|
Κεφάλαιο 44
|
Глvа, м~д”
|
|
1
|
1
|
|
ΓΑΥΡΙΑΜΑ ὕψους στερέωμα καθαριότητος, εἶδος οὐρανοῦ ἐν ὁράματι δόξης.
|
Въсхва'лимъ ё^бо мђж'а сла'вны, и^ эTц~а на'ша в# быᲄїи”
|
|
2
|
2
|
|
ἥλιος ἐν ὀπτασίᾳ διαγγέλων ἐν ἐξόδῳ, σκεῦος θαυμαστόν, ἔργον ῾Υψίστου.
|
Мно'гђ славђ созда` г~ь величїя свое^го, эT вњ'ка
|
|
3
|
3
|
|
ἐν μεσημβρίᾳ αὐτοῦ ἀναξηραίνει χώραν, καὶ ἐναντίον καύματος αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται;
|
госпоDствђю^ще въ црsтвїиX своиX. и^ мђжи и^менити си'лою, совњща'ваю^щїи ра'зђмоM и^х#” Провњща'ющеи въ прoрцњхъ
|
|
4
|
4
|
|
κάμινον φυσῶν ἐν ἔργοις καύματος, τριπλασίως ἥλιος ἐκκαίων ὄρη· ἀτμίδας πυρώδεις ἐκφυσῶν καὶ ἐκλάμπων ἀκτῖνας ἀμαυροῖ ὀφθαλμούς.
|
старњишины лю'демъ въ мы'слехъ, и^ ра'зђмомъ книyства лю'дїи
|
|
5
|
5
|
|
μέγας Κύριος ὁ ποιήσας αὐτόν, καὶ ἐν λόγοις αὐτοῦ κατέσπευσε πορείαν.—
|
премђдрости словеса. накаꙁAнїемъ иX и^скђще гласа мђсљ=кїиска, и^ повњда'юще по'вњсти въ кни'гаX”
|
|
6
|
6
|
|
Καὶ ἡ σελήνη ἐν πᾶσιν εἰς καιρὸν αὐτῆς, ἀνάδειξιν χρόνων καὶ σημεῖον αἰῶνος.
|
Мђжи бога'тїи дарова'нїи крњ'посᲄїю ми'рно живђще въ жили'щехъ своиX.
|
|
7
|
7
|
|
ἀπὸ σελήνης σημεῖον ἑορτῆς, φωστὴρ μειούμενος ἐπὶ συντελείας.
|
вс^и си` въ родњх# просла'влени бы'ша, и^ въ дн~ехъ иX похва'ла”
|
|
8
|
8
|
|
μὴν κατὰ τὸ ὄνομα αὐτῆς ἐστιν, αὐξανομένη θαυμαστῶς ἐν ἀλλοιώσει, σκεῦος παρεμβολῶν ἐν ὕψει, ἐν στερεώματι οὐρανοῦ ἐκλάμπων.
|
Сђть в ниX и^же ѓ^ста'виша и^мя и^сповњ'дати хвалы`. и^ сђть и^же не ѓ^ста'виша па'мяти, и^ погибо'ша ја%ко не сђщеи. И$ бы'ша ја^ко не бывше, и^ чада и^хᲆ по нихъ,
|
|
9
|
9
|
|
κάλλος οὐρανοῦ, δόξα ἄστρων, κόσμος φωτίζων ἐν ὑψίστοις Κυρίου·
|
н^о сїи мђжи ми'лостивїи, иXже пра'вды не забвены бы'ша.
|
|
10
|
10
|
|
ἐν λόγοις ἁγίου στήσονται κατὰ κρίμα καὶ οὐ μὴ ἐκλυθῶσιν ἐν φυλακαῖς αὐτῶν.
|
съ сњменемъ и^хъ пребђдетъ добро`, наслњдїе и^щадїя и^хъ. въ завњтњ
|
|
11
|
11
|
|
ἰδὲ τόξον καὶ εὐλόγησον τὸν ποιήσαντα αὐτό, σφόδρα ὡραῖον ἐν τῷ αὐγάσματι αὐτοῦ·
|
е^сть сњмя иX, и^ ча'да и^хъ иX ради,
|
|
12
|
12
|
|
ἐγύρωσεν οὐρανὸν ἐν κυκλώσει δόξης, χεῖρες ῾Υψίστου ἐτάνυσαν αὐτό.—
|
до' вњка пребђдетъ сњмя и^хъ, и^ сла'ва и^хъ не потребится.
|
|
13
|
13
|
|
Προστάγματι αὐτοῦ κατέσπευσε χιόνα καὶ ταχύνει ἀστραπὰς κρίματος αὐτοῦ.
|
телеса` и^хъ въ ми'рњ погребена бы'ша, а^ и^мена и^хъ живђтъ в ро'ды”
|
|
14
|
14
|
|
διὰ τοῦτο ἠνεῴχθησαν θησαυροί, καὶ ἐξέπτησαν νεφέλαι ὡς πετεινά·
|
Премђдрость иX и^сповњдя'тъ лю'дїе, и^ похвалђ иX и^сповњсть цр~кви”
|
|
15
|
15
|
|
ἐν μεγαλείῳ αὐτοῦ ἴσχυσε νεφέλας, καὶ διεθρύβησαν λίθοι χαλάζης·
|
Є$ноX ё^годи гв~и, и^ преложи ѓ%браZ покая'нїя ро'домъ”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐν ὀπτασίαις αὐτοῦ σαλευθήσεται ὄρη, ἐν θελήματι πνεύσεται νότος.
