|
Κεφάλαιο 27
|
Глvа, к~з”
|
|
1
|
1
|
|
ΓΥΝΑΙΚΟΣ ἀγαθῆς μακάριος ὁ ἀνήρ, καὶ ἀριθμὸς τῶν ἡμερῶν αὐτοῦ διπλάσιος.
|
ꙁа несытость мно'ѕи съгрњшиша, хоᲄяи ё^мно'жити эTвратиT ѓ%чи”
|
|
2
|
2
|
|
γυνὴ ἀνδρεία εὐφραίνει τὸν ἄνδρα αὐτῆς, καὶ τὰ ἔτη αὐτοῦ πληρώσει ἐν εἰρήνῃ.
|
Посредњ собрана ка'менїя во'нзется колъ, и^ посредњ продаянїя и^ кђпля съвръша'ется грњх#”
|
|
3
|
3
|
|
γυνὴ ἀγαθὴ μερὶς ἀγαθή, ἐν μερίδι φοβουμένων Κύριον δοθήσεται.
|
А$ще не дръжи'тся страха гн~я, съ тща'нїемъ въско'рњ раꙁвратиTся до'мъ е^го”
|
|
4
|
4
|
|
πλουσίου δὲ καὶ πτωχοῦ καρδία ἀγαθή, ἐν παντὶ καιρῷ πρόσωπον ἱλαρόν.
|
Трясенїемъ решета` ѓ^ста'нђтъ смети, тако же ѓ^треби чл~ческїя въ помышленїи е^го”
|
|
5
|
5
|
|
ἀπὸ τριῶν εὐλαβήθη ἡ καρδία μου, καὶ ἐπὶ τῷ τετάρτῳ προσώπῳ ἐδεήθην· διαβολὴν πόλεως, καὶ ἐκκλησίαν ὄχλου, καὶ καταψευσμόν, ὑπὲρ θάνατον πάντα μοχθηρά.
|
Сосђды скђделнича и^скђша'етъ пещъ, і^ и^скђшенїе чл~кеско въ помышле'нїи е^го”
|
|
6
|
6
|
|
ἄλγος καρδίας καὶ πένθος γυνὴ ἀντίζηλος ἐπὶ γυναικὶ καὶ μάστιξ γλώσσης πᾶσιν ἐπικοινωνοῦσα.
|
Въꙁдњланое древо ја^вля'етъ плоD е^го, такоже сло'во помышленїя срDце чл~чьско”
|
|
7
|
7
|
|
βοοζύγιον σαλευόμενον γυνὴ πονηρά, ὁ κρατῶν αὐτῆς ὡς ὁ δρασσόμενος σκορπίου.
|
ПрежDе помышленїа не похвали мђжа, се б^о и^скђшенїе чл~чьско”
|
|
8
|
8
|
|
ὀργὴ μεγάλη γυνὴ μέθυσος καὶ ἀσχημοσύνην αὐτῆς οὐ συγκαλύψει.
|
А$ще го'ниши пра'вдђ постигнеши, и^ ѓ^блечешися в н^ю ја^ко в подиръ сла'вы”
|
|
9
|
9
|
|
πορνεία γυναικὸς ἐν μετεωρισμοῖς ὀφθαλμῶν καὶ ἐν τοῖς βλεφάροις αὐτῆς γνωσθήσεται.
|
Птицы с подобными себњ ѓ^бита'ютъ, і^ и'стинна къ творя'щимъ ю& ѓ^братится.
|
|
10
|
10
|
|
ἐπὶ θυγατρὶ ἀδιατρέπτῳ στερέωσον φυλακήν, ἵνα μὴ εὑροῦσα ἄνεσιν ἑαυτῇ χρήσηται.
|
левъ ло'витъ ловъ, та'коже и^ грњси дњла'ющихᲆ неправдђ”
|
|
11
|
11
|
|
ὀπίσω ἀναιδοῦς ὀφθαλμοῦ φύλαξαι, καὶ μὴ θαυμάσῃς ἐὰν εἰς σὲ πλημμελήσῃ·
|
По'вњсть бл~говњрнаго въи%стиннђ премђдрость, а^ беꙁђменᲆ ја%ко лђна и^ꙁмᲇня'ется”
|
|
12
|
12
|
|
ὡς διψῶν ὁδοιπόρος τὸ στόμα ἀνοίξει, καὶ ἀπὸ παντὸς ὕδατος τοῦ σύνεγγυς πίεται, κατέναντι παντὸς πασσάλου καθήσεται καὶ ἔναντι βέλους ἀνοίξει φαρέτραν.
|
Посредњ безђмныX съблюди время, и посредњ разъмышля'ющихъ ё^частися”
|
|
13
|
13
|
|
χάρις γυναικὸς τέρψει τὸν ἄνδρα αὐτῆς, καὶ τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ πιανεῖ ἡ ἐπιστήμη αὐτῆς.
|
По'вњсти бђ'ихъ мерꙁосᲄь и^ смњхъ и^хъ пита'нїе грњха.
|
|
14
|
14
|
|
δόσις Κυρίου γυνὴ σιγηρά, καὶ οὐκ ἔστιν ἀντάλλαγμα πεπαιδευμένης ψυχῆς.
|
бесњда много клятвенаго, и^спра'витъ вла'сы, и^ сварᲆ е^го заTченїе ё^шима”
|
|
15
|
15
|
|
χάρις ἐπὶ χάριτι γυνὴ αἰσχυντηρά, καὶ οὐκ ἔστι σταθμὸς πᾶς ἄξιος ἐγκρατοῦς ψυχῆς.
