|
Κεφάλαιο 19
|
Глvа, џ~і”
|
|
1
|
1
|
|
Ο ΖΩΝ εἰς τὸν αἰῶνα ἔκτισε τὰ πάντα κοινῇ·
|
Дњ'латель пїя'нивыи не бђдеT бога'тъ, и^ ё^ничижа'яи мала'я по ма'ле ё^падетъ.
|
|
2
|
2
|
|
Κύριος μόνος δικαιωθήσεται. [καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ
|
вино` и^ же'ны эTвратяT ѓ%чи раꙁђмивых#, и^ прилага'яися любодњ'ицахъ дерѕњи бђдетъ.
|
|
3
|
3
|
|
οἰακίζων τὸν κόσμον ἐν σπιθαμῇ χειρὸς αὐτοῦ, καὶ πάντα ὑπακούει τῷ θελήματι αὐτοῦ, αὐτὸς γὰρ βασιλεὺς πάντων ἐν κράτει αὐτοῦ, διαστέλλων ἐν αὐτοῖς ἅγια ἀπὸ βεβήλων].
|
молеве и^ червїе наслњдятᲆ и&, и^ дш~а лђкава и^ꙁмется”
|
|
4
|
4
|
|
οὐθενὶ ἐξεποίησεν ἐξαγγεῖλαι τὰ ἔργα αὐτοῦ· καὶ τίς ἐξιχνιάσει τὰ μεγαλεῖα αὐτοῦ;
|
Є$мля'и ско'ро вњрђ легокъ срDцемъ, и^ съгрњшаяи въ дш~ђ свою съгрњшаеT”
|
|
5
|
5
|
|
κράτος μεγαλωσύνης αὐτοῦ τίς ἐξαριθμήσεται; καὶ τίς προσθήσει ἐκδιηγήσασθαι τὰ ἐλέη αὐτοῦ;
|
Веселя'ися срDцемъ поꙁна'нъ бђдетъ,
|
|
6
|
6
|
|
οὐκ ἔστιν ἐλαττῶσαι οὐδὲ προσθεῖναι, καὶ οὐκ ἔστιν ἐξιχνιάσαι τὰ θαυμάσια τοῦ Κυρίου·
|
и^ ненавидяи бесњдђ ё^малитъ зло'бђ.
|
|
7
|
7
|
|
ὅταν συντελέσῃ ἄνθρωπος, τότε ἄρχεται, καὶ ὅταν παύσηται, τότε ἀπορηθήσεται.
|
словеси же нико'лиже не повтори, и^ ничт^оже не ё^мали'тᲆ ти ся.
|
|
8
|
8
|
|
τί ἄνθωπος καὶ τί ἡ χρῆσις αὐτοῦ; τί τὸ ἀγαθὸν αὐτοῦ καὶ τί τὸ κακὸν αὐτοῦ;
|
на' дрђга и^ на врага не повњдаи, и^ а'ще не бђдеT тебњ грњха не эTкрыва'и”
|
|
9
|
9
|
|
ἀριθμὸς ἡμερῶν ἀνθρώπου πολλὰ ἔτη ἑκατόν·
|
Слыша б^о ё^ тебе` и^ соблюдеT т^я, и^ вᲆ вре'мя въꙁненави'дитъ т^я”
|
|
10
|
10
|
|
ὡς σταγὼν ὕδατος ἀπὸ θαλάσσης καὶ ψῆφος ἄμμου, οὕτως ὀλίγα ἔτη ἐν ἡμέρᾳ αἰῶνος.
|
Слы'ша л^и слово да ё^мретъ с тобо'ю, не ё^бо'ися не расторгнетᲆ тебе.
|
|
11
|
11
|
|
διὰ τοῦτο ἐμακροθύμησε Κύριος ἐπ᾿ αὐτοῖς καὶ ἐξέχεεν ἐπ᾿ αὐτοὺς τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
|
эT лица словесе поболитъ бђ'и, ја%ко ражда'ющїа эT ли'ца младен#ца.
|
|
12
|
12
|
|
εἶδε καὶ ἐπέγνω τὴν καταστροφὴν αὐτῶν ὅτι πονηρά· διὰ τοῦτο ἐπλήθυνε τὸν ἐξιλασμὸν αὐτοῦ.
|
стрњла воньꙁена въ сте'гно пло'ти, такоже сло'во въ чревњ бђя'го”
|
|
13
|
13
|
|
ἔλεος ἀνθρώπου ἐπὶ τὸν πλησίον αὐτοῦ, ἔλεος δὲ Κυρίου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα· ἐλέγχων καὶ παιδεύων καὶ διδάσκων καὶ ἐπιστρέφων ὡς ποιμὴν τὸ ποίμνιον αὐτοῦ.
|
ѓ^бличи дрђга е^гда е^ще нњсть сътвори'лъ, и^ е^же а^ще сътворилъ да не приложиT ктомђ`”
|
|
14
|
14
|
|
τοὺς ἐκδεχομένους παιδείαν ἐλεᾷ καὶ τοὺς κατασπεύδοντας ἐπὶ τὰ κρίματα αὐτοῦ.
|
ѓ^бличи дрђга е^гда когда не реклъ и^ а'ще реклъ е^ді'но да не повторит#.
|
|
15
|
15
|
|
Τέκνον, ἐν ἀγαθοῖς μὴ δῷς μῶμον καὶ ἐν πάσῃ δόσει λύπην λόγων.
|
ѓ^бличи дрђга многажды б^о быва'етъ и^зволенїе,
|
|
16
|
16
|
|
οὐχὶ καύσωνα ἀναπαύσει δρόσος; οὕτως κρείσσων λόγος ἢ δόσις.
