|
Псалом 105
|
ўало'мъ ре~
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 105.
|
А$ллилђйа, р~е” каg, е~і”
|
|
1
|
1
|
|
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ, я́ко во вік ми́лость Єго́.
|
Исповњ'даитеся гв~и, ја^ко бл~гъ, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
2
|
2
|
|
Кто возглаго́леть си́ли Госпо́дні, сли́шани сотвори́ть вся хвали́ Єго́?
|
Кт^о и^з#гл~етъ си'лы гн~я слы'шаны сътворит# вс^я хвалы` е^го;
|
|
3
|
3
|
|
Блаже́нні храня́щії суд і творя́щії пра́вду во вся́коє вре́м'я.
|
Блаже'ни храня'щеи сђдъ, и^ творящеи` правDђ въ вся'ко вре'мя”
|
|
4
|
4
|
|
Пом'яни́ нас, Го́споди, во благоволе́нії люді́й Твої́х, посіти́ нас спасе́нієм Твої́м,
|
Помяни насъ г~и въ бл~говоле'нїи людїи твои'хъ, посњти` насъ спс~е'нїемъ твоимъ”
|
|
5
|
5
|
|
ви́діти во бла́гості ізбра́нния Твоя́, возвесели́тися в весе́лії язи́ка Твоєго́, хвали́тися с достоя́нієм Твої́м.
|
Ви'дњти въ бл~госᲄи и^збра'нныа твоя, въꙁвесели'тися в# весе'лїи ја^ѕы'ка твое^го, хвали'тися съ достоа'нїемᲆ твои'м#”
|
|
6
|
6
|
|
Согріши́хом со отці́ на́шими, беззако́нновахом, непра́вдовахом;
|
Съгрњши'хомъ съ эTц~ы на'шими, безако'нновахом#, не ѓ^прав#дихоM”
|
|
7
|
7
|
|
отці́ на́ші во Єги́пті не разумі́ша чуде́с Твої́х, ні пом'яну́ша мно́жества ми́лости Твоєя́; і преогорчи́ша восходя́ще в Чермно́є мо́ре.
|
эTц~ы на'ши въ еги'птњ не разђмњшя чюде'съ твои^хᲆ, ни помянђ'ша мно'жества млsти твое'я” И$ прогнњваша вᲆсходяще в# черьмно'е море
|
|
8
|
8
|
|
І спасе́ їх і́мене Своєго́ ра́ди, сказа́ти си́лу Свою́;
|
и^ спасе и^хᲆ имени своего ради, да ꙁна'ема бђдетᲆ си'ла е^го”
|
|
9
|
9
|
|
і запрети́ Чермно́му мо́рю, і ізся́че; і наста́ви [преведе́] я в бе́здні я́ко в пусти́ні.
|
И$ ꙁапрњти чрьмномђ мо'рю, и^ і^з#сяче. и^ наста'ви я& в# безднњ ја%ко в# пђсты'ни,
|
|
10
|
10
|
|
І спасе́ я із руки́ ненави́дящих і ізба́ви я із руки́ враго́в.
|
и^ сп~се и^хъ и^ꙁ рђкы` ненави'дящыхᲆ, и^ і^збави иX и^з рђкы` врага`”
|
|
11
|
11
|
|
Покри́ вода́ стужа́ющия їм; ні єди́н от них ізби́сть.
|
Покры вода` стђжа'ю^щая и^мъ, ни е^ді'нъ эT нихъ не и^ꙁбысть”
|
|
12
|
12
|
|
І ві́роваша словесі́ Єго́ і воспі́ша хвалу́ Єго́.
|
И$ вњ'роваша словеси е^го, и^ въспњша хвалђ е^го,
|
|
13
|
13
|
|
Ускори́ша, заби́ша діла́ Єго́, не стерпі́ша сові́та Єго́;
|
ё^скори'шя, забы'шя дњлъ е^го, не стрьпњша совњта е^го”
|
|
14
|
14
|
|
і похоті́ша жела́нію в пусти́ні і іскуси́ша Бо́га в безво́дній.
|
И$ похотњшя жела'нїю в# пђсты'ни, и^ і^скђси'шя б~а в# безвоDнњ.
|
|
15
|
15
|
|
І даде́ їм проше́ніє їх, посла́ си́тость в ду́ші їх.
|
и^ дастъ и^мъ прошенїе и^хъ, посла` сы'тость в# дш~яхъ иX”
|
|
16
|
16
|
|
І прогні́ваша Моїсе́я в стану́, Ааро́на, свята́го Госпо́дня.
