|
Κεφάλαιο 48
|
Глvа, м~и”
|
|
1
|
1
|
|
ΑΚΟΥΣΑΤΕ ταῦτα, οἶκος ᾿Ιακὼβ οἱ κεκλημένοι τῷ ὀνόματι ᾿Ισραὴλ καὶ ἐξ ᾿Ιούδα ἐξελθόντες, οἱ ὀμνύοντες τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ, μιμνησκόμενοι οὐ μετὰ ἀληθείας οὐδὲ μετὰ δικαιοσύνης
|
Слы'ши сїя до'ме і^а'ковль, проꙁва'нїи и%менемᲆ і^и^л~евыM і^ и^ꙁшеDшеи и^зъ і^ё'ды. кленђщеися и'менемъ г~а б~а і^и^л~ева, помина'ющеися не съ и'стинною ни съ пра'вдою,
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἀντεχόμενοι τῷ ὀνόματι τῆς πόλεως τῆς ἁγίας καὶ ἐπὶ τῷ Θεῷ ᾿Ισραὴλ ἀντιστηριζόμενοι, Κύριος σαβαὼθ ὄνομα αὐτῷ.
|
и^ придержа'щїися и^мени гра'да ст~го, и^ къ б~ђ і^и^л~евђ ё^твержа'ющеся” г~ь саваѓ'џъ и'мя е^мђ”
|
|
3
|
3
|
|
τὰ πρότερα ἔτι ἀνήγγειλα, καὶ ἐκ τοῦ στόματός μου ἐξῆλθε καὶ ἀκουστὸν ἐγένετο· ἐξάπινα ἐποίησα, καὶ ἐπῆλθε.
|
Прь'вая лњта совњстихъ, і^ и^ꙁъ ё'стъ мои^хъ и^ꙁы'иде, и^ слы'шано бысть. внеꙁа'пђ сътворихъ и^ наиде.
|
|
4
|
4
|
|
γινώσκω ὅτι σκληρὸς εἶ, καὶ νεῦρον σιδηροῦν ὁ τράχηλός σου, καὶ τὸ μέτωπόν σου χαλκοῦν.
|
вњдя ја%ко жестокъ е^си, и^ жи'ла желњꙁна вы'я твоя, и^ чело твое мњдяно.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἀνήγγειλά σοι πάλαι, πρὶν ἐλθεῖν ἐπὶ σὲ ἀκουστόν σοι ἐποίησα· μήποτε εἴπῃς ὅτι τὰ εἴδωλά μου ἐποίησε, καὶ εἴπῃς ὅτι τὰ γλυπτὰ καὶ τὰ χωνευτὰ ἐνετείλατό μοι.
|
и^ совњсти'хъ т^и прьвая, прежде пришествїа на' тя, и^ слы'шано тебᲇ сътвори'хъ. не рцы` ја%ко кђми'ры мн^њ сътвори'ша сїя, и^ не рцы` ја%ко и^ꙁвая'нїи и^ слїянїи ꙁаповњдаша мн^њ.
|
|
6
|
6
|
|
ἠκούσατε πάντα, καὶ ὑμεῖς οὐκ ἔγνωτε· ἀλλὰ καὶ ἀκουστά σοι ἐποίησα τὰ καινὰ ἀπὸ τοῦ νῦν, ἃ μέλλει γίνεσθαι, καὶ οὐκ εἶπας.
|
слы'шасте все вы` и^ не раꙁђмњсте. н^о и^ слы'шано тебњ сътвори'х# новая эT нн~њ е^мђже бы'ти,
|
|
7
|
7
|
|
νῦν γίνεται καὶ οὐ πάλαι, καὶ οὐ προτέραις ἡμέραις ἤκουσας αὐτά· μὴ εἴπῃς· ναὶ γινώσκω αὐτά.