|
не вся'комђ словеси е^мли вњры”
|
|
17
|
17
|
|
οὐκ ἰδοὺ λόγος ὑπὲρ δόμα ἀγαθόν; καὶ ἀμφότερα παρὰ ἀνδρὶ κεχαριτωμένῳ.
|
Є$сть поплъꙁа'яися и^ не дш~ђю, и^ кт^о не съгрњши ја^ꙁы'комᲆ свои^мъ.
|
|
18
|
18
|
|
μωρὸς ἀχαρίστως ὀνειδιεῖ, καὶ δόσις βασκάνου ἐκτήκει ὀφθαλμούς.
|
ѓ^бличи и^скреняго свое^го прежде ꙁапрњщенїя, и^ даждь мњсᲄо законђ вы'шняго” Всяка премђдроs страX гн~ь, и^ всякїя премђдрости сътворенїя закона.
|
|
19
|
19
|
|
πρὶν ἢ λαλῆσαι μάνθανε, καὶ πρὸ ἀρρωστίας θεραπεύου.
|
и^ нњсть премђдрость и^ хђдожъство лђкђвъства, и^ нњсть совњтђ грњшныX мђдрости
|
|
20
|
20
|
|
πρὸ κρίσεως ἐξέταζε σεαυτόν, καὶ ἐν ὥρᾳ ἐπισκοπῆς εὑρήσεις ἐξιλασμόν.
|
е^сть лђкавъство и^ т^о мерꙁость, и^ е^сть безђменъ ё^маля'аися премђдростїю”
|
|
21
|
21
|
|
πρὶν ἀρρωστῆσαί σε ταπεινώθητι καὶ ἐν καιρῷ ἁμαρτημάτων δεῖξον ἐπιστροφήν.
|
Лђче е^сть ё^маля'яися ра'ꙁђмомъ пристрашенъ, нежели и^ и^ꙁбытъчествђяи мђдростїю и^ престђпа'я ꙁаконъ”
|
|
22
|
22
|
|
μὴ ἐμποδισθῇς τοῦ ἀποδοῦναι εὐχὴν εὐκαίρως, καὶ μὴ μείνῃς ἕως θανάτου δικαιωθῆναι.
|
Є$сть ковар#ство и^спытно и^ т^о неправеDно, и^ е^сть раZвраща'яи блгDть и^ꙁвњщати хотя` сђдъ”
|
|
23
|
23
|
|
πρὶν εὔξασθαι, ἑτοίμασον σεαυτὸν καὶ μὴ γίνου ὡς ἄνθρωπος πειράζων τὸν Κύριον.
|
Є$сть лђкавъствђ'яи и^ поникъ черното'ю, и^ внђтренњя е^го и^сполнь льсти,
|
|
24
|
24
|
|
μνήσθητι θυμοῦ ἐν ἡμέραις τελευτῆς καὶ καιρὸν ἐκδικήσεως ἐν ἀποστροφῇ προσώπου.
|
понича лицемъ и^ раслђша'я, и^дњже не позна'нъ бысть варитъ т^я”
|
|
25
|
25
|
|
μνήσθητι καιρὸν λιμοῦ ἐν καιρῷ πλησμονῆς, πτωχείαν καὶ ἔνδειαν ἐν ἡμέραις πλούτου.
|
И$ а'ще не'мощїю крњпость невъꙁбраненъ бђдетᲆ съгрњшати, а^ще ѓ^бря'щетъ время зл^о сътворитъ.
|
|
26
|
26
|
|
ἀπὸ πρωΐθεν ἕως ἑσπέρας μεταβάλλει καιρός, καὶ πάντα ἐστὶ ταχινὰ ἔναντι Κυρίου.
|
эT ꙁрака поꙁна'нъ бђдеT мђжъ, и^ срњтенїемъ лица` поꙁнаn бђдетъ ё'мныи”
|
|
27
|
27
|
|
ἄνθρωπος σοφὸς ἐν παντὶ εὐλαβηθήσεται καὶ ἐν ἡμέραις ἁμαρτιῶν προσέξει ἀπὸ πλημμελείας.
|
ѓ^дња'нїе мђжа и^ смњхъ ꙁђбовъ и^ сᲄопы` чл~ка, воꙁвᲇститъ ја^же ѓ^ немъ”
|
|
28
|
28
|
|
πᾶς συνετὸς ἔγνω σοφίαν καὶ τῷ εὑρόντι αὐτὴν δώσει ἐξομολόγησιν.
|
Є$сть ѓ^бличенїе е%же нњсᲄь красно, и^ е^сть молча'и и^ то'и мђдръ”
|
|
29
|
|
|
συνετοὶ ἐν λόγοις καὶ αὐτοὶ ἐσοφίσαντο καὶ ἀνώμβρησαν παροιμίας ἀκριβεῖς. ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΨΥΧΗΣ.—
|
|
|
30
|
|
|
᾿Οπίσω τῶν ἐπιθυμιῶν σου μὴ πορεύου καὶ ἀπὸ τῶν ὀρέξεών σου κωλύου.
|
|
|
31
|
|
|
ἐὰν χορηγήσῃς τῇ ψυχῇ σου εὐδοκίαν ἐπιθυμίας, ποιήσει σε ἐπίχαρμα τῶν ἐχθρῶν σου.
|
|
|
32
|
|
|
μὴ εὐφραίνου ἐπὶ πολλῇ τρυφῇ, μηδὲ προσδεθῇς συμβολῇ αὐτῆς.
|
|
|
33
|
|
|
μὴ γίνου πτωχὸς συμβολοκοπῶν ἐκ δανεισμοῦ, καὶ οὐδέν σοί ἐστιν ἐν μαρσιπείῳ.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.