Заупокійна літія (для звершення мирянами)
Моли́твами святи́х оте́ць на́ших, Го́споди Ісу́се Христе́, Бо́же наш, поми́луй нас. Амі́нь.
Святи́й Бо́же, Святи́й Крі́пкий, Святи́й Безсме́ртний, поми́луй нас. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пресвята́я Тро́йце, поми́луй нас: Го́споди, очи́сти гріхи́ на́ша; Влади́ко, прости́ беззако́нія на́ша; Святи́й, посіти́ і ісціли́ не́мощі на́ша, і́мене Твоєго́ ра́ди.
Го́споди, поми́луй. [Тричі]
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
О́тче наш, І́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́ і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь; і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Тропарі, глас 4:
Со ду́хи пра́ведних сконча́вшихся, ду́шу раба́ Твоєго́ [або: раби́ Твоєя́], Спа́се, упоко́й, сохраня́я ю во блаже́нній жи́зні, я́же у Тебе́, Человіколю́бче.
В поко́їщі Твоє́м, Го́споди, іді́же всі святі́ї Твої́ упокоєва́ються, упоко́й і ду́шу раба́ Твоєго́ [або: раби́ Твоєя́], я́ко єди́н єси́ Человіколю́бець.
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху.
Ти єси́ Бог, соше́дий во ад, і у́зи окова́нних разріши́вий, Сам і ду́шу раба́ Твоєго́ [або: раби́ Твоєя́] упоко́й.
І ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Єди́на Чи́стая і Непоро́чная Ді́во, Бо́га без сі́мене ро́ждшая, моли́ спасти́ся душі́ єго́ [або: єя́].
Го́споди поми́луй. [12 разів]
Пом'яни́, Го́споди Бо́же наш, в ві́рі і наде́жді живота́ ві́чнаго, преста́вльшагося раба́ Твоєго́ [або: преста́вльшуюся рабу Твою] [імена́] і я́ко Благ і Человіколю́бець, отпуща́яй гріхи́ і потребля́яй непра́вди, осла́би, оста́ви, і прости́ вся во́льная єго́ [або: ея́] согріше́нія і нево́льная; ізба́ви єго́ [або: ю] ві́чния му́ки, і огня́ геє́нськаго, і да́руй єму́ [або: єй] прича́стіє і наслажде́ніє ві́чних Твої́х благи́х, угото́ванних лю́б'ящим Тя. А́ще бо і согріши́, но не отступи́ от Тебе́, і несумні́нно во Отця́, і Си́на, і Свята́го Ду́ха, Бо́га Тя в Тро́йці сла́вимаго ві́рова, і Єди́ницю в Тро́йці, і Тро́йцю во Єди́нстві, правосла́вно да́же до послі́дняго своєго́ іздиха́нія іспові́да. Ті́мже ми́лостив тому́ [або: той] бу́ди, і ві́ру, я́же в Тя, вмі́сто діл вміни́, і со святи́ми Твої́ми я́ко Щедр упоко́й, ність бо челові́ка, і́же поживе́ть і не согріши́ть, но Ти єди́н єси́ кромі́ вся́каго гріха́, і пра́вда Твоя́, пра́вда во ві́ки; і Ти єси́ єди́н Бог ми́лости і щедро́т, і человіколю́бія, і Тебі́ сла́ву возсила́єм, Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Честні́йшую Херуви́м і сла́внійшую без сравне́нія Серафи́м, без істлі́нія Бо́га Сло́ва ро́ждшую, су́щую Богоро́дицю Тя велича́єм.
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Го́споди, поми́луй. [Тричі.]
Го́споди, Ісу́се Христе́, Си́не Бо́жий, моли́твами Пречи́стия Твоєя́ Ма́тере, преподо́бних і богоно́сних оте́ць на́ших і всіх святи́х поми́луй і упоко́й ду́шу раба́ Твоєго́ [або: раби́ Твоєя́] [ім'я], в безконе́чния ві́ки, я́ко Благ і Человіколю́бець. Амі́нь.
Ві́чная па́м'ять. [Тричі.]
