|
Κεφάλαιο 23
|
Глvа, к~г”
|
|
1
|
1
|
|
ΛΙΘῼ ἠρδαλωμένῳ συνεβλήθη ὀκνηρός, καὶ πᾶς ἐκσυριεῖ ἐπὶ τῇ ἀτιμίᾳ αὐτοῦ.
|
Ги~ эTч~е и^ влDко живота мое^го, не ѓ^ста'ви мене въ совњтњ и^хъ, и^ не да'ждь ми впа'стися в ня`”
|
|
2
|
2
|
|
βολβίτῳ κοπρίων συνεβλήθη ὀκνηρός, πᾶς ὁ ἀναιρούμενος αὐτὸν ἐκτινάξει χεῖρα.
|
Кт^о въꙁло'житъ на промышле'нїе мое ра'ны, и^ на срDце мое наказа'нїе премђдрости. да ѓ^ нераꙁђмњ'нїи мое^мъ не пощадя'тся, и^ да не ја^вя'тся грњси и^хъ”
|
|
3
|
3
|
|
αἰσχύνη πατρὸς ἐν γεννήσει ἀπαιδεύτου, θυγάτηρ δὲ ἐπ᾿ ἐλαττώσει γίνεται.
|
ЈА/ко да не ё^мно'жатся невњдњ'нїя моя, и^ грњси мои премно'ѕи да не бђ'дђтъ. и^ падђся преD сђпоста'ты, и^ порадђетъ ми ся вра'гъ мои”
|
|
4
|
4
|
|
θυγάτηρ φρονίμη κληρονομήσει ἄνδρα αὐτῆς, καὶ ἡ καταισχύνουσα εἰς λύπην γεννήσαντος·
|
Ги~ эTч~е и^ б~е живота мое^го, не да'жDь похотњ'нїя ѓ^чи'ма мои^ма, и^ въжделњнїе эTврати эT мене.
|
|
5
|
5
|
|
πατέρα καὶ ἄνδρα καταισχύνει ἡ θρασεῖα καὶ ὑπὸ ἀμφοτέρων ἀτιμασθήσεται.
|
чре'вђё^го'дїя и^ сладосђщїя да не ѓ^бы'имђтъ м^я, и^ бестђ'днњи дш~и не преда'жDь мене”
|
|
6
|
6
|
|
Μουσικὰ ἐν πένθει ἄκαιρος διήγησις, μάστιγες δὲ καὶ παιδεία ἐν παντὶ καιρῷ σοφίας.
|
Послђшаите ча'да, храня'и бо ся не поги'бнетъ.
|
|
7
|
7
|
|
συγκολλῶν ὄστρακον ὁ διδάσκων μωρόν, ἐξεγείρων καθεύδοντα ἐκ βαθέως ὕπνου.
|
ё^стнама свои^ма порђга'нъ бђ'детъ грњшникъ и^ клеве'тникъ, и^ го'рдїи съблаꙁня'тся ѓ^ ня”
|
|
8
|
8
|
|
διηγούμενος νυστάζοντι ὁ διηγούμενος μωρῷ, καὶ ἐπὶ συντελείᾳ ἐρεῖ, τί ἐστιν;
|
въ ꙁаклина'нїе не прилага'и ё%стъ свои^хъ,
|
|
11
|
9
|
|
ἐπὶ νεκρῷ κλαῦσον, ἐξέλιπε γὰρ φῶς, καὶ ἐπὶ μωρῷ κλαῦσον, ἐξέλιπε γὰρ σύνεσις. ἥδιον κλαῦσον ἐπὶ νεκρῷ, ὅτι ἀνεπαύσατο, τοῦ δὲ μωροῦ ὑπὲρ θάνατον ἡ ζωὴ πονηρά.
|
и^ не клени'ся и^менемъ ст~ымъ”
|
|
12
|
10
|
|
πένθος νεκροῦ ἑπτὰ ἡμέραι, μωροῦ δὲ καὶ ἀσεβοῦς πᾶσαι αἱ ἡμέραι τῆς ζωῆς αὐτοῦ.
|
ЈА/коже б^о ра'бъ пыта'емъ прsно эT ра'нъ не ё^мали'тся, та'коже ꙁаклина'яися и^менемъ ст~ымъ эT грњха не ѓ^чистится”
|
|
13
|
11
|
|
μετὰ ἄφρονος μὴ πληθύνῃς λόγον, καὶ πρὸς ἀσύνετον μὴ πορεύου· φύλαξαι ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἵνα μὴ κόπον ἔχῃς, καὶ οὐ μὴ μολυνθῇς ἐν τῷ ἐντιναγμῷ αὐτοῦ· ἔκκλινον ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ εὑρήσεις ἀνάπαυσιν καὶ οὐ μὴ ἀκηδιάσῃς ἐν τῇ ἀπονοίᾳ αὐτοῦ.
|
Мђжъ кленыися мно'га и^спо'лнится беꙁако'нїя, и^ не эTи^меTся эT домђ е^го ра'на”
|
|
14
|
12
|
|
ὑπὲρ μόλυβδον τί βαρυνθήσεται; καὶ τί αὐτῷ ὄνομα ἀλλ᾿ ἢ μωρός;
|
а^ще съгрњшиT грњхъ е^го на не'мᲆ. и^ а'ще преꙁритъ сђгђбо съгрњшитъ,
|
|
15
|
13
|
|
ἄμμον καὶ ἅλα καὶ βῶλον σιδήρου εὔκοπον ὑπενεγκεῖν ἢ ἄνθρωπον ἀσύνετον.—
|
и^ а'ще въ тще кля'ся не ѓ^правди'тся. и^спо'лниTся до'мъ е^го нанесе'нїи.