|
Пролитїе кро'ве сва'ръ гордыхᲆ, и^ клеветанїе и^хъ послђша'нїе сђе'тно”
|
|
16
|
16
|
|
ἥλιος ἀνατέλλων ἐν ὑψίστοις Κυρίου καὶ κάλλος ἀγαθῆς γυναικὸς ἐν κόσμῳ οἰκίας αὐτῆς.
|
эTкрыва'яи та'инђ погђбляеT вњрђ, и^ не и'мать ѓ^брњсти дрђга противђ дш~и свое'и”
|
|
17
|
17
|
|
λύχνος ἐκλάμπων ἐπὶ λυχνίας ἁγίας καὶ κάλλος προσώπου ἐπὶ ἡλικίᾳ στασίμῃ.
|
Прїими дрђга и^ ё^вњрися с ни'м#,
|
|
18
|
18
|
|
στύλοι χρύσεοι ἐπὶ βάσεως ἀργυρᾶς καὶ πόδες ὡραῖοι ἐπὶ στέρνοις εὐσταθοῦς. [
|
а^ще л^и эTкры'еши та'ины е^го не и'маши гнати по неM”
|
|
19
|
19
|
|
Τέκνον, ἀκμὴν ἡλικίας σου συντήρησον ὑγιῆ, καὶ μὴ δῷς ἀλλοτρίοις τὴν ἰσχύν σου.
|
ЈА/коже погђбиT чл~къ вся'каго врага свое^го, та'ко и^же погђби дрђжбђ и^скреняh”
|
|
20
|
20
|
|
ἀναζητήσας παντὸς πεδίου εὔγειον κλῆρον σπεῖρε τὰ ἴδια σπέρματα πεποιθὼς τῇ εὐγενείᾳ σου·
|
ЈА/коже птицђ и^з рђки и^спђстиши, та'коже и^спђстилъ е^си и^скреняго и^ не ё^лови'ши е^го.
|
|
21
|
21
|
|
οὕτως τὰ γενήματά σου περιόντα καὶ παρρησίαν εὐγενείας ἔχοντα μεγαλυνοῦσι.
|
не жени е^го ја%ко далече эTстђпи, і^ и^ꙁбњже ја%ко серна эT сњти”
|
|
22
|
22
|
|
γυνὴ μισθία ἴση σιάλῳ λογισθήσεται, ὕπανδρος δὲ πύργος θανάτου τοῖς χρωμένοις λογισθήσεται.
|
ЈА/ко е^сть стрђпъ ѓ^бяꙁати, и^ эT клеветы е^сть и^ꙁменитися, а^
|
|
23
|
23
|
|
γυνὴ ἀσεβὴς ἀνόμῳ μερὶς δοθήσεται, εὐσεβὴς δὲ δίδοται τῷ φοβουμένῳ τὸν Κύριον.
|
эTкрывъ та'инђ не ча'ется.
|
|
24
|
24
|
|
γυνὴ ἀσχήμων ἀτιμίαν κατατρίψει, θυγάτηρ δὲ εὐσχήμων καὶ τὸν ἄνδρα ἐντραπήσεται.
|
помиꙁа'я ѓ%комъ кђе^тъ зл^о, и^ никтоже е^го ѓ^ста'виT эT е^го”
|
|
25
|
25
|
|
γυνὴ ἀδιάτρεπτος ὡς κύων λογισθήσεται, ἡ δὲ ἔχουσα αἰσχύνην τὸν Κύριον φοβηθήσεται.
|
Пря'мо ѓ^чи'ма твои'ма насладитъ ё^ста своя, и^ словесемъ твоиM подивиTся”
|
|
26
|
26
|
|
γυνὴ ἄνδρα ἴδιον τιμῶσα σοφὴ πᾶσι φανήσεται, ἀτιμάζουσα δὲ ἐν ὑπερηφανίᾳ ἀσεβὴς πᾶσι γνωσθήσεται. γυναικὸς ἀγαθῆς μακάριος ὁ ἀνήρ, ὁ γὰρ ἀριθμὸς τῶν ἐτῶν αὐτοῦ διπλάσιος ἔσται.
|
Послњди же раꙁвратиT ё^ста своя`, и въ словесехᲆ твоиX дасть соблаꙁнъ”
|
|
27
|
27
|
|
γυνὴ μεγαλόφωνος καὶ γλωσσώδης ὡς σάλπιγξ πολέμων εἰς τροπὴν θεωρηθήσεται, ἀνθρώπου δὲ παντὸς ψυχὴ ὁμοιότροπος τούτοις, πολέμου ἀκαταστασίαις τὴν ψυχὴν διαιτηθήσεται].—
|
Мно'го въꙁненави'дњхъ и^ не ѓ^брњтоX подобна е^мђ, и^ г~ь ненави'диT е^го”
|
|
28
|
28
|
|
᾿Επὶ δυσὶ λελύπηται ἡ καρδία μου, καὶ ἐπὶ τῷ τρίτῳ θυμός μοι ἐπῆλθεν· ἀνὴρ πολεμιστὴς ὑστερῶν δι᾿ ἔνδειαν, καὶ ἄνδρες συνετοὶ ἐὰν σκυβαλισθῶσιν, ἐπανάγων ἀπὸ δικαιοσύνης ἐπὶ ἁμαρτίαν· ὁ Κύριος ἑτοιμάσει εἰς ρομφαίαν αὐτόν.
|
Ве'ргыи ка'мы на высотђ на главђ` свою` вержетъ, и ја%ꙁва льстива раꙁдњлиT стрђпы”
|
|
29
|
29
|
|
Μόλις ἐξελεῖται ἔμπορος ἀπὸ πλημμελείας, καὶ οὐ δικαιωθήσεται κάπηλος ἀπὸ ἁμαρτίας.
|
И$скопава'яи ро'въ впадеTся во'нь, и^ по'ля ча'яи сњть ё^вязнеT в не'и.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.