|
Κεφάλαιο 12
|
Глvа, в~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΣΟΦΙΑ ταπεινοῦ ἀνυψώσει κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ ἐν μέσῳ μεγιστάνων καθίσει αὐτόν.
|
Аще добро` сътвори'ши разђмњи комђ твори'ши, и^ бђдетъ блгDть бл~гыM твоиM”
|
|
2
|
2
|
|
μὴ αἰνέσῃς ἄνδρα ἐν κάλλει αὐτοῦ καὶ μὴ βδελύξῃ ἄνθρωπον ἐν ὁράσει αὐτοῦ.
|
добро` сътвори бл~говᲇрномђ, и^ ѓ^бря'щеши въздаа'нїе, да а^ще не эT него` то эT вы'шняго.
|
|
3
|
3
|
|
μικρὰ ἐν πετεινοῖς μέλισσα, καὶ ἀρχὴ γλυκασμάτων ὁ καρπὸς αὐτῆς.
|
не бђдетъ добро` прилежа'щемђ въ ꙁл^о, и^ не пода'ющемђ млsтыни.
|
|
4
|
4
|
|
ἐν περιβολῇ ἱματίων μὴ καυχήσῃ καὶ ἐν ἡμέρᾳ δόξης μὴ ἐπαίρου· ὅτι θαυμαστὰ τὰ ἔργα Κυρίου, καὶ κρυπτὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν ἀνθρώποις.
|
даждь бл~говњрномђ и^ не ꙁастђпа'и грњш#ника,
|
|
5
|
5
|
|
πολλοὶ τύραννοι ἐκάθισαν ἐπὶ ἐδάφους, ὁ δὲ ἀνυπονόητος ἐφόρεσε διάδημα.
|
добро` сътвори смиренномђ а^ не да'ждь нечесᲄи'вомђ” Въꙁбрани` хлњба е^мђ и^ не да'ждь е^го, да не тMњ т^я премо'жетъ”
|
|
6
|
6
|
|
πολλοὶ δυνάσται ἠτιμάσθησαν σφόδρα, καὶ ἔνδοξοι παρεδόθησαν εἰς χεῖρας ἑτέρων.
|
сђ'гђба б^о зл^а ѓ^бря'щеши въ всњхъ блаꙁњхъ ја^же а^ще сътвори'ши е^мђ” ЈА/ко вы'шнїи възненавидњ грњшники и^ нечесᲄивыM воꙁда'сть ме'сть”
|
|
7
|
7
|
|
πρὶν ἐξετάσῃς, μὴ μέμψῃ· νόησον πρῶτον καὶ τότε ἐπιτίμα.
|
даждь бл~гомђ и^ не ꙁастђпа'и грњшника.
|
|
8
|
8
|
|
πρὶν ἢ ἀκοῦσαι, μὴ ἀποκρίνου καὶ ἐν μέσῳ λόγων μὴ παρεμβάλλου.
|
не мщенᲆ бђ'детъ въ бла'ѕњ дрђгъ, и^ не скрыеTся въ злы'хъ врагъ.
|
|
9
|
9
|
|
περὶ πράγματος, οὗ οὐκ ἔστι σοι χρεία, μὴ ἔριζε καὶ ἐν κρίσει ἁμαρτωλῶν μὴ συνέδρευε.
|
е^гда` въ добрњ бђдетъ мђжъ, вра'ѕи е^го в печа'ли сђть, и^ въ злњ` е^го дрhђ раꙁлђчиTся”
|
|
10
|
10
|
|
Τέκνον, μὴ περὶ πολλὰ ἔστωσαν αἱ πράξεις σου· ἐὰν πληθυνῇς, οὐκ ἀθωωθήσῃ· καὶ ἐὰν διώκῃς, οὐ μὴ καταλάβῃς, καὶ οὐ μὴ ἐκφύγῃς διαδράς.
|
Не и%ми вњры врагђ свое^мђ въ вњки, ја%коже б^о мњ'дь ѓ^ржа'вње^тъ тако и^ зло'ба е^го.
|
|
11
|
11
|
|
ἔστι κοπιῶν καὶ πονῶν καὶ σπεύδων, καὶ τόσῳ μᾶλλον ὑστερεῖται.
|
и^ а'ще смирится т^о пои^детъ пони'кши ѓ^ста'ви дш~ђ свою`, и^ хранися эT него. и^ бђдеши е^мђ ја%ко ѓ^цыщено ꙁерцало, и^ раꙁђмњ'еши ја%ко не до конца ѓ^ржавњлъ.
|
|
12
|
12
|
|
ἔστι νωθρὸς καὶ προσδεόμενος ἀντιλήψεως, ὑστερῶν ἰσχύϊ καὶ πτωχείᾳ περισσεύει· καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπέβλεψαν αὐτῷ εἰς ἀγαθά, καὶ ἀνώρθωσεν αὐτὸν ἐκ ταπεινώσεως αὐτοῦ.
|
не поста'ви е^го ё^ себе`, да не възринђвъ т^я ста'неT на мњстњ твоеM” не посади е^го ѓ^де'снђю себе`, да не пои%щетъ когда` сњда'лища твоего. и^ на по'слњдь раꙁђмњ'еши словеса` моа`, и^ ѓ^ гл~њ моеM ё^милишися” Не съвя'зђи два'щи грњха, въ е^ді'номъ б^о не и^звинишися.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἀνύψωσε κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἀπεθαύμασαν ἐπ᾿ αὐτῷ πολλοί.
