|
Псалом 126
|
ўало'мъ рк~ѕ
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 126.
|
Пњснь степеннаа, рк~ѕ”
|
|
1
|
1
|
|
А́ще не Госпо́дь сози́ждеть дом, всу́є труди́шася зи́ждущії; а́ще не Госпо́дь сохрани́ть град, всу́є бді стреги́й.
|
Аще не г~ь съꙁи'жDетъ до'мђ, всђе трђди'шяся ѕи'ждђщеи” А$ще не г~ь сᲆхранит# граD, всђе бдњ` стрегїи”
|
|
2
|
2
|
|
Всу́є вам єсть у́треневати; воста́нете по сіді́нії яду́щії хліб болі́зні, єгда́ дасть возлю́бленним Свої́м сон.
|
Всђе вамъ е^сть ё^тренева'ти” Въста'нњте посњдани, ја^дђщеи` хлњб# болњꙁни, внегда дасть въꙁлюбленымъ свои'мъ сонъ”
|
|
3
|
3
|
|
Се, достоя́ніє Госпо́днє — си́нове, мзда — плода́ чре́вняго.
|
Се^ достоа'нїе гн~е сн~ове, м#зда` плода чревна'го”
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко стрі́ли в руці́ си́льнаго, та́ко си́нове оттрясе́нних.
|
ЈА/ко стрњ'лы в рђцњ си'лнаго, тако сн~ве эTя'тыхъ”
|
|
5
|
5
|
|
Блаже́н, і́же іспо́лнить жела́ніє своє́ от них; не постидя́ться, єгда́ глаго́лють враго́м свої́м во враті́х.
|
Блаженъ, и^же и^спо'лнитъ жела'нїе свое эT нихъ, не постыдятся е^гда гл~ютъ врагомъ свои'мъ въ вратехъ”
|