|
И$ прогнњвашя мољ=се'я в# станђ, а^а^ро'на ст~го гн~я”
|
|
17
|
17
|
|
Отве́рзеся земля́ і пожре́ Дафа́на і покри́ на со́нмищі Авиро́на;
|
эTврьзеся ꙁемля`, и^ пожрет# даџа'на, и^ покры` на со'нмищи а^виро'на”
|
|
18
|
18
|
|
і разжже́ся огнь в со́нмі їх, пла́мень попали́ грі́шники.
|
И$ ражDеже'ся ѓ%гнь в# со'нмњ иX, пла'мень попали` грњшники.
|
|
19
|
19
|
|
І сотвори́ша тельця́ в Хори́ві і поклони́шася істука́нному;
|
и^ сътвори'шя телецъ в# хори'вњ, и^ поклони'шяся и^стђка'нномђ”
|
|
20
|
20
|
|
і ізміни́ша сла́ву Єго́ в подо́біє тельця́ яду́щаго траву́.
|
И$ и^змњни'шя славђ е^го в# подо'бїе телца` јадђщаго травђ`.
|
|
21
|
21
|
|
І заби́ша Бо́га спаса́ющаго їх, сотво́ршаго ве́лія во Єги́пті,
|
и^ забы'шя ба~ сп~са'ющаго и^хъ, сътворшаго ве'лїа вᲆ е^ги'птњ
|
|
22
|
22
|
|
чудеса́ в землі́ Ха́мові, стра́шная в мо́рі Чермні́м.
|
чюдеса` в ꙁемли` ха'мовњ, страшна в# мо'ри чрьмнњм#”
|
|
23
|
23
|
|
І рече́ потреби́ти їх, а́ще не би Моїсе́й ізбра́нний Єго́ стал в сокруше́нії пред Ним, возврати́ти я́рость Єго́, да не погуби́ть їх.
|
И$ рече потребити и^хъ, а^ще не бы` мољ=сїи и^збра'нныи е^го сталъ в# сокрђшенїе пред нимъ, въꙁврати'ти ја^рость е^го да не погђбитъ и^хъ”
|
|
24
|
24
|
|
І унічижи́ша зе́млю жела́нную, не я́ша ві́ри словесі́ Єго́;
|
И$ ё^ничижи'шя зе'млю жела'ннђю, не я%ша вњ'ры словеси` е^го,
|
|
25
|
25
|
|
і поропта́ша в селе́ніїх свої́х, не усли́шаша гла́са Госпо́дня.
|
И$ поропта'ша в селенихъ свои^хъ, не ё^слы'шашя гла'са гн~я”
|
|
26
|
26
|
|
І воздви́же ру́ку Свою́ на ня, низложи́ти я в пусти́ні,
|
И$ възDви'же рђкђ свою` на' ня, низложи'ти и^хъ в пђстыни,
|
|
27
|
27
|
|
і низложи́ти сі́м'я їх во язи́ціх, і расточи́ти я в страни́.
|
и^ ниꙁложи'ти сњмя и^хᲆ въ ја^зы'цехъ, и^ расᲄочи'ти я& въ страны`.
|
|
28
|
28
|
|
І причасти́шася Веєльфего́ру і снідо́ша же́ртви ме́ртвих;
|
и^ причасти'шяся во е^льфегор#, и^ снњдо'яша жрътвы мр~твыхъ”
|
|
29
|
29
|
|
і раздражи́ша Єго́ в начина́ніїх свої́х, і умно́жися в них паде́ніє.
|
И$ прогнњвашя и& в# начина'нихъ свои^хъ, и^ ё^мно'жися в нихᲆ паденїе”
|
|
30
|
30
|
|
І ста Фінеє́с і уми́лостиви, і преста́ січ;
|
И$ ста фљнее'съ, и^ ё^годи`, и^ преста` сњчь,
|
|
31
|
31
|
|
і вміни́ся єму́ в пра́вду, в род і род до ві́ка.
|
и вмњнися е^мђ в# пра'вдђ, в рDо и^ ро'дъ до' вњка”
|
|
32
|
32
|
|
І прогні́ваша Єго́ на воді́ преріка́нія, і озло́блен бисть Моїсе́й їх ра́ди;
|
И$ прогнњваша и& на водњ` прерњка'нїя, и^ ѓ^ѕло'бленнъ бы'сть мољ=сїи иX ра'ди,
|
|
33
|
33
|
|
я́ко преогорчи́ша дух єго́ і ра́знствова устна́ма свої́ма.