|
|
16
|
14
|
|
῾Ιμάντωσις ξυλίνη ἐνδεδεμένη εἰς οἰκοδομὴν ἐν συσσεισμῷ οὐ διαλυθήσεται· οὕτως καρδία ἐστηριγμένη ἐπὶ διανοήματος βουλῆς ἐν καιρῷ οὐ δειλιάσει.
|
е^сть бесњда ѓ^бличе'на смр~тїю, да не ѓ^бря'щеTся в наслњ'дїи і^а'ковли.
|
|
17
|
15
|
|
καρδία ἡδρασμένη ἐπὶ διανοίας συνέσεως ὡς κόσμος ψαμμωτὸς τοίχου ξυστοῦ.
|
эT бл~говњрныX б^о вс^е с^е эTстђпитъ, и^ въ грњхи не въпадђтся.
|
|
18
|
16
|
|
χάρακες ἐπὶ μετεώρου κείμενοι κατέναντι ἀνέμου οὐ μὴ ὑπομείνωσιν· οὕτως καρδία δειλὴ ἐπὶ διανοήματος μωροῦ κατέναντι παντὸς φόβου οὐ μὴ ὑπομείνῃ.
|
в ненакаꙁа'нїи неѓ^бличнњ не наста'ви ё%стъ свои^хъ, е^сть б^о в немъ мы'сль грᲇха.
|
|
19
|
17
|
|
῾Ο νύσσων ὀφθαλμὸν κατάξει δάκρυα, καὶ ὁ νύσσων καρδίαν ἐκφαίνει αἴσθησιν.
|
помяни эTц~а свое^го и^ мт~рь свою, посрњди б^о вельмо'жъ сњди'ши”
|
|
20
|
18
|
|
βάλλων λίθον ἐπὶ πετεινὰ ἀποσοβεῖ αὐτά, καὶ ὁ ὀνειδίζων φίλον διαλύσει φιλίαν.
|
е^гда ка'ко ꙁабђдешися преD ни'ми, и^ ѓ^бы'чаемъ своиM ѓ^бђя'еши. и^ похо'щеши ја%ко а^ще не бы ся роди'лъ, и^ дн~ь рожде'нїя твое^го не проклина'и.
|
|
21
|
19
|
|
ἐπὶ φίλον ἐὰν σπάσῃς ρομφαίαν, μὴ ἀπελπίσῃς, ἔστι γὰρ ἐπάνοδος·
|
чл~къ ѓ^быча'яся словесы поноше'нїя, въ всњхъ дн~ехъ не и%мать накаꙁа'нъ бы'ти.
|
|
22
|
20
|
|
ἐπὶ φίλον ἐὰν ἀνοίξῃς στόμα, μὴ εὐλαβηθῇς, ἔστι γὰρ διαλλαγή· πλὴν ὀνειδισμοῦ καὶ ὑπερηφανίας καὶ μυστηρίου ἀποκαλύψεως καὶ πληγῆς δολίας, ἐν τούτοις ἀποφεύξεται πᾶς φίλος.
|
дв^а ви'ды ё^мно'жаютъ грњхи, и^ тре'тїи наво'дитъ гнњ'въ”
|
|
23
|
21
|
|
πίστιν κτῆσαι ἐν πτωχείᾳ μετὰ τοῦ πλησίον, ἵνα ἐν τοῖς ἀγαθοῖς αὐτοῦ ὁμοῦ πλησθῇς· ἐν καιρῷ θλίψεως διάμενε αὐτῷ, ἵνα ἐν τῇ κληρονομίᾳ αὐτοῦ συγκληρονομήσῃς.
|
дш~а те'пла ја%ко ѓ%гнь горя`, не ё^га'снетъ до'ндеже и^сты'нетъ”
|
|
24
|
22
|
|
πρὸ πυρὸς ἀτμὶς καμίνου καὶ καπνός· οὕτως πρὸ αἱμάτων λοιδορίαι.
|
Чл~къ блђ'денъ тњ'лоM пло'ти свое^я, не преста'нетъ до'н#деже въж#жетъ ѓ%гнь”
|
|
25
|
23
|
|
φίλον σκεπάσαι οὐκ αἰσχυνθήσομαι καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οὐ μὴ κρυβῶ.
|
Чл~кђ блDђнђ всякъ хлњбъ сладокъ, не преста'неT дондеже ё%мретъ”
|
|
26
|
24
|
|
καὶ εἰ κακά μοι συμβῇ δι᾿ αὐτόν, πᾶς ὁ ἀκούων φυλάξεται ἀπ᾿ αὐτοῦ.—
|
Чл~къ слазя'и съ ѓ%дра свое^го, гл~я дш~и свое'и, кт^о м^я ви'дитъ.
|
|
27
|
25
|
|
Τίς δώσει μοι ἐπὶ στόμα μου φυλακὴν καὶ ἐπὶ τῶν χειλέων μου σφραγίδα πανοῦργον, ἵνα μὴ πέσω ἀπ᾿ αὐτῆς καὶ ἡ γλῶσσά μου ἀπολέσῃ με;
|
тма` ѓ%крsтъ мене, и^ стњны ꙁастђпяT м^я. и^ никтоy м^я ви'дитъ, чт^о страшђся, грXњ мои^хъ не въспомянетъ вышнїи”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.