|
Псалом 58
|
ўало'мъ н~и
|
|
|
1
|
|
В коне́ць, да не растли́ши, Дави́ду в столпописа́ніє, внегда́ посла́ Сау́л і стреже́ дом єго́, є́же умертви́ти єго́, 58.
|
В коне'цъ да не растли'ши. двDвъ. в# столпописа'нїе. е'гда посла` саё^лъ, и^ ё^дръжа` домъ е^го, е^же ё^морити е^го” н~и”
|
|
2
|
2
|
|
Ізми́ м'я от враг мої́х, Бо́же, і от возстаю́щих на м'я ізба́ви м'я;
|
Изми` м^я эT врагъ мои'хъ б~е, и^ эT въста'ющиX на' мя и^ꙁба'ви м^я”
|
|
3
|
3
|
|
ізба́ви м'я от ді́лающих беззако́ніє, і от муж крове́й спаси́ м'я.
|
И$зми` м^я эT творящыхᲆ безако'нїе, и^ эT мђжъ кровїи сп~си' м^я”
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко се, улови́ша ду́шу мою́, нападо́ша на м'я крі́пції; ніже́ беззако́ніє моє́, ніже́ гріх мой, Го́споди;
|
ЈА/ко с^е ё^лови'шя дш~ђ мою, напа'дошя на мя крњпцїи” Ни беꙁаконїе мое`, ни грњхъ мой г~и,
|
|
5
|
5
|
|
без беззако́нія теко́х і іспра́вих; воста́ни в срі́теніє моє́ і виждь.
|
без беꙁако'нїа текоX, и^ напра'вихᲆ” Въстани въ срᲇтенїе мое, и^ вижDь”
|
|
6
|
6
|
|
І Ти, Го́споди Бо́же сил, Бо́же Ізра́їлев, воньми́ посіти́ти вся язи́ки; да не уще́дриши вся ді́лающия беззако́ніє.
|
И$ ты` г~и б~е силъ, бж~е і^ил~евъ” Вонми` посњтити вс^я ја^зы'кы, не ё^щедриши вс^я дњлающая безако'нїе”
|
|
7
|
7
|
|
Возвратя́ться на ве́чер, і вза́лчуть, я́ко пес, і оби́дуть град.
|
Въꙁвратя'тся на' вечеръ, й взалчютъ ја^ко пе'съ, и^ ѓ^быдђтъ грDа”
|
|
8
|
8
|
|
Се, ті́ї отвіща́ють усти́ свої́ми, і меч во устна́х їх: я́ко кто сли́ша?
|
Се` тїи эTвњща'ютъ ё^сты` свои'ми, и^ ѓ^рђжїе въ ё^стнаX и^хъ. ја%ко кт^о слы'ша;
|
|
9
|
9
|
|
І Ти, Го́споди, посміє́шися їм, уничижи́ши вся язи́ки.
|
И$ ты г~и посмње'шися и^мъ, ё^ничижи'ши вс^я ја^зы'кы”
|
|
10
|
10
|
|
Держа́ву мою́ к Тебі́ сохраню́; я́ко Ти, Бо́же, Засту́пник мой єси́.
|
дрᲆжа'вђ мою к# тебњ съхраню`, ја%ко т^ы бж~е ѕастђп'никъ мой е^си”
|
|
11
|
11
|
|
Бог мой, ми́лость Єго́ предвари́ть м'я; Бог мой, яви́ть мні на вразі́х мої́х.
|
Бг~ъ мой, млsть е^го прDевари'т# м^я, бг~ъ мой ја^ви'тъ мн^њ на враѕXњ мои^хъ”
|
|
12
|
12
|
|
Не уби́й їх, да не когда́ забу́дуть зако́н Твой; расточи́ я си́лою Твоє́ю і низведи́ я, Защи́тниче мой, Го́споди,
|
Не ё^бі'й и^хъ, да не когда` забђ'дђтъ ꙁаконъ твой” РажDени` и^хъ си'лою твоею`, и^ ниꙁложи и^хъ защи'тниче мой г~и”
|
|
13
|
13
|
|
гріх уст їх, сло́во усте́н їх; і я́ти да бу́дуть в горди́ни своє́й, і от кля́тви і лжі возвістя́ться в кончи́ні,
|
Грњхъ ё^стъ иX, сло'во ё^стенъ и^хъ, и^ ја%ти бђ'дђтъ в# грᲆдыни своей” И$ эT кля'твы и^ лжа` възвњстяᲄся в кончі'нњ,
|
|
14
|
14
|
|
во гні́ві кончи́ни, і не бу́дуть; і уві́дять, я́ко Бог влади́чествуєть Іа́ковом і конці́ землі́.
|
въ гнњвᲇ кон#чи'ны, и^ не бђ'дђтъ” И$ ё^вᲇдяT ја%ко б~ъ ѓ^блада'етъ і^а'ковомъ, и^ концы ꙁемля”
|
|
15
|
15
|
|
Возвратя́ться на ве́чер, і вза́лчуть, я́ко пес, і оби́дуть град;
|
Възвратя'тся на' вечеръ, и^ взалчютᲆ ја%ко ўи, и^ ѓ^бы'дђтᲆ грDа”
|
|
16
|
16
|
|
ті́ї рази́дуться я́сти; а́ще ли же не наси́тяться, і поро́пщуть.
|
Тїи разы'дђтся ја%сти. а^ще ли же не насы'тятся, и^ поропъщђтъ”
|
|
17
|
17
|
|
Аз же воспою́ си́лу Твою́ і возра́дуюся зау́тра о ми́лості Твоє́й; я́ко бил єси́ Засту́пник мой і Прибі́жище моє́ в день ско́рби моєя́.
|
А$з же въспою` си'лђ твою, и^ възрадђюся ꙁаё^тра млsти ᲄвоей” ЈА/ко бысть ꙁастђ'пникъ мой, и^ прибњжище мое, в# дн~ь печа'ли моеа”
|
|
18
|
18
|
|
Помо́щник мой єси́, Тебі́ пою́; я́ко Бог Засту́пник мой єси́, Бо́же мой, ми́лость моя́.
|
Помощникъ мой е^си, тебњ пою. ја%ко бг~ъ ꙁастђ'пникъ мой е^си. бж~е мой, млsть моа`”
|
