|
Псалом 79
|
ўало'мъ ѓ~џ
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о ізмі́ншихся, свиді́ніє Аса́фу, псало́м 79.
|
В конецъ, ѓ^ и^ꙁмњншихся свњдᲇнїе, а^са'фово, ўлоM ѓ^ а^ссљ=рїи ѓ~џ”
|
|
2
|
2
|
|
Паси́й Ізра́їля, воньми́! Наставля́яй, я́ко овча́, Іо́сифа, сідя́й на херуви́міх, яви́ся;
|
Пасы'и і^ил~я вонми`, наставля'аи` ја%ко ѓ^вча` і^ѓ'сифа” Сњдяи` на херђві'мᲇ ја^ви'ся,
|
|
3
|
3
|
|
пред Єфре́мом, і Веніамі́ном, і Манассі́єм воздви́гни си́лу Твою́, і прийди́, во є́же спасти́ нас.
|
преD е^фрњмомъ, и^ венїами'номъ и^ мана сїемъ” Въз#дви'гни си'лђ твою, и^ прїиди` спасти` насъ”
|
|
4
|
4
|
|
Бо́же, обрати́ ни і просвіти́ лице́ Твоє́, і спасе́мся.
|
Бж~е ѓ^брати н^ы, и^ просвњти` лице твое, и^ сп~се'мся”
|
|
5
|
5
|
|
Го́споди, Бо́же сил, доко́лі гні́ваєшися на моли́тву раб Твої́х?
|
г~и б~е сил#, доко'лњ гнњ'ваешися на мл~твђ ра'бъ твоиX;
|
|
6
|
6
|
|
Напита́єши нас хлі́бом сле́зним і напої́ши нас слеза́ми в мі́ру.
|
пита'еши насъ хлњбомᲆ слеꙁным#, и^ пои'ши насᲆ слеѕъ в мњ'рђ”
|
|
7
|
7
|
|
Положи́л єси́ нас в преріка́ніє сосі́дом на́шим, і вразі́ на́ші подражни́ша ни.
|
положилъ е^си насъ в# прерᲇканїе съсњ'доM на'шымᲆ, и^ вра'ѕи на'ши подражаша насъ”
|
|
8
|
8
|
|
Го́споди, Бо́же сил, обрати́ ни і просвіти́ лице́ Твоє́, і спасе́мся.
|
г~и б~е силъ ѓ^брати` н^ы, и^ просвњти` лице твое, и^ сп~се'ни бђдем#”
|
|
9
|
9
|
|
Виногра́д із Єги́пта прене́сл єси́; ізгна́л єси́ язи́ки і насади́л єси́ ї;
|
Виноградъ и^ꙁъ е^гљ=пта пренесе`, и^ꙁ#гналъ е^си ја%ѕы'ки, и^ насадилᲆ е^си и&” пђть
|
|
10
|
10
|
|
путесотвори́л єси́ пред ним, і насади́л єси́ коре́нія єго́, і іспо́лни зе́млю.
|
сътворилъ е^си преD ни'мъ, и^ насади коренїа е^го, і^ и^сполни ꙁемлю”
|
|
11
|
11
|
|
Покри́ го́ри сінь єго́, і ві́твія єго́ ке́дри Бо́жія;
|
Покры` го'ры сњнь е^го, и^ сте'блїа е^го ке'дры бж~їа”
|
|
12
|
12
|
|
простре́ ро́зги єго́ [своя́] до мо́ря і да́же до рік отра́сли єго́ [своя́].
|
Про'стретъ ро'ꙁги е^го до' моря, и^ да'же до рњкъ эTрасли е^го”
|
|
13
|
13
|
|
Вску́ю низложи́л єси́ опло́т єго́, і обима́ють ї всі мимоходя́щії путе́м?
|
Вскђ'ю раꙁори` ѓ^пло'тᲆ е^го, и^ ѓ^бъи^маютъ и& вс^и мимоходя'щеи` пђтемᲆ;
|
|
14
|
14
|
|
Озоба́ ї вепр от дубра́ви, і уєдине́нний ди́вій пояде́ ї.
|
ѓ^ꙁоба` и& ве'прь эT лђга, і^ и'нокᲆ ди'вїи поя'лъ и& е^сть”
|
|
15
|
15
|
|
Бо́же сил, обрати́ся у́бо і при́зри с небесе́ і виждь, і посіти́ виногра́д сей;
|
Бж~е силъ ѓ^браᲄи же, и^ приꙁри съ нб~се, и^ ви'жDь” И$ посᲇти` виноградъ сеи,
|
|
16
|
16
|
|
і соверши́ ї, єго́же насади́ десни́ця Твоя́, і на си́на челові́чеськаго, єго́же укрепи́л єси́ Себі́.
|
и^ сверши` е^го. е^гоже насади десни'ца твоа`” И$ на сн~ы чл~чьскыа, ја%же ё^крњпилъ е^си себњ.
|
|
17
|
17
|
|
Пожже́н огне́м і раско́пан; от запреще́нія лиця́ Твоєго́ поги́бнуть.
|
пож#женъ ѓ^гнемъ и^ раско'панъ” эT ꙁапрњщенїя лица твоего погы'бнђт#”
|
|
18
|
18
|
|
Да бу́деть рука́ Твоя́ на му́жа десни́ці Твоєя́ і на си́на челові́чеськаго, єго́же укріпи́л єси́ Себі́,
|
Бђди рђка` твоа` на' мђжа десни'ца твоя, и^ на' сн~а чл~ча е^гоже ё^крњпилᲆ е^си себњ.
|
|
19
|
19
|
|
і не отсту́пим от Тебе́; оживи́ши ни, і і́м'я Твоє́ призове́м.
|
и^ не эTстђпимъ эT тебе, живи'ши н^ы, и^ і'мя твое призовемъ”
|
|
20
|
20
|
|
Го́споди, Бо́же сил, обрати́ ни і просвіти́ лице́ Твоє́, і спасе́мся.
|
г~и бж~е силъ ѓ^брати` н^ы, и^ ја%ви` лице твое, и^ сп~се'ни бђдемъ”
|
