|
Κεφάλαιο 2
|
Глава́ в҃
|
|
2
|
1
|
|
ΚΑΙ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ἐμνήσθην ἐλέους νεότητός σου καὶ ἀγάπης τελειώσεώς σου τοῦ ἐξακολουθῆσαί σε τῷ ἁγίῳ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος
|
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ глаго́лющее: и҆дѝ и҆ вопі́й во оу҆́шы і҆ерⷭ҇ли́мꙋ, рекі́й: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь:
|
|
3
|
2
|
|
ἅγιος ᾿Ισραήλ· τῷ Κυρίῳ ἀρχὴ γεννημάτων αὐτοῦ· πάντες οἱ ἔσθοντες αὐτὸν πλημμελήσουσι, κακὰ ἥξει ἐπ’ αὐτούς, φησὶ Κύριος.
|
помѧнꙋ́хъ ми́лость ю҆́ности твоеѧ̀ и҆ любо́вь соверше́нства [Є҆вр.: ѡ҆брꙋче́нїѧ.] твоегѡ̀, є҆гда̀ послѣ́довалъ є҆сѝ въ пꙋсты́ни ненасѣ́ѧннѣй ст҃о́мꙋ і҆и҃левꙋ, гл҃етъ гдⷭ҇ь.
|
|
4
|
3
|
|
ἀκούσατε λόγον Κυρίου, οἶκος ᾿Ιακώβ, καὶ πᾶσα πατριὰ οἴκου ᾿Ισραήλ.
|
Ст҃ъ і҆и҃ль гдⷭ҇еви, нача́токъ плодѡ́въ є҆гѡ̀: всѝ поѧда́ющїи є҆го̀ согрѣша́тъ, ѕла̑ѧ прїи́дꙋтъ на ни́хъ, речѐ гдⷭ҇ь.
|
|
5
|
4
|
|
τάδε λέγει Κύριος· τί εὕροσαν οἱ πατέρες ὑμῶν ἐν ἐμοὶ πλημμέλημα, ὅτι ἀπέστησαν μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω τῶν ματαίων καὶ ἐματαιώθησαν;
|
Оу҆слы́шите сло́во гдⷭ҇не, до́ме і҆а́кѡвль и҆ всѧ̑ племена̀ до́мꙋ і҆и҃лева.
|
|
6
|
5
|
|
καὶ οὐκ εἶπαν· ποῦ ἐστι Κύριος ὁ ἀναγαγὼν ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὁ καθοδηγήσας ἡμᾶς ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐν γῇ ἀπείρῳ καὶ ἀβάτῳ, ἐν γῇ ἀνύδρῳ καὶ ἀκάρπῳ, ἐν γῇ, ᾗ οὐ διώδευσεν ἐν αὐτῇ ἀνὴρ οὐθὲν καὶ οὐ κατῴκησεν ἐκεῖ υἱὸς ἀνθρώπου;
|
Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: ко́е ѡ҆брѣто́ша ѻ҆тцы̀ ва́ши во мнѣ̀ погрѣше́нїе, ꙗ҆́кѡ оу҆дали́шасѧ ѿ менє̀ и҆ ходи́ша в̾слѣ́дъ сꙋ́етныхъ и҆ ѡ҆сꙋети́шасѧ,
|
|
7
|
6
|
|
καὶ ἤγαγον ὑμᾶς εἰς τὸν Κάρμηλον τοῦ φαγεῖν ὑμᾶς τοὺς καρποὺς αὐτοῦ καὶ τὰ ἀγαθὰ αὐτοῦ· καὶ εἰσήλθατε καὶ ἐμιάνατε τὴν γῆν μου καὶ τὴν κληρονομίαν μου ἔθεσθε εἰς βδέλυγμα.
