|
Κεφάλαιο 34
|
Глvа, л~д”
|
|
1
|
1
|
|
Τῼ φοβουμένῳ Κύριον οὐκ ἀπαντήσει κακόν, ἀλλ᾿ ἐν πειρασμῷ καὶ πάλιν ἐξελεῖται.
|
Нераꙁђми'вђ мђж'еви тщи и^ лжи сђть наде'жди, и^ со'нїа вперя'ютъ беꙁђмныа”
|
|
2
|
2
|
|
ἀνὴρ σοφὸς οὐ μισήσει νόμον, ὁ δὲ ὑποκρινόμενος ἐν αὐτῷ, ὡς ἐν καταιγίδι πλοῖον.
|
ЈА/коже е^мля'ися ꙁа стњнь и^ гоня'и вњтры, та'коже е^мля'и вњ'рђ сно'мъ,
|
|
3
|
3
|
|
ἄνθρωπος συνετὸς ἐμπιστεύσει νόμῳ, καὶ ὁ νόμος αὐτῷ πιστὸς ὡς ἐρώτημα δήλων.
|
сїе на сїе со'нъ ё^ꙁрњ'нїя” Пря'мо лицђ подо'бїе лица,
|
|
4
|
4
|
|
ἑτοίμασον λόγον καὶ οὕτως ἀκουσθήσῃ, σύνδησον παιδείαν καὶ ἀποκρίθητι.
|
эT нечи'стаго что ся ѓ^чи'стиT, и^ эT лжа ка'я и%стинна.
|
|
5
|
5
|
|
τροχὸς ἁμάξης σπλάγχνα μωροῦ, καὶ ὡς ἄξων στρεφόμενος ὁ διαλογισμὸς αὐτοῦ.
|
волшве'нїя и^ ѓ^бая'нїя и^ со'нїя сђет#ство сђть. и^ ја%коже боля'щђ срDцђ мечта'нїя быва'ютъ,
|
|
6
|
6
|
|
ἵππος εἰς ὀχείαν ὡς φίλος μωκός, ὑποκάτω παντὸς ἐπικαθημένου χρεμετίζει.
|
а^ще не эT вы'шняго посла'но бђдетъ на посњще'нїе. не да'ждь иX срDцђ свое^мђ,
|
|
7
|
7
|
|
Διατί ἡμέρα ἡμέρας ὑπερέχει, καὶ πᾶν φῶς ἡμέρας ἐνιαυτοῦ ἀφ᾿ ἡλίου;
|
мно'гихъ б^о прельсти со'нъ, и^ эTпадо'ша надњющеся на ня.
|
|
8
|
8
|
|
ἐν γνώσει Κυρίου διεχωρίσθησαν, καὶ ἠλλοίωσε καιροὺς καὶ ἑορτάς·
|
без# лжа съверши'тся ꙁако'нъ, и^ премђ'дрости въ ё^стњхъ вњрныхъ съверше'нїе”
|
|
9
|
9
|
|
ἀπ᾿ αὐτῶν ἀνύψωσε καὶ ἡγίασε καὶ ἐξ αὐτῶν ἔθηκεν εἰς ἀριθμὸν ἡμερῶν.
|
Мђж'ъ ё^ченъ много ё^вњсть, и^ мно'го и^скђси'въ и^сповњсть ра'зђмъ”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἄνθρωποι πάντες ἀπὸ ἐδάφους, καὶ ἐκ γῆς ἐκτίσθη ᾿Αδάμ.
|
И$же не и^скђси'ся ма'ло вњсть, ꙁаблђди'выи же ё^мно'жит# кова'ръство.
|
|
11
|
11
|
|
ἐν πλήθει ἐπιστήμης Κύριος διεχώρισεν αὐτοὺς καὶ ἠλλοίωσε τὰς ὁδοὺς αὐτῶν.
