|
Κεφάλαιο 41
|
Глава́ м҃а
|
|
1
|
1
|
| (Μασ. ΛΔ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου (καὶ Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ πᾶν τὸ στρατόπεδον αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ γῆ ἀρχῆς αὐτοῦ ἐπολέμουν ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις ᾿Ιούδα) λέγων· | И҆ бы́сть въ седмы́й мцⷭ҇ъ, прїи́де і҆сма́илъ сы́нъ наѳані́инъ сы́на є҆лїса́мова, ѿ ро́да царе́ва, и҆ вельмѡ́жи царє́вы де́сѧть мꙋже́й съ ни́мъ ко годолі́и въ массифа́ѳъ, и҆ ꙗ҆до́ша тꙋ̀ вкꙋ́пѣ хлѣ́бъ. |
|
2
|
2
|
| οὕτως εἶπε Κύριος· βάδισον πρὸς Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· οὕτως εἶπε Κύριος· παραδόσει παραδοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ συλλήψεται αὐτὴν καὶ καύσει αὐτὴν ἐν πυρί· | И҆ воста̀ і҆сма́илъ и҆ де́сѧть мꙋже́й и҆̀же съ ни́мъ, и҆ порази́ша годолі́ю мече́мъ, и҆ оу҆би́ша, є҆го́же поста́ви ца́рь вавѷлѡ́нскїй над̾ земле́ю, |
|
3
|
3
|
| καὶ σὺ οὐ μὴ σωθῇς ἐκ χειρὸς αὐτοῦ καὶ συλλήψει συλληφθήσῃ καὶ εἰς χεῖρας αὐτοῦ δοθήσῃ, καὶ ὀφθαλμοί σου τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὄψονται καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ μετὰ τοῦ στόματός σου λαλήσει, καὶ εἰς Βαβυλῶνα εἰσελεύσῃ. | и҆ всѣ́хъ і҆ꙋде́євъ, и҆̀же бѣ́ша съ ни́мъ въ массифа́ѳѣ, и҆ всѣ́хъ халде́євъ, и҆̀же ѡ҆брѣто́шасѧ та́мѡ, и҆ мꙋже́й вое́нныхъ и҆збѝ і҆сма́илъ. |
|
4
|
4
|
| ἀλλὰ ἄκουσον τὸν λόγον Κυρίου, Σεδεκία βασιλεῦ ᾿Ιούδα· οὕτως λέγει Κύριος· | И҆ бы́сть во вторы́й де́нь по оу҆бїе́нїи годолі́евѣ, и҆ человѣ́къ не оу҆вѣ́дѣ. |
|
5
|
5
|
| ἐν εἰρήνῃ ἀποθανῇ, καὶ ὡς ἔκλαυσαν τοὺς πατέρας σου τοὺς βασιλεύσαντας πρότερόν σου, κλαύσονται καὶ σέ, οὐαὶ Κύριε, καὶ ἕως ᾅδου κόψονταί σε· ὅτι λόγον ἐγὼ ἐλάλησα, εἶπε Κύριος. | И҆ прїидо́ша мꙋ́жїе ѿ сѷхе́ма и҆ ѿ сали́ма и҆ ѿ самарі́и ѻ҆́смьдесѧтъ мꙋже́й, ѡ҆бри́тыми брада́ми и҆ расте́рзаными ри́зами, пла́чꙋщесѧ, и҆ да́ры и҆ ѳѷмїа́мъ въ рꙋкꙋ̀ и҆́хъ, є҆́же внестѝ въ до́мъ гдⷭ҇ень. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐλάλησεν ῾Ιερεμίας πρὸς τὸν βασιλέα Σεδεκίαν πάντας τοὺς λόγους τούτους ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | И҆ и҆зы́де проти́вꙋ и҆̀мъ і҆сма́илъ сы́нъ наѳані́евъ ѿ массифы̀: ті́и же и҆дѧ́хꙋ и҆ пла́кахꙋсѧ: и҆ є҆гда̀ срѣ́тесѧ съ ни́ми, речѐ къ ни̑мъ: вни́дите ко годолі́и. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἡ δύναμις βασιλέως Βαβυλῶνος ἐπολέμει ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, ἐπὶ Λαχὶς καὶ ἐπὶ ᾿Αζηκά, ὅτι αὗται κατελείφθησαν ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα πόλεις ὀχυραί. | И҆ бы́сть, вше́дшымъ и҆̀мъ средѣ̀ гра́да, и҆зсѣчѐ ѧ҆̀ і҆сма́илъ оу҆ кла́дѧзѧ, то́й и҆ мꙋ́жїе, и҆̀же бѣ́ша съ ни́мъ. |
