|
Κεφάλαιο 28
|
Глvа, к~и”
|
|
1
|
1
|
|
ΧΑΡΙΝ διαφόρου πολλοὶ ἥμαρτον, καὶ ὁ ζητῶν πληθῦναι ἀποστρέψει ὀφθαλμόν.
|
Мьща'я эT г~а ѓ^бря'щеT м#ще'нїе, и^ грњхи` своя эTдвиза'я эTдви'гнетъ.
|
|
2
|
2
|
|
ἀναμέσον ἁρμῶν λίθων παγήσεται πάσσαλος, καὶ ἀναμέσον πράσεως καὶ ἀγορασμοῦ συντριβήσεται ἁμαρτία.
|
ѓ^ста'ви непра'вдђ и%скренемђ свое^мђ, и^ тогда` помо'льшђ ти ся грᲇси твои` разы'идђтся.
|
|
3
|
3
|
|
ἐὰν μὴ ἐν φόβῳ Κυρίου κρατήσῃ κατὰ σπουδήν, ἐν τάχει καταστραφήσεται αὐτοῦ ὁ οἶκος.
|
чл~къ на чл~ка съхраня'етъ гнњвъ, и^ эT г~а и^щетᲆ и^сцњле'нїя”
|
|
4
|
4
|
|
᾿Εν σείσματι κοσκίνου διαμένει κοπρία, οὕτως σκύβαλα ἀνθρώπου ἐν λογισμῷ αὐτοῦ.
|
На чл~ка подо'бна себњ не имать млsти, а^ ѓ^ грњсе'хъ свои^х# мо'лится”
|
|
5
|
5
|
|
σκεύη κεραμέως δοκιμάζει κάμινος, καὶ πειρασμὸς ἀνθρώπου ἐν διαλογισμῷ αὐτοῦ.
|
Са'мъ сы'и пло'ть и^ хранитъ гнњвъ, кт^о ѓ^цыстиT грњхи` е^го”
|
|
6
|
6
|
|
γεώργιον ξύλου ἐκφαίνει ὁ καρπὸς αὐτοῦ, οὕτως λόγος ἐνθυμήματος καρδίας ἀνθρώπου.
|
помяни` послњдняя растлњнїе и^ смр~ть, и^ пресᲄа'ни вражDоваᲄи” И$ пребыва'и в за'повњдеX
|
|
7
|
7
|
|
πρὸ λογισμοῦ μὴ ἐπαινέσῃς ἄνδρα, οὗτος γὰρ πειρασμὸς ἀνθρώπων.—
|
помина'яи я& и^ не въꙁненави'ди ближнего.
|
|
8
|
8
|
|
᾿Εὰν διώκῃς τὸ δίκαιον, καταλήψῃ καὶ ἐνδύσῃ αὐτὸ ὡς ποδήρη δόξης.
|
и^ въ ꙁавњте вы'шняго, преꙁри` невњ'ждьство”
|
|
9
|
9
|
|
πετεινὰ πρὸς τὰ ὅμοια αὐτοῖς καταλύσει, καὶ ἀλήθεια πρὸς τοὺς ἐργαζομένους αὐτὴν ἐπανήξει.
|
ѓ^ста'нися эT сва'ра, и^ ё^малиши грњхи`.
|
|
10
|
10
|
|
λέων θήραν ἐνεδρεύει, οὕτως ἁμαρτίαι ἐργαζομένους ἄδικα.
|
чл~къ б^о ја%ръ раждиꙁаеT сва'ръ, и^ мђжᲆ грњшникъ вᲆзмятеT дрђги, и^ посреди ми'рныхъ вло'жит# клеветђ`”
|
|
11
|
11
|
|
διήγησις εὐσεβοῦς διαπαντὸς σοφία, ὁ δὲ ἄφρων ὡς σελήνη ἀλλοιοῦται.
|
ЈА/кова` ве'щи ѓ^гня` та'ко и^ пла'мень разгори'тся, и^ ја^кова` крњпость бђдетъ сва'ра такоже и^ гнvњ разгори'тся”
|
|
12
|
12
|
|
εἰς μέσον ἀσυνέτων συντήρησον καιρόν, εἰς μέσον δὲ διανοουμένων ἐνδελέχιζε.
|
ЈА$кова' же крњпость чл~ча такоже ја%рость е^го бђдетᲆ” и^ ја%коже бога'т#ство е^го въздви'жеT гнњвъ е^го.
|
|
13
|
13
|
|
διήγησις μωρῶν προσόχθισμα, καὶ ὁ γέλως αὐτῶν ἐν σπατάλῃ ἁμαρτίας.
|
рве'нїе натощно вжигаеT ѓ%гнь, и^ сва'ръ напра'сенъ пролива'ет# кро'вь”
|
|
14
|
14
|
|
λαλιὰ πολυόρκου ὀρθώσει τρίχας, καὶ ἡ μάχη αὐτῶν ἐμφραγμὸς ὠτίων.
|
А$ще възд#ме'ши и%скрђ възгори'тся, и^ а'ще въсплю'неши на ню` ё^га'снетъ” Та'коже и^ ѓ^бо'е и^ꙁъ ё^стъ твои^хъ исхо'дитъ”
|
|
15
|
15
|
|
ἔκχυσις αἵματος μάχη ὑπερηφάνων, καὶ ἡ διαλοιδόρησις αὐτῶν ἀκοὴ μοχθηρά.—
|
Шепо'тника и^ двоја%ꙁы'чника подобаеT кляти`, мно'ги б^о ми'рны сђще погђби'ло.
