|
Псалом 106
|
ўало'мъ рѕ~
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 106.
|
а^ллїлђїа, р~ѕ”
|
|
1
|
1
|
|
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ, я́ко во вік ми́лость Єго́.
|
Исповњда'ите гв~и, ја^ко бл~гъ ја^ко в# вњкъ млsть е^го.
|
|
2
|
2
|
|
Да реку́ть ізба́вленнії Го́сподем, ї́хже ізба́ви із руки́ врага́,
|
да рекђтъ и^ꙁба'вленїи гм~ь и^хже и^зба'ви и^ꙁ рђки врагъ,
|
|
3
|
3
|
|
і от стран собра́ їх, от восто́к і за́пад, і сі́вера і мо́ря;
|
и^ эT стра'нᲆ собра` и^хъ, эT востокъ и^ запDа, и^ сњвера и^ мо'ря”
|
|
4
|
4
|
|
заблуди́ша в пусти́ні безво́дній, путі́ гра́да оби́тельнаго не обріто́ша;
|
Заблђди'шя в# пђсты'ни беꙁвоDнњ, пђти` гра'да ѓ^би'телна не ѓ^брᲇто'ша
|
|
5
|
5
|
|
а́лчуще і жа́ждуще, душа́ їх в них ізчезе́.
|
а%лчюще и^ жа'ждђще, дш~я и^хъ в ниX и^зчеѕе”
|
|
6
|
6
|
|
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх ізба́ви я;
|
И$ възва'шя къ г~ђ внегда` скорбњти и^мъ. и^ эT бњдъ и^хъ и^ꙁба'ви и^хъ”
|
|
7
|
7
|
|
і наста́ви я на путь прав, вни́ти во град оби́тельний.
|
И$ наста'ви и^хъ на пђть пра'въ, внити въ градъ ѓ^би'телныи
|
|
8
|
8
|
|
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
|
да и^сповњдятся гв~и млsти е^го, и^ чюдеса` е^го сн~ово'мъ члчsкымъ”
|
|
9
|
9
|
|
я́ко наси́тил єсть ду́шу тщу, і ду́шу а́лчущу іспо́лни благ;
|
ЈА/ко насы'тилъ е^сть дш~ђ тщђ`, и^ дш~ђ а^л#чющђ и^спо'лни бл~гъ”
|
|
10
|
10
|
|
сідя́щия во тьмі і сі́ні сме́ртній, окова́нния нището́ю і желі́зом,
|
Сњдя'щая вᲆ тмњ и^ сњ'ни смр~тнњй, ѓ^кова'ныхъ ни'щетою и^ желњ'зомъ”
|
|
11
|
11
|
|
я́ко преогорчи́ша словеса́ Бо́жія, і сові́т Ви́шняго раздражи́ша.
|
ЈА/ко разгнᲇва'шя словеса` бж~їя, и^ совњтᲆ выш#няго раздра'жиша”
|
|
12
|
12
|
|
І смири́ся в труді́х се́рдце їх, і ізнемого́ша, і не бі помага́яй.
|
И$ смири'ся в# трђдњхъ срDце и^хъ, и^ꙁнемого'шя, и^ не бњ пома'гаи`.
|
|
13
|
13
|
|
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх спасе́ я;
|
и^ възва'шя къ г~ђ внегда скорбњти и^мъ. и^ эT бњ'дъ иX сп~се и^хъ”
|
|
14
|
14
|
|
і ізведе́ я із тьми і сі́ні сме́ртния, і у́зи їх растерза́.
|
И$зведе иX и^з# тмы` и^ сњни см~рътныа, и^ ю'зы и^хъ разтръза`”
|
|
15
|
15
|
|
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
|
Да и^сповњдятся гв~и млsти е^го, и^ чюдеса` е^го сн~вом# члчsкымᲆ”
|
|
16
|
16
|
|
я́ко сокруши́ врата́ мі́дная, і вереї́ желі́зния сломи́.
|
ЈА/ко съкрђши` врата` мњдная, и^ вереа` желњ'ꙁныа сломи`”
|
|
17
|
17
|
|
Восприя́т я от путі́ беззако́нія їх; беззако́ній бо ра́ди свої́х смири́шася.
|
Въспрїа'тъ и^хъ эT пђти безако'нїи и^хъ, беꙁако'нїи б^о ради своиX смири'шяся”
|
|
18
|
18
|
|
Вся́каго бра́шна возгнуша́ся душа́ їх, і прибли́жишася до врат сме́ртних.
|
Вся'кого брашна въꙁ#гнђшяся дш~а иX, и^ прибли'жишяся до вратъ смр~тныхъ”
|
|
19
|
19
|
|
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх спасе́ я;
|
И$ възва'шя къ г~ђ внегда скорбњти и^мъ, и^ эT бњд# и^хъ сп~се и^хъ”
|
|
20
|
20
|
|
посла́ сло́во Своє́, і ізціли́ я, і ізба́ви я от растлі́ній їх.
|
Посла` сло'во свое и^ і^сцᲇли и^хъ, и і^зба'ви и^хᲆ эT поги'бели иX”
|
|
21
|
21
|
|
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
|
да и^сповњдяᲄся гв~и млsти е^го, и^ чюдеса` е^го сн~вомъ члчsкымъ”
|
|
22
|
22
|
|
і да пожру́ть Єму́ же́ртву хвали́ і да возвістя́ть діла́ Єго́ в ра́дості.
