|
Псалом 117
|
ўало'мъ рз~і
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 117.
|
А/ллилђйа, рз~і”
|
|
1
|
1
|
|
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ, я́ко во вік ми́лость Єго́.
|
Исповњдаитеся гв~и, ја^ко бл~гᲆ ја^ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
2
|
2
|
|
Да рече́ть у́бо дом Ізра́їлев: я́ко благ, я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
да рече'тъ ё^бо домъ і^ил~евъ, ја^ко бл~гъ, ја^ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
3
|
3
|
|
Да рече́ть у́бо дом Ааро́нь: я́ко благ, я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
да рече'тъ ё^бо домъ а^а^ро'нь, ја^ко бл~гъ, ја^ко в' вњкъ млsть е^го”
|
|
4
|
4
|
|
Да реку́ть у́бо всі боя́щіїся Го́спода: я́ко благ, я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
да рекTђ ё^бо вс^и боя'щеи`ся г~а, ЈА/ко бл~гъ, ја%ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
5
|
5
|
|
От ско́рби призва́х Го́спода, і усли́ша м'я в простра́нство.
|
эT скорби приꙁвахъ г~а, и^ приꙁва` м^я в# простра'нтво”
|
|
6
|
6
|
|
Госпо́дь мні Помо́щник, і не убою́ся; что сотвори́ть мні челові́к?
|
г~ь мн^њ помщникъ, и^ не ё^бою'ся чт^о съᲄворитъ мнњ чл~к#”
|
|
7
|
7
|
|
Госпо́дь мні Помо́щник, і аз воззрю́ на враги́ моя́.
|
г~ь мн^њ помощникᲆ, и^ а%зъ въз#ꙁрю на врагы моя”
|
|
8
|
8
|
|
Благо єсть наді́ятися на Го́спода, не́жели наді́ятися на челові́ка;
|
Бл~го е^сть надњ'атися на' г~а, не'жели надᲇ'атися на чл~ка”
|
|
9
|
9
|
|
бла́го єсть упова́ти на Го́спода, не́жели упова́ти на кня́зі.
|
Бл~го е^сть ё^повати на' г~а, не'же ё^повати на' кн~зя”
|
|
10
|
10
|
|
Всі язи́ци обидо́ша м'я, і і́менем Госпо́днім противля́хся їм;
|
Вс^и ја^ѕы'ци ѓ^быдошя м^я, и^ і'менемъ гн~имъ противляXся и^мъ”
|
|
11
|
11
|
|
Обише́дше обидо́ша м'я, і і́менем Госпо́днім противля́хся їм.
|
ѓ^бышDеше ѓ^быдо'шя м^я, и^ і'менеM гн~имъ противляXся иM”
|
|
12
|
12
|
|
обидо́ша м'я, я́ко пче́ли сот, і разгорі́шася, я́ко огнь в те́рнії; і і́менем Госпо́днім противля́хся їм.
|
ѓ^быдо'ша мя ја^ко пче'лы сот#, и^ раз#горњшася ја^ко ѓ%гнь в# терьнїи, и^ і'менеM гн~иM противляXся и^м#”
|
|
13
|
13
|
|
Отринове́н преврати́хся па́сти, і Госпо́дь прия́т м'я.
|
Възриновенᲆ преклониXся па'сти, и^ г~ь прїа'т# мя”
|
|
14
|
14
|
|
Крі́пость моя́ і пі́ніє моє́ — Госпо́дь, і бисть мі во спасе́ніє.
|
Крњпость моа и^ пњнї мое` г~ь, и^ бы'сть м^и въ сп~се'нїе”
|
|
15
|
15
|
|
Глас ра́дости і спасе́нія в селе́ніїх пра́ведних; десни́ця Госпо́дня сотвори́ си́лу.
|
Глsа ра'дости и^ сп~се'нїа в се'лехᲆ правDеникᲆ” десни'ца гн~я сътвори си'лђ,
|
|
16
|
16
|
|
Десни́ця Госпо́дня вознесе́ м'я, десни́ця Госпо́дня сотвори́ си́лу.
