|
Κεφάλαιο 41
|
Глvа, м~а”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΓΚΑΙΝΙΖΕΣΘΕ πρός με, νῆσοι, οἱ γὰρ ἄρχοντες ἀλλλάξουσιν ἰσχύν· ἐγγισάτωσαν καὶ λαλησάτωσαν ἅμα, τότε κρίσιν ἀναγγειλάτωσαν.
|
Понови'теся кᲆ мнњ` ѓ%сᲄрови, кн~ѕи б^о и^ꙁмњняT ѓ%бласть. да ся приближатъ и^ да гл~юT вкђ'пњ, тогда` сђ'дъ да совњстђ'ютъ”
|
|
2
|
2
|
|
τίς ἐξήγειρεν ἀπὸ ἀνατολῶν δικαιοσύνην, ἐκάλεσεν αὐτὴν κατὰ πόδας αὐτοῦ, καὶ πορεύσεται; δώσει ἐναντίον ἐθνῶν καὶ βασιλεῖς ἐκστήσει καὶ δώσει εἰς γῆν τὰς μαχαίρας αὐτῶν καὶ ὡς φρύγανα ἐξωσμένα τὰ τόξα αὐτῶν·
|
Кт^о въста'ви эT въсто'къ пра'вдђ. приꙁыва я& ꙁапя'ть но'гђ е^го, и^ по'идетъ. станет# же преD странами, и^ цр~я ё^жаси'тъ. и^ пове'ржетъ на земли` меча и^хъ, и^ а^ки плњвы эTве'ржены лђцы ихъ,
|
|
3
|
3
|
|
καὶ διώξεται αὐτοὺς καὶ διελεύσεται ἐν εἰρήνῃ ἡ ὁδὸς τῶν ποδῶν αὐτοῦ.
|
и^ прожене'тъ я&, и^ по'идеT с ми'ромъ. пђть но'гђ е^го
|
|
4
|
4
|
|
τίς ἐνήργησε καὶ ἐποίησε ταῦτα; ἐκάλεσεν αὐτὴν ὁ καλῶν αὐτὴν ἀπὸ γενεῶν ἀρχῆς· ἐγὼ Θεὸς πρῶτος, καὶ εἰς τὰ ἐπερχόμενα ἐγώ εἰμι.
|
кт^о съдњла, и^ сътвори с^е приꙁыва'я, призыва'яи эT рожде'нїи и^спе'рва” А$зъ б~ъ пе'рвыи, и^ вᲆ приходя'щее аZ е^смь.
|
|
5
|
5
|
|
εἴδοσαν ἔθνη καὶ ἐφοβήθησαν, τὰ ἄκρα τῆς γῆς ἤγγισαν καὶ ἦλθον ἅμα,
|
ви'дњша ја^зы'цы, и ё^боя'шася кон#цы зе'мнїи, приближи'шася и^ прїидо'ша вкђ'пњ.
|
|
6
|
6
|
|
κρίνων ἕκαστος τῷ πλησίον καὶ τῷ ἀδελφῷ βοηθῆσαι καὶ ἐρεῖ·
|
сђдя'и ко'ждо бли'жнемђ помощи бра'тђ, и^ речетъ.
|
|
7
|
7
|
|
ἴσχυσεν ἀνὴρ τέκτων καὶ χαλκεὺς τύπτων σφύρῃ ἅμα ἐλαύνων· ποτὲ μὲν ἐρεῖ· σύμβλημα καλόν ἐστίν· ἰσχύρωσαν αὐτὰ ἐν ἥλοις, θήσουσιν αὐτὰ καὶ οὐ κινηθήσονται.
|
ё^крњпи мђ'жъ дре'водњ'ля, и^ коваq бїя мла'томъ, вкђ'пњ прокова'я” ѓ^ воли же речетъ спое'нїе добро` е^сть. ё^тверди'ша е& въ гво'здњхъ, и^ положатъ е& и^ не подвигнется”
|
|
8
|
8
|
|
Σὺ δέ, ᾿Ισραήλ, παῖς μου ᾿Ιακώβ, ὃν ἐξελεξάμην, σπέρμα ῾Αβραάμ, ὃν ἠγάπησα,
|
Ты же і^и^л~ю рабе мои і^акове, е^гоже и^з#бра'хъ, племя` а^враа'мле е^гоже възлюби'хъ.
