|
Псалом 68
|
ўало'мъ ћE~и
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о ізмі́ншихся [о іму́щих ізміни́тися], псало́м Дави́ду, 68.
|
В конецъ, ўало'мъ дввDъ. ћEи” Э$ и^змњншиXся”
|
|
2
|
2
|
|
Спаси́ м'я, Бо́же, я́ко внидо́ша во́ди до душі́ моєя́.
|
Сп~си м^я б~е, ја%ко внидоша во'ды до дш~а моеа`”
|
|
3
|
3
|
|
Углібо́х в тимі́нії глубини́, і ність постоя́нія; прийдо́х во глубини́ морські́я, і бу́ря потопи́ м'я.
|
Оу^глњбоX в# тимњнїа глђбины, и^ нњсть постоа'нїа. прїидоX въ глђбины` морскы'а, и^ бђ'ря потопи` м^я”
|
|
4
|
4
|
|
Утруди́хся зови́й, ізмолче́ горта́нь мой; ісчезо́сті о́чі мої́, от є́же упова́ти мі на Бо́га моєго́.
|
Оу^трђдиXся ꙁовы`, и^змолче горта'нь мо'и” И$ꙁчеѕо'сᲄњ ѓ%чи мои`, ё^пова'ющђ м^и на' б~а мое^го”
|
|
5
|
5
|
|
Умно́жишася па́че влас глави́ моєя́ ненави́дящії м'я ту́не; укріпи́шася вразі́ мої́, ізгоня́щії м'я непра́ведно; я́же не восхища́х, тогда́ воздая́х.
|
Оу^мно'жишася паче влsа главы моеа`, ненави'дящеи` м^я всђе” Оу^крњпи'шася враѕи мои, и^ꙁгоня'щеи` м^я беꙁ пра'в#ды” ЈА/же не въсхищааX, тогда въздаяхъ”
|
|
6
|
6
|
|
Бо́же, Ти уві́діл єси́ безу́міє моє́, і прегріше́нія моя́ от Тебе́ не утаї́шася.
|
Бж~е т^ы ё^вњдњ беꙁђ'мїе мое`, и^ прегрᲇше'нїа моя эT тебе не ё^таи'шяся”
|
|
7
|
7
|
|
Да не постидя́ться о мні терп'я́щії Тебе́, Го́споди, Го́споди сил; ніже́ да посра́м'яться о мні і́щущії Тебе́, Бо́же Ізра́їлев.
|
да не постыдятся ѓ^ мнњ трьпя'щеи` тебе г~и, г~и силъ, ниже посрамятся ѓ^ мнњ и^щђщеи` тебе, бж~е і^и^л~евъ”
|
|
8
|
8
|
|
Я́ко Тебе́ ра́ди претерпі́х поноше́ніє, покри́ срамота́ лице́ моє́.
|
ЈА/ко тебе ради прїа'хъ поноше'нїе, покры` срамота лице` мое”
|
|
9
|
9
|
|
Чуждь бих бра́тії моє́й і стра́нен синово́м ма́тере моєя́;
|
Чю'жь быхъ братїи мое'й, и^ стра'ненъ сн~овомъ матере моеа`”
|
|
10
|
10
|
|
я́ко ре́вность до́му Твоєго́ сніде́ м'я, і поноше́нія понося́щих Ті нападо́ша на м'я.
|
ЈА/ко ре'вность до'мђ твоего снњсть м^я, и^ поношенїа поно'сящиX т^и нападошя на' мя”
|
|
11
|
11
|
|
І покри́х посто́м ду́шу мою́, і бисть в поноше́ніє мні;
|
И$ покрыхъ посто'мъ дш~ђ мою, и^ бысть в поноше'нїе мн^њ”
|
|
12
|
12
|
|
і положи́х одія́ніє моє́ вре́тище, і бих їм в при́тчу.
|
И$ положиX ѓ^дњянїе мое вретище, и^ быX и^мᲆ в# при'тчю”
|
|
13
|
13
|
|
О мні глумля́хуся сідя́щії во враті́х, і о мні поя́ху пію́щії вино́.
