|
Псалом 73
|
ўало'мъ ѓ~г
|
|
0
|
0
|
|
Ра́зума Аса́фу, 73.
|
ра'ꙁђма а^са'фова, ѓ~г”
|
|
1
|
1
|
|
Вску́ю, Бо́же, отри́нул єси́ до конця́? Разгні́вася я́рость Твоя́ на о́вці па́житі Твоєя́?
|
Вскђю б~е эTри'нђ до конца, раꙁгнњвася ја%рость твоа на ѓ^вця` па'ствы ᲄвоеа`;
|
|
2
|
2
|
|
Пом'яни́ сонм Твой, єго́же стяжа́л єси́ іспе́рва, ізба́вил єси́ жезло́м достоя́нія Твоєго́, гора́ Сіо́н сія́ [жезл достоя́нія Твоєго́, го́ру Сіо́н сію́], в не́йже всели́лся єси́.
|
помяни` со'нмъ твой, и^же стяжа` и^спе'рва, и^ꙁба'вилъ е^си же'злъ достоа'нїа твоего” Гора сїѓ'нъ с^и ја%же всели'ся в ней,
|
|
3
|
3
|
|
Воздви́гни ру́ці Твої́ на горди́ні їх в коне́ць, єли́ка лука́внова враг во святі́м Твоє́м.
|
въздви'гни рђцњ твои` на гръды'ня иX вконецъ” Є$ли'ка лђка'внова врагᲆ въ ст~њмъ твоемъ,
|
|
4
|
4
|
|
І восхвали́шася ненави́дящії Тя посреді́ пра́здника Твоєго́; положи́ша зна́менія своя́ зна́менія, і не позна́ша,
|
и^ въсхвали'шяся ненавидящеи` т^я, посредњ пра'ꙁдника твое^го” Положиша ѕна'менїа своя зна'менїя, и^ не поꙁна'шя,
|
|
5
|
5
|
|
я́ко во ісхо́ді преви́ше; я́ко в дубра́ві дре́в'яні сіки́рами разсіко́ша
|
ја%ко въ и^схо'дњ превы'ше” ЈА/ко в# дђбра'вњ дре'вянњ, секи'рами разсњко'шя
|
|
6
|
6
|
|
две́рі єго́ вку́пі, сі́чивом і оско́рдом разруши́ша ї.
|
двери е^го вкђ'пњ, сᲇчивомъ и^ ѓ^скордомъ разрђшишя и&”
|
|
7
|
7
|
|
Возжго́ша огне́м святи́ло Твоє́; на землі́ оскверни́ша жили́ще і́мене Твоєго́.
|
Вжего'шя ѓ^гнемъ ст~и'ло твое, на ꙁемли ѓ^скверни'ша жили'ще и'мени твоего”
|
|
8
|
8
|
|
Рі́ша в се́рдці своє́м ю́жики їх вку́пі: прийді́те, і отста́вим вся пра́здники Бо́жія от землі́.
|
Рњшя в# срDцыX своихъ ю'жикы и^хъ вкђ'пњ, прїидњте и^ эTста'вимъ вся пра'здникы бж~їа эT ꙁемля”
|
|
9
|
9
|
|
Зна́менія їх [зна́меній на́ших] не ви́діхом; ність ктому́ проро́ка, і нас не позна́єть ктому́.
|
Зна'менїа и^хᲆ не видњхоM, нњсть ктомђ` пррoка, и^ наs не поꙁна'етъ ктомђ”
|
|
10
|
10
|
|
Доко́лі, Бо́же, поно́сить враг? Раздражи́ть проти́вний і́м'я Твоє́ до конця́?
|
доко'лњ б~е понашает# врагъ, раздража'етъ проти'вныи и'мя твое до конца`;
|
|
11
|
11
|
|
Вску́ю отвраща́єши ру́ку Твою́ і десни́цю Твою́ от среди́ ні́дра Твоєго́ в коне́ць?