|
и҆ не реко́ша: гдѣ́ є҆сть гдⷭ҇ь, и҆зведы́й на́съ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, преведы́й на́съ по пꙋсты́ни, по землѝ неѡбита́ннѣй и҆ непрохо́днѣй, по землѝ безво́днѣй и҆ непло́днѣй, по землѝ, по не́йже не ходи́лъ мꙋ́жъ никогда́же и҆ не ѡ҆бита́лъ человѣ́къ та́мѡ;
|
|
8
|
7
|
|
οἱ ἱερεῖς οὐκ εἶπαν· ποῦ ἐστι Κύριος; καὶ οἱ ἀντεχόμενοι τοῦ νόμου οὐκ ἠπίσταντό με, καὶ οἱ ποιμένες ἠσέβουν εἰς ἐμέ, καὶ οἱ προφῆται ἐπροφήτευον τῇ Βάαλ καὶ ὀπίσω ἀνωφελοῦς ἐπορεύθησαν.
|
И҆ введо́хъ ва́съ въ зе́млю карми́лъ, да снѣ́сте плоды̀ є҆гѡ̀ и҆ блага̑ѧ тогѡ̀: и҆ внидо́сте, и҆ ѡ҆скверни́ли є҆стѐ зе́млю мою̀, и҆ достоѧ́нїе моѐ поста́вили є҆стѐ въ ме́рзость.
|
|
9
|
8
|
|
διὰ τοῦτο ἔτι κριθήσομαι πρὸς ὑμᾶς λέγει Κύριος, καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς τῶν υἱῶν ὑμῶν κριθήσομαι.
|
Свѧще́нницы не реко́ша: гдѣ̀ є҆́сть гдⷭ҇ь; и҆ держа́щїи зако́нъ не вѣ́дѣша мѧ̀, и҆ па́стырїе нече́ствоваша на мѧ̀, и҆ проро́цы проро́чествоваша въ ваа́ла и҆ і҆́дѡлѡмъ послѣ́доваша.
|
|
10
|
9
|
|
διότι διέλθετε εἰς νήσους Χεττιεὶμ καὶ ἴδετε, καὶ εἰς Κηδὰρ ἀποστείλατε καὶ νοήσατε σφόδρα, καὶ ἴδετε εἰ γέγονε τοιαῦτα.
|
Сегѡ̀ ра́ди є҆щѐ сꙋдо́мъ прѣ́тисѧ и҆́мамъ съ ва́ми, речѐ гдⷭ҇ь, и҆ съ сы̑ны ва́шими препрю́сѧ.
|
|
11
|
10
|
|
εἰ ἀλλάξωνται ἔθνη θεοὺς αὐτῶν· καὶ οὗτοι οὐκ εἰσὶ θεοί. ὁ δὲ λαός μου ἠλλάξατο τὴν δόξαν αὐτοῦ, ἐξ ἧς οὐκ ὠφεληθήσονται.
|
Тогѡ̀ ра́ди прїиди́те во ѻ҆́стровы хетті́мъ и҆ ви́дите, и҆ въ кида́ръ посли́те и҆ разсмотри́те прилѣ́жнѡ и҆ ви́дите, а҆́ще сотворє́на бы́ша такѡва́ѧ;
|
|
12
|
11
|
|
ἐξέστη ὁ οὐρανὸς ἐπὶ τούτῳ καὶ ἔφριξεν ἐπὶ πλεῖον σφόδρα, λέγει Κύριος.
|
а҆́ще премѣни́ша ꙗ҆зы́цы бо́ги своѧ̑, и҆ ті́и не сꙋ́ть бо́зи; лю́дїе же моѝ премѣни́ша сла́вꙋ свою̀ на то̀, ѿ негѡ́же не оу҆по́льзꙋютсѧ.
|
|
13
|
12
|
|
ὅτι δύο καὶ πονηρὰ ἐποίησεν ὁ λαός μου· ἐμὲ ἐγκατέλιπον πηγὴν ὕδατος ζωῆς, καὶ ὤρυξαν ἑαυτοῖς λάκκους συντετριμμένους, οἳ οὐ δυνήσονται ὕδωρ συνέχειν.
|
Оу҆жасе́сѧ нб҃о ѡ҆ се́мъ и҆ вострепета̀ попремно́гꙋ ѕѣлѡ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь.
|
|
14
|
13
|
|
Μὴ δοῦλός ἐστιν ᾿Ισραὴλ ἢ οἰκογενής ἐστι; διατί εἰς προνομὴν ἐγένετο;
|
Два́ бо ѕла̑ сотвори́ша лю́дїе моѝ: менѐ ѡ҆ста́виша и҆сто́чника воды̀ жи́вы, и҆ и҆скопа́ша себѣ̀ кладенцы̀ сокрꙋшє́ныѧ, и҆̀же не возмо́гꙋтъ воды̀ содержа́ти.
