|
Κεφάλαιο 2
|
Глvа, в~”
|
|
1
|
1
|
|
ΠΑΣΑ σοφία παρὰ Κυρίου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἐστιν εἰς τὸν αἰῶνα.
|
Чадо а^ще пристђпа'еши работати гв~и бг~ђ, ё^готови дш~ђ свою въ и^скђшенїе”
|
|
2
|
2
|
|
ἄμμον θαλασσῶν καὶ σταγόνας ὑετοῦ καὶ ἡμέρας αἰῶνος τίς ἐξαριθμήσει;
|
Оу^прави срDце свое и^ сътръпи, и^ не тщися въ время наведенїя.
|
|
3
|
3
|
|
ὕψος οὐρανοῦ καὶ πλάτος γῆς καὶ ἄβυσσον καὶ σοφίαν τίς ἐξιχνιάσει;
|
прилњпися е^мђ и^ не эTстђпи, да възра'стеши на послњдокъ твои”
|
|
4
|
4
|
|
προτέρα πάντων ἔκτισται σοφία καὶ σύνεσις φρονήσεως ἐξ αἰῶνος [
|
Вс^е е^лико а^ще нанесено т^и бђдет# прїими, и^ во иꙁмњненїю смиренїа свое^го длъготръпи”
|
|
5
|
5
|
|
πηγὴ σοφίας λόγος Θεοῦ ἐν ὑψίστοις, καὶ αἱ πορεῖαι αὐτῆς ἐντολαὶ αἰώνιοι].
|
ЈА/ко въ ѓ^гни и^скђшаеTся ꙁла'то, и^ чл~ци прїя'тни въ пещи смире'нїя”
|
|
6
|
6
|
|
ρίζα σοφίας τίνι ἀπεκαλύφθη; καὶ τὰ πανουργεύματα αὐτῆς τίς ἔγνω; [
|
Вњрђи е^мђ и^ ꙁастђпитъ т^я, и^ ё^пра'ви пђти` своя и^ ё^пова'и нань”
|
|
7
|
7
|
|
ἐπιστήμη σοφίας τίνι ἐφανερώθη; καὶ τὴν πολυπειρίαν αὐτῆς τίς συνῆκε;]
|
Боя'щїися г~а пождњте млsти е^го, и^ не ё^клони'теся да не падете”
|
|
8
|
8
|
|
εἷς ἐστι σοφὸς φοβερὸς σφόδρα καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ.
|
Боя'щїися г~а вњрђите е^мђ, и^ не и'мать эTпа'сти м#ꙁда ва'ша”
|
|
9
|
9
|
|
Κύριος αὐτὸς ἔκτισεν αὐτὴν καὶ εἶδε καὶ ἐξηρίθμησεν αὐτὴν καὶ ἐξέχεεν αὐτὴν ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ,
|
Боя'щїися г~а надњ'итеся на бл~гая, и^ веселїе вњка и^ млsть”
|
|
10
|
10
|
|
μετὰ πάσης σαρκὸς κατὰ τὴν δόσιν αὐτοῦ, καὶ ἐχορήγησεν αὐτὴν τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν.
|
Воꙁрите на древнᲇа ро'ды и^ ви'дите, кт^о ё^бо вњрова гв~и и^ посты'дњся” ли кт^о пребы'сть въ стра'сњ е^го ѓ^ставися. и^л^и кт^о призва е^го и^ презрњ и&”
|
|
11
|
11
|
|
φόβος Κυρίου δόξα καὶ καύχημα καὶ εὐφροσύνη καὶ στέφανος ἀγαλλιάματος.
|
Зане щедръ и^ млsтивъ г~ь, и^ ѓ^ставляеT грњхи, и^ сп~сеT вᲆ время скорби”
|
|
12
|
12
|
|
φόβος Κυρίου τέρψει καρδίαν καὶ δώσει εὐφροσύνην καὶ χαρὰν καὶ μακροημέρευσιν.
|
Го'ре срDцеM страшливоM и^ рђкаM ѓ^слабле'наM, и^ грњшникђ ходя'щђ на двњ` стеѕи”
|
|
13
|
13
|
|
τῷ φοβουμένῳ τὸν Κύριον εὖ ἔσται ἐπ᾿ ἐσχάτων, καὶ ἐν ἡμέρᾳ τελευτῆς αὐτοῦ εὑρήσει χάριν.
|
Горе срDцђ ѓ^слабленђ ја%ко не вњрђеT, сего ради непокровенно бђдеT”
|
|
14
|
14
|
|
ἀρχὴ σοφίας φοβεῖσθαι τὸν Κύριον, καὶ μετὰ πιστῶν ἐν μήτρᾳ συνεκτίσθη αὐτοῖς.
