|
Κεφάλαιο 40
|
Глvа, м~”
|
|
1
|
1
|
|
ΠΛΗΝ τοῦ ἐπιδόντος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ διανοουμένου ἐν νόμῳ ῾Υψίστου, σοφίαν πάντων ἀρχαίων ἐκζητήσει καὶ ἐν προφητείαις ἀσχοληθήσεται.
|
Непра'зньство ве'лїе създа'но бы'сть вся'комђ чл~кђ, і^ и'го тяжко на сн~ехъ а^да'млњx” эT дн~е и^схо'да эT чрева мт~ре и^хъ, до дн~е погребе'нїя въ мт~ръ всњхъ.
|
|
2
|
2
|
|
διηγήσεις ἀνδρῶν ὀνομαστῶν συντηρήσει καὶ ἐν στροφαῖς παραβολῶν συνεισελεύσεται.
|
помышле'нїя и^хъ и^ стра'ха срDчнаго, примышле'нїе чаянїя дн~ь сконча'нїя.
|
|
3
|
3
|
|
ἀπόκρυφα παροιμιῶν ἐκζητήσει καὶ ἐν αἰνίγμασι παραβολῶν ἀναστραφήσεται.
|
эT сњдящаго на прsтлњ сла'вы, и^ до смиреннаго на ꙁемли` и^ пепелᲇ.
|
|
4
|
4
|
|
ἀνὰ μέσον μεγιστάνων ὑπηρετήσει καὶ ἔναντι ἡγουμένου ὀφθήσεται· ἐν γῇ ἀλλοτρίων ἐθνῶν διελεύσεται, ἀγαθὰ γὰρ καὶ κακὰ ἐν ἀνθρώποις ἐπείρασε.
|
эT носящаh багрянаа и^ вњнець, и^ до носящаго льнянђ”
|
|
5
|
5
|
|
τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἐπιδώσει ὀρθρίσαι πρὸς Κύριον τὸν ποιήσαντα αὐτὸν καὶ ἔναντι ῾Υψίστου δεηθήσεται· καὶ ἀνοίξει τὸ στόμα αὐτοῦ ἐν προσευχῇ καὶ περὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ δεηθήσεται.
|
За'висть и^ ја%рость и^ мятежъ и^ моlвђ и^ стра'хъ смр~ти, и^ вра'жда и^ рве'нїе. и^ въ врњмя поко'я на ло'жи, со'н# но'щныи и^змњни'тъ ра'зђмъ е^го”
|
|
6
|
6
|
|
ἐὰν Κύριος ὁ μέγας θελήσῃ, πνεύματι συνέσεως ἐμπλησθήσεται· αὐτὸς ἀνομβρήσει ρήματα σοφίας αὐτοῦ, καὶ ἐν προσευχῇ ἐξομολογήσεται Κυρίῳ.
|
Мало ја%ко ничесоже на поко'и, и^ эT того въ снњ ја%ко въ дн~е блюде'нїя.
|
|
7
|
7
|
|
αὐτὸς κατευθυνεῖ βουλὴν αὐτοῦ καὶ ἐπιστήμην καὶ ἐν τοῖς ἀποκρύφοις αὐτοῦ διανοηθήσεται·
|
въꙁмђще'нїе видњ'нїемъ срDца свое^го, ја%ко ё^бњжавъ эT лица бра'ни. и^ въ вре'мя сп~сенїя свое^го въста, и^ дивя'ся ни на е^диномъ же стра'сњ
|
|
8
|
8
|
|
αὐτὸς ἐκφανεῖ παιδείαν διδασκαλίας αὐτοῦ καὶ ἐν νόμῳ διαθήκης Κυρίου καυχήσεται.
|
съ вся'кою пло'тїю эT чл~ка и^ до ско'та. и^ на грњш#ныхъ сеDми'цею, к си'мᲆ
|
|
9
|
9
|
|
αἰνέσουσι τὴν σύνεσιν αὐτοῦ πολλοί, ἕως τοῦ αἰῶνος οὐκ ἐξαλειφθήσεται· οὐκ ἀποστήσεται τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ, καὶ ὄνομα αὐτοῦ ζήσεται εἰς γενεὰς γενεῶν.
|
смр~ть и^ кро'вь и^ рве'нїе и^ ѓ^рђж'їя нанесе'нїя, гла'дъ и^ съкрђше'нїе и^ ра'ны.
|
|
10
|
10
|
|
τὴν σοφίαν αὐτοῦ διηγήσονται ἔθνη, καὶ τὸν ἔπαινον αὐτοῦ ἐξαγγελεῖ ἐκκλησία.