|
мно'го ви'дњхъ в ꙁаблђже'нїи мое^мъ, и^ вя'ще слове'съ мои^х# ра'ꙁђмъ мои”
|
|
12
|
12
|
|
ἐξ αὐτῶν εὐλόγησε καὶ ἀνύψωσε καὶ ἐξ αὐτῶν ἡγίασε, καὶ πρὸς αὐτὸν ἤγγισεν· ἀπ᾿ αὐτῶν κατηράσατο καὶ ἐταπείνωσε καὶ ἀνέστρεψεν αὐτοὺς ἀπὸ στάσεως αὐτῶν.
|
Мно'гащи до смр~ти в бњдђ впадо'хъ, и^ сп~сенъ быхъ сиX ради”
|
|
13
|
13
|
|
ὡς πηλὸς κεραμέως ἐν χειρὶ αὐτοῦ —πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ κατὰ τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ—, οὕτως ἄνθρωποι ἐν χειρὶ τοῦ ποιήσαντος αὐτοὺς ἀποδοῦναι αὐτοῖς κατὰ τὴν κρίσιν αὐτοῦ.
|
дх~ъ боя'щихся г~а поживеT, наде'жда бо и^хъ на сп~сающаго я&”
|
|
14
|
14
|
|
ἀπέναντι τοῦ κακοῦ τὸ ἀγαθὸν καὶ ἀπέναντι τοῦ θανάτου ἡ ζωή· οὕτως ἀπέναντι εὐσεβοῦς ἁμαρτωλός.
|
Боя'ися г~а ничи'м#же постыди'тся, и^ не ё^страшиTся то'и бо наде'жDа е^мђ.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ οὕτως ἔμβλεψον εἰς πάντα τὰ ἔργα τοῦ ῾Υψίστου, δύο δύο, ἓν κατέναντι τοῦ ἑνός.
|
боя'щемђся г~а бл~жена е^сть дш~а, чи'м ся ѓ^держиT и^ кт^о е^мђ бы'сᲄь ё^тверже'нїе”
|
|
16
|
16
|
|
Κἀγὼ ἔσχατος ἠγρύπνησα ὡς καλαμώμενος ὀπίσω τρυγητῶν·
|
ѓ%чи гн~и на любя'щая е^го, ꙁащище'нїе си'лы, и^ ё^тверже'нїе крњ'пости, покро'въ эT вара и^ покро'въ эT полђдн~е, хране'нїе эT претыка'нїя, и^ по'мощь эT паданїя,
|
|
17
|
17
|
|
ἐν εὐλογίᾳ Κυρίου ἔφθασα καὶ ὡς τρυγῶν ἐπλήρωσα ληνόν.
|
въꙁдвиѕаяи дш~ђ, и^ просвњщаяи ѓ%чи, ѓ^цыще'нїе дая живота и^ блsвенїе.
|
|
18
|
18
|
|
κατανοήσατε ὅτι οὐκ ἐμοὶ μόνῳ ἐκοπίασα, ἀλλὰ πᾶσι τοῖς ζητοῦσι παιδείαν.
|
жря'и эT непра'вды приноше'нїе пороqно, и^ нњсть въ бл~говоле'нїе поро'ки безако'нникъ.
|
|
19
|
19
|
|
ἀκούσατέ μου, μεγιστάνες λαοῦ, καὶ οἱ ἡγούμενοι ἐκκλησίας, ἐνωτίσασθε·
|
и^ не бл~говоли'тъ вы'шнїи ѓ^ приноше'нїи нечести'выхъ, ни мно'жествомъ же'ртвъ ѓ^цыстиT грњхъ.
|
|
20
|
20
|
|
υἱῷ καὶ γυναικί, ἀδελφῷ καὶ φίλῳ μὴ δῷς ἐξουσίαν ἐπὶ σὲ ἐν ζωῇ σου· καὶ μὴ δῷς ἑτέρῳ τὰ χρήματά σου, ἵνα μὴ μεταμεληθεὶς δέῃ περὶ αὐτῶν.
|
ја%ко жряи сн~а прDе эTц~мъ е^го приносяи жрътвы эT и^мњнїя ё^бо'гихъ.