|
десни'ца гн~я възнес'е м^я” десни'ца гн~я сътвори` си'лђ”
|
|
17
|
17
|
|
Не умру́, но жив бу́ду і пові́м діла́ Госпо́дня.
|
не ё^мрђ` н^о живᲆ бђдђ, и^ повњм# дњ'ла гн~я”
|
|
18
|
18
|
|
Наказу́я наказа́ м'я Госпо́дь, сме́рті же не предаде́ м'я.
|
Показђа накаꙁа` м^я г~ь, см~рьти же не предастъ м^я”
|
|
19
|
19
|
|
Отве́рзіте мні врата́ пра́вди; вшед в ня, іспові́мся Го́сподеві.
|
эTврьзњте мнњ враᲄа` пра'вды, и^ вшDе в н^я и^сповњмся гв~и”
|
|
20
|
20
|
|
Сія́ врата́ Госпо́дня; пра́веднії вни́дуть в ня.
|
Сїи врата гн~я пра'вDенїи вни'дђтъ в ня”
|
|
21
|
21
|
|
Іспові́мся Тебі́, я́ко усли́шал м'я єси́ і бил єси́ мні во спасе́ніє.
|
И$сповњмся тебњ, ја^ко ё^слы'ша м^я, и^ бысть мн^њ вᲆ спасе'нїе”
|
|
22
|
22
|
|
Ка́мень, єго́же небрего́ша зи́ждущії, сей бисть во главу́ у́гла.
|
Ка'мень е^гоже небрего'шя ѕи'ждђщей, сей бысть вᲆ главђ` ё^глђ”
|
|
23
|
23
|
|
От Го́спода бисть сей, і єсть ди́вен во очесі́х на́ших.
|
эT г~а бысть с^и, и^ е^сть ди'вна въ ѓ^чїю на'шею”
|
|
24
|
24
|
|
Сей день, єго́же сотвори́ Госпо́дь, возра́дуємся і возвеселі́мся в онь.
|
Сі'и дн~ь и^же сътвори` г~ь, възрадђемся и^ вᲆзвеселимся вонь”
|
|
25
|
25
|
|
О, Го́споди, спаси́ же, о, Го́споди, поспіши́ же.
|
ЭO г~и сп~си же, ЭO г~и поспњши же”
|
|
26
|
26
|
|
Благослове́н Гряди́й во і́м'я Госпо́днє; благослови́хом ви із до́му Госпо́дня.
|
блsве'нъ грядыи` въ и^мя гн~е, блsви'хоM в^ы и^з домђ гн~я”
|
|
27
|
27
|
|
Бог Госпо́дь, і яви́ся нам; соста́віте пра́здник во учаща́ющих до рог олтаре́вих.
|
б~ъ г~ь, и^ ја^ви'ся намᲆ” Съста'вите празDникᲆ въ ё^крашеныX, до ро'гъ ѓ^лтаре'выхъ”
|
|
28
|
28
|
|
Бог мой єси́ Ти, і іспові́мся Тебі́; Бог мой єси́ Ти, і вознесу́ Тя; іспові́мся Тебі́, я́ко усли́шал м'я єси́ і бил єси́ мні во спасе́ніє.
|
б~ъ мой е^си т^ы, и^ і^сповњмтися” б~ъ мой е^си т^ы, и^ възнесђ` т^я” и^сповᲇмся тебњ, ја^ко ё^слы'ша м^я, и^ бысть мн^њ вᲆ сп~се'нїе”
|
|
29
|
29
|
|
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ, я́ко во вік ми́лость Єго́.
|
И$сповњдайтеся гв~и ја^ко бл~гъ, ја^ко в# вњкъ млsть е^го”
|
|
1001
|
1001
|
|
Сла́ва:
|
Слvа.
|
