|
Κεφάλαιο 25
|
Глvа, к~е”
|
|
1
|
1
|
|
ΑΙΝΕΣΙΣ ΣΟΦΙΑΣ.— ῾Η σοφία αἰνέσει ψυχὴν αὐτῆς καὶ ἐν μέσῳ λαοῦ αὐτῆς καυχήσεται.
|
Треми ё^красихся, и^ стахъ красна преD гм~ъ и^ чл~кы.
|
|
2
|
2
|
|
ἐν ἐκκλησίᾳ ῾Υψίστου στόμα αὐτῆς ἀνοίξει καὶ ἔναντι δυνάμεως αὐτοῦ καυχήσεται·
|
съвокђпленїемᲆ братїи, и^ любовїю и^скренихᲆ” и^ мђжъ и^ жена сами себњ` съе^ді'нени”
|
|
3
|
3
|
|
ἐγὼ ἀπὸ στόματος ῾Υψίστου ἐξῆλθον, καὶ ὡς ὁμίχλη κατεκάλυψα γῆν·
|
Три же виды возненавидњ дш~а моя, и^ ѕњло м^и ѓ^меrꙁᲇ живоT иX.
|
|
4
|
4
|
|
ἐγὼ ἐν ὑψηλοῖς κατεσκήνωσα, καὶ ὁ θρόνος μου ἐν στύλῳ νεφέλης·
|
ё^бога горда, богата л#жива, и^ сᲄара преблђдодњ'я ё^маля'ющагося ё^моM.
|
|
5
|
5
|
|
γῦρον οὐρανοῦ ἐκύκλωσα μόνη καὶ ἐν βάθει ἀβύσσων περιεπάτησα·
|
е^гоже въ ю'ности не събра'лъ е^си, т^о како мо'жеши ѓ^брњсти вᲆ ста'рости свое'и.
|
|
6
|
6
|
|
ἐν κύμασι θαλάσσης καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ καὶ ἐν παντὶ λαῷ καὶ ἔθνει ἐκτησάμην.
|
коль е^сть кра'сенъ сњдинамъ сђдъ, и^ старцеM разђмњти совTњ”
|
|
7
|
7
|
|
μετὰ τούτων πάντων ἀνάπαυσιν ἐζήτησα καὶ ἐν κληρονομίᾳ τίνος αὐλισθήσομαι.
|
ПрославленыM съраꙁђмњнїе и^ совTњ.
|
|
8
|
8
|
|
τότε ἐνετείλατό μοι ὁ κτίστης ἁπάντων, καὶ ὁ κτίσας με κατέπαυσε τὴν σκηνήν μου καὶ εἶπεν· ἐν ᾿Ιακὼβ κατασκήνωσον καὶ ἐν ᾿Ισραὴλ κατακληρονομήθητι.
|
вњнецъ старцемъ много различно и^скђство, и^ похваленїе иX страX гн~ь”
|
|
9
|
9
|
|
πρὸ τοῦ αἰῶνος ἀπ᾿ ἀρχῆς ἔκτισέ με, καὶ ἕως αἰῶνος οὐ μὴ ἐκλίπω.
|
девять помышленїи бл~женыхъ въ срDцы мое^мъ, а^ десятое и^ꙁрекђ ја%ꙁы'комъ”
|
|
10
|
10
|
|
ἐν σκηνῇ ἁγίᾳ ἐνώπιον αὐτοῦ ἐλειτούργησα καὶ οὕτως ἐν Σιὼν ἐστηρίχθην·
|
Чл~къ веселя'ися ѓ^ чадехъ живяи, и^ ꙁря` нападанїя врагъ”
|
|
11
|
11
|
|
ἐν πόλει ἠγαπημένῃ ὁμοίως με κατέπαυσε, καὶ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἡ ἐξουσία μου·
|
Бл~женъ и^же живетъ съ женою разђмною. і^ и^же ја^ꙁы'комъ свои^мъ не поплъꙁнеся. і^ и^же не работа достойномђ себњ”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐρρίζωσα ἐν λαῷ δεδοξασμένῳ, ἐν μερίδι Κυρίου κληρονομίας αὐτοῦ.
