|
Псалом 140
|
ўало'мъ рм~
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 140.
|
ўлоM двDвъ, р~м”
|
|
1
|
1
|
|
Го́споди, воззва́х к Тебі́, усли́ши м'я; воньми́ гла́су моле́нія моєго́, внегда́ воззва́ти мі к Тебі́.
|
Ги~ въꙁваX к тебњ, ё^слы'ши м^я” Вонми гла'съ мл~твы моеа`, е^гда` въз#ꙁовђ` к тебњ”
|
|
2
|
2
|
|
Да іспра́виться моли́тва моя́, я́ко кади́ло пред Тобо́ю; воздія́ніє руку́ моє́ю — же́ртва вече́рняя.
|
дася и^справитъ молитва моя ја%ко кади'ло преD тобою, въздњ'анїе рђ'кђ моею` жрътва вечерная”
|
|
3
|
3
|
|
Положи́, Го́споди, хране́ніє усто́м мої́м і двер огражде́нія о устна́х мої́х.
|
Положи` г~и храненїе ё^сто'мъ мои'мъ, и^ две'рь ѓ^граже'нїа ѓ^ ё^стнахъ мои'хъ”
|
|
4
|
4
|
|
Не уклони́ се́рдце моє́ в словеса́ лука́вствія — непщева́ти вини́ о грісі́х с челові́ки, ді́лающими беззако́ніє; і не сочту́ся со ізбра́нними їх.
|
Не ё^клони срDце мое в# словеса лђкав#сᲄвїа, непщевати вины` ѓ^ грњсњхъ” Съ чл~кы дњ'лающими беꙁаконїе, и^ не съчета'юся съ избранными и^хъ”
|
|
5
|
5
|
|
Нака́жеть м'я пра́ведник ми́лостію і обличи́ть м'я, єле́й же грі́шнаго да не нама́стить глави́ моєя́; я́ко єще́ і моли́тва моя́ во благоволе́ніїх їх.
|
Пока'жеT м^я правеDникъ млsтїю, и^ ѓ^бличи'т# мя, е^ле'и же грᲇшнаго да не намастиT главы` моеа`” ЈА/ко е^ще и^ мл~тва моа въ вл~говоле'нихъ и^хъ,
|
|
6
|
6
|
|
Поже́рти би́ша при ка́мені судії́ їх; усли́шаться глаго́ли мої́, я́ко возмого́ша [услади́шася].
|
пожръты бышя при ка'мени сђдїя и^хъ” Оу^слы'шатся гл~и мои`, ја%ко въꙁмо'гшя,
|
|
7
|
7
|
|
Я́ко то́лща землі́ просі́деся на землі́, расточи́шася ко́сті їх при а́ді.
|
ја%ко тлъща ꙁемли` просњдеся на ꙁем#ли. раз#сыпашяся ко'сти и^хъ прї а'дњ”
|
|
8
|
8
|
|
Я́ко к Тебі́, Го́споди, Го́споди, о́чі мої́; на Тя упова́х, не отими́ ду́шу мою́;
|
ЈА/ко к тебњ г~и г~и ѓ%чи мои`, на тя ё^повахъ, не эTи'ми дш~ю мою”
|
|
9
|
9
|
|
сохрани́ м'я от сі́ті, ю́же соста́виша мі, і от собла́зн ді́лающих беззако́ніє.
|
Съхрани мя эT сᲇти ю&же съста'вїша м^и, и^ эT събла'ѕнъ дњ'лающыX беꙁаконїе”
|
|
10
|
10
|
|
Паду́ть во мре́жу свою́ грі́шници; єди́н єсьм аз, до́ндеже прейду́.
|
Впадђтся въ мре'жя своя грњшницы, е^ді'нъ е^смь а^ꙁъ до'ндеже прейдђ”
|
