|
Псалом 88
|
ўало'мъ п~и
|
|
1
|
1
|
|
Ра́зума Ефа́ма Ізра́їльтянина, 88.
|
Ра'ꙁђма е^џа'ма, і^ил~ьтянина, п~и”
|
|
2
|
2
|
|
Ми́лості Твоя́, Го́споди, во вік воспою́, в род і род возвіщу́ і́стину Твою́ усти́ мої́ми.
|
Ми'лости твоя г~и въ вњкы въспою, в рDо и^ ро'дъ въꙁвњщђ и'стиннђ твою у^сты` мои'ми”
|
|
3
|
3
|
|
Зане́ рекл єси́: в вік ми́лость сози́ждеться, на небесі́х угото́виться і́стина Твоя́.
|
ЈА/ко рече, в# вњкъ ми'лость сᲆѕи'жDется, на нб~сеX ё^гото'вается и'стина твоа”
|
|
4
|
4
|
|
Завіща́х заві́т ізбра́нним Мої́м, кля́хся Дави́ду, рабу́ Моєму́:
|
ЗавњщаX ꙁавњтъ и^збра'ннымъ мои'м#, кляхся дв~дђ рабђ` мое^мђ
|
|
5
|
5
|
|
до ві́ка угото́ваю сі́м'я твоє́, і сози́жду в род і род престо́л твой.
|
до' вњка” Оу^готоваю сњмя твое, и^ съѕи'жDђ в рDо и^ ро'дъ прsтлъ твой”
|
|
6
|
6
|
|
Іспові́дять небеса́ чудеса́ Твоя́, Го́споди, і́бо і́стину Твою́ в це́ркві святи́х.
|
И$сповњдяT нб~са чюдеса` твоя, г~и, и%бо и'стинђ твою в# цр~кви ст~ых#”
|
|
7
|
7
|
|
Я́ко кто во о́блаціх уравни́ться Го́сподеві? Уподо́биться Го́сподеві в сині́х Бо́жиїх?
|
ЈА/ко кт^о въ ѓ^блацехъ сравнится гв~и, ё^подо'биTся гв~и в# сн~охъ бж~їихъ;
|
|
8
|
8
|
|
Бог прославля́єм в сові́ті святи́х, ве́лій і стра́шен єсть над всі́ми окре́стними Єго́.
|
бг~ъ прославля'емъ в# совњтехъ ст~ыхъ, ве'леи и^ стра'шенъ е^сть наD всњми ѓ'крестными е^го”
|
|
9
|
9
|
|
Го́споди Бо́же сил, кто подо́бен Тебі́? Си́лен єси́, Го́споди, і і́стина Твоя́ о́крест Тебе́.
|
г~и б~е силъ, кт^о подо'бенъ тебᲇ; си'ленъ е^си г~и, и^ і'стина ᲄвоа ѓ%крестъ тебе`”
|
|
10
|
10
|
|
Ти влади́чествуєши держа́вою морсько́ю, возмуще́ніє же волн єго́ Ти укроча́єши.
|
Ты` владњ'еши дръжа'вою мор#ско'ю, въꙁмђще'нїе же воlн# е^го т^ы ё^кротиши”
|
|
11
|
11
|
|
Ти смири́л, єси́, я́ко я́звена, го́рдаго, ми́шцею си́ли Твоєя́ расточи́л єси́ враги́ Твоя́.
|
Ты` смирилъ е^си ја^ко ја%ꙁвена гордаго, мы'шцею си'лы твоеа раꙁгналъ е^си врагы твоя”
|
|
12
|
12
|
|
Твоя́ суть небеса́, і Твоя́ єсть земля́; вселе́нную і ісполне́ніє єя́ Ти основа́л єси́.
|
твоя сђтъ нб~са, и^ твоя` е^сть зем#ля. вселе'ннђю и^ конця` еа` т^ы ѓ^сновалъ е^си,
|
|
13
|
13
|
|
Сі́вер і мо́ре Ти созда́л єси́; Фаво́р і Єрмо́н о і́мені Твоє́м возра́дуєтася.