|
ја%ко ѓ^горчи'шя дх~ъ е^го, и^ ра'ꙁньствова ё^стна'ма своима”
|
|
34
|
34
|
|
Не потреби́ша язи́ки, я́же рече́ Госпо́дь їм.
|
Не потреби'шя ја^зы'кы ја%же рече г~ь и^мъ,
|
|
35
|
35
|
|
І сміси́шася во язи́ціх і навико́ша діло́м їх;
|
и^ смњси'шяся въ ја^зы'цехъ, и^ навыко'ша дњла и^хъ,
|
|
36
|
36
|
|
і порабо́таша істука́нним їх, і бисть їм в собла́зн.
|
и^ порабо'ташя и^стђка'нныM и^хъ, и^ бы'сть и^мъ в събла'ꙁнъ”
|
|
37
|
37
|
|
І пожро́ша си́ни своя́ і дще́рі своя́ бісово́м,
|
И$ пожро'ша сн~ы своя и^ дще'ря своя бњсовомъ”
|
|
38
|
38
|
|
і пролія́ша кров непови́нную, кров сино́в свої́х і дще́рей, я́же пожро́ша істука́нним Ханаа́нським; і убіє́на бисть земля́ їх кровми́
|
И$ пролїа'ша кро'вь непови'ннђ, кро'вь сн~овь свои'хъ и^ дще'рїи, ја%же пожро'ша и^стђка'нныM ханаанскимъ” И$ ё^бїена бы'сть земля и^хъ кро'вьми,
|
|
39
|
39
|
|
і оскверни́ся в ді́ліх їх; і соблуди́ша в начина́ніїх свої́х.
|
и^ ѓ^скверни'ся в# дᲇлехъ и^хъ, и^ съблђди'ша в начина'ниX свои^хъ”
|
|
40
|
40
|
|
І разгні́вася я́ростію Госпо́дь на лю́ди Своя́ і омерзи́ достоя́ніє Своє́;
|
и^ раꙁгнњ'вася ја%ростїю г~ь на' люди своя, и^ ѓ^мрази` достоа'нїе свое.
|
|
41
|
41
|
|
і предаде́ я в ру́ки враго́в, і облада́ша ї́ми ненави́дящії їх.
|
и^ преда'стъ и^хъ в рђ'кы врагоM, и^ ѓ^блада'шя и'ми ненави'дящеи иX”
|
|
42
|
42
|
|
І стужи́ша їм вразі́ їх; і смири́шася под рука́ми їх.
|
И$ стђжи'шя и^мъ вра'ѕи и^х#, и^ смири'шяся поD рђка'ми и^хъ”
|
|
43
|
43
|
|
Мно́жицею ізба́ви я; ті́ї же преогорчи́ша Єго́ сові́том свої́м, і смири́шася в беззако́ніїх свої́х.
|
Множицею и^ꙁба'ви и^хъ, тїи же разгнњвишя и& совњтомъ свои'мъ, и^ смири'шяся въ безако'нихъ свои^хъ”
|
|
44
|
44
|
|
І ви́ді Госпо́дь, внегда́ скорбі́ти їм, внегда́ усли́шаше моле́ніє їх;
|
И$ ви'дњ г~ь в#негда` скорбњти и^мъ, в#негда ё^слы'шаше моленїе и^хъ”
|
|
45
|
45
|
|
і пом'яну́ заві́т Свой, і раска́яся по мно́жеству ми́лости Своєя́;
|
И$ помянђ` ꙁавњт# свой, и^ раскаа'ся по мно'жесᲄвђ млsти своеа”
|
|
46
|
46
|
|
і даде́ я в щедро́ти пред всі́ми пліни́вшими я.
|
И$ дастъ я& в# щедро'ты прDе всњми плњни'вшими я&”
|
|
47
|
47
|
|
Спаси́ ни, Го́споди, Бо́же наш, і собери́ ни от язи́к, іспові́датися і́мені Твоєму́ свято́му, хвали́тися во хвалі́ Твоє́й.
|
Сп~си насъ г~и б~е нашь, и^ сᲆбери` н^ы эT ја^зыкъ, и^сповњда'тися и'мени твое^мђ ст~мђ, хвали'тися въ хвалњ твое'й”
|
|
48
|
48
|
|
Благослове́н Госпо́дь Бог Ізра́їлев от ві́ка і до ві́ка. І реку́ть всі лю́діє: бу́ди, бу́ди!
|
Блsвенъ г~ь б~ъ і^и^л~евъ, эT вњка и^ до' вњка, и^ рекђтъ вс^и лю'дїе, бђдетъ бђдеT”
|
|
1001
|
1001
|
|
Сла́ва:
|
Слvа,
|