|
|
21
|
21
|
|
ἕως ἔτι ζῇς καὶ πνοὴ ἐν σοί, μὴ ἀλλάξῃς σεαυτὸν πάσῃ σαρκί.
|
хлњ'бъ ё^бо'гимъ живо'тъ ё^бо'гихъ. ја%ко кро'ви лиша'яи е^го чл~къ, и^ ја%ко
|
|
22
|
22
|
|
κρείσσων γάρ ἐστι τὰ τέκνα δεηθῆναί σου ἢ σὲ ἐμβλέπειν εἰς χεῖρας υἱῶν σου.
|
ё^бива'я и%скреняго и^же эTе%млетъ е^мђ поживе'нїе. и^ ја%ко пролива'я кро'вь, ё^дръжа мꙁдђ эT нае'мникъ.
|
|
23
|
23
|
|
ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου γίνου ὑπεράγων, μὴ δῷς μῶμον ἐν τῇ δόξῃ σου.
|
е^ді'нъ съзидая, и^ е^ді'нъ разаряя, чт^о ё^спњетъ н^ы бо'леи то'кмо трDђ.
|
|
24
|
24
|
|
ἐν ἡμέρᾳ συντελείας ἡμερῶν ζωῆς σου καὶ ἐν καιρῷ τελευτῆς διάδος κληρονομίαν. ΠΕΡΙ ΔΟΥΛΩΝ.—
|
е^ді'номђ молящђся а^ дрђго'мђ проклина'ющђ, кое^го глsа ё^слы'шитъ влDка.
|
|
25
|
25
|
|
Χορτάσματα καὶ ράβδος καὶ φορτία ὄνῳ, ἄρτος καὶ παιδεία καὶ ἔργον οἰκέτῃ.
|
и^змыва'яися эT мертвъца, и^ па'ки прикасаяся е^мъ, ка'я по'лза е^сть е^мђ эT ба'нњ.
|
|
26
|
26
|
|
ἔργασαι ἐν παιδί, καὶ εὑρήσεις ἀνάπαυσιν· ἄνες χεῖρας αὐτῷ, καὶ ζητήσει ἐλευθερίαν.
|
та'коже и^ чл~къ постяися ѓ^ дњлехъ свои^хъ, и^ па'ки ходяи тоже творя, мо'льбђ е^го кт^о ё^слы'шитъ, и^ чт^о ё^спњ смире'нїемъ свои^мъ”
|
|
27
|
|
|
ζυγὸς καὶ ἱμὰς κάμψουσι τράχηλον, καὶ οἰκέτῃ κακούργῳ στρέβλαι καὶ βάσανοι.
|
|
|
28
|
|
|
ἔμβαλε αὐτὸν εἰς ἐργασίαν. ἵνα μὴ ἀργῇ, πολλὴν γὰρ κακίαν ἐδίδαξεν ἡ ἀργία.
|
|
|
29
|
|
|
εἰς ἔργα κατάστησον, καθὼς πρέπει αὐτῷ, κἂν μὴ πειθαρχῇ, βάρυνον τὰς πέδας αὐτοῦ.
|
|
|
30
|
|
|
καὶ μὴ περισσεύσῃς ἐν πάσῃ σαρκί, καὶ ἄνευ κρίσεως μὴ ποιήσῃς μηδέν.
|
|
|
31
|
|
|
εἰ ἔστι σοι οἰκέτης, ἔστω ὡς σύ, ὅτι ἐν αἵματι ἐκτήσω αὐτόν.
|
|
|
32
|
|
|
εἰ ἔστι σοι οἰκέτης, ἄγε αὐτὸν ὡς ἀδελφόν, ὅτι ὡς ἡ ψυχή σου ἐπιδεήσεις αὐτοῦ.
|
|
|
33
|
|
|
ἐὰν κακώσῃς αὐτὸν καὶ ἀπάρας ἀποδρᾷ, ἐν ποίᾳ ὁδῷ ζητήσεις αὐτόν;
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.