|
|
15
|
14
|
|
ἐπ’ αὐτὸν ὠρύοντο λέοντες καὶ ἔδωκαν τὴν φωνὴν αὐτῶν, οἳ ἔταξαν τὴν γῆν αὐτοῦ εἰς ἔρημον, καὶ αἱ πόλεις αὐτοῦ κατεσκάφησαν παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι.
|
Є҆да̀ ра́бъ є҆́сть і҆и҃ль, и҆лѝ домоча́децъ є҆́сть; вскꙋ́ю бы́сть въ плѣне́нїе;
|
|
16
|
15
|
|
καὶ υἱοὶ Μέμφεως καὶ Τάφνας ἔγνωσάν σε καὶ κατέπαιζόν σου.
|
На него̀ рыка́ша льво́ве и҆ и҆зда́ша гла́съ сво́й, и҆̀же поста́виша зе́млю є҆гѡ̀ въ пꙋсты́ню, и҆ гра́ды є҆гѡ̀ сожже́ни сꙋ́ть, є҆́же не ѡ҆бита́ти въ ни́хъ.
|
|
17
|
16
|
|
οὐχὶ ταῦτα ἐποίησέ σοι τὸ καταλιπεῖν σε ἐμέ; λέγει Κύριος ὁ Θεός σου.
|
И҆ сы́нове мемфі́са и҆ тафны̀ позна́ша тѧ̀ и҆ порꙋга́шасѧ тебѣ̀.
|
|
18
|
17
|
|
καὶ νῦν τί σοι καὶ τῇ ὁδῷ Αἰγύπτου τοῦ πιεῖν ὕδωρ Γηῶν; καὶ τί σοι καὶ τῇ ὁδῷ ᾿Ασσυρίων τοῦ πιεῖν ὕδωρ ποταμῶν;
|
Не сїѧ̑ ли сотворѝ тебѣ̀ то̀, ꙗ҆́кѡ ѡ҆ста́вилъ є҆сѝ менѐ; гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й.
|
|
19
|
18
|
|
παιδεύσει σε ἡ ἀποστασία σου, καὶ ἡ κακία σου ἐλέγξει σε· καὶ γνῶθι καὶ ἰδέ, ὅτι πικρόν σοι τὸ καταλιπεῖν σε ἐμέ, λέγει Κύριος ὁ Θεός σου· καὶ οὐκ εὐδόκησα ἐπὶ σοί, λέγει Κύριος ὁ Θεός σου.
|
И҆ нн҃ѣ что̀ тебѣ̀ и҆ пꙋти̑ є҆гѵ́петскомꙋ, є҆́же пи́ти во́дꙋ геѡ́нскꙋю [Є҆вр.: мꙋ́тнꙋ.], и҆ что̀ тебѣ̀ и҆ пꙋти̑ а҆ссѷрі́йскомꙋ, да пїе́ши во́дꙋ рѣ́чнꙋю;
|
|
20
|
19
|
|
ὅτι ἀπ’ αἰῶνος συνέτριψας τὸν ζυγόν σου, διέσπασας τοὺς δεσμούς σου καὶ εἶπας· οὐ δουλεύσω σοι, ἀλλὰ πορεύσομαι ἐπὶ πάντα βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου κατασκίου, ἐκεῖ διαχυθήσομαι ἐν τῇ πορνείᾳ μου.
|
Нака́жетъ тѧ̀ ѿстꙋпле́нїе твоѐ, и҆ ѕло́ба твоѧ̀ ѡ҆бличи́тъ тѧ̀: и҆ оу҆вѣ́ждь и҆ ви́ждь, ꙗ҆́кѡ ѕло̀ и҆ го́рько тѝ є҆́сть, є҆́же ѡ҆ста́вити мѧ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й: и҆ не бл҃говоли́хъ ѡ҆ тебѣ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й.
