεύσεται καὶ ἡ κρίσις μου εἰς φῶς ἐθνῶν.
|
Послђшаите мене` людїе мои` послђшаите, и^ цр~и къ мнњ` внђши'те, ја%ко ꙁако'нъ эT мене` и^ꙁы'идетъ, и сDђ мои на свњтъ странамъ.
|
|
5
|
5
|
|
ἐγγίζει ταχὺ ἡ δικαιοσύνη μου, καὶ ἐξελεύσεται ὡς φῶς τὸ σωτήριόν μου καὶ εἰς τὸν βραχίονά μου ἔθνη ἐλπιοῦσιν· ἐμὲ νῆσοι ὑπομενοῦσι καὶ εἰς τὸν βραχίονά ἐλπιοῦσιν.
|
приближа'ется ско'ро пра'вда моя, и^ꙁы'идеT сп~сенїе мое, и^ къ мы'шцы мое'и страны надњюTся. мнњ ѓ%строви терпяT, и^ к# мышцы мое'и надњ'ются”
|
|
6
|
6
|
|
ἄρατε εἰς τὸν οὐρανὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ ἐμβλέψατέ εἰς τὴν γῆν κάτω, ὅτι ὁ οὐρανὸς ὡς καπνὸς ἐστερεώθη, ἡ δὲ γῆ ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσεται, οἱ δὲ κατοικοῦντες τὴν γῆν ὥσπερ ταῦτα ἀποθανοῦνται, τὸ δὲ σωτήριόν μου εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται, ἡ δὲ δικαιοσύνη μου οὐ μὴ ἐκλίπῃ.
|
Въз#двигнњте на' нб~о ѓ%чи ваши, и погляди'те по ꙁемли` долђ. поне'же нб~о ја%ко ды'мъ ё^тверди'ся, и^ ꙁемля` ја%ко ри'за ѓ^беTша'етъ, живђщеи же на земли` ја%ко и^ то и^ꙁᲆмрTђ. сп~сенїе же мое вᲆ вњ'къ бђ'детъ, и^ пра'вда моя не ѓ^скђдњ'етъ”
|
|
7
|
7
|
|
ἀκούσατέ μου, οἱ εἰδότες κρίσιν, λαός μου, οὗ ὁ νόμος μου ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν· μὴ φοβεῖσθε ὀνειδισμὸν ἀνθρώπων καὶ τῷ φαυλισμῷ αὐτῶν μὴ ἡττᾶσθε.
|
Послђшаите мене вњдящеи сђдъ, людїе мои и^мже ꙁако'нъ мои въ срDцы вашемъ. не бо'итеся ё^коре'нїя чл~ча, и^ по хђле'нїю и^хъ не покаря'иᲄеся.
|
|
8
|
8
|
|
ὡς γὰρ ἱμάτιον βρωθήσεται ὑπὸ χρόνου καὶ ὡς ἔρια βρωθήσεται ὑπὸ σητός· ἡ δὲ δικαιοσύνη μου εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται, τὸ δὲ σωτήριόν μου εἰς γενεὰς γενεῶν.
|
ја%ко риза б^о ѓ^беTша'етъ лњтомъ, и^ ја%ко сђкно` иZја%сться мо'льми. а^ пра'вда моя` въ вњ'ки бђдетъ, и^ сп~съ мои въ ро'дъ и^ ро'дъ”
|
|
9
|
9
|
|
᾿Εξεγείρου ἐξεγείρου, ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔνδυσαι τὴν ἰσχὺν τοῦ βραχίονός σου· ἐξεγείρου ὡς ἐν ἀρχῇ ἡμέρας, ὡς γενεὰ αἰῶνος. οὐ σὺ εἶ
|
Въста'ни въста'ни і^ерsлиме, и^ ѓ^блецися въ крњ'пость мы'шца свое^я. въста'ни ја%ко в нача'токъ дн~е, ја%ко ро'дъ вњ'чныи. нњ'си л^и т^ы побњдил# го'рдаго, и^ ё^ја%звиl ѕмїя.
