|
Псалом 137
|
ўало'мъ рл~з
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, Агге́я і Заха́рії, 137.
|
ўлоM двDвъ, а^гге'а и^ ꙁаха'рїа, рл~з”
|
|
1
|
1
|
|
Іспові́мся Тебі́, Го́споди, всім се́рдцем мої́м, і пред а́нгели воспою́ Тебі́, я́ко усли́шал єси́ вся глаго́ли уст мої́х;
|
Исповњ'мся тебњ г~и всњмъ срDцемъ мои'м#, и^ преD а'гг~лы въспою` тебњ” ЈА/ко ёслы'ша вс^я гл~ы ё^стъ моиX.
|
|
2
|
2
|
|
поклоню́ся ко хра́му свято́му Твоєму́ і іспові́мся і́мені Твоєму́ о ми́лості Твоє́й і і́стині Твоє́й, я́ко возвели́чил єси́ над всім і́м'я Твоє́ свято́є.
|
Поклоню'ся къ цр~кви ст~њй твоеи, и ісповMњся и'мени твое^мђ, ѓ^ млsти твое'й и^ і'стинњ твоей” ЈА/ко възвели'чилъ е^си ѓ^ всњмъ и'мя твое ст~о'е”
|
|
3
|
3
|
|
В о́ньже а́ще день призову́ Тя, ско́ро усли́ши м'я; умно́жиши м'я в душі́ моє́й си́лою Твоє́ю.
|
Во'ньже дн~ь а'ще призовђ т^я, ско'ро ё^слы'ши м^я” Оу^мно'жиши м^я в# дш~и мое'й си'лою твоею`”
|
|
4
|
4
|
|
Да іспові́дяться Тебі́, Го́споди, всі ца́ріє зе́мстії, я́ко усли́шаша вся глаго́ли уст Твої́х;
|
да и^сповњдятся тебњ г~и вс^и цр~їе ꙁем#стїи, ја^ко ё^слы'шашя вся гл~ы ё^стъ твоиX”
|
|
5
|
5
|
|
і да воспою́ть в путе́х Госпо́дніх, я́ко ве́лія сла́ва Госпо́дня;
|
И въспоютъ в# пњснехъ гн~яхъ, ја%ко велїа сла'ва гн~я”
|
|
6
|
6
|
|
я́ко висо́к Госпо́дь, і смире́нния призира́єть, і висо́кая іздале́ча вість.
|
ЈА/ко высокъ г~ь, и^ смиреная призирает#, и^ высо'кая и^ꙁдале'ча съвᲇсть”
|
|
7
|
7
|
|
А́ще пойду́ посреді́ ско́рби, живи́ши м'я; на гнів враг мої́х просте́рл єси́ ру́ку Твою́, і спасе́ м'я десни́ця Твоя́.
|
А$ще поидђ` посредњ ско'рби, живи'ши м^я” На гнњвъ врагъ моиX про'стретъ рђкђ свою, и^ сп~се м^я десни'ца твоя”
|
|
8
|
8
|
|
Госпо́дь возда́сть за м'я; Го́споди, ми́лость Твоя́ во вік; діл руку́ Твоє́ю не пре́зри.
|
г~ь въздастъ ꙁа' мя” г~и млsть твоя в# вњкъ, дњла рђкᲆ твоиX не презри`”
|
