|
Псалом 87
|
ўало'мъ п~з
|
|
1
|
1
|
|
Піснь псалма́ сино́м Коре́йовим, в коне́ць, о Маєле́фі* є́же отвіща́ти, ра́зума Ема́ну Ізра́їльтянину, 87.
|
Пњснь ўалма сн~овъ кореѓвъ, В конецъ, ѓ^ маеле'џњ эTвњщати. раꙁђм# е^џа'ма і^ил~ьтенина” п~з”
|
|
2
|
2
|
|
Го́споди Бо́же спасе́нія моєго́, во дні воззва́х і в нощі́ пред Тобо́ю;
|
Ги~, б~е сп~се'нїа мое^го, въ дн~е въꙁвахъ, и^ в нощи преD тобою”
|
|
3
|
3
|
|
да вни́деть пред Тя моли́тва моя́, приклони́ у́хо Твоє́ к моле́нію моєму́.
|
да вни'детъ преD тя мл~тва моа, приклони` ё^хо твое` к# моленїю мое^мђ”
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко іспо́лнися зол душа́ моя́, і живо́т мой а́ду прибли́жися.
|
ЈАко испо'лнися ꙁолъ дш~а моа`, и^ живо'тъ мой а'дђ прибли'жися”
|
|
5
|
5
|
|
Привміне́н бих с низходя́щими в ров; бих я́ко челові́к без по́мощі,
|
Привмњненᲆ быX с ниZходя'щыми в ровъ” Быхᲆ ја%ко чл~кь беꙁ помощи,
|
|
6
|
6
|
|
в ме́ртвих свобо́дь; я́ко я́звеннії сп'я́щії во гро́бі, ї́хже не пом'яну́л єси́ ктому́, і ті́ї от руки́ Твоєя́ отринове́ні би́ша.
|
в# мр~твыX свободь” ЈА/ко ја%ѕвенїи спящеи` вᲆ гробњхъ, и%хъже не помянђлъ е^си ктомђ. и^ тїи эT рђкы твоеа` эTрїновени бышя”
|
|
7
|
7
|
|
Положи́ша м'я в ро́ві преіспо́днім, в те́мних і сі́ні сме́ртній.
|
Положи'шя м^я в ро'вњ преи^споDнемъ, в те'мныхᲆ и^ сњни смр~тънњй”
|
|
8
|
8
|
|
На мні утверди́ся я́рость Твоя́, і вся во́лни Твоя́ наве́л єси́ на м'я.
|
На мнњ` ё^тверди'ся ја%рость твоя, и вся` волны` твоя наведе` на мя”
|
|
9
|
9
|
|
Уда́лил єси́ зна́ємих мої́х от мене́; положи́ша м'я ме́рзость себі́; пре́дан бих і не ісхожда́х.
|
Оу^далилъ е^си ѕна'емыX мои^х# эT мене, положи'шя м^я ме'рзость себњ” Преданъ быхъ, и^ не и^схождаахъ,
|
|
10
|
10
|
|
О́чі мої́ ізнемого́сті от нищети́; воззва́х к Тебі́, Го́споди, весь день, возді́х к Тебі́ ру́ці мої́.
|
ѓ^чи мои` и^ꙁнемого'стњ эT ни'щеты” Възвахъ к тебњ г~и весь дн~ь, въꙁдњхъ к# тебњ рђцњ` мои`”
|
|
11
|
11
|
|
Єда́ ме́ртвими твори́ши чудеса́? Іли́ вра́чеве воскреся́ть, і іспові́дяться Тебі́?
|
Є$да мр~твыми твори'ши чюдеса`, ли вра'чеве въскреся'тъ, и^ і^сповњдя'тся тебњ;
|
|
12
|
12
|
|
Єда́ пові́сть кто во гро́бі ми́лость Твою́ і і́стину Твою́ в поги́белі?
|
е^да повњсть кт^о въ гробњ млsть твою, и^ і'стинђ твою в# поги'бели;
|
|
13
|
13
|
|
Єда́ позна́на бу́дуть во тьмі чудеса́ Твоя́ і пра́вда Твоя́ в землі́ забве́нній?
|
е^да поꙁна'на бђ'дђтъ во тмњ` чюдеса` твоя, и^ пра'вда твоа` в ꙁеMли` ꙁабве'ннњй;
|
|
14
|
14
|
|
І аз к Тебі́, Го́споди, воззва́х, і у́тро моли́тва моя́ предвари́ть Тя.
|
и^ а'зъ к# тебњ г~и въꙁъвахъ, и^ ё%тро мл~тва моа` прDеварит# т^я”
|
|
15
|
15
|
|
Вску́ю, Го́споди, отрі́єши ду́шу мою́? Отвраща́єши лице́ Твоє́ от мене́?
|
Вскђю г~и эTрњеши дш~ђ мою, эTвращаеши лице` свое эT мене;
|
|
16
|
16
|
|
Нищ єсьм аз і в труді́х от ю́ности моєя́; возне́сжеся смири́хся і ізнемого́х.
|
ни'щᲆ е^смь а^ꙁъ, и^ въ трђдњхъ эT ю'ности моеа`” Въꙁне'съ же смирихся, и^ і^ꙁнемогохъ”
|
|
17
|
17
|
|
На мні прейдо́ша гні́ви Твої́, устраше́нія Твоя́ возмути́ша м'я;
|
На мнњ` преи^доша гнњви твои`, ё^страшенїа твоя въꙁ#мђтишя м^я,
|
|
18
|
18
|
|
обидо́ша м'я я́ко вода́ весь день, одержа́ша м'я вку́пі.
|
ѓ^быдоша м^я ја%ко вода. весь дн~ь ѓ^дрᲆжа'шя м^я в#кђ'пᲇ”
|
|
19
|
19
|
|
Уда́лил єси́ от мене́ дру́га і і́скренняго, і зна́ємих мої́х от страсте́й.
|
Оу^далилъ е^си эT мене дрђга и^ і'скреняго, и^ ѕна'емыX мои'хъ эT страсте'й”
|
|
1001
|
1001
|
|
Сла́ва:
|
Сла'ва”
|