|
и^ не рече нн~њ бђдеT а^ не прежде, и^ не въ прьвыя дн~и слы'шаl е^си с^е. не рцы ја%ко вњдњ сїя,
|
|
8
|
8
|
|
οὔτε ἔγνως οὔτε ἠπίστω, οὔτε ἀπ᾿ ἀρχῆς ἤνοιξά σου τὰ ὦτα· ἔγνων γὰρ ὅτι ἀθετῶν ἀθετήσεις καὶ ἄνομος ἔτι ἐκ κοιλίας κληθήσῃ.
|
ни вњдњлъ е^си, ни раꙁђмњлъ е^си и^сперва, нњси эTврьꙁлъ ё'шїю свое^ю. вњдњхъ б^о ја%ко похђля` похђли'ши, и^ беꙁако'нникъ е^ще эT чрева проꙁовешися.
|
|
9
|
9
|
|
ἕνεκεν τοῦ ἐμοῦ ὀνόματος δείξω σοι τὸν θυμόν μου καὶ τὰ ἔνδοξά μου ἐπάξω ἐπὶ σέ, ἵνα μὴ ἐξολοθρεύσω σε.
|
и%мени мое^го ра'ди покажђ т^и ја%рость мою, и^ сла'вная моя наведђ` на' тя, да не потреблю` тебе.
|
|
10
|
10
|
|
ἰδοὺ πέπρακά σε οὐκ ἕνεκεν ἀργυρίου, ἐξειλάμην δέ σε ἐκ καμίνου πτωχείας·
|
се` прода'хъ т^я не сребра` ра'ди и^ꙁбра'х же т^я ис пе'щи ё^бо'жества.
|
|
11
|
11
|
|
ἕνεκεν ἐμοῦ ποιήσω σοι, ὅτι τὸ ἐμὸν ὄνομα βεβηλοῦται, καὶ τὴν δόξαν μου ἑτέρῳ οὐ δώσω.
|
мене ра'ди сътворю` т^и ја%ко мое и'мя ѓ^скверняеTся, и^ сла'вы своея и'номђ не да'мъ”
|
|
12
|
12
|
|
῎Ακουέ μου, ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραήλ, ὃν ἐγὼ καλῶ· ἐγώ εἰμι πρῶτος, καὶ ἐγώ εἰμι εἰς τὸν αἰῶνα,
|
Послђшаи мене і^а'кове і^и^л~ю е^гоже а^ꙁъ приꙁыва'ю а^ꙁъ е^смь прьвыи, а^ꙁъ же е^смь въ вњк#.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἡ χείρ μου ἐθεμελίωσε τὴν γῆν, καὶ ἡ δεξιά μου ἐστερέωσε τὸν οὐρανόν. καλέσω αὐτούς, καὶ στήσονται ἅμα
|
и^ рђка` моя ѓ^снова` ꙁе'млю, и^ десни'цA моя ё^тверди` нб~о. приꙁовђ` я& и^ ста'нђтъ въкђпњ,
|
|
14
|
14
|
|
καὶ συναχθήσονται πάντες καὶ ἀκούσονται. τίς αὐτοῖς ἀνήγγειλε ταῦτα; ἀγαπῶν σε ἐποίησα τὸ θέλημά σου ἐπὶ Βαβυλῶνα τοῦ ἆραι σπέρμα Χαλδαίων.
|
и^ съберђтся вси` и^ ё^слы'шатъ. кт^о и^мъ съвњсти'тъ сїя, любя' тя сътвори'хъ во'лю твою въ вављ=лонњ, вꙁя'ти племя` халде'иско.
|
|
15
|
15
|
|
ἐγὼ ἐλάλησα, ἐγὼ ἐκάλεσα, ἤγαγον αὐτὸν καὶ εὐώδωσα τὴν ὁδὸν αὐτοῦ.
|
а^ꙁъ гл~ахъ, а^з# въꙁва'хъ, и^ приведо'хъ и&, и^ ё^годиX пђть е^го.