|
|
9
|
9
|
|
οὗ ἀντελαβόμην ἀπ᾿ ἄκρων τῆς γῆς καὶ ἐκ τῶν σκοπῶν αὐτῆς ἐκάλεσά σε καὶ εἶπά σοι· παῖς μου εἶ, ἐξελεξάμην σε καὶ οὐκ ἐγκατέλιπόν σε·
|
е^гоже поDя'хъ эT конець зе'мныхъ, и^ эT стра'жбы е^я` призваX т^я, и^ реко'хъ т^и. ра'бᲆ мои е^си і^ и^збра'хъ т^я, и^ не ѓ^ста'вихъ тебе.
|
|
10
|
10
|
|
μὴ φοβοῦ, μετὰ σοῦ γάρ εἰμι· μὴ πλανῶ, ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ Θεός σου ὁ ἐνισχύσας σε καὶ ἐβοήθησά σοι καὶ ἠσφαλισάμην σε τῇ δεξιᾷ τῇ δικαίᾳ μου.
|
не бо'ися, с тобо'ю б^о е^смь. не прелща'ися, а^зъ б^о е^смь б~ъ твои. ё^крњпи'выи т^я, и^ помого'хъ т^и, и^ ё^тверди'хъ т^я десни'цею свое^ю пра'веDною”
|
|
11
|
11
|
|
ἰδοὺ αἰσχυνθήσονται καὶ ἐντραπήσονται πάντες οἱ ἀντικείμενοί σοι· ἔσονται γὰρ ὡς οὐκ ὄντες καὶ ἀπολοῦνται πάντες οἱ ἀντίδικοί σου·
|
Се^ постыдя'тся и^ посрамя'тся вс^и сђпротивя'щеися тебњ`. бђдђтъ б^о ја%ко не сђщеи, и^ поги'бнђтъ вс^и сђперницы твои.
|
|
12
|
12
|
|
ζητήσεις αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ εὕρῃς τοὺς ἀνθρώπους, οἳ παροινήσουσιν εἰς σέ· ἔσονται γὰρ ὡς οὐκ ὄντες καὶ οὐκ ἔσονται οἱ ἀντιπολεμοῦντές σε.
|
възы'щеши и^хъ, и^ не ѓ^бря'щеши. чл~кы и^же порђга'ются тебњ, бђдђтъ б^о а^ки не бы'вшеи, и^ не бђдђтъ ратя'щеися с тобо'ю”
|
|
13
|
13
|
|
ὅτι ἐγὼ ὁ Θεός σου ὁ κρατῶν τῆς δεξιᾶς σου, ὁ λέγων σοι· μὴ φοβοῦ,
|
ЈА/ко а^ꙁъ б~ъ твои держа'и т^я ꙁа десницђ твою, гл~яи тебњ.
|
|
14
|
14
|
|
᾿Ιακώβ, ὀλιγοστὸς ᾿Ισραήλ· ἐγὼ ἐβοήθησά σοι, λέγει ὁ Θεός σου, ὁ λυτρούμενός σε, ᾿Ισραήλ.
|
не бо'ися і^а'кове малы'и і^и^л~ю, а^зъ помогоX т^и гл~еT г~ь, и^збавля'аи т^я ст~ыи і^и^л~ев#”
|
|
15
|
15
|
|
ἰδοὺ ἐποίησά σε ὡς τροχοὺς ἁμάξης ἁλοῶντας καινοὺς πριστηροειδεῖς, καὶ ἁλοήσεις ὄρη καὶ λεπτυνεῖς βουνοὺς καὶ ὡς χνοῦν θήσεις·
|
Се^ сътвориX т^я а^ки колеса` ко'лная но'ва, верхђща пи'лныM ѓ%бразомъ. і^ и^ꙁвержеши го'ры, и^ ѓ^бтон#чи'ши хо'лмы. и^ а^ки пра'хъ положи'ши
|
|
16
|
16
|
|
καὶ λικμήσεις, καὶ ἄνεμος λήψεται αὐτούς, καὶ καταιγὶς διασπερεῖ αὐτούς, σὺ δὲ εὐφρανθήσῃ ἐν τοῖς ἁγίοις ᾿Ισραήλ.
