|
Псалом 110
|
ўало'мъ рі~
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 110.
|
А$ллилђйа. р~і”
|
|
1
|
1
|
|
Іспові́мся Тебі́, Го́споди, всім се́рдцем мої́м в сові́ті пра́вих і со́нмі.
|
Исповњмся тебњ г~и всњмъ срDцемъ мои'мъ, в# совњтеX пра'выхъ и^ сонмњ”
|
|
2
|
2
|
|
Ве́лія діла́ Госпо́дня, ізи́скана во всіх во́лях Єго́;
|
Ве'лїа дњла гн~я, и^ꙁы'скана во всXњ во'ляхъ е^го,
|
|
3
|
3
|
|
іспові́даніє і великолі́піє — ді́ло Єго́, і пра́вда Єго́ пребива́єть в вік ві́ка.
|
И$сповњданїе и^ велелњпота дњ'ло е^го, и^ пра'вда е^го пребыва'етъ въ вњкъ вњка”
|
|
4
|
4
|
|
Па́м'ять сотвори́л єсть чуде́с Свої́х; ми́лостив і щедр Госпо́дь.
|
Память сътворилъ е^сть чюде'съ свои'хъ” Ми'лостивъ и^ щедръ г~ь,
|
|
5
|
5
|
|
Пи́щу даде́ боя́щимся Єго́; пом'яне́ть в вік заві́т Свой.
|
пи'щђ далъ е^ст# боя'щимся е^го” Помяне'тъ в# вњкᲆ завњтъ свой,
|
|
6
|
6
|
|
Крі́пость діл Свої́х возвісти́ лю́дем Свої́м, да́ти їм достоя́ніє язи́к.
|
крњпость дњлъ своиX вњзвњсти` лю'демъ свои^мъ” да'ти и^мъ достоа'нїе ја^ѕыкъ,
|
|
7
|
7
|
|
Діла́ рук Єго́ — і́стина і суд, ві́рни вся за́повіді Єго́,
|
дњ'ла рђкъ е^го и^стина и^ сђдъ” Вњрны вся ꙁа'повњди е^го,
|
|
8
|
8
|
|
утверже́ни в вік ві́ка, сотворе́ни во і́стині і правоті́.
|
ё^тверже'ны въ вњкъ вњка, сътворены въ и^стинњ и^ пра'вотњ”
|
|
9
|
9
|
|
Ізбавле́ніє посла́ лю́дем Свої́м; запові́да в вік заві́т Свой; свя́то і стра́шно і́м'я Єго́.
|
И$ꙁбавленїе посла` лю'демъ свои'мъ” Заповњда в# вњкᲆ ꙁавњт# свой” Ст~о и^ стра'шно и^мя е^го”
|
|
10
|
10
|
|
Нача́ло прему́дрости — страх Госпо́день, ра́зум же благ всім творя́щим ї; хвала́ Єго́ пребива́єть в вік ві́ка.
|
зача'ло премђ'дрости, страхъ гн~ь. ра'зђмъ же бл~гъ всњмъ творящымъ его” Хвала` е^го пребыва'етъ въ вњк# вњка”
|