|
И$ по'жрTђ е^мђ жрътвђ хвалњ`, и^ да повњдят# дњ'ла е^го в ра'дости”
|
|
23
|
23
|
|
Сходя́щії в мо́ре в корабле́х, творя́щії ді́ланія в вода́х мно́гих,
|
Сходя'щеи` в# мо'ри в# кораблиX, творя'щеи дњ'ланїа в# водаX мно'гах#,
|
|
24
|
24
|
|
ті́ї ви́діша діла́ Госпо́дня і чудеса́ Єго́ во глубині́.
|
тїи видњша дњ'ла гн~я, и^ чюдеса` его въ глђбинњ`”
|
|
25
|
25
|
|
Рече́ — і ста дух бу́рен, і вознесо́шася во́лни єго́;
|
Рече и^ ста` дђхъ бђ'ренᲆ, и^ въꙁнесо'шяся волны` его”
|
|
26
|
26
|
|
восхо́дять до небе́с і низхо́дять до бездн; душа́ їх в злих та́яше;
|
Въсхо'дятъ до нб~съ, и^ ниꙁхо'дятъ до беꙁDнъ” дш~я и^хъ в# злыхъ та'яше.
|
|
27
|
27
|
|
см'ято́шася, подвиго́шася, я́ко пія́ний, і вся му́дрость їх поглощена́ бисть.
|
смђти'шася, поDвиꙁа'шася ја^ко пїа'ныи, и^ вс^я мђ'дрость и^хъ поглаще'на бысть”
|
|
28
|
28
|
|
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх ізведе́ я;
|
И$ въꙁваша къ г~ђ в#негда` скорбњти и^мъ, и^ эT бњдъ и^х# и^зведе` и^хъ”
|
|
29
|
29
|
|
і повелі́ бу́рі, і ста в тишину́, і умолко́ша во́лни єго́.
|
и^ повелњ бђ'ри, и^ ста в тишинђ, и^ ё^млᲆко'шя волны` е^го”
|
|
30
|
30
|
|
І возвесели́шася, я́ко умолко́ша, і наста́ви я в приста́нище хоті́нія Своєго́.
|
и^ възвесели'шяся, ја^ко ё^млъко'ша и^ наста'вї я& в# приста'нище хотњнїа свое^го”
|
|
31
|
31
|
|
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
|
да и^сповњдяᲄся гв~и млsти е^го, и^ чюдеса' е^го сн~овомъ члчsкымᲆ”
|
|
32
|
32
|
|
да вознесу́ть Єго́ в це́ркві людсті́й, і на сіда́лищі ста́рець восхва́лять Єго́.
|
да въꙁнесђтъ е^го вᲆ црк~ви лDюстњй, и^ на сњда'лищи ста'рецъ въсхва'лят# е^го”
|
|
33
|
33
|
|
Положи́л єсть рі́ки в пусти́ню і ісхо́диша водна́я в жа́жду,
|
положилъ е^сть рњкы` в пђсты'ня, и^ і^схо'дища воDнаа в жа'жDђ.
|
|
34
|
34
|
|
зе́млю плодоно́сную в сла́ность, от зло́би живу́щих на ней.
|
землю плодоно'снђю в# слати'нђ, эT зло'б# живђщыX на не'й.
|
|
35
|
35
|
|
Положи́л єсть пусти́ню во єзе́ра водна́я і зе́млю безво́дную во ісхо́дища водна́я.
|
Положи'лъ е^сть пђсты'ня въ е^ѕе'ра вDона'я, и^ ꙁемлю беꙁвоDнђю вᲆ и^сходища воDнаа”
|
|
36
|
36
|
|
І насели́ та́мо а́лчущия, і соста́виша гра́ди оби́тельни;
|
И$ насели` т^ђ а%лчющая, и^ съста'вишя грады ѓ^би'телны”
|
|
37
|
37
|
|
і насі́яша се́ла, і насади́ша виногра́ди, і сотвори́ша плод жи́тен.
|
И$ насњяшя се'ла, и^ насадишя виногра'ды, и^ сътвори'шя плDо жи'тенъ”
|
|
38
|
38
|
|
І благослови́ я, і умно́жишася зіло́; і скоти́ їх не ума́ли.
|
И$ блsви` и^хъ, и^ ё^мно'жишяся ѕњло, и^ скоты` и^хъ не ё^ма'ли,
|
|
39
|
39
|
|
І ума́лишася і озло́бишася от ско́рби зол і болі́зні;
|
и^ ё^ма'лишяся ѓ^ꙁло'бишася эT печали золъ и^ болњзни”
|
|
40
|
40
|
|
ізлія́ся унічиже́ніє на кня́зі їх, і облазни́ [заблужда́ти сотвори́] я по непрохо́дній, а не по путі́.
|
и^злїа'ся ё^ничиженїе на' кн~ѕя и^хъ, и^ ѓ^блазни` иX по непроходнњ, а^ не по пђти”
|
|
41
|
41
|
|
І помо́же убо́гу от нищети́ і положи́, я́ко о́вці, оте́чествія.
|
И$ помо'же ё^богђ эT ни'щеты, и^ положи ја^ко ѓ^вца эTч~ьствїа”
|
|
42
|
42
|
|
У́зрять пра́вії і возвеселя́ться, і вся́коє беззако́ніє загради́ть уста́ своя́.
|
Оу%зрятъ пра'вїи, и^ въꙁвеселя'тся, и^ всяко безако'нїе заградитъ ё^ста` своа`”
|
|
43
|
43
|
|
Кто прему́др і сохрани́ть сія́? І уразумі́ють ми́лості Госпо́дні.
|
Кто` премђ'дръ, и^ съхранитъ сих#; и^ разђмњюT млsти гн~я”
|
|
1001
|
1001
|
|
Сла́ва:
|
Сла'ва”
|
