|
Псалом 138
|
ўало'мъ рл~и
|
|
0
|
0
|
|
В коне́ць Дави́ду, псало́м Заха́ріїн, в разсі́янії, 138.
|
В конецъ, ўлоM, двDвъ, ꙁаха'рїа, рл~и”
|
|
1
|
1
|
|
Го́споди, іскуси́л м'я єси́ і позна́л м'я єси́; Ти позна́л єси́ сіда́ніє моє́ і воста́ніє моє́.
|
Ги~ и^скђсилᲆ м^я е^си, и^ поꙁнаl м^я е^си” Ты^ поꙁна сᲇданїе мое, и^ въста'нїе мое”
|
|
2
|
2
|
|
Ти разумі́л єси́ помишле́нія моя́ іздале́ча;
|
Ты^ раꙁђмњ помышле'нїа моя и^ꙁдале'че”
|
|
3
|
3
|
|
стезю́ мою́ і у́же моє́ Ти єси́ ізслі́довал і вся путі́ моя́ прови́діл єси́.
|
Стеѕю` мою и^ потлаченђю мою т^ы е^си и^ꙁ#слᲇдоваl” И$ вся пђти` моя провидњ`,
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко ність льсти в язи́ці моє́м; се, Го́споди, Ти позна́л єси́
|
ја%ко нњсᲄь льсти въ ја%ꙁыцњ мое'мъ” Се^ г~и, т^ы раꙁђмњ
|
|
5
|
5
|
|
вся послі́дняя і дре́вняя; Ти созда́л єси́ м'я і положи́л єси́ на мні ру́ку Твою́.
|
вся послDњняа и^ древняа” Ты^ соꙁда м^я, и^ положи на мнњ рђ'кђ твою”
|
|
6
|
6
|
|
Удиви́ся ра́зум Твой от мене́, утверди́ся, не возмогу́ к нему́.
|
Оу^диви'ся ра'ꙁђм# твой эT мене`, ё^твердися, не въꙁмогђ` к немђ”
|
|
7
|
7
|
|
Ка́мо пойду́ от Ду́ха Твоєго́? І от лиця́ Твоєго́ ка́мо біжу́?
|
Ка'мо пойдђ` эT дх~а твое^го, и^ эT лица твоего камо бњжђ;
|
|
8
|
8
|
|
А́ще взи́ду на не́бо, Ти та́мо єси́; а́ще сни́ду во ад, та́мо єси́.
|
а^ще взыдђ на' нб~о, т^ы та'мо е^си, а^ще сни'дђ въ а'дъ, тамо е^си”
|
|
9
|
9
|
|
А́ще возьму́ крилі́ мої́ ра́но і вселю́ся в послі́дніх мо́ря,
|
А$ще возмђ крилњ` мои` ра'но, и^ вселю'ся в# послDњнихъ моря,
|
|
10
|
10
|
|
і та́мо бо рука́ Твоя́ наста́вить м'я, і удержи́ть м'я десни́ця Твоя́.
|
и^ та'мо б^о рђка` твоа наставитъ м^я, и^ ё^дръжитъ м^я десни'ца твоа”
|
|
11
|
11
|
|
І ріх: єда́ тьма попере́ть м'я? І нощ просвіще́ніє в сла́дості моє́й.
|
И$ рњхъ, е^да тма` попере'тъ м^я, и^ нощъ просвњщенїе в пи'щи моей”
|
|
12
|
12
|
|
Я́ко тьма не помрачи́ться от Тебе́, і нощ я́ко день просвіти́ться; я́ко тьма єя́, та́ко і світ єя́.
|
ЈА/ко тма` не помрачи'тся эT тебе, и^ нощъ ја%ко дн~ь просвњтится” ЈА/ко тма` еа`, тако и^ свTњ еа`”
|
|
13
|
13
|
|
Я́ко Ти созда́л [стяжа́л] єси́ утро́би моя́, восприя́л м'я єси́ із чре́ва ма́тере моєя́.
|
ЈА/ко т^ы соꙁда` ё^тробы моя, въспрїяT м^я и^з# чрева ма'тере моеа`”
|
|
14
|
14
|
|
Іспові́мся Тебі́, я́ко стра́шно удиви́лся єси́; чу́дна діла́ Твоя́, і душа́ моя́ зна́єть зіло́.
|
И$сповњмся тебњ, ја%ко страшно ё^дивился е^си” ЧюDна дњ'ла твоя, и^ дш~а моя ꙁна'етъ ѕњло`”
|
|
15
|
15
|
|
Не утаї́ся кость моя́ от Тебе́, ю́же сотвори́л єси́ в та́йні, і соста́в мой в преіспо́дніх землі́.
|
Не ё^таи'ся ко'сть моа` эT тебе`, ю&же сътвориl е^си в# та'йнњ, и^ съста'въ мои в# преи^споDнихъ ꙁемли`”
|
|
16
|
16
|
|
Несоді́ланноє моє́ ви́дісті о́чі Твої́, і в кни́зі Твоє́й всі напи́шуться; во днех сози́ждуться, і нікто́же в них.
|
Не съдњ'ланое мое` видњста ѓ'чи твои`, и^ въ кни'зњ твое'й вс^и напи'шђтся” Въ дн~е съꙁи'жDђтся, и^ ничтоже в нихъ”
|
|
17
|
17
|
|
Мні же зіло́ че́стні би́ша дру́зі Твої́, Бо́же, зіло́ утверди́шася влади́чествія їх;
|
Мнњ же ѕњло` че'стни бышя дрђ'ѕи ᲄвои` б~е, ѕњло ё^тверди'шяся влDчьствїа иX”
|
|
18
|
18
|
|
ізочту́ їх, і па́че піска́ умно́жаться; воста́х, і єще́ єсьм с Тобо́ю.
|
И$зъчтђ` и^хъ, и^ паче пњска ё^мно'жатся” Въстахъ и^ е^ще е^смь с тобою,
|
|
19
|
19
|
|
А́ще ізбіє́ши грі́шники, Бо́же; му́жіє крове́й, уклоні́теся от мене́.
|
а^ще иꙁбїе'ши грњшникы б~е” Мђжїе кро'ви ё^клони'теся эT мене,
|
|
20
|
20
|
|
Я́ко ревни́ві єсте́ в помишле́ніїх, при́ймуть в суєту́ гра́ди Твоя́.
|
ја%ко ревни'ви е^сте в помышле'нихъ, прїимђтъ в сђе'тђ грады твоя”
|
|
21
|
21
|
|
Не ненави́дящия ли Тя, Го́споди, возненави́діх, і о вразі́х Твої́х іста́ях?
|
Не ненави'дящая ли т^я г~и въꙁненавидњхъ, и^ ѓ^ враѕXњ твои'хъ и^ста'яX;
|
|
22
|
22
|
|
Соверше́нною не́навистію возненави́діх я; во враги́ би́ша мі.
|
съверше'ною ненавистїю вᲆꙁненавидXњ и^хъ; въ врагы` бы'шя м^и”
|
|
23
|
23
|
|
Іскуси́ м'я, Бо́же, і уві́ждь се́рдце моє́; істяжи́ м'я і разумі́й стезі́ моя́;
|
И$скђси мя б~е, и^ ё^вњжDь срDце мое`” И$ стяжи` м^я, и^ раꙁђмњй пђти моя”
|
|
24
|
24
|
|
і виждь, а́ще путь беззако́нія во мні, і наста́ви м'я на путь ві́чен.
|
И$ ви'жDь а^ще пђть беꙁаконїа во мнњ, и наста'ви м^я на пђть вњ'ченъ”
|
