|
Псалом 37
|
ўало'мъ л~з
|
|
1
|
1
|
|
Псало́м Дави́ду, в воспомина́ніє о субо́ті, 37.
|
ўлоM двDвъ, л~ꙁ” Вспомина'нїе ѓ^ сђбо'тњ”
|
|
2
|
2
|
|
Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ніже́ гні́вом Твої́м нака́жеши мене́;
|
Ги~ не ја^ростїю твоею ѓ^бличи` мене, ни гнњвоM твои^мᲆ покажи` мене”
|
|
3
|
3
|
|
я́ко стрі́ли Твоя́ унзо́ша во мні, і утверди́л єси́ на мні ру́ку Твою́.
|
ја^ко стрњ'лы ᲄвоя ё^нзо'ша м^и, и^ ё^твердиl е^си на мнњ рђ'кђ твою`”
|
|
4
|
4
|
|
Ність ізціле́нія в пло́ті моє́й от лиця́ гні́ва Твоєго́, ність ми́ра в косте́х мої́х от лиця́ гріх мої́х.
|
нњсть и^сцњле'нїя въ плоти мое'й эT лица` гнњва твоего, нњсть мира в ко'стеX мои^хъ эT лица` грњхъ мои^хъ”
|
|
5
|
5
|
|
Я́ко беззако́нія моя́ превзидо́ша главу́ мою́, я́ко бре́м'я тя́жкоє отяготі́ша на мні.
|
ја%ко безаконїа моа превꙁыдо'ша главђ` мою, ја%ко бремя тя'жко ѓ^тяготњша на мнњ”
|
|
6
|
6
|
|
Возсмерді́ша і согни́ша ра́ни моя́, от лиця́ безу́мія моєго́.
|
въсмердњша и^ сᲆгни'шася ра'ны моя, эT лица` беꙁђмїа моего”
|
|
7
|
7
|
|
Пострада́х і сляко́хся до конця́, весь день сі́туя хожда́х;
|
Пострадахъ и^ сми'рихся до конца`, весь дн~ь сњтђя хождаX”
|
|
8
|
8
|
|
я́ко ля́двія моя́ напо́лнишася поруга́ній, і ність ізціле́нія в пло́ті моє́й.
|
ја%ко лядвїа моя напо'лнишася порђга'нїй, и^ нњсть и^сцњле'нїа вᲆ плоти` мое'й”
|
|
9
|
9
|
|
Озло́блен бих і смири́хся до зіла́, рика́х от воздиха́нія се́рдця моєго́.
|
ѓ^ꙁлоблен# быхъ и^ смириXся до ѕњла, рыкахъ эT вᲆꙁдыха'нїа срDца моего”
|
|
10
|
10
|
|
Го́споди, пред Тобо́ю все жела́ніє моє́, і воздиха́ніє моє́ от Тебе́ не утаї́ся.
|
г~и, преD тобо'ю все желанїе мое, и^ въꙁдыханїе мое эT тебе` не ё^ᲄаи^ся”
|
|
11
|
11
|
|
Се́рдце моє́ см'яте́ся, оста́ви м'я си́ла моя́, і світ о́чію моє́ю — і той ність со мно́ю.
|
срDце мое смђтися, ѓ^ста'ви мя си'ла моа`. и^ свTњ ѓ^чїю моею`, и^ той нњсть съ мною”
|
|
12
|
12
|
|
Дру́зі мої́ і і́скреннії мої́ пря́мо мні прибли́жишася і ста́ша.
|
Дрђ'зи мои` и^ і'скрьнїи мои`, пря'мо мнᲇ приближишася, и^ ста'ша”
|
|
13
|
13
|
|
І бли́жнії мої́ отдале́че мене́ ста́ша, і нужда́хуся і́щущії ду́шу мою́; і і́щущії зла́я мні глаго́лаху су́єтная, і льсти́вним весь день поуча́хуся.
|
и^ бли'ж#нїи мои` эTдале'че мене ста'ша, и^ нђж#дахђся и^щђщеи` дш~ђ мою`” И$ и'щђщеи` ѕлая мн^њ гл~ахђ сђе'тная, и^ льсти'вная весь дн~ь поё^ча'хђся”
|
|
14
|
14
|
|
Аз же, я́ко глух, не сли́шах, і я́ко нім не отверза́яй уст свої́х;
|
а%ꙁᲆ же ја%ко глђхъ не слышаX, и^ ја%ко нњмъ не эTверꙁая ё^стъ своиX”
|
|
15
|
15
|
|
і бих я́ко челові́к не сли́шай і не іми́й во усті́х свої́х обличе́нія.
|
и^ быхъ ја%ко чл~къ не слы'ша, и^ не и^мы` въ ё^стњх# свои^хъ ѓ^бличе'нїа”
|
|
16
|
16
|
|
Я́ко на Тя, Го́споди, упова́х, Ти усли́шиши, Го́споди, Бо́же мой.
|
ја%ко на тя г~и ё^поваX, ты ё^слы'шиши г~и, б~е мой”
|
|
17
|
17
|
|
Я́ко ріх: да не когда́ пора́дуютьміся вразі́ мої́; і внегда́ подвижа́тися нога́м мої́м, на м'я велері́чеваша.
|
ја%ко рњхъ, да не когда` пора'дђюT ми ся вра'ѕи мои'. и^ внегда` подвижа'тися нога'мъ моиM, на' мя велерњчеваша”
|
|
18
|
18
|
|
Я́ко аз на ра́ни гото́в, і болі́знь моя́ предо мно́ю єсть ви́ну.
|
ЈА/ко а^ꙁъ на ра'ны готовъ, и^ болњꙁнь моа предо мною е^сть вынђ”
|
|
19
|
19
|
|
Я́ко беззако́ніє моє́ аз возвіщу́ і попеку́ся о грісі́ моє́м.
|
ЈА/ко безако'нїе мое а^ꙁᲆ въꙁвњщђ, и^ попекђ'ся ѓ^ грњсᲇ моеM”
|
|
20
|
20
|
|
Вразі́ же мої́ живу́ть і укріпи́шася па́че мене́, і умно́жишася ненави́дящії м'я без пра́вди;
|
Враꙁи же мои` живђтᲆ, и^ ё^крњпи'шася па'че мене, и^ ё^мно'жишася ненави'дящеи` м^я без пра'вды”
|
|
21
|
21
|
|
воздаю́щії мі зла́я воз блага́я оболга́ху м'я, зане́ гоня́х благости́ню.
|
Вᲆꙁдаю'щеи` м^и зл^а вᲆꙁ бл~гаа, ѓ^болга'хђ мя, зане гоняX блsгты'ню”
|
|
22
|
22
|
|
Не оста́ви мене́, Го́споди Бо́же мой, не отступи́ от мене́;
|
Не ѓ^стави мене г~и б~е мой, не эTстђпи` эT мене”
|
|
23
|
23
|
|
воньми́ в по́мощ мою́, Го́споди спасе́нія моєго́.
|
вᲆньми` в# по'мощь мою, г~и сп~се'нїа мое^го”
|