|
|
10
|
10
|
|
ἡ ἐρημοῦσα θάλασσαν, ὕδωρ ἀβύσσου πλῆθος; ἡ θεῖσα τὰ βάθη τῆς θαλάσσης ὁδὸν διαβάσεως ρυομένοις
|
не т^ы л^и посђши мо'ре, во'дђ бе'ꙁдны мно'жество. и^же положи глђби'ны мо'рьскїа вᲆ пђть прохоDныи, и^ꙁбавле'ным# и^ эTја%тымъ.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ λελυτρωμένοις; ὑπὸ γὰρ Κυρίου ἀποστραφήσονται καὶ ἥξουσιν εἰς Σιὼν μετ᾿ εὐφροσύνης καὶ ἀγαλλιάματος αἰωνίου· ἐπὶ κεφαλῆς γὰρ αὐτῶν ἀγαλλίασις καὶ αἴνεσις; καὶ εὐφροσύνη καταλήψεται αὐτούς, ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός.
|
гм~ъ б^о вᲆꙁвратяTся, и^ прїидђтъ въ сїѓ'нъ съ ра'достїю, и^ съ весе'лїемъ вњ'чнымъ. на главњ` б^о и^хъ весе'лїе и^ хвала`, и^ ра'дость прїиметъ я&. эTбњже бо'лњꙁнь и^ печа'ль и^ въꙁдыха'нїе”
|
|
12
|
12
|
|
ἐγώ εἰμι, ἐγώ εἰμι ὁ παρακαλῶν σε· γνῶθι τίνα εὐλαβηθεῖσα ἐφοβήθης ἀπὸ ἀνθρώπου θνητοῦ καὶ ἀπὸ υἱοῦ ἀνθρώπου, οἳ ὡσεὶ χόρτος ἐξηράνθησαν.
|
А$ꙁъ е^смь а^ꙁъ е^смь ё^тњша'яи т^я. раꙁђмњ'и кого бл~го страхова'вшися ё^боя чл~ка смр~тна и^ сн~а чл~ча, и^же ја%ко трава` посо'хша.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐπελάθου Θεὸν τὸν ποιήσαντά σε, τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ θεμελιώσαντα τὴν γῆν, καὶ ἐφόβου ἀεὶ πάσας τὰς ἡμέρας τὸ πρόσωπον τοῦ θυμοῦ τοῦ θλίβοντός σε· ὃν τρόπον γὰρ ἐβουλεύσατο τοῦ ἆραί σε, καὶ νῦν ποῦ ὁ θυμὸς τοῦ θλίβοντός σε;
|
и^ ꙁабы` б~а създавшаго т^я, сътво'ршаго нб~о, и^ ѓ^снова'вшаго ꙁе'млю. и^ боја%шася прsно вся` дн~и лица` ја%рости стђжа'ющаго тебњ`” ЈА$ко б^о и^ꙁво'ли ё^годи'ти. и^ нн~њ гд^њ ја%рость стђжа'ющаго тебњ.
|
|
14
|
14
|
|
ἐν γὰρ τῷ σῴζεσθαί σε οὐ στήσεται οὐδὲ χρονιεῖ·
|
сп~са'ющђ бо ся тебњ`, не ѓ^ста'нетъ ни премедлиT”
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι ἐγὼ ὁ Θεός σου ὁ ταράσσων τὴν θάλασσαν καὶ ἠχῶν τὰ κύματα αὐτῆς, Κύριος σαβαὼθ ὄνομά μοι.
|
ЈА/ко а^ꙁъ б~ъ твои. смђща'яи мо'ре, и^ възглаша'яи во'л#ны е^го. г~ь саваѓ'џъ и^мя мнњ`.
|
|
16
|
16
|
|
θήσω τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου καὶ ὑπὸ τὴν σκιὰν τῆς χειρός μου σκεπάσω σε, ἐν ᾗ ἔστησα τὸν οὐρανὸν καὶ ἐθεμελίωσα τὴν γῆν· καὶ ἐρεῖ Σιών· λαός μου εἶ σύ.
|
положђ словеса` моя` въ ё^стњхъ т^и, и^ поD сњ'нїю рђки` мое^я покры'ю т^я, е^ю'же поста'вихъ нб~о, и^ ѓ^снова'хъ зе'млю. и^ речетъ сїѓ'нъ, лю'дїе мои е^сте` в^ы.