|
і^ и^ꙁвњ'еши, и^ вњтръ воZмеT я&, и^ бђ'ря раꙁвњ'етъ я&” ты же възвесели'шися въ ст~ыхъ і^и^л~ю,
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἀγαλλιάσονται οἱ πτωχοὶ καὶ οἱ ἐνδεεῖς· ζητήσουσι γὰρ ὕδωρ, καὶ οὐκ ἔσται, ἡ γλῶσσα αὐτῶν ἀπὸ τῆς δίψης ἐξηράνθη· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός, ἐγὼ ἐπακούσομαι ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, καὶ οὐκ ἐγκαταλείψω αὐτούς,
|
и^ възра'дђюTся ё^бо'ѕїи, и^ не и^мђщеи пои%щђтъ б^о воды`, и^ не бђ'детъ, ја^зы'къ и^хъ эT жа'жди и^с#хнђлъ е^сть” А$зъ г~ь б~ъ, послђшаю ё^бо'гихъ і^и^л~евъ, и^ не ѓ^ста'влю и^хъ.
|
|
18
|
18
|
|
ἀλλὰ ἀνοίξω ἐπὶ τῶν ὀρέων ποταμοὺς καὶ ἐν μέσῳ πεδίων πηγάς· ποιήσω τὴν ἔρημον εἰς ἕλη ὑδάτων καὶ τὴν διψῶσαν γῆν ἐν ὑδραγωγοῖς·
|
н^о эTверзђ на рогахъ рњки, и^ среди по'ля и^сто'чники. и^ сътворю пђсты'ню въ лђ'ги, и^ жа'ждђщђю зе'млю въ водоте'чахъ.
|
|
19
|
19
|
|
θήσω εἰς τὴν ἄνυδρον γῆν κέδρον καὶ πύξον καὶ μυρσίνην καὶ κυπάρισσον καὶ λεύκην,
|
положђ` в# вђзвоDнњи земли` с#мрњчїе, и^ зелени'чїе, и^ ми'рътђ и^ кљ=пари'съ, и^ топо'ль.
|
|
20
|
20
|
|
ἵνα ἴδωσι καὶ γνῶσι καὶ ἐννοηθῶσι καὶ ἐπιστῶνται ἅμα, ὅτι χεὶρ Κυρίου ἐποίησε ταῦτα καὶ ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραὴλ κατέδειξεν.
|
да ё^зряT и^ разђмњ'ютъ, и^ помы'слятъ, и^ пристђ'пятъ въкђ'пњ. ја%ко рђка гн~я сътвори с^е вс^е, и^ ст~ыи і^и^л~евъ ё^каза'лъ е^сть.
|
|
21
|
21
|
|
᾿Εγγίζει ἡ κρίσις ὑμῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός· ἤγγισαν αἱ βουλαὶ ὑμῶν, λέγει ὁ βασιλεὺς ᾿Ιακώβ.
|
приближа'ется сDђ вашᲆ гл~етъ г~ь б~ъ. приближи'шася совњти ваши гл~етъ цр~ь і^а'ковль.
|
|
22
|
22
|
|
ἐγγισάτωσαν καὶ ἀναγγειλάτωσαν ὑμῖν ἃ συμβήσεται, ἢ τὰ πρότερον τίνα ἦν, εἴπατε, καὶ ἐπιστήσομεν τὸν νοῦν καὶ γνωσόμεθα τί τὰ ἔσχατα, καὶ τὰ ἐπερχόμενα εἴπατε ἡμῖν.
