|
Κεφάλαιο 24
|
Глvа, к~д”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΥΡΙΕ, πάτερ καὶ δέσποτα ζωῆς μου, μὴ ἐγκαταλίπῃς με ἐν βουλῇ αὐτῶν, μὴ ἀφῇς με πεσεῖν ἐν αὐτοῖς.
|
Премђдрость похва'литъ дш~ђ свою, и^ посредњ людїи своиX въсхвалится”
|
|
2
|
2
|
|
τίς ἐπιστήσει ἐπὶ τοῦ διανοήματός μου μάστιγας καὶ ἐπὶ τῆς καρδίας μου παιδείαν σοφίας, ἵνα ἐπὶ τοῖς ἀγνοήμασί μου μὴ φείσωνται καὶ οὐ μὴ παρῇ τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν,
|
въ цр~кви вы'шняго эTврᲆзетъ ё^ста` своя, и^ пря'мо си'лњ е^го въсхва'лится.
|
|
3
|
3
|
|
ὅπως μὴ πληθύνωσιν αἱ ἄγνοιαί μου καὶ αἱ ἁμαρτίαι μου πλεονάσωσι καὶ πεσοῦμαι ἔναντι τῶν ὑπεναντίων καὶ ἐπιχαρεῖταί μοι ὁ ἐχθρός μου;
|
а^ꙁъ и^ꙁъ ё^стъ вы'шняго и^ꙁыдохъ, и^ ја^ко м#гла покрыX зе'млю”
|
|
4
|
4
|
|
Κύριε, πάτερ καὶ Θεὲ ζωῆς μου, μετεωρισμὸν ὀφθαλμῶν μὴ δῷς μοι
|
А$зъ на высокихъ вселиXся и^ прsтлъ мо'и въ столпњ ѓ%блачнњ”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐπιθυμίαν ἀπόστρεψον ἀπ᾿ ἐμοῦ·
|
Крђгъ нбsныи ѓ^быдохъ е^ді'на, и^ въ глђбинњ беꙁдны походиX,
|
|
6
|
6
|
|
κοιλίας ὄρεξις καὶ συνουσιασμὸς μὴ καταλαβέτωσάν με, καὶ ψυχῇ ἀναιδεῖ μὴ παραδῷς με. ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΟΜΑΤΟΣ.—
|
въ волнњ мо'рьстеи и^ въ всеи земли. и^ въ всXњ лю'дехъ и^ ја^зы'цњ стяжа'хся,
|
|
7
|
7
|
|
Παιδείαν στόματος ἀκούσατε, τέκνα, καὶ ὁ φυλάσσων οὐ μὴ ἁλῷ.
|
съ всњми сими поко'я и^скахъ, и^ въ наслњдїи нњкое^го въдворюся”
|
|
8
|
8
|
|
ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ καταληφθήσεται ἁμαρτωλός, καὶ λοίδορος καὶ ὑπερήφανος σκανδαλισθήσονται ἐν αὐτοῖς.
|
Тогда` ꙁаповњ'да ми съꙁда'тель всњхъ, и^ соꙁдавыи м^я препокои` скљ=нїю мою, и^ рече м^и.
|
|
9
|
9
|
|
ὅρκῳ μὴ ἐθίσῃς τὸ στόμα σου καὶ ὀνομασίᾳ τοῦ ἁγίου μὴ συνεθισθῇς·
|
въ і^а'кове вселися, и^ въ і^и^л~и наслњдъствђи.
|
|
10
|
10
|
|
ὥσπερ γὰρ οἰκέτης ἐξεταζόμενος ἐνδελεχῶς ἀπὸ μώλωπος οὐκ ἐλαττωθήσεται, οὕτως καὶ ὁ ὀμνύων καὶ ὀνομάζων διαπαντὸς ἀπὸ ἁμαρτίας οὐ μὴ καθαρισθῇ.