|
Го'ре вамъ погђбльшиM тръпенїе, и^ чт^о сᲆтворите е^гда посњтитᲆ г~ь”
|
|
15
|
15
|
|
μετὰ ἀνθρώπων θεμέλιον αἰῶνος ἐνόσσευσε καὶ μετὰ τοῦ σπέρματος αὐτῶν ἐμπιστευθήσεται.
|
Боя'щїися г~а не противяTся гл~омᲆ е^го, и^ любя'щїи е^го съхраня'тъ пђти е^го.
|
|
16
|
16
|
|
πλησμονὴ σοφίας φοβεῖσθαι τὸν Κύριον καὶ μεθύσκει αὐτοὺς ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῆς·
|
боя'щїися г~а пои'щTђ бл~говоленїя е^го, и^ любя'щїи е^го и^полняTся закона”
|
|
17
|
17
|
|
πάντα τὸν οἶκον αὐτῆς ἐμπλήσει ἐπιθυμημάτων καὶ τὰ ἀποδοχεῖα ἀπὸ τῶν γεννημάτων αὐτῆς.
|
Боа'щїися г~а ё^гоᲄовяT срDца своа, и^ преD нимъ смиря'тъ дш~а своя.
|
|
18
|
18
|
|
στέφανος σοφίας φόβος Κυρίου ἀναθάλλων εἰρήνην καὶ ὑγίειαν ἰάσεως.
|
да вᲆпадеMся в рђцњ гн~и, а^ не в рђцњ чл~чески. ја%ко б^о вели'чїе е^го та'ко и^ млsть е^го”
|
|
19
|
|
|
καὶ εἶδε καὶ ἐξηρίθμησεν αὐτήν, ἐπιστήμην καὶ γνῶσιν συνέσεως ἐξώμβρησε καὶ δόξαν κρατούντων αὐτῆς ἀνύψωσε.
|
|
|
20
|
|
|
ρίζα σοφίας φοβεῖσθε τὸν Κύριον, καὶ οἱ κλάδοι αὐτῆς μακροημέρευσις. [
|
|
|
21
|
|
|
φόβος Κυρίου ἀπωθεῖται ἁμαρτήματα, παραμένων δὲ ἀποστρέψει ὀργήν].
|
|
|
22
|
|
|
οὐ δυνήσεται θυμὸς ἄδικος δικαιωθῆναι, ἡ γὰρ ροπὴ τοῦ θυμοῦ αὐτοῦ πτῶσις αὐτῷ.
|
|
|
23
|
|
|
ἕως καιροῦ ἀνθέξεται μακρόθυμος, καὶ ὕστερον αὐτῷ ἀναδώσει εὐφροσύνη·
|
|
|
24
|
|
|
ἕως καιροῦ κρύψει τοὺς λόγους αὐτοῦ, καὶ χείλη πιστῶν ἐκδιηγήσεται σύνεσιν αὐτοῦ.
|
|
|
25
|
|
|
ἐν θησαυροῖς σοφίας παραβολὴ ἐπιστήμης, βδέλυγμα δὲ ἁμαρτωλῷ θεοσέβεια.
|
|
|
26
|
|
|
ἐπεθύμησας σοφίαν διατήρησον ἐντολάς, καὶ Κύριος χορηγήσει σοι αὐτήν.
|
|
|
27
|
|
|
σοφία γὰρ καὶ παιδεία φόβος Κυρίου, καὶ ἡ εὐδοκία αὐτοῦ πίστις καὶ πρᾳότης.
|
|
|
28
|
|
|
μὴ ἀπειθήσῃς φόβῳ Κυρίου καὶ μὴ προσέλθῃς αὐτῷ ἐν καρδίᾳ δισσῇ.
|
|
|
29
|
|
|
μὴ ὑποκριθῇς ἐν στόμασιν ἀνθρώπων καὶ ἐν τοῖς χείλεσί σου πρόσεχε.
|
|
|
30
|
|
|
μὴ ἐξύψου σεαυτόν, ἵνα μὴ πέσῃς καὶ ἐπαγάγῃς τῇ ψυχῇ σου ἀτιμίαν, καὶ ἀποκαλύψει Κύριος τὰ κρυπτά σου καὶ ἐν μέσῳ συναγωγῆς καταβαλεῖ σε, ὅτι οὐ προσῆλθες φόβῳ Κυρίου, καὶ ἡ καρδία σου πλήρης δόλου.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.