|
сњверъ и^ мо'ре т^ы съꙁда`” Џаво'ръ и^ е^рмо'нъ ѓ^ и^мени твое'мъ въꙁрадђетася.
|
|
14
|
14
|
|
Твоя́ ми́шця с си́лою, да укріпи́ться рука́ Твоя́, і вознесе́ться десни́ця Твоя́.
|
твоя мы'шца съ си'лою” да ё^тверди'тся рђка` твоа`, вᲆꙁнесе'тся десница твоа”
|
|
15
|
15
|
|
Пра́вда і судьба́ — угото́ваніє престо́ла Твоєго́; ми́лость і і́стина преди́деті пред лице́м Твої́м.
|
Пра'вда и^ сђдба`, ё^готованїе престола твое^го” Млsть и^ і'стина преDи'дета преD лицемъ твои'мъ”
|
|
16
|
16
|
|
Блаже́нні лю́діє ві́дущії воскликнове́ніє: Го́споди, во сві́ті лиця́ Твоєго́ по́йдуть,
|
Бл~же'ни людїе вᲇдђщеи` въскликнове'нїе” г~и въ свњтњ лица твоего по'идђтъ,
|
|
17
|
17
|
|
і о і́мені Твоє́м возра́дуються весь день, і пра́вдою Твоє́ю вознесу́ться.
|
и^ ѓ^ и^мени твоемъ възрадђются весь дн~ь, и^ пра'вдою твоею вᲆзнесђтся”
|
|
18
|
18
|
|
Я́ко похвала́ си́ли їх Ти єси́, і во благоволе́нії Твоє́м вознесе́ться рог наш.
|
ЈА/ко похвала` си'лы иX т^ы е^си, и^ въ бл~говоленїи твое'мъ въꙁнесе'тся ро'гъ наш#”
|
|
19
|
19
|
|
Я́ко Госпо́днє єсть заступле́ніє і Свята́го Ізра́їлева Царя́ на́шего.
|
ЈА/ко гн~е е^сть застђпленїе, и^ ст~го і^ил~ева цр~я на'шего”
|
|
20
|
20
|
|
Тогда́ глаго́лал єси́ в виді́нії синово́м Твої́м і рекл єси́: положи́х по́мощ на си́льнаго, вознесо́х ізбра́ннаго от люді́й Мої́х;
|
Тогда гл~алъ е^си в# видњнїи сн~ово'мъ твои'мъ, и^ рече`, положихъ по'мощъ на си'лнаго, възнесоX и^ꙁбра'ннаго эT людїи моиX”
|
|
21
|
21
|
|
обріто́х Дави́да, раба́ Моєго́, єле́єм святи́м Мої́м пома́зах єго́.
|
ѓ^брњтохъ дв~да раба` мое^го, е^ле'ѓм# ст~ымъ мои'мъ пома'ꙁахъ и&”
|
|
22
|
22
|
|
І́бо рука́ Моя́ засту́пить єго́, і ми́шця Моя́ укріпи́ть єго́;
|
И$бо рђка` моа` застђ'питъ и&; и^ мы'шца моа` ё^крњпитᲆ и&”
|
|
23
|
23
|
|
нічто́же успі́єть враг на него́, і син беззако́нія не приложи́ть озло́бити єго́.
|
Ничтоже ё^спᲇетъ врагъ на'нь и^ сынъ беꙁако'нїя не приложитъ ѓ^ꙁло'бити е^го”
|
|
24
|
24
|
|
І ссіку́ от лиця́ єго́ враги́ єго́, і ненави́дящия єго́ побіжду́;
|
И$ссњкђ эT лица е^го врагы` е^го, и^ ненави'дящая е^го побњждђ”
|
|
25
|
25
|
|
і і́стина Моя́ і ми́лость Моя́ с ним, і о і́мені Моє́м вознесе́ться рог єго́;
|
И$ і'стина моя` и млsть моа` с ни'мъ, и^ ѓ^ и'мени моем# въꙁнесе'тся рогъ е^го”
|
|
26
|
26
|
|
і положу́ на мо́рі ру́ку єго́, і на ріка́х десни́цю єго́.