|
Э$ мнњ глђмля'хђся сњдящеи` вᲆ вратњх#, и^ ѓ^ мнᲇ поя'хђ пїющеи` вино`”
|
|
14
|
14
|
|
Аз же моли́твою моє́ю к Тебі́, Бо́же; вре́м'я благоволе́нія, Бо́же; во мно́жестві ми́лости Твоєя́ усли́ши м'я, во і́стині спасе́нія Твоєго́.
|
А$ꙁъ же мл~твою моею к ᲄебњ бж~е, вре'мя бл~говоленїя” Бж~е, въ множествњ млsти твоея ёслыши м^я” Въ и^стинᲇ сп~се'нїа твоего,
|
|
15
|
15
|
|
Спаси́ м'я от бре́нія, да не углі́бну; да ізба́влюся от ненави́дящих м'я і от глубо́ких вод.
|
сп~си м^я эT бренїя, да не ё^глᲇбнђ” И$зба'ви м^я эT ненави'дящыX м^я, и^ эT глђбо'кыX водъ”
|
|
16
|
16
|
|
Да не потопи́ть мене́ бу́ря водна́я, ніже́ да пожре́ть мене́ глубина́, ніже́ сведе́ть о мні рове́нник уст свої́х.
|
да не потопи'тъ мене бђ'ря воDна'я, ниже пожреᲄъ мене глђбина, ниже сведетъ ѓ^ мнњ ровеникъ ё^стᲆ свои'х#”
|
|
17
|
17
|
|
Усли́ши м'я, Го́споди, я́ко бла́га ми́лость Твоя́; по мно́жеству щедро́т Твої́х при́зри на м'я.
|
Оу^слы'ши м^я г~и, ја%ко бл~га млsть твоа, по мно'жествђ щедро'т# твоиX при'зри на мя”
|
|
18
|
18
|
|
Не отврати́ лиця́ Твоєго́ от о́трока Твоєго́, я́ко скорблю́; ско́ро усли́ши м'я.
|
Не эTврати лица твоего эT ѓ^трока твоего, ја%ко скорблю`. ско'ро ё^слы'ши м^я,
|
|
19
|
19
|
|
Воньми́ душі́ моє́й і ізба́ви ю; враг мої́х ра́ди ізба́ви м'я.
|
вонми` дш~и мое'й, и^ і^ꙁба'ви еа`” Врагᲆ моиX ради и^ꙁба'ви м^я.
|
|
20
|
20
|
|
Ти бо ві́си поноше́ніє моє́, і студ мой, і срамоту́ мою́; пред Тобо́ю всі оскорбля́ющії м'я.
|
ты` б^о съвᲇси` поноше'нїе мое, и^ стђд# мой, и^ срамотђ` мою” ПреD тобою вс^и стђжа'ющеи` м^и,
|
|
21
|
21
|
|
Поноше́ніє ча́яше душа́ моя́ і страсть; і ждах соскорб'я́щаго, і не бі, і утіша́ющих, і не обріто́х.
|
поношенїе прича'я дш~а моа и страсть” И$ ждаX и^же со мною поскорби'тъ, и^ не бњ`. и^ ё^тњша'ющыхъ, и^ не ѓ^брњтохъ”
|
|
22
|
22
|
|
І да́ша в снідь мою́ желчь, і в жа́жду мою́ напої́ша м'я о́цта.
|
И$ дашя в снњдь мою же'лчь, и^ в жа'жDђ мою напои'шя м^я ѓ^цта`”
|
|
23
|
23
|
|
Да бу́деть трапе́за їх пред ни́ми в сіть, і в воздая́ніє, і в собла́зн.
|
да бђ'деT трапе'ꙁа иX преD ними в сњть, и^ въ въздаа'нїе, и^ в собла'ꙁнъ”
|
|
24
|
24
|
|
Да помрача́ться о́чі їх, є́же не ви́діти, і хребе́т їх ви́ну сляци́.