|
Но'е ѓ^брњтеся съврᲆшенъ и^ пра'веденᲆ, и^ въ время гнњ'ва бысть и^ꙁмњненїе”
|
|
17
|
17
|
|
φωνὴ βροντῆς αὐτοῦ ὠδίνησε γῆν καὶ καταιγὶς Βορέου καὶ συστροφὴ πνεύματος.
|
Сего ради быs ѓ^ста'нокъ земли, е^гда` бысть потопъ.
|
|
18
|
18
|
|
ὡς πετεινὰ καθιπτάμενα πάσσει χιόνα, καὶ ὡς ἀκρὶς καταλύουσα ἡ κατάβασς αὐτῆς· κάλλος λευκότητος αὐτῆς ἐκθαυμάσει ὀφθαλμός, καὶ ἐπὶ τοῦ ὑετοῦ αὐτῆς ἐκστήσεται καρδία.
|
завњти вᲇка положени бы'шA с нимъ, да не потреби'тся по томъ вся'ка пло'ть”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ πάχνην ὡς ἅλα ἐπὶ γῆς χέει, καὶ παγεῖσα γίνεται σκολόπων ἄκρα.
|
А$враа'мъ вели'кїи эTц~ъ мно'жествђ ја^ꙁы'къ, и^ не ѓ^брњтеся ᲄоченъ въ славњ.
|
|
20
|
20
|
|
ψυχρὸς ἄνεμος Βορέης πνεύσει, καὶ παγήσεται κρύσταλλος ἐφ᾿ ὕδατος· ἐπὶ πᾶσαν συναγωγὴν ὕδατος καταλύσει, καὶ ὡς θώρακα ἐνδύσεται τὸ ὕδωρ.
|
и^же съблюд# ꙁако'нъ вы'шняго, и^ бысть въ ꙁавᲇтњ с ним#.
|
|
21
|
21
|
|
καταφάγεται ὄρη καὶ ἔρημον ἐκκαύσει καὶ ἀποσβέσει χλόην ὡς πῦρ.
|
и^ на пло'ти е^го поста'ви завњтъ, и^ въ напа'сти ѓ^брњтеся вњренъ”
|
|
22
|
22
|
|
ἴασις πάντων κατὰ σπουδὴν ὁμίχλη, δρόσος ἀπαντῶσα ἀπὸ καύσωνος ἱλαρώσει.—
|
Сего ради клятвђ посᲄа'ви с нимъ, блsвитися ја^зы'комъ ѓ^ сњмени е^го”
|
|
23
|
23
|
|
Λογισμῷ αὐτοῦ ἐκόπασεν ἄβυσσον, καὶ ἐφύτευσεν ἐν αὐτῇ νήσους.
|
Оу^мно'жити е^го ја%ко перьсть земли`, и^ ја%ко ѕвњꙁды въздвигнђти сњмя е^го. и^ ѓ^блада'ти и^мъ эT мо'ря до мо'ря, и^ эT рњкъ до ко'нець земли”
|
|
24
|
24
|
|
οἱ πλέοντες τὴν θάλασσαν διηγοῦνται τὸν κίνδυνον αὐτῆς, καὶ ἀκοαῖς ὠτίων ἡμῶν θαυμάζομεν.
|
І$ ѓ^ и^сацњ положи си'це, а^враа'ма ради эTц~а е^го. влsве'нїе всњмъ чл~комъ завњща.
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἐκεῖ τὰ παράδοξα καὶ θαυμάσια ἔργα, ποικιλία παντὸς ζῴου, κτίσις κητῶν.
|
и^ преста` на главњ` і^а'ковли.
|
|
26
|
26
|
|
δι᾿ αὐτὸν εὐοδοῖ ἄγγελος αὐτοῦ, καὶ ἐν λόγῳ αὐτοῦ σύγκειται πάντα.
|
позна` е^го блsве'нїи свои'ми, и^ дасть е^го въ наслњдїе, и^ эTлђчи ча'сти е^го на колᲇнъ в~і” Раздњли
|
|
27
|
27
|
|
Πολλὰ ἐροῦμεν καὶ οὐ μὴ ἐφικώμεθα, καὶ συντέλεια λόγων· τὸ πᾶν ἐστιν αὐτός.
|
и& и^ꙁведе эT него мђжа млsти, ѓ^брњта'юща блгDть предъ вся'кою пло'тїю”
|
|
28
|
|
|
δοξάζοντες ποῦ ἰσχύσομεν; αὐτὸς γὰρ ὁ μέγας παρὰ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ.
|
|
|
29
|
|
|
φοβερὸς Κύριος καὶ σφόδρα μέγας, καὶ θαυμαστὴ ἡ δυναστεία αὐτοῦ.
|
|
|
30
|
|
|
δοξάζοντες Κύριον ὑψώσατε, καθόσον ἂν δύνησθε, ὑπερέξει γὰρ καὶ ἔτι· καὶ ὑψοῦντες αὐτὸν πληθύνατε ἐν ἰσχύϊ· μὴ κοπιᾶτε, οὐ γὰρ μὴ ἐφίκησθε.
|
|
|
31
|
|
|
τίς ἑώρακεν αὐτὸν καὶ ἐκδιηγήσεται; καὶ τίς μεγαλυνεῖ αὐτὸν καθώς ἐστι;
|
|
|
32
|
|
|
πολλὰ ἀπόκρυφά ἐστι μείζονα τούτων, ὀλίγα γὰρ ἑωράκαμεν τῶν ἔργων αὐτοῦ·
|
|
|
33
|
|
|
πάντα γὰρ ἐποίησεν ὁ Κύριος, καὶ τοῖς εὐσεβέσιν ἔδωκε σοφίαν.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.