|
на беꙁако'нныX съꙁда'но бы'сть с^е все`, и^ сихъ ра'ди бы'сть пото'пᲆ”
|
|
11
|
11
|
|
ἐὰν ἐμμείνῃ, ὄνομα καταλείψει ἢ χίλιοι, καὶ ἐὰν ἀναπαύσηται, ἐμποιήσει αὐτῷ.
|
Вс^е е^ли'ко эT ꙁемля` в ꙁемлю въꙁвраща'ется, и^ эT воды` в мо'ре въꙁврати'тся.
|
|
12
|
12
|
|
῎Ετι διανοηθεὶς ἐκδιηγήσομαι καὶ ὡς διχομηνία ἐπληρώθην.
|
и^ вся'къ да'рᲆ и^ непра'вда и^стреби'тся, и^ вњ'ра въ вњ'ки ста'нетъ.
|
|
13
|
13
|
|
εἰσακούσατέ μου, υἱοὶ ὅσιοι, καὶ βλαστήσατε ὡς ρόδον φυόμενον ἐπὶ ρεύματος ὑγροῦ
|
і^ и^мњ'нїе непра'веDныхъ ја%ко рњка и^схнетъ, и^ ја^коже громъ вели'къ въ до'ждь възгрњмиT”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ὡς λίβανος εὐωδιάσατε ὀσμὴν καὶ ἀνθήσατε ἄνθος ὡς κρίνον, διάδοτε ὀσμὴν καὶ αἰνέσατε ᾆσμα. εὐλογήσατε Κύριον ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἔργοις,
|
Є$гда раꙁгнетъ рђцњ въꙁвеселиTся, та'ко престђпа'ющеи на конча'нїе и^щезнђтъ”
|
|
15
|
15
|
|
δότε τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μεγαλωσύνην καὶ ἐξομολογήσασθε ἐν αἰνέσει αὐτοῦ, ἐν ᾠδαῖς χειλέων καὶ ἐν κινύραις καὶ οὕτως ἐρεῖτε ἐν ἐξομολογήσει·
|
И$щадїя нечести'выX не ё^мно'жатъ вњтвїя, и^ коренїя нечести'выхъ на кра'и камы'ка т^ђ тнетъ.
|
|
16
|
16
|
|
Τὰ ἔργα Κυρίου πάντα ὅτι καλὰ σφόδρα, καὶ πᾶν πρόσταγμα ἐν καιρῷ αὐτοῦ ἔσται· οὐκ ἔστιν εἰπεῖν· τί τοῦτο; εἰς τί τοῦτο;
|
на вся'кои водњ и^ на' брезњ рњки, первње вся'коя травы и^стръза'ни бђдђтъ”
|
|
17
|
17
|
|
πάντα γὰρ ἐν καιρῷ αὐτοῦ ζητηθήσεται. ἐν λόγῳ αὐτοῦ ἔστη ὡς θημωνία ὕδωρ, καὶ ἐν ρήματι στόματος αὐτοῦ ἀποδοχεῖα ὑδάτων.
|
БлгDть ја%ко ра'и въ блsвенїихъ, а^ млsтыни въ вњ'къ пребђ'детъ”
|
|
18
|
18
|
|
ἐν προστάγματι αὐτοῦ πᾶσα ἡ εὐδοκία, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐλαττώσει τὸ σωτήριον αὐτοῦ.
|
Живо'тъ дово'лнаго дњлателя ё^слади'тся, и^ паче ѓ^бо'его ѓ^брњта'яи сᲆкро'вище”
|
|
19
|
19
|
|
ἔργα πάσης σαρκὸς ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔστι κρυβῆναι ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.
|
Ча'да и^ създа'нїе гра'да ё^твердяT и^мя, и^ паq ѓ^бо'его жена непороqна вмениTся”
|
|
20
|
20
|
|
ἀπὸ τοῦ αἰῶνος εἰς τὸν αἰῶνα ἐπέβλεψε, καὶ οὐθέν ἐστι θαυμάσιον ἐναντίον αὐτοῦ.
|
Вино и^ мђсика веселя'тъ срDце, и^ паq ѓ%бое^го въꙁлюбленїе премђдрости”
|
|
21
|
21
|
|
οὐκ ἔστιν εἰπεῖν· τί τοῦτο; εἰς τί τοῦτο; πάντα γὰρ εἰς χρείας αὐτῶν ἔκτισται.
|
Свирњль и^ прегђдницњ ё^сладя'тъ ё%ды, и^ паче ѓ%бое^го ја^зы'къ сла'доk”
|
|
22
|
22
|
|
ἡ εὐλογία αὐτοῦ ὡς ποταμὸς ἐπεκάλυψε, καὶ ὡς κατακλυσμὸς ξηρὰν ἐμέθυσεν.