|
|
21
|
20
|
|
ἐγὼ δὲ ἐφύτευσά σε ἄμπελον καρποφόρον πᾶσαν ἀληθινήν· πῶς ἐστράφης εἰς πικρίαν, ἡ ἄμπελος ἡ ἀλλοτρία;
|
Поне́же ѿ вѣ́ка сокрꙋши́лъ є҆сѝ и҆́го твоѐ и҆ растерза́лъ є҆сѝ оу҆́зы твоѧ̑ и҆ ре́клъ є҆сѝ: не и҆́мамъ тебѣ̀ слꙋжи́ти, но пойдꙋ̀ на всѧ́кїй хо́лмъ высо́кїй и҆ под̾ всѧ́кимъ дре́вомъ ли́ственнымъ та́мѡ разлїю́сѧ въ блꙋдѣ̀ мое́мъ.
|
|
22
|
21
|
|
ἐὰν ἀποπλύνῃ ἐν νίτρῳ καὶ πληθύνῃς σεαυτῇ πόαν, κεκηλίδωσαι ἐν ταῖς ἀδικίαις σου ἐναντίον ἐμοῦ, λέγει Κύριος.
|
А҆́зъ же насади́хъ тѧ̀ вїногра́дъ плодоно́сенъ, ве́сь и҆́стиненъ: ка́кѡ преврати́лсѧ є҆сѝ въ го́ресть, вїногра́дъ чꙋжді́й;
|
|
23
|
22
|
|
πῶς ἐρεῖς· οὐκ ἐμιάνθην καὶ ὀπίσω τῆς Βάαλ οὐκ ἐπορεύθην; ἰδὲ τὰς ὁδούς σου ἐν τῷ πολυανδρίῳ καὶ γνῶθι τί ἐποίησας. ὀψὲ φωνὴ αὐτῆς ὠλόλυξε,
|
А҆́ще оу҆мы́ешисѧ ні́тромъ и҆ оу҆мно́жиши себѣ̀ травы̀ борі́ѳовы, поро́ченъ є҆сѝ во беззако́нїихъ твои́хъ предо мно́ю, речѐ гдⷭ҇ь бг҃ъ.
|
|
24
|
23
|
|
τὰς ὁδοὺς αὐτῆς ἐπλάτυνεν ἐφ’ ὕδατα ἐρήμου, ἐν ἐπιθυμίαις ψυχῆς αὐτῆς ἐπνευματοφορεῖτο, παρεδόθη· τίς ἐπιστρέψει αὐτήν; πάντες οἱ ζητοῦντες αὐτὴν οὐ κοπιάσουσιν, ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτῆς εὑρήσουσιν αὐτήν.
|
Ка́кѡ рече́ши: не ѡ҆скверни́хсѧ и҆ в̾слѣ́дъ ваа́ла не ходи́хъ; ви́ждь пꙋти̑ твоѧ̑ на мѣ́стѣ многогро́бищнѣмъ и҆ оу҆вѣ́ждь, что̀ сотвори́лъ є҆сѝ. Въ ве́черъ гла́съ є҆гѡ̀ рыда́ше,
|
|
25
|
24
|
|
ἀπόστρεψον τὸν πόδα σου ἀπὸ ὁδοῦ τραχείας καὶ τὸν φάρυγγά σου ἀπὸ δίψους. ἡ δὲ εἶπεν· ἀνδριοῦμαι· ὅτι ἠγαπήκει ἀλλοτρίους καὶ ὀπίσω αὐτῶν ἐπορεύετο.
|
пꙋти̑ своѧ̑ разширѝ на во́ды пꙋсты̑нныѧ, въ по́хотехъ дꙋшѝ своеѧ̀ вѣ́тромъ ноша́шесѧ, пре́данъ бы́сть, кто̀ ѡ҆брати́тъ є҆го̀; всѝ и҆́щꙋщїи є҆гѡ̀ не оу҆трꙋдѧ́тсѧ, во смире́нїи є҆гѡ̀ ѡ҆брѧ́щꙋтъ є҆го̀.
|
|
26
|
25
|
|
ὡς αἰσχύνη κλέπτου ὅταν ἁλῷ, οὕτως αἰσχυνθήσονται οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, αὐτοὶ καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῶν καὶ οἱ προφῆται αὐτῶν.