|
бл~женъ и^же ѓ^брњте мђдрость. и^ пода'я въ ё%ши послђша'ющиX.
|
|
13
|
13
|
|
ὡς κέδρος ἀνυψώθην ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ ὡς κυπάρισσος ἐν ὄρεσιν ᾿Αερμών·
|
ја%ко великъ и^же мђдрость ѓ^брњте, н^о нњсть паче боа'щагося г~а.
|
|
14
|
14
|
|
ὡς φοῖνιξ ἀνυψώθην ἐν αἰγιαλοῖς καὶ ὡς φυτὰ ρόδου ἐν ῾Ιεριχώ, ὡς ἐλαία εὐπρεπὴς ἐν πεδίῳ, καὶ ἀνυψώθην ὡς πλάτανος.
|
страхъ гн~ь паче всего преспњ, и^ дръжа'и е^го комђ ё^подобится”
|
|
15
|
15
|
|
ὡς κιννάμωμον καὶ ἀσπάλαθος ἀρωμάτων δέδωκα ὀσμὴν καὶ ὡς σμύρνα ἐκλεκτὴ διέδωκα εὐωδίαν, ὡς χαλβάνη καὶ ὄνυξ καὶ στακτὴ καὶ ὡς λιβάνου ἀτμὶς ἐν σκηνῇ.
|
Всякђ ја%ꙁвђ и^ не ја%ꙁвђ срDчнђю. и^ вся'кого лђкав#ства и^ не лђкав#ства же'ньскаго.
|
|
16
|
16
|
|
ἐγὼ ὡς τερέμινθος ἐξέτεινα κλάδους μου, καὶ οἱ κλάδοι μου κλάδοι δόξης καὶ χάριτος.
|
и^ всякого нанесенїя и^ не нанесенїя ненави'дящихᲆ, и^ всякого мщенїя и^ не мщенїя вра'гъ”
|
|
17
|
17
|
|
ἐγὼ ὡς ἄμπελος βλαστήσασα χάριν, καὶ τὰ ἄνθη μου καρπὸς δόξης καὶ πλούτου. [
|
Нњсть главы` паче главы` змїины, и нњсть ја%рости паче ја%рости вра'жїя”
|
|
18
|
18
|
|
ἐγὼ μήτηρ τῆς ἀγαπήσεως τῆς καλῆς, καὶ φόβου καὶ γνώσεως καὶ τῆς ὁσίας ἐλπίδος, δίδομαι οὖν πᾶσι τοῖς τέκνοις μου, ἀειγενὴς τοῖς λεγομένοις ὑπ’ αὐτοῦ].
|
Жити лђче со львомъ и^ ꙁмїеM нежели съ женою лђкавою.
|
|
19
|
19
|
|
προσέλθετε πρός με οἱ ἐπιθυμοῦντές μου, καὶ ἀπὸ τῶν γεννημάτων μου ἐμπλήσθητε·
|
лђкаvство жены` и^ꙁмњня'етъ зра'къ ея`, и^ ѓ^мрачитъ лице свое` ја%ко меDведица
|
|
20
|
20
|
|
τὸ γὰρ μνημόσυνόν μου ὑπὲρ τὸ μέλι γλυκύ, καὶ ἡ κληρονομία μου ὑπὲρ μέλιτος κηρίον.
|
средъ и^скренихъ свои^хъ. въꙁляжеT мђжъ ея`, и^ слы'шавъ въꙁдохнетъ го'рко”
|
|
21
|
21
|
|
οἱ ἐσθίοντές με ἔτι πεινάσουσι, καὶ οἱ πίνοντές με ἔτι διψήσουσιν.
|
Мала е^сть всяка ꙁлоба противђ зло'бњ же'ньстеи, жребїи грњшника спаде на ню`”
|
|
22
|
22
|
|
ὁ ὑπακούων μου οὐκ αἰσχυνθήσεται, καὶ οἱ ἐργαζόμενοι ἐν ἐμοὶ οὐχ ἁμαρτήσουσι.