|
8
|
8
|
| ῾Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ᾿Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου μετὰ τὸ συντελέσαι τὸν βασιλέα Σεδεκίαν διαθήκην πρὸς τὸν λαὸν τοῦ καλέσαι ἄφεσιν, | И҆ ѡ҆брѣто́шасѧ де́сѧть мꙋже́й тꙋ̀ и҆ рѣ́ша і҆сма́илꙋ: не оу҆бі́й на́съ, ꙗ҆́кѡ сꙋ́ть на́мъ и҆мѣ̑нїѧ на ни́вахъ, пшени́ца и҆ ꙗ҆чме́нь, и҆ ме́дъ и҆ ма́сло. И҆ минꙋ̀ и҆̀хъ и҆ не оу҆бѝ и҆̀хъ посредѣ̀ бра́тїй и҆́хъ. |
|
9
|
9
|
| τοῦ ἐξαποστεῖλαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ, τὸν ῾Εβραῖον καὶ τὴν ῾Εβραίαν ἐλευθέρους, πρὸς τὸ μὴ δουλεύειν ἄνδρα ἐξ ᾿Ιούδα· | И҆ кла́дѧзь, въ ѻ҆́ньже вве́рже і҆сма́илъ всѧ̑, ꙗ҆̀же и҆збѝ, се́й кла́дѧзь вели́къ є҆́сть, є҆го́же сотворѝ ца́рь а҆́са, ѿ лица̀ ваа́сы царѧ̀ і҆и҃лева, се́й напо́лни і҆сма́илъ оу҆бїе́нными. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐπεστράφησαν πάντες οἱ μεγιστᾶνες καὶ πᾶς ὁ λαὸς οἱ εἰσελθόντες ἐν τῇ διαθήκῃ τοῦ ἀποστεῖλαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ καὶ ἐῶσαν | И҆ ѡ҆братѝ і҆сма́илъ всѧ̑ лю́ди ѡ҆ста́вшыѧ въ массифа́ѳѣ и҆ дщє́ри царє́вы, ꙗ҆̀же врꙋчи́лъ а҆рхїмагі́ръ годолі́и сы́нꙋ а҆хїка́мовꙋ, и҆ взѧ̀ и҆̀хъ і҆сма́илъ сы́нъ наѳа́нь: и҆ ѿи́де на ѻ҆́нꙋ странꙋ̀ сынѡ́въ а҆ммѡ́нихъ. |
|
11
|
11
|
| αὐτοὺς εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας. | И҆ слы́ша і҆ѡана́нъ сы́нъ карі́евъ и҆ всѝ воевѡ́ды си́лы, и҆̀же съ ни́мъ, всѧ̑ ѕла̑ѧ, ꙗ҆̀же сотворѝ і҆сма́илъ сы́нъ наѳані́евъ, |
|
12
|
12
|
| καὶ ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων· | и҆ приведо́ша всѧ̑ вѡ́ѧ своѧ̑ и҆ и҆дѧ́хꙋ воева́ти на́нь, и҆ ѡ҆брѣто́ша є҆го̀ при водѣ̀ мно́зѣ во гаваѡ́нѣ. |
|
13
|
13
|
| οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐγὼ διεθέμην διαθήκην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐξειλάμην αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας, λέγων· | И҆ бы́сть, є҆гда̀ оу҆ви́дѣша всѝ лю́дїе, и҆̀же со і҆сма́иломъ, і҆ѡана́на сы́на карі́ева и҆ всѧ̑ воевѡ́ды си́лы, и҆̀же бы́ша съ ни́мъ, возра́довашасѧ: |
|
14
|
14
|
| ὅταν πληρωθῇ ἓξ ἔτη, ἀποστελεῖς τὸν ἀδελφόν σου τὸν ῾Εβραῖον, ὃς παραθήσεταί σοι· καὶ ἐργᾶταί σοι ἓξ ἔτη, καὶ ἐξαποστελεῖς αὐτὸν ἐλεύθερον. καὶ οὐκ ἤκουσάν μου καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὖς αὐτῶν. | и҆ возврати́шасѧ всѝ лю́дїе, и҆̀хже плѣнѝ і҆сма́илъ ѿ массифы̀, и҆ возврати́вшесѧ ѿидо́ша ко і҆ѡана́нꙋ сы́нꙋ карі́евꙋ. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐπέστρεψαν σήμερον ποιῆσαι τὸ εὐθὲς πρὸ ὀφθαλμῶν μου τοῦ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστον τοῦ πλησίον αὐτοῦ καὶ συνετέλεσαν διαθήκην κατὰ πρόσωπόν μου ἐν τῷ οἴκῳ, οὗ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ. | І҆сма́илъ же оу҆цѣлѣ̀ со ѻ҆смїю̀ мꙋ̑жи ѿ лица̀ і҆ѡана́нѧ и҆ и҆́де ко сынѡ́мъ а҆ммѡ̑нимъ. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἐπεστρέψατε καὶ ἐβεβηλώσατε τὸ ὄνομά μου τοῦ ἐπιστρέψαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ, οὓς ἐξαπεστείλατε ἐλευθέρους τῇ ψυχῇ αὐτῶν, τοῦ εἶναι ὑμῖν εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας. | И҆ взѧ̀ і҆ѡана́нъ и҆ всѝ воевѡ́ды си́лы, и҆̀же съ ни́мъ, всѧ̑ ѡ҆ста́вшыѧсѧ лю́ди, и҆̀хже возвратѝ ѿ і҆сма́ила сы́на наѳа́нѧ и҆з̾ массифа́ѳа, повнегда̀ оу҆бѝ годолі́ю, сы́на а҆хїка́млѧ, мꙋ́жы си̑льны на ра́ти, и҆ жєны̀, и҆ ѡ҆ста́нки, и҆ ка́женики, и҆̀хже ѡ҆братѝ ѿ гаваѡ́на, |
|
17
|
17
|
| διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ὑμεῖς οὐκ ἠκούσατέ μου τοῦ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· ἰδοὺ ἐγὼ καλῶ ἄφεσιν ὑμῖν εἰς μάχαιραν καὶ εἰς τὸν θάνατον καὶ εἰς τὸν λιμὸν καὶ δώσω ὑμᾶς εἰς διασπορὰν πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς. | и҆ и҆до́ша, и҆ сѣдо́ша на землѝ вирѡѳоа́мли, ꙗ҆́же ко виѳлее́мꙋ, є҆́же и҆тѝ и҆ вни́ти во є҆гѵ́петъ ѿ лица̀ халде́йска: поне́же оу҆боѧ́шасѧ ѿ лица̀ и҆́хъ: |
|
18
|
18
|
| καὶ δώσω τοὺς ἄνδρας τοὺς παρεληλυθότας τὴν διαθήκην μου, τοὺς μὴ στήσαντας τὴν διαθήκην μου, ἣν ἐποίησαν κατὰ πρόσωπόν μου, τὸν μόσχον, ὃν ἐποίησαν ἐργάζεσθαι αὐτῷ, | ꙗ҆́кѡ оу҆бѝ і҆сма́илъ годолі́ю, є҆го́же поста́ви ца́рь вавѷлѡ́нскїй на землѝ і҆ꙋ́динѣ. |
|
19
|
|
| τοὺς ἄρχοντας ᾿Ιούδα καὶ τοὺς δυνάστας καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ τὸν λαόν, | |
|
20
|
|
| καὶ δώσω αὐτοὺς τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν καὶ ἔσται τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν βρῶσις τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς. | |
|
21
|
|
| καὶ τὸν Σεδεκίαν βασιλέα τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν δώσω εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῶν, καὶ δύναμις βασιλέως Βαβυλῶνος τοῖς ἀποτρέχουσιν ἀπ’ αὐτῶν. | |
|
22
|
|
| ἰδοὺ ἐγὼ συντάσσω, φησὶ Κύριος, καὶ ἐπιστρέψω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν ταύτην, καὶ πολεμήσουσιν ἐπ’ αὐτὴν καὶ λήψονται αὐτὴν καὶ κατακαύσουσιν αὐτὴν ἐν πυρὶ καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, καὶ δώσω αὐτὰς ἐρήμους ἀπὸ τῶν κατοικούντων. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.