|
прежде вњка и^сперва соꙁда м^я, и^ до вњка не ѓ^скђдњю”
|
|
11
|
11
|
|
ἀνὴρ πολύορκος πλησθήσεται ἀνομίας, καὶ οὐκ ἀποστήσεται ἀπὸ τοῦ οἴκου αὐτοῦ μάστιξ· ἐὰν πλημμελήσῃ, ἁμαρτία αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ, κἂν ὑπερίδῃ, ἥμαρτε δισσῶς· καὶ εἰ διακενῆς ὤμοσεν, οὐ δικαιωθήσεται, πλησθήσεται γὰρ ἐπαγωγῶν ὁ οἶκος αὐτοῦ.—
|
въ ст~њи скљ=нїи преD нимъ послђжихъ. и^ та'ко в сїѓнњ ё^твердиXся,
|
|
12
|
12
|
|
῎Εστι λέξις ἀντιπεριβεβλημένη θανάτῳ, μὴ εὑρεθήτω ἐν κληρονομίᾳ ᾿Ιακώβ· ἀπὸ γὰρ εὐσεβῶν ταῦτα πάντα ἀποστήσεται, καὶ ἐν ἁμαρτίαις οὐκ ἐγκυλισθήσονται.
|
и въ градњ възлю'бленњ такоже мя препокои`, и^ въ і^ерsлимᲇ влаs моа`.
|
|
13
|
13
|
|
ἀπαιδευσίαν ἀσυρῆ μὴ συνεθίσῃς τὸ στόμα σου, ἔστι γὰρ ἐν αὐτῇ λόγος ἁμαρτίας.
|
и^ ё^коренихся въ лю'дехъ пресла'вныX, и^ въ части гн~и наслњдїя е^го”
|
|
14
|
14
|
|
μνήσθητι πατρὸς καὶ μητρός σου, ἀνὰ μέσον γὰρ μεγιστάνων συνεδρεύεις· μήποτ᾿ ἐπιλάθῃ ἐνώπιον αὐτῶν καὶ τῷ ἐθισμῷ σου μωρανθῇς καὶ θελήσεις εἰ μὴ ἐγεννήθης καὶ τὴν ἡμέραν τοῦ τοκετοῦ σου καταράσῃ.
|
ја%ко кедръ въꙁнесохся в ливанњ, и^ ја%ко кљ=парисъ на горахъ а'е^рмоньскихъ”
|
|
15
|
15
|
|
ἄνθρωπος συνεθιζόμενος λόγοις ὀνειδισμοῦ ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ οὐ μὴ παιδευθῇ.
|
и^ ја^ко фљ=нићъ възвысихъся и^же на приморїи, и ја%ко саD шипковᲆ въ е^рихонњ”
|
|
16
|
16
|
|
Δύο εἴδη πληθύνουσιν ἁμαρτίας, καὶ τὸ τρίτον ἐπάξει ὀργήν·
|
и^ ја%ко маслина бл~голњпна на' поли, и^ въꙁнесоXся ја^ко лњторасль.
|
|
17
|
17
|
|
ψυχὴ θερμὴ ὡς πῦρ καιόμενον, οὐ μὴ σβεσθῇ ἕως ἂν καταποθῇ· ἄνθρωπος πόρνος ἐν σώματι σαρκὸς αὐτοῦ, οὐ μὴ παύσηται ἕως ἂν ἐκκαύσῃ πῦρ· ἀνθρώπω πόρνῳ πᾶς ἄρτος ἡδύς, οὐ μὴ κοπάσῃ ἕως ἂν τελευτήσῃ.
|
и^ ја^ко корица, ја^ко и^спалтъ а^ромат# да'хъ во'ню, и^ ја%ко змљ=рна и^ꙁбранна дахъ бл~гоё^ханїе.