|
БлгDть и^ добротђ възлю'битъ ѓ%ко твое, и^ па'че ѓ%бое^го ꙁлаk сњмене”
|
|
23
|
23
|
|
οὕτως ὀργὴν αὐτοῦ ἔθνη κληρονομήσει, ὡς μετέστρεψεν ὕδατα εἰς ἅλμην.
|
Прїя'тель и^ дрђгъ срњта'юща въ время, и^ паче ѓ%бое^го жена` с мђжемᲆ”
|
|
24
|
24
|
|
αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ τοῖς ὁσίοις εὐθεῖαι, οὕτως τοῖς ἀνόμοις προσκόμματα.
|
Братїя и^ по'мощь въ время скорби, и^ паче ѓ%бое^го ми'лостыни и^зба'виT”
|
|
25
|
25
|
|
ἀγαθὰ τοῖς ἀγαθοῖς ἔκτισται ἀπ᾿ ἀρχῆς, οὕτως τοῖς ἁμαρτωλοῖς κακά.
|
Зла'то и^ сребро` поста'вита но'гђ, и^ паче ѓ%бое^го совњт# и^ꙁволенъ бђдеT”
|
|
26
|
26
|
|
ἀρχὴ πάσης χρείας εἰς ζωὴν ἀνθρώπου, ὕδωρ, πῦρ, καὶ σίδηρος καὶ ἅλας καὶ σεμίδαλις πυροῦ καὶ μέλι καὶ γάλα, αἷμα σταφυλῆς καὶ ἔλαιον καὶ ἱμάτιον.
|
И$мњнїе и^ крњ'пость въꙁноси'та срDце и паче ѓ%бое^го страхъ гн~ь”
|
|
27
|
27
|
|
ταῦτα πάντα τοῖς εὐσεβέσιν εἰς ἀγαθά, οὕτως τοῖς ἁμαρτωλοῖς τραπήσεται εἰς κακά.
|
Нњсть въ страсњ гн~и ё^маленїя, и^ нњсть и^скати на немъ по'мощи”
|
|
28
|
28
|
|
ἔστι πνεύματα, ἃ εἰς ἐκδίκησιν ἔκτισται καὶ ἐν θυμῷ αὐτοῦ ἐστερέωσαν μάστιγας αὐτῶν· ἐν καιρῷ συντελείας ἰσχὺν ἐκχεοῦσι καὶ τὸν θυμὸν τοῦ ποιήσαντος αὐτοὺς κοπάσουσι.
|
СтраX гн~ь ја^ко ра'и бл~говоненїя, и^ паq все'я славы покры е^го”
|
|
29
|
29
|
|
πῦρ καὶ χάλαζα καὶ λιμὸς καὶ θάνατος, πάντα ταῦτα εἰς ἐκδίκησιν ἔκτισται·
|
Чадо живо'томъ просли'вомъ не ходи, лђче е^сть ё'мрњти нежели проси'ти”
|
|
30
|
30
|
|
θηρίων ὀδόντες καὶ σκορπίοι καὶ ἔχεις καὶ ρομφαία ἐκδικοῦσα εἰς ὄλεθρον ἀσεβεῖς·
|
Мђжъ зря` на чюжђ` трапезђ, нњсть живоT е^го въ числњ живота`. ѓ^сквернитъ дш~ђ свою тђждими бра'шны,
|
|
31
|
31
|
|
ἐν τῇ ἐντολῇ αὐτοῦ εὐφρανθήσονται καὶ ἐπὶ τῆς γῆς εἰς χρείας ἑτοιμασθήσονται καὶ ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν οὐ παραβήσονται λόγον.
|
мђж# хђдогъ и^ наказа'нъ съхранится”
|
|
32
|
32
|
|
διὰ τοῦτο ἐξ ἀρχῆς ἐστηρίχθην καὶ διενοήθην καὶ ἐν γραφῇ ἀφῆκα·
|
Въ ё^стњхъ же нестыDливаго прошенїе ё^слади'тся, и^ во чревњ е^го ѓ%гнь възгорится”
|
|
33
|
|
|
τὰ ἔργα Κυρίου πάντα ἀγαθὰ καὶ πᾶσαν χρείαν ἐν ὥρᾳ αὐτῆς χορηγήσει.
|
|
|
34
|
|
|
καὶ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν· τοῦτο τούτου πονηρότερον, πάντα γὰρ ἐν καιρῷ εὐδοκιμηθήσεται.
|
|
|
35
|
|
|
καὶ νῦν ἐν πάσῃ καρδίᾳ καὶ στόματι ὑμνήσατε καὶ εὐλογήσατε τὸ ὄνομα Κυρίου.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.