|
Псалом 54
|
ўало'мъ н~д
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, в пі́снех ра́зума, Аса́фу, псало́м, 54.
|
В конеw пњснеX, раꙁђмъ а^са'фовъ, н~д
|
|
2
|
2
|
|
Внуши́, Бо́же, моли́тву мою́ і не пре́зри моле́нія моєго́;
|
Внђши` б~е мл~твђ мою, и^ не преꙁри` моле'нїа мое^го.
|
|
3
|
3
|
|
воньми́ мі і усли́ши м'я; возскорбі́х печа́лію моє́ю [во іскуше́нії моє́м], і см'ято́хся
|
воньми` м^и, и^ ё^слы'ши м^я” Въꙁ#скор#бњх# печалїю моею`, и^ смђтиXся
|
|
4
|
4
|
|
от гла́са вра́жия і от стуже́нія грі́шнича; я́ко уклони́ша на м'я беззако́ніє і во гні́ві враждова́ху мі.
|
эT гласа вражїа, и^ эT стђженїа грᲇшнича” ја%ко ё^клони'ша на мя беꙁако'нїе, и^ въ гнњвњ враждова'хђ м^и”
|
|
5
|
5
|
|
Се́рдце моє́ см'яте́ся во мні, і боя́знь сме́рти нападе́ на м'я;
|
срDце мое смђти'ся въ мнњ, и^ страX смерти нападе` на' мя”
|
|
6
|
6
|
|
страх і тре́пет при́йде на м'я, і покри́ м'я тьма.
|
боя^ꙁнь и^ тре'петъ прїиде на' мя, и^ покры` м^я тм^а”
|
|
7
|
7
|
|
І ріх: кто дасть мі крилі́ я́ко голуби́ні? І полещу́, і почи́ю.
|
и^ рњхъ, кто` дасть м^и крилњ` ја%ко голђби; и^ полещђ, и^ почі'ю”
|
|
8
|
8
|
|
Се, удали́хся бі́гая і водвори́хся в пусти́ні.
|
Се^ ё^да'лихся бњгаа, и^ въдвориXся в# пђсты'ни”
|
|
9
|
9
|
|
Ча́ях Бо́га спаса́ющаго м'я от малоду́шія і от бу́рі.
|
чаяX б~а сп~сающаго м^я, эT малодш~їа, и^ бђ'ря”
|
|
10
|
10
|
|
Потопи́, Го́споди, і разділи́ язи́ки їх; я́ко ви́діх беззако́ніє і преріка́ніє во гра́ді.
|
Потопи` г~и, и^ раꙁдњли` ја^ꙁы'кы и^х#. ја^ко видњх# безаконїе, и^ прерњканїе въ градњ”
|
|
11
|
11
|
|
Днем і но́щію оби́деть ї по стіна́м єго́; беззако́ніє і труд посреді́ єго́, і непра́вда;
|
дн~ь и^ но'щъ ѓ^бы'детъ и& по стњнам# е^го, и^ беꙁако'нїе и^ трђдъ посредњ е^го, и^ непра'вда”
|
|
12
|
12
|
|
і не оскуді́ от стогн єго́ ли́хва і лесть.
|
и^ не ѓ^скђдњ` эT пђти` е^го ли'хва и^ лесᲄь”
|
|
13
|
13
|
|
Я́ко а́ще би враг поноси́л мі, претерпі́л бих у́бо; і а́ще би ненави́дяй м'я на м'я велері́чевал, укри́лбихся от него́.
|
ја%ко а^ще бы врагᲆ поносиl ми, претерпњлъ бым# ё^бо” И$ а'ще бы ненаві'дяи` м^я на' мя велерњчевалъ, ё^крылᲆ би ся эT него”
|
|
14
|
14
|
|
Ти же, челові́че равноду́шне, влади́ко мой і зна́ємий мой,
|
ᲄы же чл~че равнодш~не, влDко мой, и^ ꙁна'емый мой”
|
|
15
|
15
|
|
і́же ку́пно наслажда́лся єси́ со мно́ю бра́шен; в дому́ Бо́жиї ходи́хом єдиномишле́нієм.
|
и^же кђпно наслади'лъ м^я е^си бра'шна, в# храмњ бж~їи ходи'ховᲇ е^ді'номышле'нїеM”
|
|
16
|
16
|
|
Да при́йдеть же смерть на ня, і да сни́дуть во ад жи́ві; я́ко лука́вство в жили́щих їх, посреді́ їх.
|
да прїидеT же смр~ть на ня, и^ сни'дђт# въ а'дъ жи'ви” ја%ко лђка'в#ство в# жили'щыX и^хъ посредњ и^хъ”
|
|
17
|
17
|
|
Аз к Бо́гу воззва́х, і Госпо́дь усли́ша м'я.
|
А$ꙁъ к# б~ђ въꙁвахъ, и^ г~ь ё^слыша м^я”
|
|
18
|
18
|
|
Ве́чер, і зау́тра, і полу́дне пові́м і возвіщу́, і усли́шить глас мой.
|
Вечер# и^ заё^тра и^ полђ'дне повњмъ и^ вᲆꙁвњщђ, и^ ё^слы'шиT гласъ мой”
|
|
19
|
19
|
|
Ізба́вить ми́ром ду́шу мою́ от приближа́ющихся мні; я́ко во мно́зі бя́ху со мно́ю.
|
и^ꙁба'витъ ми'ромъ дш~ю мою` эT приближа'ющих#ся мн^њ, ја%ко въ мноѕњ бᲇхђ со мною”
|
|
20
|
20
|
|
Усли́шить Бог, і смири́ть я Сий пре́жде вік; ність бо їм ізміне́нія, я́ко не убоя́шася Бо́га.
|
ё^слы'шитъ б~ъ, и^ смириT и^хъ, сый прежDе вњкъ” нњсть бо^ иM и^ꙁмњне'нїа, ја%ко не ё^боя'шася б~а.
|
|
21
|
21
|
|
Простре́ ру́ку свою́ на воздая́ніє; оскверни́ша заві́т Єго́.
|
про'стретᲆ рё'кђ свою на въꙁдаа'нїе. ѓ^скверни'ша ꙁвњтъ е^го,
|
|
22
|
22
|
|
Разділи́шася от гні́ва лиця́ Єго́, і прибли́жишася сердця́ їх; ум'я́кнуша словеса́ їх па́че єле́я, і та суть стрі́ли.
|
раꙁдњли'шася эT гнњва лица` е^го, и^ приблі'жишася срDца иX” Оу^мя'кнђша словеса` иX паче е^ле'я, и^ та сђть срњлы”
|
|
23
|
23
|
|
Возве́рзи на Го́спода печа́ль твою́, і Той тя препита́єть; не дасть в вік молви́ пра́веднику.
|
Въꙁве'рꙁи на' г~а печа'ль твою и^ той т^я препита'етъ” не дасть в# вᲇкъ млъвы правеDникђ”
|
|
24
|
24
|
|
Ти же, Бо́же, низведе́ши їх в студене́ць істлі́нія; му́жіє крове́й і льсти не преполов'я́ть дній свої́х. Аз же, Го́споди, упова́ю на Тя.
|
ты же бж~е ниꙁведе'ши иX въ стђденецъ и^стлњнїа” мђжїе кро'ви и^ льсти`, не преполовяT дн~і'и своиX, а^ꙁ же г~и ё^пова'ю на' тя”
|
|
1001
|
1001
|
|
Сла́ва:
|
Слаv”
|