|
кт^о поми'лђетъ ѓ^баа'нники и^ змїемъ ё^секнена, и^ всњхъ пристђпа'ющихъ къ ѕвњреM” Та'коже ходя'щаго съ мђжемъ грњшникомъ, и^ примњша'ющагося грᲇсехъ е^го”
|
|
14
|
14
|
|
ἀγαθὰ καὶ κακά, ζωὴ καὶ θάνατος, πτωχεία καὶ πλοῦτος παρὰ Κυρίου ἐστί.
|
Ча'съ с тобо'ю пребђдеT, и^ а^ще ё^клони'шися не сътръпиT.
|
|
17
|
15
|
|
δόσις Κυρίου παραμένει εὐσεβέσι, καὶ ἡ εὐδοκία αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα εὐοδωθήσεται.
|
ё^стнама свои'ма ё^сладится враh, и^ мно'го пошепчетъ, и^ речетъ добро` гл~я” ѓ^чима свои'ма прослеꙁится и^ срDцемъ свои^мъ съвњтђ'етъ вринђти т^я в ровъ, и^ е^гда ѓ^бря'щетъ время не насы'тится кро'ве”
|
|
18
|
16
|
|
ἔστι πλουτῶν ἀπὸ προσοχῆς καὶ σφιγγίας αὐτοῦ, καὶ αὕτη ἡ μερὶς τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ.
|
А$ще сря'щетъ т^я зло`, т^ђ ѓ^бря'щеши е^го прьвње себе`,
|
|
19
|
17
|
|
ἐν τῷ εἰπεῖν αὐτόν· εὗρον ἀνάπαυσιν καὶ νῦν φάγομαι ἐκ τῶν ἀγαθῶν μου, καὶ οὐκ οἶδε τίς καιρὸς παρελεύσεται καὶ καταλείψει αὐτὰ ἑτέροις καὶ ἀποθανεῖται.
|
и^ ја^ко помага'я прораꙁитъ пя'тђ твою.
|
|
20
|
18
|
|
στῆθι ἐν διαθήκῃ σου καὶ ὁμίλει ἐν αὐτῇ καὶ ἐν τῷ ἔργῳ σου παλαιώθητι.
|
покива'етъ главо'ю свое'ю и^ въсплещетъ рђка'ма свои'ма, и^ мно'го пошепчетъ и^ꙁмᲇнитъ лице е^го”
|
|
21
|
|
|
μὴ θαύμαζε ἐν ἔργοις ἁμαρτωλοῦ, πίστευε τῷ Κυρίῳ καὶ ἔμμενε τῷ πόνῳ σου· ὅτι κοῦφον ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου διὰ τάχους ἐξάπινα πλουτίσαι πένητα.
|
|
|
22
|
|
|
εὐλογία Κυρίου ἐν μισθῷ εὐσεβοῦς, καὶ ἐν ὥρᾳ ταχινῇ ἀναθάλλει εὐλογίαν αὐτοῦ.
|
|
|
23
|
|
|
μὴ εἴπῃς· τίς ἐστί μου χρεία, καὶ τίνα ἀπὸ τοῦ νῦν ἔσται μου τὰ ἀγαθά;
|
|
|
24
|
|
|
μὴ εἴπῃς· αὐτάρκη μοί ἐστι, καὶ τί ἀπὸ τοῦ νῦν κακωθήσομαι;
|
|
|
25
|
|
|
ἐν ἡμέρᾳ ἀγαθῶν ἀμνησία κακῶν, καὶ ἐν ἡμέρᾳ κακῶν οὐ μνησθήσεται ἀγαθῶν·
|
|
|
26
|
|
|
ὅτι κοῦφον ἔναντι Κυρίου ἐν ἡμέρᾳ τελευτῆς ἀποδοῦναι ἀνθρώπῳ κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ.
|
|
|
27
|
|
|
κάκωσις ὥρας ἐπιλησμονὴν ποιεῖ τρυφῆς, καὶ ἐν συντελείᾳ ἀνθρώπου ἀποκάλυψις ἔργων αὐτοῦ.
|
|
|
28
|
|
|
πρὸ τελευτῆς μὴ μακάριζε μηδένα, καὶ ἐν τέκνοις αὐτοῦ γνωσθήσεται ἀνήρ.
|
|
|
29
|
|
|
Μὴ πάντα ἄνθρωπον εἴσαγε εἰς τὸν οἶκόν σου, πολλὰ γὰρ τὰ ἔνεδρα τοῦ δολίου.
|
|
|
30
|
|
|
πέρδιξ θηρευτὴς ἐν καρτάλλῳ, οὕτως καρδία ὑπερηφάνου, καὶ ὡς ὁ κατάσκοπος ἐπιβλέπει πτῶσιν·
|
|
|
31
|
|
|
τὰ γὰρ ἀγαθὰ εἰς κακὰ μεταστρέφων ἐνεδρεύει καὶ ἐν τοῖς αἱρετοῖς ἐπιθήσει μῶμον.
|
|
|
32
|
|
|
ἀπὸ σπινθῆρος πυρὸς πληθύνεται ἀνθρακιά, καὶ ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς εἰς αἷμα ἐνεδρεύει.
|
|
|
33
|
|
|
πρόσεχε ἀπὸ κακούργου, πονηρὰ γὰρ τεκταίνει, μήποτε μῶμον εἰς τὸν αἰῶνα δῷ σοι.
|
|
|
34
|
|
|
ἐνοίκισον ἀλλότριον καὶ διαστρέψει σε ἐν ταραχαῖς, καὶ ἀπαλλοτριώσει σε τῶν ἰδίων σου.
|
Категорії
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.