|
|
16
|
16
|
|
προσαγάγετε πρός με καὶ ἀκούσατε ταῦτα· οὐκ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἐν κρυφῇ λελάληκα, οὐδὲ ἐν τόπῳ γῆς σκοτεινῷ· ἡνίκα ἐγένετο, ἐκεῖ ἤμην, καὶ νῦν Κύριος ἀπέστειλέ με καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ.
|
пристђпи'те къ мн^њ и^ слы'шите сїя, и^сперва нњњсмь ѓ^та'и гл~алъ. эT того ча'сђ прьвеи неже были`, т^о тђ` бњхъ” И$ нн~њ г~ь посла` м^я, и^ дх~ъ е^го”
|
|
17
|
17
|
|
οὕτως λέγει Κύριος ὁ ρυσάμενός σε, ὁ ἅγιος ᾿Ισραήλ· ἐγώ εἰμι ὁ Θεός σου, δέδειχά σοι τοῦ εὑρεῖν σε τὴν ὁδόν, ἐν ᾗ πορεύσῃ ἐν αὐτῆ.
|
Тако гл~еT г~ь, и^ꙁба'вивыи тя ст~ыи і^и^л~евъ. а^ꙁᲆ е^смь г~ь б~ъ твои, накаꙁаX т^я ја%коже ѓ^брњсти тебњ пTђ по немђже поидеши.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ εἰ ἤκουσας τῶν ἐντολῶν μου, ἐγένετο ἂν ὡσεὶ ποταμὸς ἡ εἰρήνη σου καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ὡς κῦμα θαλάσσης·
|
и^ а'ще бы послђшалъ за'повᲇдїи моиX, т^о бы'л бы ё^бо а^ки рᲇка` ми'ръ твои и^ пра'вда ᲄвоа ја^ко волна` морьска'а
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἐγένετο ἂν ὡς ἡ ἄμμος τὸ σπέρμα σου καὶ τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας σου ὡς ὁ χοῦς τῆς γῆς· οὐδὲ νῦν οὐ μὴ ἐξολοθρευθῇς, οὐδὲ ἀπολεῖται τὸ ὄνομά σου ἐνώπιον ἐμοῦ. —
|
и^ было б^ы ё^бо ја^ко пњсоk сњмя твое`, і^ и^с#ча'дїа чре'ва твое^го ја%ко пе'рсть ꙁеMнаа. и^ нн~њ не потреби'шися ниy поги'бнеT і^мя твое` предо мно'ю.
|
|
20
|
20
|
|
῎Εξελθε ἐκ Βαβυλῶνος φεύγων ἀπὸ τῶν Χαλδαίων· φωνὴν εὐφροσύνης ἀναγγείλατε, καὶ ἀκουστὸν γενέσθω τοῦτο, ἀπαγγείλατε ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς, λέγεται· ἐρρύσατο Κύριος τὸν δοῦλον αὐτοῦ ᾿Ιακώβ·
|
и^зы'ди эT вављ=лона бᲇжа эT хаlд'еи. глаs ра'дости совњстите и^ да слы'шано сїе бђдеT, вᲆзвњсᲄите даy до послDњниX зеMли. гл~ите ја%ко і^ꙁба'вилᲆ еs г~ь раба` своеh і^а'кова.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἐὰν διψήσωσι, δι᾿ ἐρήμου ἄξει αὐτούς, ὕδωρ ἐκ πέτρας ἐξάξει αὐτοῖς· σχισθήσεται πέτρα, καὶ ρυήσεται ὕδωρ, καὶ πίεται ὁ λαός μου.
|
и^ а'ще вожа'ждTђ в# пђсᲄы'ни приведеT иX и^ во'дђ і^с ка'мени і^зведеT и^мᲆ, раZсядеTся ка'меn и^ потечеT вода` и^ пїюT лю'дїе мои`.
|
|
22
|
22
|
|
οὐκ ἐστι χαίρειν, λέγει Κύριος, τοῖς ἀσεβέσιν.
|
нsњ ра'доватися нечесᲄи'выM гл~еT г~ь”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.