|
Ѿвратѝ но́гꙋ твою̀ ѿ пꙋтѝ стро́потна и҆ горта́нь тво́й ѿ жа́жди. И҆ речѐ: возмꙋжа́юсѧ, ꙗ҆́кѡ возлюбѝ чꙋжди́хъ и҆ в̾слѣ́дъ и҆́хъ хожда́ше.
|
|
27
|
26
|
|
τῷ ξύλῳ εἶπαν, ὅτι πατήρ μου εἶ σύ, καὶ τῷ λίθῳ· σὺ ἐγέννησάς με, καὶ ἔστρεψαν ἐπ’ ἐμὲ νῶτα καὶ οὐ πρόσωπα αὐτῶν· καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῶν κακῶν αὐτῶν ἐροῦσιν· ἀνάστα καὶ σῶσον ἡμᾶς.
|
Ꙗ҆́коже сты́дъ та́тю, є҆гда̀ ꙗ҆́тъ бꙋ́детъ, та́кѡ постыдѧ́тсѧ сы́нове і҆и҃лєвы, ті́и и҆ ца́рїе и҆́хъ, и҆ нача̑лницы и҆́хъ и҆ свѧще́нницы и҆́хъ и҆ проро́цы и҆́хъ.
|
|
28
|
27
|
|
καὶ ποῦ εἰσιν οἱ θεοί σου, οὓς ἐποίησας σεαυτῷ; εἰ ἀναστήσονται καὶ σώσουσί σε ἐν καιρῷ τῆς κακώσεώς σου; ὅτι κατ’ ἀριθμὸν τῶν πόλεών σου ἦσαν θεοί σου, ᾿Ιούδα, καὶ κατ’ ἀριθμὸν διόδων τῆς ῾Ιερουσαλὴμ ἔθυον τῇ Βάαλ.
|
Дре́вꙋ реко́ша: ꙗ҆́кѡ ѻ҆те́цъ мо́й є҆сѝ ты̀: и҆ ка́мени: ты́ мѧ роди́лъ є҆сѝ: и҆ ѡ҆брати́ша ко мнѣ̀ хребты̀, а҆ не ли́ца своѧ̑: и҆ во вре́мѧ ѡ҆ѕлобле́нїѧ своегѡ̀ рекꙋ́тъ: воста́ни и҆ и҆зба́ви на́съ.
|
|
29
|
28
|
|
ἱνατί λαλεῖτε πρός με; πάντες ὑμεῖς ἠσεβήσατε καὶ πάντες ὑμεῖς ἠνομήσατε εἰς ἐμέ, λέγει Κύριος.
|
И҆ гдѣ̀ сꙋ́ть бо́зи твоѝ, ꙗ҆̀же сотвори́лъ є҆сѝ тебѣ̀; да воста́нꙋтъ и҆ и҆зба́вѧтъ тѧ̀ во вре́мѧ ѡ҆ѕлобле́нїѧ твоегѡ̀: по числꙋ́ бо градѡ́въ твои́хъ бы́ша бо́зи твоѝ, і҆ꙋ́до, и҆ по числꙋ̀ пꙋті́й і҆ерⷭ҇ли́мскихъ жрѧ́хꙋ ваа́лꙋ.
|
|
30
|
29
|
|
μάτην ἐπάταξα τὰ τέκνα ὑμῶν, παιδείαν οὐκ ἐδέξασθε· μάχαιρα κατέφαγε τοὺς προφήτας ὑμῶν ὡς λέων ὀλοθρεύων, καὶ οὐκ ἐφοβήθητε.
|
Вскꙋ́ю глаго́лете ко мнѣ̀; всѝ вы̀ нече́ствовасте и҆ всѝ вы̀ беззако́нновасте ко мнѣ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь.
|
|
31
|
30
|
|
ἀκούσατε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος· μὴ ἔρημος ἐγενόμην τῷ ᾿Ισραὴλ ἢ γῆ κεχερσωμένη; διατί εἶπεν ὁ λαός μου· οὐ κυριευθησόμεθα καὶ οὐχ ἥξομεν πρός σε ἔτι;
|
Всꙋ́е порази́хъ ча̑да ва̑ша, наказа́нїѧ не прїѧ́сте, ме́чь поѧдѐ проро́ки ва́шѧ, а҆́ки ле́въ погꙋблѧ́ѧй, и҆ не оу҆боѧ́стесѧ.
