|
Псалом 55
|
ўало'мъ н~е
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о лю́дех от святи́х удале́нних, Дави́ду в столпописа́ніє, внегда́ удержа́ша ї іноплеме́нници в Ге́фі, псало́м, 55.
|
в конеw ѓ^ людехъ, е^же эT ст~ыX ё^да'леныхъ, двDвъ, в# столпописанїе, в#негда ё^держа'ша и& и^ноплеменници в ге'џњ, н~е” Каg и~”
|
|
2
|
2
|
|
Поми́луй м'я, Бо́же, я́ко попра́ м'я челові́к; весь день боря́ стужи́ мі.
|
Помилђй мя^ бж~е, ја%ко попра' м^я чл~къ ве'сь дн~ь боря сᲄђжи` м^и”
|
|
3
|
3
|
|
Попра́ша м'я вразі́ мої́ весь день; я́ко мно́зі борю́щії м'я с висоти́.
|
Попраша м^я вра'ѕи мои` ве'сь дн~ь, ја%ко мноѕи борю'щеи` м^я свы'ше”
|
|
4
|
4
|
|
В день не [сей рі́чи [не] в ні́кіїх не імі́ється] убою́ся, аз же упова́ю на Тя.
|
Вᲆ дн~е не ё^боюся а^з же ё^пова'ю на ᲄя”
|
|
5
|
5
|
|
О Бо́зі похвалю́ словеса́ моя́; на Бо́га упова́х, не убою́ся; что сотвори́ть мні плоть?
|
ѓ^ бз~њ похвалю` словеса` моя, на' б~а ё^поваX, не ё^бою'ся, чт^о сᲆтвориT мн^њ плоть”
|
|
6
|
6
|
|
Весь день слове́с мої́х гнуша́хуся; на м'я вся помишле́нія їх на зло.
|
Ве'сь дн~ь словесъ мои^хъ гнђша'хђся, на мя вс^я помышле'нїа и^хъ на ꙁло`”
|
|
7
|
7
|
|
Вселя́ться і скри́ють, ті́ї п'я́ту мою́ сохраня́ть, я́коже потерпі́ша ду́шу мою́ [ті́ї п'я́ту мою́ наблюда́ти бу́дуть, я́коже жда́ху душі́ моєя́].
|
Вселя'тся и^ съкры'ютъ. тїи пя'тђ мою хранятᲆ” ЈА/коже потръпњша дш~ю мою,
|
|
8
|
8
|
|
Ні о чесо́мже отри́неши я, гні́вом лю́ди низведе́ши.
|
ни ѓ^ че'сом# же ѓ^сᲄа'виши иX, гнњвомъ люди ниꙁбїе'ши”
|
|
9
|
9
|
|
Бо́же, живо́т мой возвісти́х Тебі́; положи́л єси́ сле́зи моя́ пред Тобо́ю, я́ко і во обітова́нії Твоє́м.
|
Бж~е живо'тъ мой въꙁвњстихъ тебњ, положилъ е^си сле'зы моя прDе собою, ја%ко и^ вᲆ ѓ^бњтованїи твое'мъ”
|
|
10
|
10
|
|
Да возвратя́ться вразі́ мої́ всп'ять, в о́ньже а́ще день призову́ Тя; се позна́х, я́ко Бог мой єси́ Ти.
|
Да въꙁрвратятся вра'ꙁи мои` в#спять. во'ньже дн~ь а^ще приꙁовђ т^я, с^е поꙁнахъ ја%ко б~ъ мой е^си ты”
|
|
11
|
11
|
|
О Бо́зі похвалю́ глаго́л, о Го́споді похвалю́ сло́во.
|
ѓ^ бз~њ похвалю` гл~ъ, ѓ^ г~њ похвалю` сло'во”
|
|
12
|
12
|
|
На Бо́га упова́х, не убою́ся; что сотвори́ть мні челові́к?
|
На' б~а ё^повах#, не ё^боюся чт^о сътвориT мн^њ чл~къ”
|
|
13
|
13
|
|
Во мні, Бо́же, моли́тви, я́же возда́м хвали́ Твоєя́;
|
Во мнњ бж~е мл~ивы, ја%же възда'мъ хвалњ` твое'й”
|
|
14
|
14
|
|
я́ко ізба́вил єси́ ду́шу мою́ от сме́рти, о́чі мої́ от слез і но́зі мої́ от поползнове́нія; благоугожду́ пред Го́сподем во сві́ті живи́х.
|
ЈА/ко и^ꙁятъ дш~ю мою эT смр~ти, ѓ%чи мои` эT слеZ, и^ но'зњ мой эT поплъꙁнове'нїа” Бл~гоё^гожDё прDе гм~ъ, въ' свњтњ живыхъ”
|
