|
Κεφάλαιο 32
|
Глvа, л~в”
|
|
1
|
1
|
|
ΙΔΟΥ γὰρ βασιλεὺς δίκαιος βασιλεύσει, καὶ ἄρχοντες μετὰ κρίσεως ἄρξουσι.
|
Се б^о цр~ь правди'въ црsтвђеT. и^ княѕи съ сђдомъ владњти начнђтъ”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἔσται ὁ ἄνθρωπος κρύπτων τοὺς λόγους αὐτοῦ καὶ κρυβήσεται ὡς ἀφ᾿ ὕδατος φερομένου· καὶ φανήσεται ἐν Σιὼν ὡς ποταμὸς φερόμενος ἔνδοξος ἐν γῇ διψώσῃ.
|
И$ бђдетъ чл~къ кры'ай словеса своа. и^ съкры'ется ја^ко во'дныи потоk, и^ ја^ви'тся въ сїѓ'нњ ја%ко рᲇка и^сточникъ текђщи сла'вныи въ земли жа'ждђщеи.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ οὐκέτι ἔσονται πεποιθότες ἐπ᾿ ἀνθρώποις, ἀλλὰ τὰ ὦτα ἀκούειν δώσουσι.
|
и^ ксемђ` не бђдђтᲆ ё^пова'юще чл~кы. н^о ё%ши дадя'тᲆ на послђша'нїе,
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἡ καρδία τῶν ἀσθενούντων προσέξει τοῦ ἀκούειν, καὶ αἱ γλῶσσαι αἱ ψελλίζουσαι ταχὺ μαθήσονται λαλεῖν εἰρήνην.
|
и^ срDце и^ꙁнемо'гшиXся во'ньметъ послђш'ати. и^ ја^зы'цы нњмђ'ющихъ ско'ро наё^чаTся гл~ати ми'ръ.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσι τῷ μωρῷ ἄρχειν, καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσιν οἱ ὑπηρέται σου· σίγα.
|
и^ къ семђ не рекђтъ ю^роди'вомђ владњти. и^ къ семђ не рекђтъ слђгы` твоа помолчи”
|
|
6
|
6
|
|
ὁ γὰρ μωρὸς μωρὰ λαλήσει, καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ μάταια νοήσει τοῦ συντελεῖν ἄνομα καὶ λαλεῖν πρὸς Κύριον πλάνησιν, τοῦ διασπεῖραι ψυχὰς πεινώσας καὶ τὰς ψυχὰς τὰς διψώσας κενὰς ποιῆσαι.
|
Ю/родъ б^о ю^роди'вњ совњщава'етъ, и^ срDце е^го тще разђмњ'етъ съвръшевати безако'нная, и^ гл~ати къ гв~и пре'лесᲄь ја^ко раꙁ#сњя'ти дш~а а%л#чны, и^ дш~а жа'ждђща тща` сътвори'ти”
|
|
7
|
7
|
|
ἡ γὰρ βουλὴ τῶν πονηρῶν ἄνομα βουλεύσεται καταφθεῖραι ταπεινοὺς ἐν λόγοις ἀδίκοις καὶ διασκεδάσαι λόγους ταπεινῶν ἐν κρίσει.
|
СовTњ б^о злы'хъ беꙁако'н#ная съвњщаваеT, расы'пати смиренныя словесы` непра'веDными, и^ расы'пати словеса` смире'ныхъ на сђ'дњ”
|
|
8
|
8
|
|
οἱ δὲ εὐσεβεῖς συνετὰ ἐβουλεύσαντο, καὶ αὕτη ἡ βουλὴ μενεῖ.
|
Бл~гочsтивїи же смы'сленњ совњща'ша, то'и же совњтъ ё^ста'неT”
|
|
9
|
9
|
|
Γυναῖκες πλούσιαι, ἀνάστητε, καὶ ἀκούσατε τῆς φωνῆς μου· θυγατέρες ἐν ἐλπίδι, εἰσακούσατε λόγους μου.
|
Же'ны бога'тыя вᲆста'ните и^ слы'шите гла'съ мо'и, дще'ри с наде'жDею слы'шите словеса` моа.
|
|
10
|
10
|
|
ἡμέρας ἐνιαυτοῦ μνείαν ποιήσασθε ἐν ὀδύνῃ μετ᾿ ἐλπίδος· ἀνήλωται ὁ τρυγητός, πέπαυται ὁ σπόρος καὶ οὐκέτι μὴ ἔλθῃ.