|
Въсхожденїе пњска поD ногама старчема, та'ко жена` ја^ꙁы'чна мђжђ молчаливђ”
|
|
23
|
23
|
|
ταῦτα πάντα βίβλος διαθήκης Θεοῦ ῾Υψίστου, νόμον ὃν ἐνετείλατο ἡμῖν Μωυσῆς κληρονομίαν συναγωγαῖς ᾿Ιακώβ. [
|
Не сматря'и на красотђ женьскђ, и^ женњ в добротњ не въсхощи`.
|
|
24
|
24
|
|
μὴ ἐκλύεσθε ἰσχὺν ἐν Κυρίῳ, κολλᾶσθε δὲ πρὸς αὐτόν, ἵνα κραταιώσῃ ὑμᾶς, Κύριος παντοκράτωρ Θεὸς μόνος ἐστί, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν αὐτοῦ σωτήρ].
|
гнњвъ и^ бестђдїе и^ срамота велика” а^ще жена` приѓ^брњта'емъ мђжђ свое^мђ.
|
|
25
|
25
|
|
ὁ πιμπλῶν ὡς Φεισὼν σοφίαν καὶ ὡς Τίγρις ἐν ἡμέραις νέων,
|
срDце смирено и^ лице сњтова'но, и^ ја%ꙁва срDчна, жена` лђкава”
|
|
26
|
26
|
|
ὁ ἀναπληρῶν ὡς Εὐφράτης σύνεσιν καὶ ὡς ᾿Ιορδάνης ἐν ἡμέραις θερισμοῦ,
|
Рђцњ не'мощнїи и^ колᲇни ѓ^слабленїи, и^ жена` и^же не бл~жиT мђж'а свое^го”
|
|
27
|
27
|
|
ὁ ἐκφαίνων ὡς φῶς παιδείαν, ὡς Γηὼν ἐν ἡμέραις τρυγητοῦ.
|
эT жены` нача'токъ грњха, и^ тою` ё^мираеM вс^и.
|
|
28
|
28
|
|
οὐ συνετέλεσεν ὁ πρῶτος γνῶναι αὐτήν, καὶ οὕτως ὁ ἔσχατος οὐκ ἐξιχνίασεν αὐτήν·
|
не дажDь водњ` прохода, н^и женᲇ лђкавњ дръзновенїа.
|
|
29
|
29
|
|
ἀπὸ γὰρ θαλάσσης ἐπληθύνθη διανόημα αὐτῆς καὶ ἡ βουλὴ αὐτῆς ἀπὸ ἀβύσσου μεγάλης.
|
а^ще не походиT подъ рђкою т^и, эTсњци ю& эT плоти твое'я”
|
|
30
|
|
|
κἀγὼ ὡς διῶρυξ ἀπὸ ποταμοῦ καὶ ὡς ὑδραγωγὸς ἐξῆλθον εἰς παράδεισον·
|
|
|
31
|
|
|
εἶπα· ποτιῶ μου τὸν κῆπον καὶ μεθύσω μου τὴν πρασιάν· καὶ ἰδοὺ ἐγένετό μοι ἡ διῶρυξ εἰς ποταμόν, καὶ ὁ ποταμός μου ἐγένετο εἰς θάλασσαν.
|
|
|
32
|
|
|
ἔτι παιδείαν ὡς ὄρθρον φωτιῶ καὶ ἐκφανῶ αὐτὰ ἕως εἰς μακράν·
|
|
|
33
|
|
|
ἔτι διδασκαλίαν ὡς προφητείαν ἐκχεῶ καὶ καταλείψω αὐτὴν εἰς γενεὰς αἰώνων.
|
|
|
34
|
|
|
ἴδετε ὅτι οὐκ ἐμοὶ μόνῳ ἐκοπίασα, ἀλλὰ πᾶσι τοῖς ἐκζητοῦσιν αὐτήν.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.