|
|
32
|
31
|
|
μὴ ἐπιλήσεται νύμφη τὸν κόσμον αὐτῆς καὶ παρθένος τὴν στηθοδεσμίδα αὐτῆς; ὁ δὲ λαός μου ἐπελάθετό μου ἡμέρας, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός.
|
Слы́шите сло́во гдⷭ҇не, та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь: є҆да̀ пꙋсты́нѧ бы́хъ і҆и҃лю, и҆лѝ землѧ̀ непло́дна; вскꙋ́ю рѣ́ша лю́дїе моѝ: ѡ҆блада́еми не бꙋ́демъ и҆ пото́мъ не прїи́демъ къ тебѣ̀;
|
|
33
|
32
|
|
τί ἔτι καλὸν ἐπιτηδεύσεις ἐν ταῖς ὁδοῖς σου τοῦ ζητῆσαι ἀγάπησιν; οὐχ οὕτως· ἀλλὰ καὶ σὺ ἐπονηρεύσω τοῦ μιᾶναι τὰς ὁδούς σου.
|
Є҆да̀ забꙋ́детъ невѣ́ста красотꙋ̀ свою̀, и҆ дѣ́ва мѡни́ста пе́рсїй свои́хъ; лю́дїе же моѝ забы́ша менѐ дни̑ безчи́слєнны.
|
|
34
|
33
|
|
καὶ ἐν ταῖς χερσί σου εὑρέθησαν αἵματα ψυχῶν ἀθώων· οὐκ ἐν διορύγμασιν εὗρον αὐτούς, ἀλλ’ ἐπὶ πάσῃ δρυΐ.
|
Что̀ є҆щѐ добро̀ оу҆хи́триши на пꙋте́хъ твои́хъ, є҆́же взыска́ти любвѐ; Не та́кѡ: но и҆ ты̀ лꙋка́вновала є҆сѝ, є҆́же ѡ҆скверни́ти пꙋти̑ твоѧ̑,
|
|
35
|
34
|
|
καὶ εἶπας· ἀθῷός εἰμι, ἀλλὰ ἀποστραφήτω ὁ θυμὸς αὐτοῦ ἀπ’ ἐμοῦ. ἰδοὺ ἐγὼ κρίνομαι πρὸς σὲ ἐν τῷ λέγειν σε· οὐχ ἥμαρτον.
|
и҆ въ рꙋка́хъ твои́хъ ѡ҆брѣ́тесѧ кро́вь дꙋ́шъ (оу҆бо́гихъ) непови́нныхъ: не въ ро́вѣхъ ѡ҆брѣто́хъ и҆̀хъ, но во всѧ́цѣй дꙋбра́вѣ.
|
|
36
|
35
|
|
τί κατεφρόνησας σφόδρα τοῦ δευτερῶσαι τὰς ὁδούς σου; καὶ ἀπὸ Αἰγύπτου καταισχυνθήσῃ, καθὼς κατῃσχύνθης ἀπὸ ᾿Ασσούρ.
|
И҆ рекла̀ є҆сѝ: непови́нна є҆́смь, но да ѿврати́тсѧ ꙗ҆́рость твоѧ̀ ѿ менє̀. Сѐ, а҆́зъ сꙋждꙋ́сѧ съ тобо́ю, внегда̀ рещѝ тебѣ̀: не согрѣши́хъ:
|
|
37
|
36
|
|
ὅτι καὶ ἐντεῦθεν ἐξελεύσῃ, καὶ αἱ χεῖρές σου ἐπὶ τῆς κεφαλῆς σου· ὅτι ἀπώσατο Κύριος τὴν ἐλπίδα σου, καὶ οὐκ εὐοδωθήσῃ ἐν αὐτῇ.
|
поне́же презрѣ́ла є҆сѝ ѕѣлѡ̀, є҆́же повтори́ти пꙋти̑ твоѧ̑: и҆ ѿ є҆гѵ́пта постыди́шисѧ, ꙗ҆́коже постыдѣ́на є҆сѝ ѿ а҆ссꙋ́ра:
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.