|
дн~е лњтня па'мять сътворите въ бо'лњзнъ с наде'ждею. потребиTся и^ма'нїе ви'н#ное, ё^ста` сњмя и^ събира'нїе к семђ` не прїидетъ”
|
|
11
|
11
|
|
ἔκστητε, λυπήθητε, αἱ πεποιθυῖαι, ἐκδύσασθε, γυμναὶ γένεσθε, περιζώσασθε σάκκους τὰς ὀσφύας
|
Оу^жаснитеся съжали'те с^и ё^пова'вшая, съвлецњтеся на'гы бђ'дете препоя'шите чре'сла своа вᲆ ја^риги,
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐπὶ τῶν μαστῶν κόπτεσθε ἀπὸ ἀγροῦ ἐπιθυμήματος καὶ ἀμπέλου γεννήματος.
|
и^ по персемъ бїитеся. эT селњ помышленїя, и^ ѓ^ винограDнњмъ пло'дњ.
|
|
13
|
13
|
|
ἡ γῆ τοῦ λαοῦ μου, ἄκανθα καὶ χόρτος ἀναβήσεται, καὶ ἐκ πάσης οἰκίας εὐφροσύνη ἀρθήσεται·
|
на ꙁемли` людїи мои^хᲆ те'рнїе и^ бы'лїе въꙁни'кнеT, и^ эT всего` до'мђ ра'дость въсхити'тся” ГраD бога'тъ
|
|
14
|
14
|
|
πόλις πλουσία, οἶκοι ἐγκαταλελειμμένοι πλοῦτον πόλεως καὶ οἴκους ἐπιθυμήματος ἀφήσουσι· καὶ ἔσονται αἱ κῶμαι σπήλαια ἕως τοῦ αἰῶνος, εὐφροσύνη ὄνων ἀγρίων, βοσκήματα ποιμένων,
|
до'мове ѓ^ста'влени, бога'тьство граDное и^ до'мы похотњны ѓ^ста'вятъ, и^ бђдTђ вс^и пеще'ры до' вњка. ра'дость ѓ^слоM дивїимъ, па'ствы пастђш#скы”
|
|
15
|
15
|
|
ἕως ἂν ἔλθῃ ἐφ᾿ ὑμᾶς πνεῦμα ἀφ᾿ ὑψηλοῦ. καὶ ἔσται ἔρημος ὁ Χέρμελ, καὶ ὁ Χέρμελ εἰς δρυμὸν λογισθήσεται.
|
До'ндеже на'идетъ на' вы дх~ъ эT вы'ш#няго, и^ бђ'детъ пђ'стъ хермель. херме'ль же въ дђбра'вђ намњни'тся
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἀναπαύσεται ἐν τῇ ἐρήμῳ κρίμα, καὶ δικαιοσύνη ἐν τῷ Καρμήλῳ κατοικήσει·
|
и^ почие^ть въ пђсты'ни сђдᲆ, и^ правда въ карми'ль всели'тся”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἔσται τὰ ἔργα τῆς δικαιοσύνης εἰρήνη, καὶ κρατήσει ἡ δικαιοσύνη ἀνάπαυσιν, καὶ πεποιθότες ἕως τοῦ αἰῶνος·
|
И$ бђдTђ дњлеса пра'веDная ми'ръ, и^ ё^дръжиT пра'вда поко'и, и^ ё^пова'юще бђдђтᲆ до' вњка.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ κατοικήσει ὁ λαὸς αὐτοῦ ἐν πόλει εἰρήνης καὶ ἐνοικήσει πεποιθώς, καὶ ἀναπαύσονται μετὰ πλούτου.
|
и^ вселяTся лю'дїе е^го въ гра'дњ ми'рне, и^ вселя'тся ё^пова'юще и^ почїютъ съ бога'тьствоM”
|
|
19
|
19
|
|
ἡ δὲ χάλαζα ἐὰν καταβῇ, οὐκ ἐφ᾿ ὑμᾶς ἥξει. καὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τοῖς δρυμοῖς πεποιθότες ὡς οἱ ἐν τῇ πεδινῇ.
|
ГраD же а^ще сни'детъ, т^о не на' вы прїидеT” И$ бђдђтъ живђщ'еи въ дђбра'вахъ, ё^пова'юще ја%ко и^же на по'лихъ.
|
|
20
|
20
|
|
μακάριοι οἱ σπείροντες ἐπὶ πᾶν ὕδωρ, οὗ βοῦς καὶ ὄνος πατεῖ.
|
блаже'ни сњю'щеи при вся'кои водњ`, и^дњже во'лъ и^ ѓ^се'лъ попира'етъ”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.