|
Помрачы'тњся ѓ%чи иX не ви'дњти, и^ хребе'тъ и^хъ эTнќдь сляци`”
|
|
25
|
25
|
|
Проли́й на ня гнів Твой, і я́рость гні́ва Твоєго́ да пости́гнеть їх.
|
Пролњй на' ня гнњвъ твой, и^ ја%рость гнᲇва твоего пости'гнетъ и^хъ”
|
|
26
|
26
|
|
Да бу́деть двор їх пуст, і в жили́щих їх да не бу́деть живи́й.
|
да бђ'деT дворъ и^хъ пђстъ, и^ в жили'щыхъ и^хъ да не бђ'детᲆ живђщаго”
|
|
27
|
27
|
|
Зане́ єго́же Ти порази́л єси́, ті́ї погна́ша, і к болі́зні язв мої́х приложи́ша.
|
Зане е^гоже т^ы порази`, тїи погна'шя, и^ к# болᲇꙁни ја%ꙁвᲆ моиX приложи'шя”
|
|
28
|
28
|
|
Приложи́ беззако́ніє к беззако́нію їх, і да не вни́дуть в пра́вду Твою́.
|
Приложи безаконїе къ беꙁако'нїю и^хᲆ, и^ да не вни'дђтъ в# пра'вдђ твою”
|
|
29
|
29
|
|
Да потреб'я́ться от кни́ги живи́х, і с пра́ведними да не напи́шуться.
|
да потребя'тся эT книгъ живо'тныхъ, и^ с правеDными не напи'шђтся”
|
|
30
|
30
|
|
Нищ і боля́й єсьм аз; спасе́ніє Твоє́, Бо́же, да при́йметь м'я.
|
Ни'щъ и^ боля` е^смь а^ꙁъ, сп~се'нїе твое б~е прїа'тъ м^я”
|
|
31
|
31
|
|
Восхвалю́ і́м'я Бо́га моєго́ с пі́снію, возвели́чу Єго́ во хвале́нії;
|
Въсхвалю` и%мя б~а моего с пњ'снїю, въꙁвели'чю е^го въ хвале'нїи”
|
|
32
|
32
|
|
і уго́дно бу́деть Бо́гу па́че тельця́ ю́на, ро́ги ізнося́ща і па́знокти.
|
И$ ё^гоDно бђ'детᲆ б~ђ паче телца` ю'на, ро'гы и^ꙁдаю'ща и^ па'ꙁнокᲄи.
|
|
33
|
33
|
|
Да у́зрять ни́щії і возвеселя́ться; взищі́те Бо́га, і жива́ бу́деть душа́ ва́ша.
|
да ё^ꙁряT ни'щїи, и^ въꙁвеселяTся” Вꙁыщате б~а, и^ жива бђ'детъ дш~а башя”
|
|
34
|
34
|
|
Я́ко усли́ша убо́гія Госпо́дь, і окова́нния Своя́ не унічижи́.
|
ЈА/ко ё^слы'ша ни'щая г~ь, и^ ѓ^кова'ныхъ своиX не ё^ничижи'тъ”
|
|
35
|
35
|
|
Да восхва́лять Єго́ небеса́ і земля́, мо́ре і вся живу́щая в нем.
|
да въсхвалятъ е^го нб~са и^ земля, море, и вся живђщая в немᲆ”
|
|
36
|
36
|
|
Я́ко Бог спасе́ть Сіо́на, і сози́ждуться гра́ди Іуде́йстії, і вселя́ться та́мо і наслі́дять ї;
|
ЈА/ко бг~ъ сп~се'тъ сїѓ'на, и^ съѕи'ждђтся гради і^ю^де'истїи. и^ вселятся та'мо, и^ наслњдятъ и&,
|
|
37
|
37
|
|
і сі́м'я рабо́в Твої́х удержи́ть ї, і лю́б'ящії і́м'я Твоє́ вселя́ться в нем.
|
и^ сњмя рабъ твоиX ё^дръжиT и&” И$ любящеи` и'мя твое, вселятся в немъ”
|
