Землí Воли́нськия пресла́вна подви́жника / і оби́телі Поча́євския досто́йна насе́льника, / люде́й правосла́вних ізря́дна ціли́теля, / яви́ тя Це́ркві Своє́й Христо́с Бог на́ш, / преподо́бне о́тче Амфіло́хіє, / Єму́же усе́рдно моли́ся / от наві́т вра́жиїх свободи́тися // і спасти́ся душа́м на́шим.

Ізволе́нієм Ді́ви Пречи́стия в оби́телі Поча́євській всели́лся єси́, іді́же, подви́жничеськоє і ско́рбноє житіє́ провожда́я, да́ром моли́тви у́мния обогати́лся єси́ і Ца́рствія Небе́снаго наслі́дник яви́лся єси́. Ті́мже вопіє́м ті; ра́дуйся, Амфіло́хіє, о́тче блаже́нне, ціле́бниче і чудотво́рче.

О стра́ждущих лю́дех пла́менний моли́твенниче, посто́м, боре́ньми со страстьми́, бді́нієм моли́твенним, діла́ми милосе́рдія любо́в Цари́ці Небе́сній сниска́в. І́стинния ві́ри столп бил єси́ непоколеби́мий, і Правосла́вія яркий світи́льниче, многонеду́жним ско́рий помо́щниче і безме́здний ціли́телю, по́лчищ де́монських неустраши́мий прогони́телю, в по́двизіх вели́ких самому́ Подвигополо́жнику Христу́ і всім святи́м подража́л єси́, в честь Святи́я Тро́йці тріє́х іме́н носи́телю: Іа́кове, Іо́сифе і о́тче Амфіло́хіє, моли́ Всеми́лостиваго Бо́га да очи́стить сердця́ пораже́нния гріхо́м і Твої́м предста́тельством спасе́ть душі́ на́ша.

Я́ко ві́ри Правосла́вния ревни́тель і благоче́стнаго житія́ учи́тель, в болі́знех і ско́рбіх ізря́дний помо́щник і защи́титель, пред Го́сподом предстої́ши преподо́бне Амфіло́хіє, сего́ ра́ди вопіє́м ті: сохрани́ оби́тель, в ній же подвиза́лся єси́, і спаса́й нас моли́твами твої́ми, о́тче блаже́нне.