|
И$ положђ на мори рђ'кђ е^го, и^ на рњкахъ десницђ е^го”
|
|
27
|
27
|
|
Той призове́ть М'я: Оте́ць мой єси́ Ти, Бог мой і Засту́пник спасе́нія моєго́.
|
Тои въз#ꙁове'тᲆ м^я, эTц~ь мой е^си т^ы, бг~ъ мой, и^ ꙁастђпникъ сп~се'нїа моего”
|
|
28
|
28
|
|
І Аз пе́рвенця положу́ єго́, висока́ па́че царе́й земни́х;
|
И$ а'ꙁъ первенца положђ и&, высока` паче цр~е'й ꙁемныX”
|
|
29
|
29
|
|
в вік сохраню́ єму́ ми́лость Мою́, і заві́т Мой ві́рен єму́;
|
В вњкъ сᲆхраню` е^мђ млsть мою, и^ ꙁавTњ мой вњ'ренъ е^мђ”
|
|
30
|
30
|
|
і положу́ в вік ві́ка сі́м'я єго́, і престо́л єго́ я́ко дні́є не́ба.
|
И$ положђ въ вњкъ вњка сњмя е^го, и^ престо'лᲆ е^го ја%ко дн~їе нб~ђ”
|
|
31
|
31
|
|
А́ще оста́в'ять си́нове єго́ зако́н Мой і в судьба́х Мої́х не по́йдуть,
|
А$ще ѓ^ста'вятъ сн~ове е^го законъ мой, и^ в сDђбахъ моиX не по'идTђ.
|
|
32
|
32
|
|
а́ще оправда́нія Моя́ оскверня́ть і за́повідій Мої́х не сохраня́ть,
|
а^ще ѓ^правданїа моя ѓ^сквернятъ, и^ ꙁаповњди моя не съхранятъ,
|
|
33
|
33
|
|
посіщу́ жезло́м беззако́нія їх і ра́нами непра́вди їх,
|
посњщђ` жеꙁло'мъ беꙁако'нїа и^хъ, и^ ранами непра'вды и^хᲆ”
|
|
34
|
34
|
|
ми́лость же Мою́ не разорю́ от них, ні преврежду́ во і́стині Моє́й;
|
Млsть же мою не раꙁорю` эT нихъ, ни приврежDђ въ и'стинњ моей”
|
|
35
|
35
|
|
ніже́ оскверню́ заві́та Моєго́ і ісходя́щих от уст Мої́х не отве́ргуся.
|
Ни ѓ^скверню же ꙁавњта мое^го, и^ і^сходящая эT ё^стъ мои'хъ не эTврьгђся”
|
|
36
|
36
|
|
Єди́ною кля́хся о святі́м Моє́м: а́ще Дави́ду солжу́?
|
Є$ді'ною кляхса в# ст~о'е мое, а^ще дв~дђ солжђ”
|
|
37
|
37
|
|
Сі́м'я єго́ во вік пребу́деть, і престо́л єго́ — я́ко со́лнце предо Мно́ю,
|
Сњмя е^го в# вњкъ пребђ'детъ, и^ прsто'л# е^го ја%ко слн~це предо мною,
|
|
38
|
38
|
|
і я́ко луна́ соверше́на в вік, і свиді́тель на небесі́ ві́рен.
|
и^ ја%ко лђна` съверше'на в# вњкъ, и^ свњдњтель на нб~си вњ'ренъ”
|
|
39
|
39
|
|
Ти же отри́нул єси́ і унічижи́л, негодова́л єси́ пома́заннаго Твоєго́;
|
Ты` же эTринђ, и^ ё^ничижи, негодова пома'ꙁанаго твое^го”
|
|
40
|
40
|
|
разори́л єси́ заві́т раба́ Твоєго́, оскверни́л єси́ на землі́ святи́ню єго́;
|
Разорилъ е^си завњтъ раба` твое^го, ѓ^сквернилъ е^си на ꙁемли` ст~ыню е^го.