|
|
18
|
18
|
|
ἄνθρωπος παραβαίνων ἀπὸ τῆς κλίνης αὐτοῦ, λέγων ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ· τίς με ὁρᾷ; σκότος κύκλῳ μου, καὶ οἱ τοῖχοί με καλύπτουσι, καὶ οὐθείς με ὁρᾷ· τί εὐλαβοῦμαι; τῶν ἁμαρτιῶν μου οὐ μὴ μνησθήσεται ὁ ῞Υψιστος.
|
и^ ја%ко халвани и^ ноготы, и^ стакᲄи, ја%ко ливаново кђренїе въ скљ=нїи”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ὀφθαλμοὶ ἀνθρώπων ὁ φόβος αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔγνω ὅτι ὀφθαλμοὶ Κυρίου μυριοπλασίως ἡλίου φωτεινότεροι, ἐπιβλέποντες πάσας ὁδοὺς ἀνθρώπων καὶ κατανοοῦντες εἰς ἀπόκρυφα μέρη.
|
а^зъ ја%ко дђбъ распрострXњ вњтвїя моа`, и^ вњтвиy моя вњтви сла'вы блгDти.
|
|
20
|
20
|
|
πρὶν ἢ κτισθῆναι τὰ πάντα, ἔγνωσται αὐτῷ, οὕτως καὶ μετὰ τὸ συντελεσθῆναι.
|
а^зᲆ ја%ко виноградъ прорастихъ блгDть, и^ цвњтъ мо'и плоD славы и^ богаTства”
|
|
21
|
21
|
|
οὗτος ἐν πλατείαις πόλεως ἐκδικηθήσεται, καὶ οὗ οὐχ ὑπενόησεν πιασθήσεται.—
|
Пристђпите къ мнњ вожделњю'щїи мене, и^ эT житъ мои^хъ насытитеся”
|
|
22
|
22
|
|
Οὕτως καὶ γυνὴ καταλιποῦσα τὸν ἄνδρα καὶ παριστῶσα κληρονόμον ἐξ ἀλλοτρίου·
|
память б^о моя слаждьши паче меда, и^ наслᲇдїе мое паче сота меDвена”
|
|
23
|
23
|
|
πρῶτον μὲν γὰρ ἐν νόμῳ ῾Υψίστου ἠπείθησε, καὶ δεύτερον εἰς ἄνδρα ἑαυτῆς ἐπλημμέλησε, καὶ τὸ τρίτον ἐν πορνείᾳ ἐμοιχεύθη, ἐξ ἀλλοτρίου ἀνδρὸς τέκνα παρέστησεν.
|
ја%дђщеи м^я е^ще возалчюT и^ пїющеи м^я е^ще` вᲆжаждTђся.
|
|
24
|
24
|
|
αὕτη εἰς ἐκκλησίαν ἐξαχθήσεται, καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα αὐτῆς ἐπισκοπὴ ἔσται.
|
слђша'яи мене не посрамится, и^ дњлаю^ще ё^ мене не съгрњшат#.
|
|
25
|
25
|
|
οὐ διαδώσουσι τὰ τέκνα αὐτῆς εἰς ρίζαν, καὶ οἱ κλάδοι αὐτῆς οὐ δώσουσι καρπόν.
|
сїя вся` кни'га ꙁавњта б~а вышняго.
|
|
26
|
26
|
|
καταλείψει εἰς κατάραν τὸ μνημόσυνον αὐτῆς, καὶ τὸ ὄνειδος αὐτῆς οὐκ ἐξαλειφθήσεται.
|
закоn е^гоже заповњ'да мољ=сїи, наслњдїя събора і^а'ковля.
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ἐπιγνώσονται οἱ καταλειφθέντες ὅτι οὐθὲν κρεῖττον φόβου Κυρίου καὶ οὐθὲν γλυκύτερον τοῦ προσέχειν ἐντολαῖς Κυρίου.
|
насыщая ја%ко фисоn премђдрости, и^ ја%ко ти'гръ въ дн~ь красы.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.