|
в#скђ'ю эTвраща'еши рђ'кђ твою, и^ десни'цђ твою эT среды` ја^дръ твоиX в коне'цъ;
|
|
12
|
12
|
|
Бог же, Цар наш, пре́жде ві́ка соді́ла спасе́ніє посреді́ землі́.
|
б~ъ же цр~ь нашь прежDе вњкᲆ, съдњ'ла сп~се'нїе посредњ земля”
|
|
13
|
13
|
|
Ти утверди́л єси́ си́лою Твоє́ю мо́ре; Ти стерл єси́ глави́ зміє́в в воді́;
|
Ты^ ё^твердилъ е^си си'лою твоею` море. ты сте'рлᲆ е^си главы ꙁмїе'мъ в# водњ”
|
|
14
|
14
|
|
Ти сокруши́л єси́ главу́ змі́єву, дал єси́ того́ бра́шно лю́дем Ефіо́пським.
|
Ты^ съкрђшилᲆ е^си главђ` ꙁмїе'вђ, далъ е^си ᲄого бра'шно лю'демъ е^џїѓ'пскымъ”
|
|
15
|
15
|
|
Ти расто́ргл єси́ істо́чники і пото́ки; Ти ізсуши́л єси́ рі́ки Іфа́мськия.
|
Ты` растрᲆже и^сто'чникы и^ пото'кы, т^ы и^ссђши` рњки и^џа'м#скыа”
|
|
16
|
16
|
|
Твой єсть день, і Твоя́ єсть нощ; Ти соверши́л єси́ зарю́ і со́лнце.
|
Твой е^сть дн~ь, и^ твоа е^сть но'щъ. т^ы съверши` заря` и^ сл~нце”
|
|
17
|
17
|
|
Ти сотвори́л єси́ вся преді́ли землі́; жа́тву і ве́сну Ти созда́л єси́ я.
|
Ты^ сътвори вс^я предњлы земли`, лᲇто и^ ве'снђ, т^ы сътворилъ е^си иX,
|
|
18
|
18
|
|
Пом'яни́ сія́; враг поноси́ Го́сподеві, і лю́діє безу́мнії раздражи́ша і́м'я Твоє́.
|
помяни` сїа” Враг# поноси` гв~и, и^ лю'дїе беꙁђ'мнїи раꙁрDажишя и%мя твое”
|
|
19
|
19
|
|
Не преда́ждь звіре́м ду́шу іспові́дающуюся Тебі́; душ убо́гих Твої́х не забу́ди до конця́.
|
Не преда'жDь ѕвњре'мъ дш~я и^сповњдающая ти ся, дш~ъ ё^бо'гыX твоиX не ꙁабђ'ди до коnца”
|
|
20
|
20
|
|
При́зри на заві́т Твой; я́ко іспо́лнишася помраче́ннії землі́ домо́в беззако́ній.
|
Призри на ꙁавњтъ твой, ја%ко и^сполнишяся помраче'нїи ꙁемля домо'вᲆ непра'ведныхъ”
|
|
21
|
21
|
|
Да не возврати́ться смире́нний посра́млен; нищ і убо́г восхвали́та і́м'я Твоє́.
|
да не въꙁ#врати'т#ся смиренъ сра'мленъ. ни'щъ и^ ё^бо'гъ вᲆсхвалита и'мя твое”
|
|
22
|
22
|
|
Воста́ни, Бо́же, суди́ прю Твою́; пом'яни́ поноше́ніє Твоє́, є́же от безу́мнаго весь день.
|
Встани б~е, сђди пр^ю ᲄвою, помяни поноше'нїе твое е^же эT беꙁђ'мнаго весь дн~ь”
|
|
23
|
23
|
|
Не забу́ди гла́са моли́твенник Твої́х; горди́ня ненави́дящих Тя взи́де ви́ну [да восхо́дить ви́ну к Тебі́].
|
Не ꙁабђ'ди гла'са мл~твеникъ твоиX, гръды'ни ненавидящыхъ тя в#ꙁыде вы'нђ”
|
|
1001
|
1001
|
|
Сла́ва:
|
Слvа”
|