|
да ся приближатъ и^ съвњстяT ваM, е^мђ'же е^сть събы'тися. а^ще пе'рвое кое е^сть рцњте, да приста'влю ёM, и^ разђмњ'емъ чт^о послњ'днее, чт^о л^и приходя'щее рцњте намъ,
|
|
23
|
23
|
|
ἀναγγείλατε ἡμῖν τὰ ἐπερχόμενα ἐπ᾿ ἐσχάτου, καὶ γνωσόμεθα ὅτι θεοί ἐστε· εὖ ποιήσατε καὶ κακώσατε, καὶ θαυμασόμεθα καὶ ὀψόμεθα ἅμα·
|
и^ съвњстите намъ грядђщ'ее послњжDе и^ ё^вњмъ ја%ко бо'ѕи е^сте. бл~го сътвори'те и^ ꙁаꙁли'те, и^ почюди'мся и^ ё'ꙁримъ въкђпњ.
|
|
24
|
24
|
|
ὅτι πόθεν ἐστὲ ὑμεῖς καὶ πόθεν ἡ ἐργασία ὑμῶν; ἐκ γῆς· βδέλυγμα ἐξελέξαντο ὑμᾶς.
|
ја%ко эTкђдђ е^сᲄе в^ы, и^ эTкђдђ дњ'ло ваше, эT ꙁемля` гнђшенїе и^з#бра'выи в^ы.
|
|
25
|
25
|
|
ἐγὼ δὲ ἤγειρα τὸν ἀπὸ βορρᾶ καὶ τὸν ἀφ᾿ ἡλίου ἀνατολῶν, κληθήσονται τῷ ὀνόματί μου· ἐρχέσθωσαν ἄρχοντες, καὶ ὡς πηλὸς κεραμέως καὶ ὡς κεραμεὺς καταπατῶν τὸν πηλόν, οὕτως καταπατηθήσεσθε.
|
а%зъ же съста'вихъ и^же эT сњ'вера, і^ и'же эT востокъ сл~нчныхᲆ приꙁовђтся и^мени мое^мђ. да прихо'дятъ кня'ѕи ја^ко бла'то, и^ ја%ко горньчарь первыи гли'нђ, та'ко же ся поперете.
|
|
26
|
26
|
|
τίς γάρ ἀναγγελεῖ τὰ ἐξ ἀρχῆς, ἵνα γνῶμεν, καὶ τὰ ἔμπροσθεν, καὶ ἐροῦμεν ὅτι ἀληθῆ ἐστιν; οὐκ ἔστιν ὁ προλέγων οὐδὲ ὁ ἀκούων ὑμῶν τοὺς λόγους.
|
кт^о б^о възвњститъ е^же и^спе'рва да ё^вњмы, ја%же и^спе'рва и^ речемъ, ја%ко и%стин#на еs. и^ нᲇсть проповᲇда'ющаго, н^и слы'шаща слове'съ нашихъ.
|
|
27
|
27
|
|
ἀρχὴν Σιὼν δώσω καὶ ῾Ιερουσαλὴμ παρακαλέσω εἰς ὁδόν.
|
зача'токъ сїѓ'нђ дамъ, і^ерsлима ё^тњшђ въ пђть,
|
|
28
|
28
|
|
ἀπὸ γὰρ τῶν ἐθνῶν ἰδοὺ οὐδείς, καὶ ἀπὸ τῶν εἰδώλων αὐτῶν οὐκ ἦν ὁ ἀναγγέλλων· καὶ ἐὰν ἐρωτήσω αὐτούς· πόθεν ἐστέ; οὐ μὴ ἀποκριθῶσί μοι.
|
эT стра'нъ б^о сиX н^и е^ді'нъ же, и^ эT кђми'ръ и^хъ нњсть и^же совњсти'тъ. и^ а'ще въпрошђ иX эTкђдђ е^сте, т^о не эTвњща'юᲄъ м^и.
|
|
29
|
29
|
|
εἰσὶ γὰρ οἱ ποιοῦντες ὑμᾶς, καὶ μάτην οἱ πλανῶντες ὑμᾶς.
|
сђть б^о творя'щеи ва'съ, и^ прельща'ю^щеи ва'съ”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.