|
Псалом 131
|
ўало'мъ рл~а
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 131.
|
Пњснь степе'нная, рл~а”
|
|
1
|
1
|
|
Пом'яни́, Го́споди, Дави́да і всю кро́тость єго́;
|
Помяни` г~и двDа, и^ вс^ю кро'тость е^го”
|
|
2
|
2
|
|
я́ко кля́тся Го́сподеві, обіща́ся Бо́гу Іа́ковлю;
|
ЈА/ко кляᲄся гв~и, ѓ^бњщяся бг~ђ і^а'ковлю”
|
|
3
|
3
|
|
а́ще вни́ду в селе́ніє до́му моєго́, іли́ взи́ду на одр посте́лі моєя́;
|
А$ще вселюся в# селенїе до'мђ моего, л^и вꙁы'дђ на ѓ%дръ посте'ля моеа`,
|
|
4
|
4
|
|
а́ще дам сон очи́ма мої́ма, і ві́ждома* мої́ма дрема́ніє, і поко́й скранія́ма* мої́ма;
|
а%ще дамъ со'нъ ѓ^чи'ма мои'ма, и^ вњжDама мои'ма дрᲇма'нїе, и^ поко'й скранїя'мъ мои'мᲆ,
|
|
5
|
5
|
|
до́ндеже обря́щу мі́сто Го́сподеві, селе́ніє Бо́гу Іа́ковлю.
|
до'ндеже ѓ^бря'щђ мњсто гв~и, селе'нїе б~ђ і^а'ковлю”
|
|
6
|
6
|
|
Се, сли́шахом я во Євфра́фі, обріто́хом я в поля́х дубра́ви;
|
Се^ слы'шяхомъ я& въ е^фраџњ, ѓ^брњто'хомъ я& в# полиX дђбра'вы”
|
|
7
|
7
|
|
вни́дем в селе́нія Єго́, поклоні́мся на мі́сто, іді́же стоя́сті но́зі Єго́.
|
Вни'демъ в селе'нїа е^го, покло'нимся на мњстњ, и^дњже стоя'стњ ноѕњ е^го”
|
|
8
|
8
|
|
Воскресни́, Го́споди, в поко́й Твой, Ти і киво́т святи́ні Твоєя́.
|
Въскрsни г~и в# покой твой, т^ы и^ кљ=во'тᲆ ст~ы'ня ᲄвоеа”
|
|
9
|
9
|
|
Свяще́нници Твої́ облеку́ться пра́вдою, і преподо́бнії Твої́ возра́дуються.
|
Сщ~е'нницы твои` ѓ^блекђтся правдою, и^ прпDбнїи твои` възрадђются,
|
|
10
|
10
|
|
Дави́да ра́ди, раба́ Твоєго́, не отврати́ лице́ пома́заннаго Твоєго́.
|
двDа ради раба` твоего не эTврати лице пома'занаго своего”
|
|
11
|
11
|
|
Кля́тся Госпо́дь Дави́ду і́стиною, і не отве́ржеться єя́: от плода́ чре́ва твоєго́ посажду́ на престо́лі твоє́м.
|
Клятся г~ь дв~дђ и'стиною, и^ не эTве'ржеᲄся еа`” эT плода чре'ва твоего посажђ на прsтлᲇ твое'мъ,
|
|
12
|
12
|
|
А́ще сохраня́ть си́нове твої́ заві́т Мой і свиді́нія Моя́ сія́, ї́мже научу́ я, і си́нове їх до ві́ка ся́дуть на престо́лі твоє́м.
|
а^ще съхраняT сн~ве твои` завњтъ мой, и^ свњдњнїа моа` сїа и%мже наё^чю` я&” И$ сн~ве и^хъ до' вњка ся'дђтъ на прsтлњ твоемъ”
|
|
13
|
13
|
|
Я́ко ізбра́ Госпо́дь Сіо́на, ізво́ли ї в жили́ще Себі́.
|
ЈА/ко и^ꙁбра` г~ь сїѓ'на, и^ꙁволи и& в жили'ще себњ”
|
|
14
|
14
|
|
Сей поко́й Мой во вік ві́ка, зді вселю́ся, я́ко ізво́лих ї.
|
Се^ покой мой в# вњкъ вњка, зд^њ вселюся, ја^ко и^ꙁво'лихъ и&”
|
|
15
|
15
|
|
Лови́тву єго́ благословля́яй благословлю́, ни́щия єго́ наси́щу хлі́би;
|
Лови'твђ е^го бл~госло'в#ствђ'а блsвлю, ни'щая е^го насы'щђ хлњ'ба”
|
|
16
|
16
|
|
свяще́нники єго́ облеку́ во спасе́ніє, і преподо́бнії єго́ ра́достію возра́дуються.
|
Сщ~е'нникы е^го ѓ^блекђ въ сп~се'нїе, и^ прпDбнїи е^го ра'достїю възрадђются”
|
|
17
|
17
|
|
Та́мо возращу́ рог Дави́дові, угото́вах світи́льник пома́занному Моєму́.
|
Тђ възращђ` ро'гъ двDви, ё^гото'ва свњти'лникъ пома'ꙁаномђ моемђ”
|
|
18
|
18
|
|
Враги́ єго́ облеку́ студо́м, на нем же процвіте́ть святи́ня Моя́.
|
Врагы` е^го ѓ^блекђ` стђдо'м#, на не'м#же процвњтетъ ст~ыни моя”
|
