|
Псалом 142
|
ўало'мъ рм~в
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, єгда́ гоня́ше єго́ Авессало́м, син єго́, 142.
|
ўлоM двDвъ, е^гда гоня'ше и& а^весаломᲆ сн~ъ е^го, рм~в”
|
|
1
|
1
|
|
Го́споди, усли́ши моли́тву мою́, внуши́ моле́ніє моє́ во і́стині Твоє́й, усли́ши м'я в пра́вді Твоє́й;
|
Ги~ ё^слы'ши мл~твђ мою, вᲆнђши моле'нїе мое въ и'стинᲇ твоей” ё^слы'ши м^я в# пра'вдњ твое'й,
|
|
2
|
2
|
|
і не вни́ди в суд с рабо́м Твої́м, я́ко не оправди́ться пред Тобо́ю всяк живи́й.
|
и^ не вни'ди в# сђд# с рабомъ твои'мᲆ, ја%ко не ѓ^пра'вдится преD тобою всяк# живыи`”
|
|
3
|
3
|
|
Я́ко погна́ враг ду́шу мою́; смири́л єсть в зе́млю живо́т мой; посади́л м'я єсть в те́мних, я́ко ме́ртвия ві́ка.
|
ЈА$ко погна` врагъ дш~ю мою, смирилᲆ е^сть в ꙁемли` животᲆ мой” Посадил# м^я е^сть в темныX ја%ко ме'рᲄвыа вњкђ,
|
|
4
|
4
|
|
І уни́ во мні дух мой, во мні см'яте́ся се́рдце моє́.
|
и^ ё^ны` во мнњ` дх~ь мой” Въ мнњ смђтися срDце мое,
|
|
5
|
5
|
|
Пом'яну́х дні дре́внія, поучи́хся во всіх ді́ліх Твої́х, в творе́ніїх руку́ Твоє́ю поуча́хся.
|
помянXђ дн~и дре'вняа” Поё^чиXся въ всњхъ дњлехъ твои'х#, и^ в дњлеX рђкђ твоею поё^чаXся”
|
|
6
|
6
|
|
Возді́х к Тебі́ ру́ці мої́; душа́ моя́, я́ко земля́ безво́дная, Тебі́.
|
ВъздXњ к тебњ рђцњ мои`, дш~а моа` јако ꙁемля` безвоDнаа тебњ”
|
|
7
|
7
|
|
Ско́ро усли́ши м'я, Го́споди, ізчезе́ дух мой; не отврати́ лиця́ Твоєго́ от мене́, і уподо́блюся низходя́щим в ров.
|
Ско'ро ё^слы'ши м^я г~и, и^зчеѕе` дх~ь мои” Не эTврати` лица твоего эT мене, и^ ё^подоблюся низходя'щиM в ров#”
|
|
8
|
8
|
|
Сли́шану сотвори́ мні зау́тра ми́лость Твою́, я́ко на Тя упова́х; скажи́ мні, Го́споди, путь, в о́ньже пойду́, я́ко к Тебі́ взях ду́шу мою́.
|
Слы'шанђ сътвори мн^њ ꙁаё'тра млsть твою, ја%ко на' тя ё^повахъ” Скажи` м^и г~и пђть, воньже поидђ`, ја%ко к тебњ` вꙁяX дш~ю мою`”
|
|
9
|
9
|
|
Ізми́ м'я от враг мої́х, Го́споди, к Тебі́ прибіго́х.
|
И$ꙁми` м^я эT врагъ моиX г~и, к тебњ прибњгох#,
|
|
10
|
10
|
|
Научи́ м'я твори́ти во́лю Твою́, я́ко Ти єси́ Бог мой; Дух Твой Благи́й наста́вить м'я на зе́млю пра́ву.
|
наё^чи` м^я творити во'лю ᲄвою” ЈАко т^ы е^си б~ъ мой, дх~ь твой бл~гы'й наста'витᲆ м^я на' землю пра'вђ”
|
|
11
|
11
|
|
І́мене Твоєго́ ра́ди, Го́споди, живи́ши м'я пра́вдою Твоє́ю; ізведе́ши от печа́лі ду́шу мою́;
|
И@мени твоего ради г~и живиши м^я, пра'вдою ᲄвоею и^ꙁведеши эT печали дш~ђ мою,
|
|
12
|
12
|
|
і ми́лостію Твоє́ю потреби́ши враги́ моя́ і погуби́ши вся стужа́ющия душі́ моє́й; я́ко аз раб Твой єсьм.
|
и^ млsтїю твоею` потреби'ши врагы` моя” И$ погђби'ши вс^я стђжа'ющаа дш~и мое'й, ја%ко а^зᲆ рабᲆ твой е^смь”
|
|
1001
|
1001
|
|
Сла́ва:
|
Слvа,
|