|
Κεφάλαιο 16
|
Глhа, ѕ~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΟΦΟΒΟΥΜΕΝΟΣ Κύριον ποιήσει αὐτό, καὶ ὁ ἐγκρατὴς τοῦ νόμου καταλήψεται αὐτήν·
|
Ча'до не люби мно'жество неключи'мыхъ” Не весели'ся ѓ^ сн~ехъ нечести'выхъ, а^ще ё^мно'жатся не весели'ся ѓ^ нихъ, а^ще нњсть стра'ха гн~я с ни'ми.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ὑπαντήσεται αὐτῷ ὡς μήτηρ καὶ ὡς γυνὴ παρθενίας προσδέξεται αὐτόν.
|
не ё^вњрђи животђ и^хъ не належи на мњсто и^хъ.
|
|
3
|
3
|
|
ψωμιεῖ αὐτὸν ἄρτον συνέσεως καὶ ὕδωρ σοφίας ποτίσει αὐτόν.
|
лђче б^о е^ді'нъ пра'веDникъ нежели ты'сђща грњшникъ,
|
|
4
|
4
|
|
στηριχθήσεται ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ οὐ μὴ κλιθῇ, καὶ ἐπ᾿ αὐτῆς ἐφέξει καὶ οὐ μὴ καταισχυνθῇ·
|
и^ ё^мрᲇти бес ча'дъ, неже ли и^мњти ча'да нечести'ва”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ὑψώσει αὐτὸν παρὰ τοὺς πλησίον αὐτοῦ καὶ ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ἀνοίξει στόμα αὐτοῦ.
|
эT е^ді'наго б^о ра'зђмна ё^селиTся граD, колњ'но же беꙁако'нныхъ ꙁапђстњеT”
|
|
6
|
6
|
|
εὐφροσύνην καὶ στέφανον ἀγαλλιάματος καὶ ὄνομα αἰώνιον κατακληρονομήσει.
|
Мно'га сицевая видњ ѓ%ко мое, и^ крњпльша сего ё^слы'ша ё%хо мое”
|
|
7
|
7
|
|
οὐ μὴ καταλήψονται αὐτὴν ἄνθρωποι ἀσύνετοι, καὶ ἄνδρες ἁμαρτωλοὶ οὐ μὴ ἴδωσιν αὐτήν·
|
Въ собо'рищи грњшныхъ въꙁгори'тся ѓ%гнь, и^ въ ја^зы'цњ непокори'вњ възгори'тся гнњ'въ”
|
|
8
|
8
|
|
μακράν ἐστιν ὑπερηφανίας, καὶ ἄνδρες ψεῦσται οὐ μὴ μνησθήσονται αὐτῆς.
|
Не ё^моли'ся б~ъ эT дре'внихъ и^споли'новъ, и^же эTстђпи'ша крњпостїю свое^ю.
|
|
9
|
9
|
|
Οὐχ ὡραῖος αἶνος ἐν στόματι ἁμαρτωλοῦ, ὅτι οὐ παρὰ Κυρίου ἀπεστάλη·
|
не пощадњ ѓ%крsтъ жили'ща ло'това, иXже ѓ^мерꙁи за горды'ню и^хъ.
|
|
10
|
10
|
|
ἐν γὰρ σοφίᾳ ρηθήσεται αἶνος, καὶ ὁ Κύριος εὐοδώσει αὐτόν.
|
не поми'ловася ја^ꙁы'къ па'гђбы поги'бшихъ грᲇхи свои^ми.
|
|
11
|
11
|
|
μὴ εἴπῃς ὅτι διὰ Κύριον ἀπέστην· ἃ γὰρ ἐμίσησεν, οὐ ποιήσεις.
|
и^ та'ко ше'сть со'тъ ты'сящъ пњшецъ, съшеDшихся въ жестосердїи свое^мъ. а^ще бђдетъ е^ді'нъ жесто'кїи, не ди'вно е^сть а^ще непови'ненъ бђ'детъ.
|
|
12
|
12
|
|
μὴ εἴπῃς ὅτι αὐτός με ἐπλάνησεν· οὐ γὰρ χρείαν ἔχει ἀνδρὸς ἁμαρτωλοῦ.
|
млsть б^о и^ гнњ'въ ё^ него, си'ленъ ё^мо'мъ л^и бы'ти и^ꙁлива'я гнњвъ
|
|
13
|
13
|
|
πᾶν βδέλυγμα ἐμίσησε Κύριος, καὶ οὐκ ἔστιν ἀγαπητὸν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.
|
по мно'ꙁњи млsти е^го. та'коже и^ мно'го ѓ^бличе'нїе е^го, мђжеви по дњ'ломᲆ е^го сђдиT”
|
|
14
|
14
|
|
αὐτὸς ἐξ ἀρχῆς ἐποίησεν ἄνθρωπον καὶ ἀφῆκεν αὐτὸν ἐν χειρὶ διαβουλίου αὐτοῦ.
|
и^ не ё^бњже хище'нїемъ грњшныи, и^ терпњ'нїе бл~говњ'рнаго не лише'но бђдетъ”
|
|
15
|
15
|
|
ἐὰν θέλῃς, συντηρήσεις ἐντολὰς καὶ πίστιν ποίησαι εὐδοκίας.
|
Вся'ка млsтыни сътво'риT мњсто, ко'ждо по дњ'ломъ свои^мъ ѓ^бря'щетъ”
|
|
16
|
16
|
|
παρέθηκέ σοι πῦρ καὶ ὕδωρ· οὗ ἐὰν θέλῃς, ἐκτενεῖς τὴν χεῖρά σου.
|
Не рцы ја%ко эT г~а сᲆкры'юся, е^да свы'ше кт^о мя помянеT,
|
|
17
|
17
|
|
ἔναντι ἀνθρώπων ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος, καὶ ὃ ἐὰν εὐδοκήσῃ, δοθήσεται αὐτῷ.
|
в лю'дехъ мно'жаишихъ неꙁна'нъ бђдђ, чт^о бо` е^сть дш~а моя въ бесчислеnнњ тва'ри”
|
|
18
|
18
|
|
ὅτι πολλὴ σοφία τοῦ Κυρίου· ἰσχυρὸς ἐν δυναστείᾳ καὶ βλέπων τὰ πάντα,
|
Се нб~о, и^ нб~о нб~си бж~їе, безDна и^ ꙁемля` посњще'нїемъ е^го подвижа'тася.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν, καὶ αὐτὸς ἐπιγνώσεται πᾶν ἔργον ἀνθρώπου.
|
въкђпњ го'ры и^ ѓ^снова'нїя ꙁемли`, е^гда въꙁри'тъ на' ня тре'петомъ сътрясђтся.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ οὐκ ἐνετείλατο οὐδενὶ ἀσεβεῖν καὶ οὐκ ἔδωκεν ἄνεσιν οὐδενὶ ἁμαρτάνειν.
|
и^ эT ниX не расмыслитъ срDце,
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.