|
|
16
|
16
|
|
῾Ο ἀποκαλύπτων μυστήρια ἀπώλεσε πίστιν, καὶ οὐ μὴ εὕρῃ φίλον πρὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ.
|
ја^зы'къ тре'тїи мно'ги потря'слъ, и^ разлђчи я& эT ја^ꙁы'ка во яꙁы'ки
|
|
17
|
17
|
|
στέρξον φίλον καὶ πιστώθητι μετ᾿ αὐτοῦ· ἐὰν δὲ ἀποκαλύψῃς τὰ μυστήρια αὐτοῦ, οὐ μὴ καταδιώξῃς ὀπίσω αὐτοῦ.
|
И$ грады твръды разори`, и^ домы` вельмо'жамъ разъврати”
|
|
18
|
18
|
|
καθὼς γὰρ ἀπώλεσεν ἄνθρωπος τὸν ἐχθρὸν αὐτοῦ, οὕτως ἀπώλεσας τὴν φιλίαν τοῦ πλησίον·
|
ЈА/зыкъ тре'тїи и^ же'ны добля и^ꙁгна`, и^ лиши` я& эT трђдъ и^хъ”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ὡς πετεινὸν ἐκ χειρός σου ἀπέλυσας, οὕτως ἀφῆκας τὸν πλησίον καὶ οὐ θηρεύσεις αὐτόν.
|
Послђшая е^го не и'матъ ѓ^брњсти поко'я не и'мать ё^сели'тися беꙁ#млъвы”
|
|
20
|
20
|
|
μὴ αὐτὸν διώξῃς, ὅτι μακρὰν ἀπέστη καὶ ἐξέφυγεν ὡς δορκὰς ἐκ παγίδος.
|
ЈА/зва бична'я стрђпы творитъ, ја%ꙁва же ја%ꙁы'чная съкрђшаеT ко'сти.
|
|
21
|
21
|
|
ὅτι τραῦμά ἐστι καταδῆσαι καὶ λοιδορίας ἐστὶ διαλλαγή, ὁ δὲ ἀποκαλύψας μυστήρια ἀπήλπισεν.—
|
Мно'ѕи падо'ша ѓ%стрїемъ меча`, н^о не ја%ко па'дшеи ја%ꙁы'комъ”
|
|
22
|
22
|
|
Διανεύων ὀφθαλμῷ τεκταίνει κακά, καὶ οὐδεὶς αὐτὸν ἀποστήσει ἀπ᾿ αὐτοῦ·
|
Бл~жеn и^же ё^кры'ется эT него, и^же никтоy про'иде въ ја^рости е^го. і^ и^же не возвле'къ и%га е^го, и^ ё^ꙁами е^го не связанъ бы'сть”
|
|
23
|
23
|
|
ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν σου γλυκανεῖ στόμα σου, καὶ ἐπὶ τῶν λόγων σου ἐκθαυμάσει, ὕστερον δὲ διαστρέψει τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς λόγοις σου δώσει σκάνδαλον.
|
и'го б^о е^го и%го желњзно, и^ ё'зы е^го ё'зы мњдяны.
|
|
24
|
24
|
|
πολλὰ ἐμίσησα καὶ οὐχ ὡμοίωσα αὐτῷ, καὶ ὁ Κύριος μισήσει αὐτόν.
|
и^ смр~ть е^го смр~ть лю'та, и^ па'че лђче е^го е^сть а'дъ.
|
|
25
|
25
|
|
ὁ βάλλων λίθον εἰς ὕψος ἐπὶ κεφαλὴν αὐτοῦ βάλλει, καὶ πληγὴ δολία διελεῖ τραύματα.
|
не ѓ^бладаеT бл~говњр#ными и^ въ пла'мени е^го не съгоряT.
|
|
26
|
26
|
|
ὁ ὀρύσσων βόθρον εἰς αὐτὸν ἐμπεσεῖται, καὶ ὁ ἱστῶν παγίδα ἐν αὐτῇ ἁλώσεται.
|
ѓ^ста'вльшеи г~а впадђтся во'нь, и^ на нихъ възгори'тся и^ не ё^га'снетъ” По'сланъ бђдетъ на' ня ја%ко ле'въ, и^ ја%ко па'рдђсъ погђбитъ я&”
|
|
27
|
27
|
|
ὁ ποιῶν πονηρὰ εἰς αὐτὸν κυλισθήσεται, καὶ οὐ μὴ ἐπιγνῷ πόθεν ἥκει αὐτῷ.
|
Ви'ждь и^ ѓ^гради` стяжа'нїе свое те'рнїемъ.
|
|
28
|
28
|
|
ἐμπαιγμὸς καὶ ὀνειδισμὸς ὑπερηφάνων, καὶ ἡ ἐκδίκησις ὡς λέων ἐνεδρεύσει αὐτόν.
|
сребро` свое и^ зла'то свое стяжи`”
|
|
29
|
29
|
|
παγίδι ἁλώσονται οἱ εὐφραινόμενοι πτώσει εὐσεβῶν, καὶ ὀδύνη καταναλώσει αὐτοὺς πρὸ τοῦ θανάτου αὐτῶν.
|
и^ словесемъ свои^мъ сътвори` и%го и^ мњ'рђ, и^ ё^стомъ свои^мᲆ сътвори` две'ръ и^ заво'рђ.
|
|
30
|
30
|
|
Μῆνις καὶ ὀργὴ καὶ ταῦτά ἐστι βδελύγματα καὶ ἀνὴρ ἁμαρτωλὸς ἐγκρατὴς ἔσται αὐτῶν.
|
внима'и е^гда` ка'ко поплъꙁне'шися и^мъ, не пади'ся пря'мо ловя'щемђ”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.