|
|
41
|
41
|
|
разори́л єси́ вся опло́ти єго́, положи́л єси́ тве́рдая єго́ страх.
|
раꙁорилъ е^си вс^я ѓ^пло'ты е^го” Положилъ е^си тве'рдая е^го страхъ”
|
|
42
|
42
|
|
Расхища́ху єго́ всі мимоходя́щії путе́м, бисть поноше́ніє сосі́дом свої́м.
|
Расхищя'хђть и& вс^и мимоходящеи` пђтемъ, бысть поноше'нїе съсњдомъ своиM”
|
|
43
|
43
|
|
Возви́сил єси́ десни́цю стужа́ющих єму́, возвесели́л єси́ вся враги́ єго́;
|
Въꙁвы'силᲆ е^си десни'цђ стђжя'ющыX е^мђ, въꙁ#веселилъ еси вс^я врагы е^го”
|
|
44
|
44
|
|
отврати́л єси́ по́мощ меча́ єго́ і не заступи́л єси́ єго́ во бра́ні;
|
Въꙁвратилъ е^си по'мощъ ѓ^рђжїа его, и^ не застђпи` е^го в# браны”
|
|
45
|
45
|
|
разори́л єси́ от очище́нія єго́, престо́л єго́ на зе́млю пове́ргл єси́:
|
Разорилъ е^си эT ѓ^чище'нїа е^го, прsтлъ е^го на' ꙁемлю поврьже”
|
|
46
|
46
|
|
Ума́лил єси́ дні вре́мене єго́, облія́л єси́ єго́ студо́м.
|
Оу^ма'лилъ е^си дн~и вре'мени е^го, ѓ^блїа'лъ е^си и& стђдомъ”
|
|
47
|
47
|
|
Доко́лі, Го́споди, отвраща́єшися в коне́ць, разжже́ться я́ко огнь гнів Твой?
|
доко'лњ г~и эTвраща'ешися в# коне'ць, ражDежется ја%ко ѓ^гнь гнњвъ твой;
|
|
48
|
48
|
|
Пом'яни́, кий мой соста́в: єда́ бо всу́є созда́л єси́ вся си́ни челові́чеськія?
|
помяни`, кі'и мой състав#, е^да б^о всђе съꙁда` вс^я сн~ы члчsкыа;
|
|
49
|
49
|
|
Кто єсть челові́к, і́же поживе́ть і не у́зрить сме́рти, ізба́вить ду́шу свою́ із руки́ а́дови?
|
кт^о е^сть чл~кь, и^же поживетъ, и^ не ё'ꙁрит# смерти, и^ꙁба'витъ дш~ђ свою и^ꙁ рђкы` а'довы;
|
|
50
|
50
|
|
Гді суть ми́лості Твоя́ дре́внія, Го́споди, ї́миже кля́лся єси́ Дави́ду во і́стині Твоє́й?
|
гдњ сђть млsти твоя древняа г~и, ја%же кляᲄся дв~дђ въ и'стинњ твоей;
|
|
51
|
51
|
|
Пом'яни́, Го́споди, поноше́ніє раб Твої́х, є́же удержа́х в ні́дрі моє́м мно́гих язи́к;
|
помяни г~и поноше'нїе раb твоиX, е^же ё^дръжа в# надрњ мое'мъ мно'гы ја%зы'кы”
|
|
52
|
52
|
|
і́мже поноси́ша вразі́ Твої́, Го́споди, і́мже поноси́ша ізміне́нію христа́ Твоєго́.
|
Є$же поноси'шя вра'ѕи твои` г~и, е^же поноси'шя и^змњне'нїе х~а твоего”
|
|
53
|
53
|
|
Благослове́н Госпо́дь во вік! Бу́ди, бу́ди.
|
Блsве'нъ г~ь в# вњкъ. бђ'детъ, бђ'детъ”
|
|
1001
|
1001
|
|
Сла́ва:
|
Слvа”
|
