|
Псалом 32
|
ўало'мъ л~в
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, не надпи́сан у євре́й, 32.
|
ўалоM двDвъ. л~в, неѓ^пи'санᲆ эT е^вре'и.
|
|
1
|
1
|
|
Ра́дуйтеся, пра́веднії, о Го́споді; пра́вим подоба́єть похвала́.
|
Ра'дђйтеся пра'веднїи ѓ' г~њ, пра'вымъ подобаеT похвала`”
|
|
2
|
2
|
|
Іспові́дайтеся Го́сподеві в гу́слех, во псалти́рі десятостру́ннім по́йте Єму́;
|
И$сповњдайтеся гв~и вᲆ гђ'слеX, Въ ўалты'ри десятострђннMњ по'ите е^мђ”
|
|
3
|
3
|
|
воспо́йте Єму́ піснь но́ву, до́брі по́йте Єму́ со восклица́нієм;
|
въспо'ите е^мђ пњснь но'вђ, до'брњ по'йте е^мђ съ въсклица'нїемъ”
|
|
4
|
4
|
|
я́ко пра́во сло́во Госпо́днє, і вся діла́ Єго́ в ві́рі.
|
ЈА/ко право сло'во гн~е, и^ вся дњ'ла е^го въ вњрњ”
|
|
5
|
5
|
|
Лю́бить ми́лостиню і суд Госпо́дь, ми́лости Госпо́дні іспо́лнь земля́.
|
Лю'битъ млsтню и^ сђдъ г~ь, млsти гн~я и^сполнь ꙁемля`”
|
|
6
|
6
|
|
Сло́вом Госпо́днім небеса́ утверди́шася, і Ду́хом уст Єго́ вся си́ла їх;
|
Словесе'мъ гн~имъ нб~са ё^тверди'шася, и^ дх~омъ ё^стъ е^го вся си'ла и%хъ”
|
|
7
|
7
|
|
собира́яй, я́ко міх, во́ди морські́я, полага́яй в сокро́вищих бе́здни.
|
Събира'я ја^ко мњхъ воды мор#скїя, полага'я въ скро'вищиX бе'ꙁDны”
|
|
8
|
8
|
|
Да убої́ться Го́спода вся земля́, от Него́же да подви́жуться всі живу́щії по вселе́нній;
|
да ё^бои'тъся г~а вся` ꙁемля, эT негоже подви'жатся вси` живђщеи` на вселе'ннњи”
|
|
9
|
9
|
|
я́ко Той рече́ — і би́ша; Той повелі́ — і созда́шася.
|
ЈА/ко то'и рече, и^ быша. то'и повелњ, и^ сᲆꙁда'шася.
|
|
10
|
10
|
|
Госпо́дь разоря́єть сові́ти язи́ков, отмета́єть же ми́слі люді́й і отмета́єть сові́ти князе́й.
|
г~ь раꙁаря'етъ совњты я^зы'комъ, эTмњта'етъ же мы'сли лю'демъ, и^ эTмњта'етъ совњты княѕь”
|
|
11
|
11
|
|
Сові́т же Госпо́день во вік пребива́єть, помишле́нія се́рдця Єго́ — в род і род.
|
Совњт же гн~ь въ вњки пребыва'етъ, помы'шле'нїя срDца е^го в родъ и^ родъ”
|
|
12
|
12
|
|
Блаже́н язи́к, єму́же єсть Госпо́дь Бог Єго́, — лю́діє, я́же ізбра́ в наслі́діє Себі́.
|
Бл~жен# ја%зыкᲆ, е^мђже е^сть г~ь бг~ъ е^го, лю'ди я%же и^ꙁбра` въ достоя'нїе себњ”
|
|
13
|
13
|
|
С небесе́ призрі́ Госпо́дь, ви́ді вся си́ни челові́чеськія;
|
Съ нб~се` приꙁрњ` г~ь, видњ вся` сн~ы чл~чьскїя”
|
|
14
|
14
|
|
от гото́ваго жили́ща Своєго́ призрі́ на вся живу́щия на землі́;
|
Съ гото'ваго жили'ща свое^го приꙁрњ` на въся` живђщ'ая на ꙁемли`”
|
|
15
|
15
|
|
созда́вий на єди́ні сердця́ їх, разуміва́яй на вся діла́ їх.
|
съꙁдавый на е^ді'нњ срDца и%хъ, разђмњва'яи` на въся` дњла и%хъ”
|
|
16
|
16
|
|
Не спаса́ється цар мно́гою си́лою, і ісполи́н не спасе́ться мно́жеством крі́пости своєя́.
|
не сп~се'тся цр~ь мно'гою силою, и^ и^споли'нъ не сп~се'тся мно'жествоM си'лы своея`”
|
|
17
|
17
|
|
Ложь конь во спасе́ніє, во мно́жестві же си́ли своєя́ не спасе́ться.
|
ло'жь конь въ сп~се'нїе, въ мно'жествњ же си'лы своея` не сп~сеTся”
|
|
18
|
18
|
|
Се, о́чі Госпо́дні на боя́щияся Єго́, упова́ющия на ми́лость Єго́;
|
с^е ѓ%чи гн~и на боя'щаяся е^го, ё^пова'ющая на млsть е^го,
|
|
19
|
19
|
|
ізба́вити от сме́рти ду́ші їх, і препита́ти я в глад.
|
и^ꙁба'вити эT сᲆмр~ти дш~а и%хъ, и^ препита'ти и%хъ въ гладъ”
|
|
20
|
20
|
|
Душа́ же на́ша ча́єть Го́спода, я́ко Помо́щник і Защи́титель наш єсть;
|
дш~а же на'ша чя'еᲄъ г~а, ја%ко помо'щᲆникъ и^ ꙁащи'тникᲆ на'шь е^сть”
|
|
21
|
21
|
|
я́ко о Нем возвесели́ться се́рдце на́ше, і во і́м'я свято́є Єго́ упова́хом.
|
ја%ко ѓ^ немъ възвесели'тся срDце на'ше, и^ въ и^мя ст~о'е е^го ё^пова'хомъ”
|
|
22
|
22
|
|
Бу́ди, Го́споди, ми́лость Твоя́ на нас, я́коже упова́хом на Тя.
|
бђ'ди г~и млsть твоя на насъ, ја%коже ё^пова'хомъ на' тя”
|