|
|
17
|
17
|
|
᾿Εξεγείρου ἐξεγείρου, ἀνάστηθι, ῾Ιερουσαλήμ, ἡ πιοῦσα ἐκ χειρὸς Κυρίου τὸ ποτήριον τοῦ θυμοῦ αὐτοῦ· τὸ ποτήριον γὰρ τῆς πτώσεως, τὸ κόνδυ τοῦ θυμοῦ ἐξέπιες καὶ ἐξεκένωσας.
|
въста'ни въста'ни въскресни` і^ерsлиме, и^спи'выи ча'шђ ја%рости эT рђки` гн~я” Ча'шђ б^о раꙁоре'нїя и^спи'тїе ја%рости и^спи`, і^ и^стощи`.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ οὐκ ἦν ὁ παρακαλῶν σε ἀπὸ πάντων τῶν τέκνων σου, ὧν ἔτεκες, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀντιλαμβανόμενος τῆς χειρός σου οὐδὲ ἀπὸ πάντων τῶν υἱῶν σου, ὧν ὕψωσας.
|
и^ не бы'сть ё^тњша'яи тебе` эT всњ'хᲆ чаD твои^хъ ја%же породи. и^ не бы'сть поDемлющаго рђки` твое^я, ни эT всXњ сн~овъ твои^хъ ја%же въꙁнесе.
|
|
19
|
19
|
|
δύο ταῦτα ἀντικείμενά σοι· τίς συλλυπηθήσεταί σοι; πτῶμα καὶ σύντριμμα, λιμὸς καὶ μάχαιρα. τίς παρακαλέσει σε;
|
дво'е с^е сђпротивляются тебњ`. кто ся пожалитъ с тобо'ю. раскаже'нїе, и^ съкрђше'нїе, глаD, и^ ме'чь” Кт^о т^я ё^тњшитъ.
|
|
20
|
20
|
|
οἱ υἱοί σου, οἱ ἀπορούμενοι, οἱ καθεύδοντες ἐπ᾿ ἄκρου πάσης ἐξόδου ὡς σευτλίον ἡμίεφθον, οἱ πλήρεις θυμοῦ Κυρίου, ἐκλελυμένοι διὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ.
|
сн~ове л^и и^же не посты'жни сњдя'щеи на кра'и всемђ` и^схо'дђ. ја%ко ꙁе'лїе в полы ва'рено, и^же и^спо'лнь ја%рости гн~я, расы'пани г~мᲆ бм~ъ”
|
|
21
|
21
|
|
διὰ τοῦτο ἄκουε, τεταπεινωμένη, καὶ μεθύουσα οὐκ ἀπὸ οἴνου·
|
Сего ради нарече'ся смире'нᲆ, и^ пїя'нъ не вино'мъ.
|
|
22
|
22
|
|
οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ κρίνων τὸν λαὸν αὐτοῦ· ἰδοὺ εἴληφα ἐκ τῆς χειρός σου τὸ ποτήριον τῆς πτώσεως, τὸ κόνδυ τοῦ θυμοῦ μου, καὶ οὐ προσθήσῃ ἔτι πιεῖν αὐτό·
|
та'ко гл~етъ г~ь б~ъ, сђдя'и лю'демъ свои^мъ. с^е в#ꙁяX эT рђки` твое^я ча'шђ расыпа'нїя, и^спитїе ја%рости мое^я, и^ не приложи'ши к#семђ пи'ти е^я`.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ δώσω αὐτὸ εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἀδικησάντων σε καὶ τῶν ταπεινωσάντων σε, οἳ εἶπαν τῇ ψυχῇ σου· κύψον, ἵνα παρέλθωμεν· καὶ ἔθηκας ἴσα τῇ γῇ τὰ μετάφρενά σου ἔξω τοῖς παραπορευομένοις.
|
и^ вложђ я& в рђ'цњ преѓ^бњдившихъ т^я, и^ смири'вшиX т^я, и^же рекоша дш~и твое'и. преклони'ся да мине'мъ, и^ положи ра'вно ꙁемли` пле'щи свои, кро'мњ ми'моходя'щихъ”
|
Категорії
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.