|
Κεφάλαιο 21
|
Глvа, к~а”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΣΤΙΝ ἔλεγχος ὃς οὐκ ἔστιν ὡραῖος, καὶ ἔστι σιωπῶν καὶ αὐτὸς φρόνιμος.
|
Чадо съгрњшилъ л^и е^си не приложи ктомђ, и^ ѓ^ преDниX ти помолися.
|
|
2
|
2
|
|
ὡς καλὸν ἐλέγξαι ἢ θυμοῦσθαι, καὶ ὁ ἀνθομολογούμενος ἀπὸ ἐλαττώσεως κωλυθήσεται.
|
ја%коy эT лица` змїи^на бњжи` эT грњха, а^ще б^о присᲄђпиши ёгрыꙁнеT т^я.
|
|
4
|
3
|
|
ἐπιθυμία εὐνούχου ἀποπαρθενῶσαι νεάνιδα, οὕτως ὁ ποιῶν ἐν βίᾳ κρίματα.
|
зђбы лвови зђ'бы е^го, ё^бива'ютъ дш~и чл~чи,
|
|
5
|
4
|
|
ἔστι σιωπῶν εὑρισκόμενος σοφός, καὶ ἔστι μισητὸς ἀπὸ πολλῆς λαλιᾶς.
|
ја%ко мечъ ѓ^бою'дђ ѓ%стръ всяко беꙁако'нїе, ра'нњ е^го нњсᲄь и^сцњленїя”
|
|
6
|
5
|
|
ἔστι σιωπῶν, οὐ γὰρ ἔχει ἀπόκρισιν, καὶ ἔστι σιωπῶν εἰδὼς καιρόν.
|
Прещенїе и^ досажденїе ѓ^пђстњ'ютъ богатьство, та'ко и^ до'мъ гръдыхъ запђстње^тъ”
|
|
7
|
6
|
|
ἄνθρωπος σοφὸς σιγήσει ἕως καιροῦ, ὁ δὲ λαπιστὴς καὶ ἄφρων ὑπερβήσεται καιρόν.
|
Моленїе ни'щаго и^з# ё^стъ до ё^шїю е^го, и^ сђдъ е^го съ тща'нїемъ грядетъ”
|
|
8
|
7
|
|
ὁ πλεονάζων λόγῳ βδελυχθήσεται, καὶ ὁ ἐνεξουσιαζόμενος μισηθήσεται.
|
Ненавидя'и ѓбличенїя въслњдъ грњшника, и^ боя'ися г~а ѓ^братит#ся срDцемъ”
|
|
9
|
8
|
|
ἔστιν εὐοδία ἐν κακοῖς ἀνδρί, καὶ ἔστιν εὕρημα εἰς ἐλάττωσιν.
|
Поꙁна'нъ е^сть и^ꙁдалеча силныи ја^ꙁыкомъ, а^ раꙁђмивыи вњсть в чем# ся полꙁђетъ”
|
|
10
|
9
|
|
ἔστι δόσις, ἣ οὐ λυσιτελήσει σοι, καὶ ἔστι δόσις, ἧς τὸ ἀνταπόδομα διπλοῦν.
|
Соѕида'яи хлњвинђ е^го чюжимъ и^мњнїемъ, ја^коже сᲆбира'яи ка'менїе ꙁимњ”
|
|
11
|
10
|
|
ἔστιν ἐλάττωσις ἕνεκεν δόξης, καὶ ἔστιν ὃς ἀπὸ ταπεινώσεως ᾖρε κεφαλήν.
|
И$ꙁгрᲇби събраны съборъ беꙁаконникъ, и^ кончина и^хъ пла'мень ѓ%гненъ”
|
|
12
|
11
|
|
ἔστιν ἀγοράζων πολλὰ ὀλίγου καὶ ἀποτιννύων αὐτὰ ἑπταπλάσιον.
|
Пђть грњшникᲆ непотребенъ эT ка'менїя, и^ напослњдокъ е^го ро'въ а%довъ”
|
|
13
|
12
|
|
ὁ σοφὸς ἐν λόγῳ ἑαυτὸν προσφιλῆ ποιήσει, χάριτες δὲ μωρῶν ἐκχυθήσονται.
|
Съхраня'я зако'нъ ё^дръжитъ помышленїе свое`,
|
|
14
|
13
|
|
δόσις ἄφρονος οὐ λυσιτελήσει σοι, οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀνθ᾿ ἑνὸς πολλοί·
|
и^ съвръшенїе страха гн~я премђдрость.
|
|
15
|
14
|
|
ὀλίγα δώσει καὶ πολλὰ ὀνειδίσει καὶ ἀνοίξει τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς κῆρυξ· σήμερον δανιεῖ καὶ αὔριον ἀπαιτήσει, μισητὸς ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος.
|
ненакаꙁаn бђдеT и^же не е^сть коварен#,
|
|
16
|
15
|
|
μωρὸς ἐρεῖ· οὐχ ὑπάρχει μοι φίλος, καὶ οὐκ ἔστι χάρις τοῖς ἀγαθοῖς μου· οἱ ἔσθοντες τὸν ἄρτον μου, φαῦλοι γλώσσῃ·
|
е^сть коварсᲄво ё^множа'и го'рести”
|
|
17
|
16
|
|
ποσάκις καὶ ὅσοι καταγελάσονται αὐτοῦ;—
|
Ра'зђмъ премђдраго ја%ко потопъ ё^мно'жится, и^ совњтъ е^го ја%ко и^сточникъ живота`”
|
|
18
|
17
|
|
᾿Ολίσθημα ἀπὸ ἐδάφους μᾶλλον ἢ ἀπὸ γλώσσης, οὕτως πτῶσις κακῶν κατὰ σπουδὴν ἥξει.
|
Оу^троба бђ'яго ја^ко сосђдъ съкрђшенъ, и^ всякаго ра'ꙁђма не ё^дръжитъ”
|
|
19
|
18
|
|
ἄνθρωπος ἄχαρις, μῦθος ἄκαιρος· ἐν στόματι ἀπαιδεύτων ἐνδελεχισθήσεται.
|
Слово премђдро а^ще ё^слы'шитъ раꙁђмныи въсхва'литъ и&, и^ к# себњ приложиT е&” Оу^слы'ша бђая'ися и^ не годњ е^мђ быs и ѓ^брати е& ꙁа плещи свои`”
|
|
20
|
19
|
|
ἀπὸ στόματος μωροῦ ἀποδοκιμασθήσεται παραβολή, οὐ γὰρ μὴ εἴπῃ αὐτὴν ἐν καιρῷ αὐτῆς.
|
По'вњсть бђя'го ја%ко бремя на пђти`, на ё^стнахъ же раꙁђмныхъ ѓ^бря'щетъся блгDть”
|
|
21
|
20
|
|
῎Εστι κωλυόμενος ἁμαρτάνειν ἀπὸ ἐνδείας, καὶ ἐν τῇ ἀναπαύσει αὐτοῦ οὐ κατανυγήσεται.
|
Оу^ста премђдраго похва'лена быва'ютъ въ цр~кви, и^ словеса е^го раꙁмышлена бђдTђ вᲆ срDцы”
|
|
22
|
21
|
|
ἔστιν ἀπολλύων τὴν ψυχὴν αὐτοῦ δι᾿ αἰσχύνην, καὶ ἀπὸ ἄφρονος προσώπου ἀπολεῖ αὐτήν.
|
ЈА/коже до'мъ разореn та'коже бђя'го премђдрость и^ ра'ꙁђмъ, нераꙁђмныX неи^спытны гл~ы.
|
|
23
|
22
|
|
ἔστι χάριν αἰσχύνης ἐπαγγελόμενος φίλῳ, καὶ ἐκτήσατο αὐτὸν ἐχθρὸν δωρεάν.—
|
пђта на нога'хъ нераꙁђмњ'ющихъ накаꙁа'нїя, и^ јако рђчныи` ѓ^ко'вы на рђцњ де'снои”
|
|
24
|
23
|
|
Μῶμος πονηρὸς ἐν ἀνθρώπῳ ψεῦδος, ἐν στόματι ἀπαιδεύτων ἐνδελεχισθήσεται.
|
Бђ'и въ смњхђ въꙁнесе глаs свои, мQђ же хђдогъ е^два` ма'ло ѓ^с#клабится”
|
|
25
|
24
|
|
αἱρετὸν κλέπτης ἢ ὁ ἐνδελεχίζων ψεύδει, ἀμφότεροι δὲ ἀπώλειαν κληρονομήσουσιν.
|
ЈА/коже мани'сто ꙁла'то мђдромђ накаꙁа'ніе, и^ ја%коже ѓ^брђчъ на де'снњи мы'шци е^го”
|
|
26
|
25
|
|
ἦθος ἀνθρώπου ψευδοῦς ἀτιμία, καὶ ἡ αἰσχύνη αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ ἐνδελεχῶς. ΛΟΓΟΙ ΠΑΡΑΒΟΛΩΝ.—
|
Нога` бђ'яго ско'ра въ хлњвинђ, чл~къ б^о мно'гои^скђ'сныи ё^срами'тся эT лица`.
|
|
27
|
26
|
|
῾Ο σοφὸς ἐν λόγοις προάξει ἑαυτόν, καὶ ἄνθρωπος φρόνιμος ἀρέσει μεγιστᾶσιν.
|
беꙁђмныи двеrми приничеT въ хлњвинђ`, мђжъ же накаꙁа'нъ вн^њ ста'нетъ”
|
|
28
|
27
|
|
ὁ ἐργαζόμενος γῆν ἀνυψώσει θημωνίαν αὐτοῦ, καὶ ὁ ἀρέσκων μεγιστᾶσιν ἐξιλάσεται ἀδικίαν.
|
Ненакаꙁа'нїе б^о чл~кђ при двереX послђ'шати, мђдрыи же ѓ^жесточится ради нечестїа.
|
|
29
|
28
|
|
ξένια καὶ δῶρα ἀποτυφλοῖ ὀφθαλμοὺς σοφῶν καὶ ὡς φιμὸς ἐν στόματι ἀποτρέπει ἐλεγμούς.
|
ё^стнњ же чюж'да сихъ ради въꙁвеселятся, словеса же мђ'дрыхᲆ в# мирилњхъ ста'нђтъ”
|
|
30
|
29
|
|
σοφία κεκρυμμένη καὶ θησαυρὸς ἀφανής, τίς ὠφέλεια ἐν ἀμφοτέροις;
|
Въ ё^стXњ бђ'ихъ срDца иX, ё^ста же премђдрыX накаꙁана сђть”
|
|
31
|
30
|
|
κρείσσων ἄνθρωπος ἀποκρύπτων τὴν μωρίαν αὐτοῦ ἢ ἄνθρωπος ἀποκρύπτων τὴν σοφίαν αὐτοῦ.
|
Кленђщ'ђ нечести'вомђ сатонђ, са'мъ кленетъ свою` дш~ђ”
|
Категорії
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.